Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
9 ғасырдағы даниялық викинг Рорик (Roricus, Rorichus; шамамен 810 – шамамен 880) – 841 және 873 жылдар аралығында Фризияның бір бөлігін билеген, 850 жылы Дорестад пен Утрехт қалаларын бағындырған Дания викингі. Рорик 873 жылы Людовик Неміске адал болуға серт берді. Ол шамамен 800 жылы Данияда туған. 873 және 882 жылдар аралығында қайтыс болды.
9th century Danish Viking
Rorik (Roricus, Rorichus; ; c. 810 – c. 880) was a Danish Viking, who ruled over parts of Friesland between 841 and 873, conquering Dorestad and Utrecht in 850. Rorik swore allegiance to Louis the German in 873. He was born in Denmark around 800. He died at some point between 873 and 882.
Отбасы
Оның Харальд есімді бауыры болған. Харальд Клак олардың әкесі болуы мүмкін, ал Годфрид Харальдссон – туысы. Әкесінің кім екені әлі де нақты емес. Оның отбасы туралы бастапқы дереккөздерде әртүрлі түсіндірулер бар, әсіресе Харальд сияқты есімдер мәтіндерде бір адамды екіншісінен ажыратуға тырыспай қайталанып тұрады. Бірақ Харальд Клактің кем дегенде үш бауыры болған: Ануло (812 жылы қайтыс болған), Рагнфрид (814 жылы қайтыс болған) және Хеминг Хаффданссон (837 жылы қайтыс болған). Олардың кез келгені кіші Харальд пен Рориктың әкесі болуы мүмкін. Бірнеше автор Хемингті хронологиялық себептермен таңдады, Рорик 810 жылдардан кейін дүниеге келген деп санайды. Бұл әлі де ықтимал теория, бірақ ол сөзсіз шындық емес.
He had a brother named Harald. Harald Klak was probably their uncle, and Godfrid Haraldsson their cousin. The identity of his father remains uncertain. There are various interpretations of the primary sources on his family, particularly because names such as Harald are repeated in the texts with little effort to distinguish one holder of a name from another. But Harald Klak had at least three brothers. Anulo (d. 812), Ragnfrid (d. 814) and Hemming Halfdansson (d. 837). Any of them could be the father of the younger Harald and Rorik. Several writers have chosen Hemming for chronological reasons, estimating Rorik was born following the 810s. This remains a plausible theory, not an unquestionable conclusion.
Ерте өмір
Жас Харальд Даниядан қуылғаннан кейін бірнеше жыл бойы Фризияға шабуыл жасады. Ол әкесі Людовик ІІ-ге қарсы соғысқан Лотар І-мен одақтасты. Фризия Людовиктің иелігінде болғандықтан, шабуылдар оны әлсірету мақсатымен жасалды. 841 жылы Людовик қайтыс болды, содан кейін Лотар Харальд пен Рорикке Фризияның бір бөлігін сыйлады. Оның мақсаты Фризияда өзінің адал жауынгерлерінің әскери бекінісін құру және оны бауырлары Людовик Неміс және Карл Шалымен, сондай-ақ саяси қарсыластарынан қорғау болды. Екі норвег аралдарды негізгі база ретінде пайдаланды, Рориктің ордасы Виринген аралында, ал Харальд Вальхерен аралынан операция жүргізді, сонымен қатар олар Дорестадты да басқарды. 840-жылдардың басында Фризияға жасалған шабуылдар алдыңғы онжылдыққа қарағанда азайған сияқты. Викингтер батыс Франция мен англосаксон Англиясына көшті. 