Франсиско де Вильягра: испандық конкистадор, үш рет Чили губернаторы. Өмірі, Перудегі қастандық әрекеттері, және Писарро бауырлармен қарым-қатынасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVI ғасыр Чилидің корольдік әкімшісі Франсиско де Виллагра Веласкес (1511 – 22 шілде 1563) – испан конкистадоры және Чилидің үш рет губернаторы болған.
16th century Royal Governor of Chile
Francisco de Villagra Velázquez (1511 – 22 July 1563) was a Spanish conquistador, and three times governor of Chile.
Ерте өмір
Сантервас де Кампоста туған, ол Альваро де Саррия мен Ана Веласкес де Виллаграның заңды емес баласы еді. Осы себепті ол анасының атын алған. Америкаға келген соң, ол Перуге барып, капитан Алонсо де Месамен бірге Писарро бауырларының тұтқынындағы Диего де Алмагроны босату жоспарын жасады. Бұл құйрықтап кеткендігі анықталған соң, ол өлім жазасына кесілді, бірақ Эрнандо Писарро оның өмірін сақтап қалды.
Born at Santervás de Campos, he was the son of Alvaro de Sarría and Ana Velázquez de Villagra, who were not married. For this reason he took the name of his mother. Upon arrival in America, he went to Peru, where he planned with Captain Alonso de Mesa an attempt to free Diego de Almagro, then a prisoner of the Pizarro brothers. Discovered in this plot, he was condemned to death, but Hernándo Pizarro spared his life.
Чилидің жаулауы
Ол Педро де Вальдивиямен бірге Чилиге сапар шекті және Чилиді жаулауға қатысты. 1541 жылы Сантьяго қаласының негізін салуға куә болды, қала әкімшілігінде түрлі қызметтер атқарды, сондай-ақ сол жылдың қыркүйек айында Мичималонко бастығының шабуылынан қорғау үшін шақырылды.
He traveled to Chile with Pedro de Valdivia and participated in the conquest of Chile. He was present at the foundation of Santiago in 1541, he occupied various positions in the government of the city, and he was called on to defend it from the assault of Michimalonco cacique in September of the same year.
Бірінші үкімет
Вальдивия 1548 жылы Перуге күш-жабдық іздеуге баруды шешкенде, Виллаграны Чилидің лейтенант-губернаторы етіп тағайындады. Ол лауазымына кіріскеннен кейін көп ұзамай Педро Санчес де ла Хоз басқаратын, бұрын да үкіметті басып алуға тырысқан, бірақ Вальдивия соттағы ықпалы болуы мүмкін деген себеппен кешірген қастандық жоспарын анықтады. Виллагра оған соншалықты мейірімділік танытпады, тіпті мойынұсқауға мүмкіндік бермей-ақ оны өлімге кесті. Бұл оқиға Вальдивияға қиындықтар туғызды, оған түрлі тәртіпсіздіктер үшін айып тағылды, бірақ ол олардан арылып, вице-корольден Чили губернаторы болып тағайындалды. 1551 жылы Виллагра Перуға мапучелерге қарсы оңтүстіктегі жаңа науқандар үшін қажетті әскер жинауға жіберілді және содан кейін оларға қатысу үшін қайтып келді.
When Valdivia decided to travel to Peru in search of reinforcements in 1548, he made Villagra Lieutenant Governor of Chile. Soon after assuming his post he discovered a conspiracy directed by Pedro Sánchez de la Hoz, that already had tried to seize the government on previous occasions, but that Valdivia had pardoned because of his possible influence in court. Villagra was not so benevolent, and he was executed, without even giving him time to confess himself. This death caused problems for Valdivia, a judgment against him was made for various irregularities, but he overcame them, bringing in addition the designation of governor of Chile from the viceroy. In 1551 Villagra was sent to Peru to recruit the men necessary for further campaigns in the south against the Mapuches and returned to take part in them.
