Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1156–1838 жылдар аралығында Англияның Девон және Корнуолл аймақтарындағы қалайыға салынатын салық.
1156–1838 tax on tin in Devon and Cornwall, England
Девон мен Корнуолл аймақтарында қалайы салығы тазартылған қалайыға салынатын салық болатын, ол Корнуолл герцогтігіне төленетін және Станар қалаларында басқарылатын. Салыстың ең көне сақталған жазбалары 1156 жылы жиналғанын көрсетеді. Ол 1838 жылғы қалайы бажылдары туралы заңмен жойылды.
In Devon and Cornwall, tin coinage was a tax on refined tin, payable to the Duchy of Cornwall and administered in the Stannary Towns. The oldest surviving records of coinage show that it was collected in 1156. It was abolished by the Tin Duties Act 1838.
Әдіс
Отын балқытылғаннан кейін, ол блоктарға құйылды және сынақтан өту үшін Станар қалаларына апарылды. Бастапқыда пішіні анық емес болған бұл блоктар 19 ғасырда тікбұрышты параллелепипедтерге айналды, жиегі сүйірленді және салмағы белгілі болды. Блоктардың қайда балқытылғанын көрсететін мөрмен белгіленді. Станар қаласындағы герцогтіктің өкілі металл сапасын тексеру үшін блоктардың бұрыштарын сынап көрді. Сәтті сынақтан өткен және бажы салынып болған соң, герцогтіктің мөрі қойылып, блоктарды сатуға рұқсат берілді. 16 ғасырға дейін сынақ жылына екі рет – жазғы күн тоғысында және Михайлов күнінде өтті, бірақ кейіннен жарты жыл сайын жүргізілді. Эдмунд, Корнуоллдың 2-ші графы тұсында Корнуоллдегі баж бір фунт салмағына жарты пенни болды. Эдуард I оны жүз фунтқа төрт шиллинг деп белгіледі, және ол содан кейін өзгеріссіз қалды. Девондағы баж бір шиллинг, алты жарым пенс жүз фунтқа тең болды. 1213 жылы Корнуоллде 200 марка, ал Девонда 200 фунт кіріс үшін үшінші тарапқа берілді, бұл Девонның кірісі Корнуоллдан әлдеқайда жоғары екенін көрсетті (сол дәуірдегі бір марка фунттың үштен екі бөлігіне тең еді). 1337 жылға қарай Корнуолл герцогы Эдуардтың кірісі Корнуоллде 4000 маркаға жетті, бірақ бұл өте табысты жыл болды, ал әдеттегі кіріс 3000 марканы құрады. Сол жылы Девоннан 273 фунт 19 шиллинг 53/4 пенс кіріс түсті. 1471 жылы Корнуоллдегі кіріс 1705 фунт 0 шиллинг 5 пенс, Девондағы кіріс 190 фунт 17 шиллинг 111/2 пенс, ал 1602 жылы тиісінше 2623 фунт 9 шиллинг 8 пенс және 102 фунт 17 шиллинг 93/4 пенс болды. Бірлескен кіріс Карл I тұсында 6000 фунтқа дейін жеткен болуы мүмкін, ал 19 ғасырдың басында шамамен 9620 фунтқа дейін тіркелді. 1838 жылы жойылған кезде кіріс 11000 мен 12000 фунт аралығында болды.
After smelting, the tin was cast into blocks which were taken to the Stannary towns to be proved. Initially irregular in shape, by the 19th century these blocks became standardised as bevel edged rectangular cuboids weighing The blocks were marked with a stamp identifying where they had been smelted. At the stannary town the prover, a duchy officer, struck off the corners of the blocks to check the quality of the metal. If proved and the duty paid, a duchy seal was affixed and the blocks permitted to be sold. In the 16th century proving took place only twice a year, at Midsummer and Michaelmas, but afterwards took place quarterly. Under Edmund, 2nd Earl of Cornwall the duty paid in Cornwall was a halfpenny per pound weight. Edward I fixed it at four shillings per hundredweight, at which it remained throughout. The duty in Devon was less at one shilling, six and a half pence per hundredweight. In 1213 the revenue was farmed out to a third party for 200 marks in Cornwall and 200 pounds in Devon, indicating that at this point the Devonian revenue was much more valuable than the Cornish (a mark of this era was worth two thirds of a pound). By 1337 the income to Edward, Duke of Cornwall was 4000 marks in Cornwall, though this was a bumper year and more usual incomes were 3000 marks. The same year brought a revenue of £273 19s 53/4d from Devon. By 1471 the revenue was £1,705 0s 5d in Cornwall and £190 17s 111/2d in Devon and in 1602 was £2,623 9s 8d and £102 17s 93/4d respectively. The combined income may have been as high as £6,000 by the time of Charles I and was recorded at around £9,620 at the start of the 19th century. At the time of abolition in 1838 the income was between £11,000 and £12,000.
Орналасқан жерлер
Қалайы қалалардағы қалай өндіру залдары деп аталатын ғимараттарда ақша ретінде қолданылды. 1305 жылы Эдуард I-нің жарғысында Корнуолл қалайының сапасын анықтау үшін Лоствитель, Бодмин, Лискеард, Труро және Хелстон қалалары көрсетілген. Чарльз II кезінде Труро қаласының орнына Пензанс қаласы қойылды. Девон қаласында Эдуард I-нің жарғысы Тависток, Эшбертон және Чагфорд қалаларын анықтады, ал 1328 жылы оларға Плимптон қосылды. 1837 жылға қарай, сапаны анықтау Девондағы Морвеллхамда ғана, ал Корнуолдағы Калсток, Сент-Остелл, Труро, Хелстон, Хейл және Пензанс қалаларында жүзеге асырылды.
Tin was coined in buildings known as coinage halls within stannary towns. A 1305 charter of Edward I identifies the towns of Lostwithiel, Bodmin, Liskeard, Truro and Helston as locations for proving Cornish tin. Truro had been replaced with Penzance by the time of Charles II. In Devon Edward I's charter identified Tavistock, Ashburton and Chagford, to which Plympton was added in 1328. By 1837 the proving took place only at Morwellham in Devon but at Calstock, St Austell, Truro, Helston, Hayle and Penzance in Cornwall.
Жою
Бұл баж 1838 жылғы 16 тамызда "Қыстайынан алынатын салықтар туралы" заңмен жойылды. Корнуолл герцогтігіне бұрынғы 10 жылдық монета айналымынан түскен табысқа негізделген, үкіметтен жыл сайынғы 16 216 фунт стерлингтік өтемақы төленді. Осы заң шетелден алынып келген қалайыға салынатын импорттық баж мөлшерін де төмендетті.
The duty was abolished by the Tin Duties Act 1838 on 16 August 1838. The Duchy of Cornwall was compensated by payment of an annual income of £16,216 from the government based on the previous 10 years coinage income. The same act also reduced the import duties on foreign mined tin.