843 жылы Лотар, Людовик және Карл Верден шартына қол қойып, аумақтық дауларын шешті. Лотар бұрын Фризияны сыртқы қауіптерден қорғау үшін Рорик пен Харальдқа мұқтаж болған. Бұл қауіптер сейілгендей болғандықтан, екі викинг өздерінің билеушісі үшін қажеттіліктерін жоғалтқан болуы мүмкін. Шамамен 844 жылы екеуі де "жағдайынан түсті". Оларды опасыздықпен айыптап, түрмеге қамады. Сол заманғы жылнамалар бұл айыптауға күмән келтірді. Кейін Рорик қашып кетті. Харальд тұтқында жүргенде қайтыс болған болуы мүмкін. Бертиниандық жылнамада осы оқиға туралы былай делінген: "Лотардан жақында ғана қашқан Харальдтың туысы Хрёрек (Рорих) көптеген кемелері бар норвегтердің әскерін жинап, Фризияны, Бетуве аралын және оның маңындағы жерлерді Рине және Ваал өзендерімен жоғары көтеріліп қиратты. Лотар оны жеңе алмағандықтан, оны өзіне бағындырып, Дорестадты және басқа да округтерді берді". Ксантен жылнамасы қысқаша былай деп хабарлайды: "Лотар бұрын арнаулы құрметтен айырған жас Харальдтың ағасы, норвег Хрёрек (Рорик) қашып, Дорестадты қайтаруды талап етіп, христиандарға көп зиян келтірді".
Harald the younger had been exiled from Denmark and had raided Frisia for several years. He had entered an alliance with Lothair I who was involved in conflict against Louis the Pious, his father. Frisia was part of Louis' lands and the raids were meant to weaken him. By 841, Louis was dead and Lothair was able to grant Harald and Rorik several parts of Friesland. His goal at the time was to establish the military presence of his loyalists in Frisia, securing it against his siblings and political rivals Louis the German and Charles the Bald. The two Norsemen used islands as a main base of operations, the seat of Rorik being the island of Wieringen, while Harald operated from the island of Walcheren, and they also ruled Dorestad at this time. In the early 840s, Frisia seemed to attract fewer raids than in the previous decade. Viking raiders were turning their attention to West Francia and Anglo Saxon England. In 843, Lothair, Louis and Charles signed the Treaty of Verdun, settling their territorial disputes. Lothair previously needed Rorik and Harald to defend Frisia from external threats. With the seeming elimination of such threats, the two Vikings may have outlived their usefulness to their overlord. In about 844, both "fell into disgrace". They were accused of treason and imprisoned. The chronicles of the time report doubt on the accusation. Rorik would later manage to escape. Harald probably died while a prisoner. The Annales Bertiniani also records the event: "Hrørek (Rorich), the nephew of Haraldr, who had recently defected from Lothar, raised whole armies of Norsemen with a vast number of ships and laid waste Frisia and the island of Betuwe and other places in that neighbourhood by sailing up the Rhine and the Waal. Lothar, since he could not crush him, received him into his allegiance and granted him Dorestad and other counties." The Annales Xantenses briefly report: "Hrørek the Norseman (Rorik), brother of the mentioned younger Haraldr, who was earlier dishonored by Lothar, fled, demanded Dorestad back, deceitfully inflicted much evil on the Christians."