Екінші үкімет
Вальдивия 1553 жылғы 25 желтоқсанда Тукапель шайқасында қаза тапты. Өлгеннен кейін ғана ашылатын өсиеті бойынша, ол бірінші болып Хироним де Альдеретті Чили губернаторы етіп тағайындады, екінші таңдау Франсиско де Агирреге, ал соңғысы Виллаграға берілді. Альдерете Испанияда Вальдивияның лауазымын мойындау үшін корольмен келіссөздер жүргізіп жатқан, ал Агирре Тукуманды бағындыруға қатысып жатты. Оңтүстік қалалары Виллаграны губернатор деп жариялады. Сантьягода Вальдивияның өсиеті ашылмады, ал Родриго де Кирога өзін губернатор деп жариялады. Виллагра Лаутаро бастаған үндістердің көтерілісін тоқтатуға тырысты, бірақ 26 ақпанда Мариуэну шайқасында оған қарсы тұрғанда ауыр жеңіліске ұшырады, әскерлерінің жартысы қаза тауып, қалғандары Консепсьонның қирауына жол бермеді. Сантьягоға келген соң, ол Кироганы лауазымынан кетуге көндірді. Агирре бұл жаңалықты алғанда Тукуманда болды, ал Альдерете қайтыс болғандықтан және Агирре қатыспағандықтан Виллагра губернатор болып тағайындалған еді. Ла-Серенадағы достарынан жағдайды білген Агирре дереу сонда оралды, онда оны генерал-капитан немесе Чили губернаторы ретінде қарсы алды. Ол бұл шешімді Сантьягоға жеткізіп, өзінің қол астындағы әскерлер Вальдивияның өсиетімен оның лауазымын сақтауға дайын екенін мәлімдеді. Алайда, Сантьяго қалалық кеңесі бұл жариялауды мойындаудан бас тартып, Агирренің інісі Эрнандо басқаратын әскерлер тобын қарусыздады. Дауды шешу үшін Лимадағы Аудиенсияға петиция жіберілді, ол кеңес алты ай бойы басшылыққа бағынуға тиіс екенін, содан кейін вице-король Андрес Хуртадо де Мендоса жаңа губернаторды тағайындайтынын белгіледі. Егер мерзім бітсе, Виллагра оңтүстік армиясының қолбасшысы, губернаторы болады. Агирре бұл үкімді елемеуге ниеттенген, бірақ егер қақтығыс болса, оның күштері Виллаграның күштерімен теңесе алмайтындықтан, оны ашулы қабылдады. Осы уақытта Арауко соғысы жалғасты, Лаутаро Анголда испандарды жеңіп, жаңадан қалпына келтірілген Консепсьонды қайтадан қиратты. Педро де Виллагра Лаутароның Сантьягоға жасаған шабуылын Пероа шайқасында кері қайтарды. Губернатор содан кейін оңтүстікке барып, қоршаудағы қалаларды нығайтып, содан кейін Мапучелерді күтпеген шабуылмен жеңіп, Лаутароны Матукито шайқасында өлтірді.
Valdivia died in the Battle of Tucapel, on 25 December 1553. In his testament, that was only to be opened upon his death, he first named Jerónimo de Alderete governor of Chile, second choice was to be Francisco de Aguirre and lastly Villagra. Alderete was in Spain negotiating recognition of Valdivia's position with the king, and Aguirre was involved in the conquest of Tucumán. The cities of the south then proclaimed Villagra as governor. In Santiago where the testament of Valdivia was not opened and Rodrigo de Quiroga proclaimed himself governor. Villagra tried to stop the indigenous rebellion, led by Lautaro, but when facing him in the Battle of Marihueñu on 26 February he suffered a terrible defeat, having half of his soldiers killed and the remainder unable to prevent the destruction of Concepción. When he arrived in Santiago to recover the situation, he convinced Quiroga to leave his office. When Aguirre received the news, he was in Tucumán, and Villagra had already been named governor, due to the death of Alderete and the absence of Aguirre. Apprised of the situation by his friends in La Serena, Aguirre immediately returned there, where he was welcomed as the Captain General, or Governor of Chile. He communicated this choice to Santiago, letting it be known that the troops under his command were prepared to maintain his position, which was his by right of Valdivia's will. The town council of Santiago, however, refused to acknowledge the declaration, disarming the contingent of troops under Aguirre's brother Hernando which had been sent to deliver it. The conflict was finally resolved when a petition was sent to the Audiencia in Lima, which determined that the council had to submit to the command for six months, after which the viceroy Andrés Hurtado de Mendoza would designate a new governor. If the term expired, Villagra would be the governor, in command of the army of the south. Aguirre wanted to ignore the verdict, but his forces were too small to match Villagra's if there was a confrontation, so he accepted it bitterly. Meanwhile, the War of Arauco continued its course, and Lautaro returned to defeat the Spaniards in Angol and destroyed once again the newly restored Conception. Pedro de Villagra turned back Lautaro's march on Santiago at the Battle of Peteroa. The Governor then marched to the south, managed to reinforce the beleaguered cites there and then returned to surprise and defeat the Mapuches and kill Lautaro, in the Battle of Mataquito.
