Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франсуа Симонет де Кульмье (30 қыркүйек 1741 – 4 маусым 1818) – француз католик дін қызметкері, бастапқыда Премонстрат канондарының мүшесі және Француз революциясының басында, сондай-ақ Бірінші Француз империясы кезінде француз заң шығару органының белсенді мүшесі болған.
François Simonet de Coulmier (30 September 1741 – 4 June 1818) was a French Catholic priest, originally a member of the Premonstratensian canons regular, and an active member of the French legislature at the start of the French Revolution and again during the First French Empire.
Өмір
Коулмие 1741 жылы Дижон қаласында дүниеге келген. Аббевильдің пасторы қызметін атқарып жүргенде, ол Бірінші қабаттың өкілі ретінде Бақылау кеңесіне сайланды, кейін Ұлттық құрылтай жиналысында қызмет етті. Ол дін қызметкерлерінің азаматтық конституциясына ант берген діншілердің қатарында болды ма, жоқ па, белгісіз. Ол Наполеон тұсында француз заң шығарушы органында қызмет етті. Осы кезеңнен кейін Коулмие медицина саласында кәсіби білімі болмаса да, Шарентон психиатриялық ауруханасының директоры болды. Ол медициналық қауым тарапынан "тырашаңдыққа" саятын емдеу әдістері үшін жиі сынға ұшырады, себебі ол пациенттерге өнер арқылы өздерін еркін білдіруге мүмкіндік берді және сол кездегі психиатриялық ауруханалардағы пациенттерді физикалық түрде шектеу және жазалаудың кең таралған тәжірибесін қолдамады. Ол қазіргі кезде қатыгездік деп есептелетін көптеген емдеу тәсілдеріне сенбеді, соның ішінде науқастарды тоқудан жасалған қоршауға қамау, сондай-ақ тігізбелі көйлектерді және суға батыруды қолдану. Ол сол кездегі прогрессивті емдеулерді де қолданды, оларға диета, қанатыру және тазалау кіретін. Наполеонның құлауынан және Бурбондардың қайта орнатылуынан кейін Коулмие қызметінен босатылды, бұл оның революциялық өмірімен байланысты болуы мүмкін. Психикалық денсаулық саласына қосқан үлесіне қарамастан, бүгінде Коулмие көбінесе Маркиз де Садпен болған қарым-қатынасымен танымал, өйткені Сад институционалды болған кезде ол аурухана директоры болған. Коулмие Садқа жазу құралдарын берді, Садтың әйеліне аурухана аумағында тұруға рұқсат берді және Садқа басқа пациенттерді актерлер ретінде пайдаланған пьеса қоюға мүмкіндік берді.
Coulmier was born in Dijon in 1741. While serving as the pastor of Abbéville, he was elected as a representative of the First Estate in the Estates General, later serving in the National Constituent Assembly. It is not clear whether or not he was a part of the juring clergy, who swore to the Civil Constitution of the Clergy. He again served in the French legislature under Napoleon. After that period, Coulmier became the Director of the Charenton insane asylum, despite his lack of any professional degree in the field of medicine. He was often criticized by the medical establishment for his "overly liberal" methods of treatment, as he favored allowing patients the right to express themselves via art, and discouraged the widespread practices of physical restraint and punishment of asylum patients in that day. He did not believe in many of the treatment practices which are nowadays termed brutal, including locking patients in a wicker cage, as well as the use of straitjackets and dunking. He also employed treatments that at the time were considered quite advanced, including diet, bleeding and purges. After Napoleon's fall and the restoration of the Bourbons, Coulmier was relieved of his duties, probably because of his revolutionary past. Despite his significant contribution in the field of mental health, today Coulmier is known primarily for his interactions with the Marquis de Sade, having been the asylum director when Sade was institutionalized. Coulmier provided Sade with writing supplies, permitted Sade's wife to live in the asylum, and allowed Sade to produce a play which featured other asylum residents as actors.
Шығармалық бейнелер
Quills фильмінде Коулмиерді Жоакин Феникс сомдады; бұл тарихшылар мен мүмкіндігі шектеулі адамдардың жақтастары тарапынан сынға ұшырады, себебі нағыз Коулмиер өте аласа болған және оны мойны бүкірең деп сипаттаған. Сонымен қатар, ол өзінің есімінен айырылғандарға арналған емханаға жатқан жоқ. Коулмиер Питер Вайстың 1963 жылғы «Жан Пол Маратты қуғынға салу және өлтіру» атты пьесасында, Маркиз де Садтың басшылығымен Шарентон паналау үйінің тұтқындары қойған қойылымда және 1967 жылғы «Марат/Сад» фильмінде Клиффорд Роузбен бейнеленді, алайда бұл жерде кейіпкер дін қызметкері емес, үйленген бюрократ және қыздың әкесі ретінде көрсетілген.
In the film Quills, Coulmier was portrayed by Joaquin Phoenix; this drew criticism on the part of historians and disabled activists, as the real Coulmier was extremely short, and has been described as a hunchback. Nor did he end up as a patient in the asylum himself. Coulmier was also represented in Peter Weiss's 1963 play The Persecution and Assassination of Jean Paul Marat as Performed by the Inmates of the Asylum of Charenton Under the Direction of the Marquis de Sade, and its 1967 film adaptation, Marat/Sade, in which he is portrayed by Clifford Rose, though the character is portrayed as a married bureaucrat, and father of a daughter, instead of a priest.