Дорестадтың билеушісі
850 жылы Рорик және оның туысы Годфрид Харальдссон Дорестад пен Утрехтті жаулап алғаннан кейін, император Лотар I оны Фризеландияның көп бөлігінің билеушісі ретінде мойындауға мәжбүр болды. Дорестад Солтүстік Еуропадағы ең гүлденген портердің бірі болатын. Лотар Рорикті өзінің бағыныштысы ретінде қабылдау арқылы қаланы өзінің мемлекетінің құрамында сақтап қалуға қол жеткізді. Оның билігі мойындала берді, мысалы, жергілікті монета астында императордың есімі қала берді. Алайда, Дорестад экономикалық құлдырауға ұшырады. Оны өз басына тастау мемлекеттің әл-ауқатына көп зиян келтірмеді. Утрехт епископы Хунгер Девентерге (шығысқа қарай) көшуге мәжбүр болды. Кейіннен Рорик Годфридпен бірге 854 жылғы Дания азамат соғысында билікке ие болуға тырысып Данияға барды, бірақ бұл әрекет сәтті болмады. «Бертин анналдарында» былай делінген: «Лотар бүкіл Фризияны ұлы Лотарға сыйлады, сонда Хрёрек пен Гётрик өздерінің туған Даниясына қайтып, патшалық билікке қол жеткізуді үміттенеді. Бірақ сәттілік оларға күлімдемеді, сондықтан Хрёрек пен Гётрик Дорестадта тұрақтап, Фризияның көп бөлігін биледі». Годфрид туралы ешқандай мәлімет жоқ, ол оралғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болған болуы мүмкін. Рориктің сол кездегі бақылау аймағының аумағы белгісіз. «Каролингтік монеталар және викингтер» (2007) еңбегінде тарихшы Саймон Купланд бастапқы дереккөздерге сүйене отырып, сараптамалық болжам жасады. Рориктің Вааль өзенінің жағасындағы Гент қаласын бақылауы, өзеннің аймақтың оңтүстік шекарасын құрағанын көрсетеді. Кеннемерланд та Рориктің бақылау аймағының бір бөлігі ретінде айтылады. Кейінірек Людовик Неміспен болған келіссөздер Рориктің аймағының Шығыс Франкиямен шығыс шекарасын бөліскенін көрсетеді. Батыс шекарасы одан да нашар анықталған. Рорик және оның бауыры 840 жылдары Зеланд аралдарын бақылаған. Олар туралы Рорикке байланысты ешқандай мәлімет жоқ, бұл Дорестад билеушісі оларға бақылау орната алмағанын білдіруі мүмкін.
After Rorik and his cousin Godfrid Haraldsson conquered Dorestad and Utrecht in 850, emperor Lothair I had to acknowledge him as ruler of most of Friesland. Dorestad had been one of the most prosperous ports in Northern Europe for quite some time. By accepting Rorik as one of his subjects, Lothair managed to keep the city as a part of his realm. His sovereignty was still recognized. For example, the coinage produced at the local mint would continue to bear the name of the emperor. On the other hand, Dorestad was already in economic decline. Leaving it to its fate was not much of a risk for the welfare of his state. Bishop Hunger of Utrecht had to move to Deventer (to the east). Later on, together with Godfrid, Rorik went to Denmark to try to gain power during the Danish civil war of 854, but this wasn't a success. The Annales Bertiniani reports: "Lothar gave the whole of Frisia to his son Lothar, whereupon Hrørek and Gøtrik headed back to their native Denmark in the hope of gaining royal power. Hrørek and Gøtrik, on whom success had not smiled, remained based at Dorestad and held sway over most of Frisia.". Godfrid is not mentioned again and could have died not long of his return. The extent of Rorik's area of control at the time is uncertain. In "Carolingian Coinage and the Vikings" (2007), historian Simon Coupland made an educated guess based on primary sources. Rorik's recorded control over the city Gendt on the bank of the Waal River, suggests the river formed the southern border of the area. The Kennemerland is also mentioned as part of Rorik's area of control. Later negotiations with Louis the German would probably mean Rorik's area shared its eastern borders with East Francia. The western border is more obscure. Rorik and his brother controlled the islands of Zeeland in the 840s. There is no later mention of them in connection to Rorik; which could mean the ruler of Dorestad had never regained control over them.