Лимадағы жер аударылу
Виллагра Матакитода жеңіске жеткеннен кейін көп ұзамай вице-король Андрес Хуртадо де Мендоса тағайындаған жаңа губернатор, 3-ші Канете маркизі келді. Бұл оның ұлы Дон Гарсия Хуртадо де Мендоса еді. Жаңа губернатордың алғашқы ісі – Агирре мен Виллаграны тұтқынға алу болды. Оның қызметі бойынша сотталу үшін Лимаға жіберілген Виллаграға үкім жағымды шықты. Бұл оның тұтқындалуын вице-король ұлының теріс әрекеті деп санайтын көптеген адамдардың сенімін күшейтті.
Soon after Villagra prevailed at Mataquito the new governor designated by the viceroy Andrés Hurtado de Mendoza, 3rd Marquis of Cañete arrived. This was his son Don García Hurtado de Mendoza. Among the first actions of the new governor, was to take both Aguirre and Villagra prisoners. Sent to Lima to be judged on his performance, the sentence was favorable to Villagra. This gained the confidence of many who saw in his arrest an act of abuse by the son of the viceroy.
Соңғы билік және өлім
Көп жылдар өткен соң, король оны Хуртадо де Мендозаның ізбасары етіп тағайындады, ол 1561 жылы қызметке кірісті. Оның үкім етуі қорқынышты оқиғамен басталды, себебі ол келген кеме Чилиге шешек ауруын әкелді. Бұл Вальпараисо мен Сантьягодағы апатты эпидемия түрінде тарады, бірақ Мапуче халқына одан да ауыр тиді, олар халықтарының жиырмадан жиырма бес пайызына дейін қырылды. Өкімет басында ол кендердегі еңбек регламентін қайта ұйымдастырды және Гарсия Хуртадо де Мендозаның достары мен жақтастарына берген энкомендаларын жойды, бұл оған қарсы жаңа наразылықтарға себеп болды. Ол Мапучелерге қарсы жаңа жорық ұйымдастырды, бірақ көптеген шайқастардан шаршаған денесі ауыр сырқатқа шалдықты. Оны соғыс алаңдарына көтеріп әкетуге мәжбүр болды. Бұған қоса, ол осы соғыста ұлы Педро де Виллаграның қазасына күйінді, бұл оның психикалық және физикалық күйін нашарлатты. Кейін ол науқанды жалғастыру үшін туысы Педро де Виллаграны тағайындады, сондай-ақ вице-король берген өкілеттіктермен оған уақытша губернатор лауазымын берді. Ол 22 шілдеде 1563 жылы Консепсьонда қайтыс болды және өтініші бойынша францискан киімімен жерленді.
Years later, he was named by the King as the successor to Hurtado de Mendoza, and he took office in 1561. His government began with a terrible event, since the boat in which he came brought the smallpox to Chile. It appeared in a disastrous epidemic in Valparaíso and Santiago, but also affected with still greater severity the Mapuches that lost between twenty and twenty five percent of their population. When initiating his rule he reorganized the regulation of the work in the mines and annulled the encomiendas that Garcia Hurtado de Mendoza had given to his friends and companions, which began new protests against him. He organized a new expedition against the Mapuche, but his body tired of so many battles fell irremediably ill. He had to be transferred in a stretcher to the battle sites. He also suffered in addition the death of his son Pedro de Villagra, el mozo in this war, which made his mental and physical condition worse. He later designated his cousin Pedro de Villagra to continue the campaign, giving him also the title of temporary governor, thanks to a power given him by the viceroy. He died at Concepción two days later, on 22 July 1563, and according to his desire, was buried with the Franciscan habit.