Кіріспе

Людовик Рудольф (Ludwig Rudolf; 22 шілде 1671 – 1 наурыз 1735), Велф әулетінің мүшесі, Брансвик-Люнебург герцогы және 1731 жылдан қайтыс болғанға дейін Вольфенбюттельдің билеуші князі болды. 1707 жылдан бастап ол Бланкенбургтің тікелей князі ретінде билік етті. Людовик Рудольф императрица Мария Терезаның, Ресей императоры Петр II-нің және Брансвик-Вольфенбюттель герцогы Карл I-нің анасынан болған әкесі болды.

Өмір

Людовик Рудольф Брансвик-Вольфенбюттель герцогы Антоний Ульрихтің және оның жұбайы, Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург-Норбург герцогы Фредериктің қызы Елизавета Юлиананың кіші ұлы болды. Ол 1690 жылы Габсбург императоры Леопольд I қызметінде генерал-майор дәрежесіне жетті және Франция королі Людовик XIV әскерлерімен Флорюс шайқасында тұтқындалды. Сол жылы босатылғаннан кейін, әкесі оған Бланкенбург Брауншвик графлығын сыйлады, бұл оның үлкен ұлы Август Вильгельмнің келісімімен, марқұм герцог Генрих V белгілеген тұңғыш балаға мүлік беру қағидасын бұзды. 1707 жылы ханзада Антоний Ульрих Людовик Рудольфтің қызы Елизавета Кристинаны Габсбург архигерцогы Карл VI-ға үйлендірген кезде, оның ағасы император Иосиф I Бланкенбург графлығын тікелей князьдыққа көтерді. Алайда Людовик Рудольфтың императорлық князь (Рейхсфюрст) мәртебесі шектеулі болды, өйткені оның Императорлық диетадағы дауысы мұрагерлік емес және Брауншвик-Люнебург (Калленберг желісі) Вельф сайлаушылығына тәуелді болды. 1731 жылы ағасы Август Вильгельм қайтыс болғаннан кейін Людовик Рудольф та Вольфенбюттельді мұраға алды, осылайша екі князьдықты жеке басқаруға ие болды. Ол резиденциясын мұрагерлік князьдықтың астанасы Вольфенбюттельге көшірді. Билігінің алғашқы жылдарында Людовик Рудольф Август Вильгельм мемлекетті құлдырауға айналдырғаннан кейін қаржыны қалпына келтіруге қол жеткізді. Людовик Рудольф 1735 жылы ер баласыз қайтыс болды. Оның орнына Людовик Рудольфтың кіші қызы Антуанетта Амалияға үйленген туысы герцог Фердинанд Альберт II келді.