Данияға экспедиция
857 жылы "Фулденс" жылнамасында жазылған: "Дорстадта билік еткен норвег Хрёрек өзінің қожайыны Лотар патшаның келісімімен Дания шекарасына флотпен барды, ал даниялықтардың патшасы Хрёрекрдің келісімімен ол және оның серіктері патшалықтың теңіз мен Эйдер арасындағы бөлігін басып алды". Бұл Рорик Лотардың қолдауымен Данияға барып, король Хорик II (Эрик Барн) өзінің едәуір аумақты билеуін мойындауға мәжбүрлегенін білдіреді. Эдер өзені бұрын Дания мен Каролинг империясының шекарасын белгілеген. Купландтың бағалауынша, бұл аймақ өзеннің солтүстігінде немесе солтүстік-шығысында орналасқан және Балтық теңізінің тар сағасы Шлейге дейін созылған. Рорик туралы елбасының жазбасында айтылмаса да, ол осы аймақтың маңызды сауда орталығы болған Хедебиді өз билігіне алған болуы мүмкін. Тарихшының пікірінше, Хедби Рорик үшін "бағалы сыйлық" болар еді. Ол Лотарьдің жаңа портты өзінің Лотаренгия патшалығы мен Скандинавия аймағы арасындағы сауданы арттыру үшін пайдалануды мақсат тұтқаны деп санайды. Алайда Бертинияның Анналдарында Рориктің өз аумағындағы шабуылдар туралы былай деп баяндалады: "Басқа даниялықтар Дорестад деп аталатын сауда орталығына шабуыл жасап, Бетуве аралын және басқа да көршілес аудандарды қиратты". Купландтың пікірінше, бұл Лотарьдің жоспарлары кері әсер еткенін көрсетеді. Қауіпсіз қалған Дорестад пен оның айналасындағы аймақ скандинавиялық шабуылшылардың жеңіл олжасы болды. Тіпті Утрехт те осы жылы тонауға ұшырады. Франк жылнамашылары бұл тақырыпта үнсіз, бірақ Лотар Рорикті Фризияны қорғауға асығып шақырған. Данияның шекарасынан тыс жерлерді жаулап алуы қысқа уақытқа созылды. Келесі жазбада 873 жылы Дания патшаларының басқаруы туралы айтылады. Бұл жазбада Даниялық шабуылшылардың тағы бір тобы Дорестадқа шабуыл жасап, сол жерден Ксантенге дейін жорыққа шыққандығы айтылған. Алайда көп ұзамай-ақ Рорик жорыққа шыққандарға қолдау көрсетті деген аңыз тарады. Купланд Рорик өз аймағына шабуыл жасады деген ойды жоққа шығарады. Оның айтуынша, бұл хабар оның басқыншылардан құтылу әдісіне негізделген. Рорик өз аумағын даниялықтарды өзеннің жоғары жағына қарай жүруге көндіріп, оларды басқа билеушілердің проблемасына айналдыра алатын. Купланд бұл жағдайдың 9-ғасырда ғана орын алғандығы жоқ екенін айтады. 885-886 жылдардағы Зигфред пен Роллоның Париж қоршауы өзара жойылумен аяқталмады. Шарль Жіңішке Роллоға Бургундияны тонауға рұқсат берді. Рориктің адалдық сақтамағаны туралы хабарлар Реймс архиепискобы Гинкмарды екі хат жазуға итермеледі, бірі Аштыққа, екіншісі Рорикке. Епископ Ашарға егер бұл хабардың шынайы екендігі анықталса, Рорикке тиісті жаза қолдану тапсырылды. Гинкмар Рорикке корольдің қызы Юдитпен бірге қашып кеткен Фландрия королі Бальдуин I-ге баспана бермеуді бұйырды. Осы хаттардан Рориктің жақында ғана мәсіхші болып, шомылдыру рәсімінен өткені анық көрінеді. Флодор екі хаттың мазмұнын қорытындылайды, біріншісі "Балдуиннің жесір қалған Юдитті, патшаның қызын ұрлап, әйеліне айналдырған, содан кейін ол епископтың құлдығынан айырылғандығы туралы епископ Ашарға. Ол сондай-ақ Аштықты, жақында христиан дініне кірген норвег Хрёректі Болдуинді қабылдамауға немесе қорғамауға көндіруге шақырады. Егер басқа да скандинавтар оның келісімімен, айтылғандай, оның түркілікке айналғаннан кейін патшалыққа шабуыл жасаса, онда ол тиісті