Кіріспе
Live Evil – американдық джаз музыканты Майлс Дэвистің тікелей концерттік және студиялық жазбаларынан тұратын альбомы. Альбомның бір бөлігі 1970 жылы Cellar Door клубындағы Дэвистің концертінен алынған музыканы қамтиды, оны продюсер Тео Макеро кейін студияда өңдеп, біріктірді. Бұл өте ұзақ, тығыз джаз-рок стиліндегі импровизациялар болды, ал студиялық жазбалар негізінен Гермето Паскоалдың шығармаларының орындалуларынан құралды. Альбом алғаш рет 1971 жылдың 17 қарашасында жарық көрді.
Өмірбаян
Альбомда белгілі джаз музыканттары бар, олардың ішінде Кит Джаррет және Джек ДеДжоннет. Альбомдағы маңызды музыканттардың бірі – Джон Маклафлин, жазу кезінде Майлс Дэвистің тобының тұрақты мүшесі болған жоқ. Дэвис соңғы сәтте Маклафлинге қоңырау шалып, "Cellar Door" клубында тікелей жазылған төрт кештің соңғысына қатысуға шақырды, себебі ол алдыңғы түндері "толыққанды таппаған элементті іздеді". Дэвис бастапқыда альбомды "Bitches Brew" альбомының рухани жалғасы ретінде жоспарлаған, бірақ "Live Evil" альбомының "мүлдем басқаша екені" анық болған соң бұл идеядан бас тартты.
Қақпақ көрінісі
Альбомның мұқабасын суретші Мати Кларвейн салған. Кларвейн алдыңғы мұқабаны Дэвистен тәуелсіз суреттеген, бірақ артқы мұқаба Дэвистің ұсынысымен жасалды: "Мен мұқаба үшін жүкті әйелдің суретін салып жатқанмын, аяқтаған күні Майлз маған қоңырау шалып, 'Мен бір жағынан өмірді, екінші жағынан зұлымдықты көрсетуді қалаймын' деді. Ол тек бақаны атады. Менің жанымдағы "Time" журналының мұқабасында Дж. Эдгар Гувер болды, ол бақаға ұқсады. Мен Майлзге бақаны тапқанымды айттым". Альбомның рекордтық клубтардағы нұсқаларында қара түсті мұқабаға тек альбомның атауы басылған.
"I was doing the picture of the pregnant woman for the cover and the day I finished, Miles called me up and said, 'I want a picture of life on one side and evil on the other.' And all he mentioned was a toad. Then next to me was a copy of Time Magazine which had J. Edgar Hoover on the cover, and he just looked like a toad. I told Miles I found the toad." Record club pressings of the album simply had the album title printed on a black cover.
Сыни қабылдау
Live Evil 1971 жылы Columbia Records компаниясы шығарды, және сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Rolling Stone журналындағы заманауи шолуда Роберт Палмер: «Бұл Майлз алғаш рет электр музыкасына, еркін құрылымдарға және рок ырғақтарына енген кезде ойлаған нәрсеге ұқсайды» деді. Ол қысқа, баллада тәрізді жазбаларды «ұлы сұлулықтың нәрселері» деп атады, оларда соло болмаса да, «таңғажайып, ащы-мұңды әуендер» толы, сонымен қатар әр топ мүшесінің тікелей эфирдегі джемдердегі шеберлігін мақтады: «Барлығы ойнап жатыр, әлсіз орын жоқ, және ешқандай қиындықтар байқаылмайды. Майлз осы жағдайға қуанып, өзі де бар күшімен ойнайды». Black World журналының сыншысы Ред Скотт Live Evil әндерінің барлығы «музыканттардың бір-біріне көңіл-күйін жеткізудің керемет үйлесімі» екенін айтты. Down Beat журналынан Pete Welding екі жарым жұлдыздық шолуда оған онша ынталы болмады, тікелей эфирдегі жазбаларды «ұзақ, көңілсіз суға батумен, күш пен шабыттың сәттерімен кезектесіп отыруы» деп сипаттады. Кейінірек журналдың Джон Корбетт Live Evil-ді «тамаша шығармашылық электр коллажы» деп атады, ал Pitchfork журналынан Райан Шрайбер оны «Майлс Дэвистің 70-жылдардың соңындағы электрлік шығарылымдарының ең оңай түсініктісі» деп санайды, оның музыкасын «бір мезгілде жыныстық қызу және мазасыз» деп сипаттады. Ол тікелей жазбалардың «бардағы төбелес әрекетінен бастап, сезімтал жатын бөлмедегі джаз сиқырына дейін, ешқашан ұмытылмайтын екі сағаттық ерекшеліктерді жасайды» деді.