жазамен түзетілуі керек.", екіншісі "Хрёрекқа, христиан дініне кірген, сондықтан ол әрқашан Құдайдың еркін орындап, оның бұйрықтарын орындауға пайдасы бар. Көптеген адамдардан естігендей, ол басқа ұлттарға пайдасын тигізу үшін кеңес беруі немесе оларға көмектесуі арқылы мәсіхшілерге қарсы әрекет етуге ешкімнің де көндіруіне болмайды. Әйтпесе, оның шомылдыру рәсімінен өтуі пайдасыз болар еді, өйткені ол өзі немесе басқалар арқылы зұлым немесе жауыз істерді жоспарлаған болар еді. Одан кейін оған епископтық жолмен осындай айла-шарғының қаншалықты қауіпті екені түсіндірілді. Сонымен қатар, ол Құдай рухымен қауымнан шығарылған Балдуинді қабылдамауға кеңес берілді, сондықтан киелі канон епископтық билік арқылы жасалды, өйткені ол патшаның қызын ұрлап, әйелі болды. Ол ешкімнің де оған көңіл бөлуге, бас сауғалауға мүмкіндік бермеуі керек. Сондықтан ол және оның адамдары оның күнәларына араласпауы керек және қауымнан шығарылып, өздерін соттамауы керек. Ол киелілердің мінажаттары арқылы игіліктерді қабылдап, өз өмірін құрбандыққа қисын." Купланд хаттардың мазмұнын ерекше ашып көрсетеді. Рорикке Дорестадты екі рет, тіпті христиан дініне кіргенге дейін, 860 жылдардың басында бақылау құқығы берілген. Гинкмар мен Ашар Рорикті патша Шарльдің жауларына баспана бермеуге көндіруі керек болса, Рорик Каролинг әулетінің әртүрлі сарайларынан "саяси тәуелсіздіктің белгілі бір дәрежесін" иеленгенін білдіреді. Купланд оның замандасы Седулий Скот Рорикті король (латынша: Rex) деп атағанын айтады. Алайда бұл сілтеме басқа замандас билеуші, Гвинед Корольдігінің Родри Великийі екенін де көрсетеді. Адальберт Эгмондтың 10-ғасырдың соңында жазылған өмірбаяны "Рорік шайтан король" (латынша: Roricus barbarorum rex) уақытындағы қасиеттінің керекулінен айтады.
According to an 857 entry in the Annales Fuldenses: "Hrørek the Norseman, who ruled in Dorestad, took a fleet to the Danish boundaries with the agreement of his lord King Lothar, and with the agreement of Hørekr, king of the Danes, he and his comrades occupied the part of the kingdom which lies between the sea and the Eider." Which means Rorik, with Lothair's encouragement, went to Denmark and forced King Horik II (Erik Barn) to recognize his rule over a significant area. The Eider River formerly marked the border between Denmark and the Carolingian Empire. Coupland estimates the region gained to have lain to the north or northeast of the river and to have stretched to Schlei, a narrow inlet of the Baltic Sea. Though not mentioned by the chronicler, Rorik may have taken control over Hedeby, a significant trade center of the area. The historian considers Hedeby would be a "valuable prize" for Rorik. He considers the motivation of Lothair to be to use the new port to increase trade between his realm of Lotharingia and the region of Scandinavia. However raids in Rorik's own territory are reported by the Annales Bertiniani: "Other Danes stormed the emporium called Dorestad and ravaged the whole island of Betuwe and other neighbouring districts." Coupland considers this indicates Lothair's plans had backfired. Left unguarded, Dorestad and its surrounding area were easy prey for other Scandinavian raiders. Even Utrecht was sacked this year. The Frankish chroniclers are silent on the subject but Rorik was presumably recalled in haste by Lothair to defend Frisia. His conquests across the Danish borders were apparently short lived. They are next mentioned as administered by Danish monarchs in 873. The entry makes clear that another group of Danish raiders had attacked Dorestad before traveling upstream to Xanten. However a rumour soon circulated that Rorik had encouraged the raiders on their expedition. Coupland dismisses the idea that Rorik could have invited a raid on his own area. He suggests the rumour was based on his method of getting rid of the invaders. Rorik could have protected his own territory by convincing the Danes to travel further up the river, effectively letting them become other rulers' problems. Coupland notes it would not be a unique case in the 9th century. The Siege of Paris from 885 to 886 under Sigfred and Rollo had not ended with mutual annihilation. Charles the Fat had simply allowed Rollo to go and plunder Burgundy. The rumour of Rorik's apparent disloyalty induced Hincmar, Archbishop of Reims, to write two letters, one to Hunger and one to Rorik. Bishop Hunger was instructed to impose a suitable penance on Rorik if the rumour was found to be true. Hincmar also told Rorik not to shelter Baldwin I of Flanders, who had eloped with the king's daughter Judith. From these letters it becomes clear that Rorik had recently converted to Christianity and been baptized. Flodoard summarizes the content of the two letters, the first "To Bishop Hunger about the excommunication of Baldwin, who stole the widowed Judith, the daughter of the king, to become his wife, whereupon he was excommunicated by the bishop. He also admonishes Hunger, to persuade Hrørek the Norseman, who recently was converted to the Christian faith, not to receive or protect Baldwin. And also, if other Norsemen with his consent, as has been told, should have raided the kingdom after his conversion, he should be corrected with a proper punishment. ", the other "To Hrørek the Norseman, who was converted to the Christian faith, so that he always might benefit [to do] the will of God and exercise his orders. As he had heard from many to do so, that nobody should persuade him acting against the Christians with advice or aid to benefit the heathens. Else it would not have been in his advantage that he had received the Christian baptism, as he himself or through others should have planned perverse or hostile affairs, and so on. As follows, it was made clear to him in an episcopal way how much danger was hidden in such a machination. He was also admonished not to receive Baldwin, who was excommunicated by the spirit of God, for which reason the holy canon was drawn up by means of episcopal authority, because he had stolen the daughter of the king to become his wife. And he should not allowed consolation nor refuge on his part whatsoever. So he and his men should not get involved in his sins and excommunication and get doomed themselves. But he should take care to present himself in a way, that he could benefit from the prayers of the saints." Coupland finds the contents of the letters particularly revealing. Rorik had apparently been granted control over Dorestad twice and well before his conversion to Christianity in the early 860s. Hincmar and Hunger having to convince Rorik not to give refuge to a declared enemy of Charles the Bald would mean Rorik enjoyed a "measure of political independence" from the various courts of the Carolingian dynasty at the time. Coupland notes that his contemporary Sedulius Scottus calls Rorik a King (Latin:Rex). Though noting that the reference has alternatively been interpreted to mean another contemporary ruler, Rhodri the Great of the Kingdom of Gwynedd. A hagiography of Adalbert of Egmond, written in the late 10th century, mentions a miracle of the saint in the time of "Roric the barbarian king" (Latin:Roricus barbarorum rex)
Кейінгі билік
867 жылы жергілікті Кокинги көтерілісі болды және Рорик Фризиядан қуылды. Бертиниани жылнамасында Лотар II «өзі түсіндіргендей, отанын қорғау үшін бүкіл патшалығындағы әскерді шақырды, себебі ол жергілікті халық, олардың жаңа аты Кокингс, Фризиядан Хрёректі қуып шығарды, ол оған көмектесу үшін бірнеше даниялықтармен қайтып келеді деп күтті». Купланд Кокингилердің кім екені белгісіз екенін айтады. Сондай-ақ, Рориктің билігінен айырылуының мәні де белгісіз. Рорик өзінің патшалығының бір бөлігін ғана бақылаудан шығарған немесе билікті тез арада қайта алған болуы мүмкін. Өйткені ол 870 жылы әлі де Фризияда есімдерін табады. 869 жылдың 8 тамызында Лотар II қайтыс болды. Лотарингияны оның інілері Людовик Немец және Карл Шалы иеленді. 870 жылы екеуі Меерсен шарты арқылы келісімге келді, ол Лотарингияны бөліп алды. Бертиниани жылнамасында Карл «Наймеген сарайына барып, сонда норвег Хрёрекпен келісім шарттарын талқылады, оны өзіне байланыстырды» деп жазылған. Купланд бұл келіссөздерді жаңадан қосылған аймақтың билеушісі мен «жетекші жергілікті тұлға» арасындағы келісім деп санайды. Карл оның адалдығын және өзінің билігін мойындауын қамтамасыз етті, ал Рорик өзінің аймағын бақылауда ұстады. Бұл Лотар I және Лотар II онымен жасаған келісімге ұқсас. Бертиниани жылнамасының екі бөлек жазбасына сәйкес, Карл мен Рорик 872 жылы келіссөздерді қайта бастады: «20 қаңтарда ол [Карл Шалы] Компендиодан шығып, [қолжазбаларда аты жоқ] монастырына норвегтер Хрёрек пен Хрёдульфрмен сөйлесу үшін барды». «Қазан айында ол [Карл Шалы] Маастрихтке кемемен келді және өзен бойымен жоғары көтерілген норвегтер Хрёрек пен Хродульфрмен кездесті. Ол өзіне адал болған Хрёректі құрметпен қарсы алды, бірақ Хродульфті ештеңесіз жіберді, өйткені ол сатқындық жоспарларын жасап, талаптарын тым жоғары қойды. Карл өзінің адал адамдарын Хродульфтің опасыз шабуылына қарсы қорғануға дайындады. Содан кейін ол Атиньи арқылы Сент-Медард аббаттығына қайтып келді, онда [Карл] Рождествоны тойлады». Мәтіндегі «Hróðulfr» Рудольф Харальдссон, Рориктің күйеу баласы деп есептеледі. Ксантенс жылнамасында ол Рориктің «непосы» деп аталады, бұл әдетте «немере» дегенді білдіреді. Алайда «Кардиналдың немересі» (cardinalis nepos) термині сияқты, бұл термин туыстығын нақты көрсетпестен «туыс» деген мағынаны да білдіре алады. Купланд бұл монастырьдің Лотарингияның бұрынғы шекарасына жақын Бельгияның қазіргі Намур провинциясындағы Мостиер-сюр-Самбре екенін болжайды. Бұл келіссөздердің себебі мен мәні белгісіз. Дорестад өзінің билігі кезінде экономикалық құлдырауға ұшырады, саудагерлер Девентер мен Тиль сияқты тұрақты шайқастарға аз бейімделген қалаларға көшіп кетті. Соңғы екеуі де сол кезде «саудагерлік қалалар» болып дамыды.
In 867 there was a local revolt by the Cokingi and Rorik was driven out of Frisia. The Annales Bertiniani report that Lothair II "summoned up the host throughout his realm to the defense of the fatherland, as he explained, against the Norsemen, for he expected, that Hrørek, whom the local people, the new name for them is Cokings, had driven out of Frisia, would return bringing some Danes to help him." Coupland notes that the identity of the Cokingi is uncertain. Also uncertain is the nature of this loss of power by Rorik. Rorik could have lost control of only part of his realm or to have resumed control rather quickly. Because he is next mentioned in 870, still in Frisia. On 8 August 869, Lothair II died. Lotharingia was claimed by his uncles, Louis the German and Charles the Bald. In 870, the two came to an agreement with the Treaty of Meerssen which divided Lotharingia among them. The Annales Bertiniani report that Charles the Bald "went to the palace of Nijmegen to hold discussions with the Norseman Hrørek, whom he bound to himself by a treaty." Coupland considers the talks were between a ruler and a "leading local figure" of a newly annexed area. Charles secured his loyalty and recognition of his sovereignty, Rorik kept control of his region. The same type of agreement Lothair I and Lothair II had with him. Charles and Rorik seem to have restarted negotiations in 872, according to two separate entries of the Annales Bertiniani: "On 20 January he [Charles the Bald] left Compendio and went to the monastery of [name missing in surviving manuscripts] to hold talks with the Norsemen Hrørek and Hróðulfr." "In October he [Charles the Bald] came by boat down the Meuse to Maastricht and held talks with the Norsemen Hrørek and Hróðulfr who had come up the river to meet him. He gave a gracious reception to Hrørek who had proved loyal to him, but Hróðulfr he dismissed empty handed, because he had been plotting acts of treachery and pitching his demands too high. Charles prepared his faithful men for defense against treacherous attacks of Hróðulfr. Then he rode back by way of Attigny to St. Medard's Abbey,where he [Charles] spent Christmas." The "Hróðulfr" of the text was Rudolf Haraldsson, a presumed nephew of Rorik. The Annales Xantenses mention him as "nepos" of Rorik which typically means "nephew". However like in the term "Cardinal nephew" (cardinalis nepos); the term can also have the meaning of "relative" without specifying the relation. Coupland suggests the monastery mentioned was Moustier sur Sambre in the modern Namur province of Belgium, close to the former borders of Lotharingia. The reason and nature of these negotiations is obscure. Dorestad was in economic decline throughout his reign, merchants migrating to cities less exposed to the constant fighting like Deventer and Tiel. Both of the latter were developing into "merchant towns" at the time.
Рорик пен Рурик
Көптеген ғалымдар Рорикті Рурикпен, яғни руриктер әулетінің негізін қалаушымен байланыстырады. Бұл пікір 860 жылдары франк жылнамаларында Рориктің атының жоғалуымен түсіндіріледі, бұл 862 жылы Новгородта Руриктің пайда болуымен үйлеседі, бірақ оның 879 жылға дейін билікте болғанымен қайшы келеді. Осындай тұжырымды алғаш рет 1816 жылы Герман Холльман жасаған. Ол Руриктің тегі ретінде Төменгі Саксониядағы Рустринген жерінің маңыздылығын ерекше атап өтті. 1836 жылы Фридрих Крузе де осы көзқарасқа қолдау көрсетті. 1929 жылы Н. Т. Беляев бұл гипотезаны қайта жаңғыртты. Бұл сәйкестік толыққанды дәлелдеме бермейді және көптеген ғалымдар тарапынан қолдау таппаған. Дегенмен, А. Н. Кирпичников, Борис Рыбаков, Дмитрий Мачинский және Игорь Дубов сияқты белгілі орыс ғалымдары оны біршама қолдаған.
Numerous scholars identified Rorik with Rurik, the founder of the Rurikid dynasty. The suggestion is based on the disappearance of Rorik from Frankish chronicles during the 860s, consistent with the appearance of Rurik in Novgorod in 862, but inconsistent with his remaining in power there until 879. The first identification to this effect was made by Hermann Hollmann in 1816. He stressed the importance of the locality of Rustringen, in Lower Saxony, as the possible origin of Rurik. In 1836, Friedrich Kruse also supported such a view. The hypothesis was revived strongly by N. T. Belyaev in 1929. Such an identification is not conclusive, and does not appear to have support from the majority of scholars. Yet there are a number of prominent Russian academics, such as A. N. Kirpichnikov, Boris Rybakov, Dmitry Machinsky, and Igor Dubov, who have supported this identification to some extent.