Александр Маккеннал: Британ дін қызметкерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Александр Маккеннал (14 қаңтар 1835 – 23 маусым 1904) – британдық нонконформист пастор.

Өмір

Ол Корнуоллдағы Труро қаласында, сонда қоныс аударған шотландтық Патрик Маккенналдың ұлы болып дүниеге келді. 1848 жылы отбасы Лондонға көшіп, он алты жасында Глазго университетіне оқуға түсті. 1854 жылы ол Хакни колледжіне Конгрегациялық мінберге дайындалуға түсті, ал 1857 жылы Лондон университетінің бакалавріат бітірді. Бёртон-апон-Трентте (1856-1861), Сурбитонда (1862-1870), Лестерде (1870-1876) пасторлық қызмет атқарғаннан кейін, ол ақыры 1877 жылы Боудондағы Конгрегациялық шіркеудің пасторы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін сол қызметте қалды. 1886 жылы ол Конгрегациялық Одақтың төрағасы болды және 1889 жылы Американың Конгрегациялық шіркеулерінің үшжылдық ұлттық кеңесінде оны ұсынды. 1891 жылы Лондонда өткен конгрегационалистердің бірінші халықаралық кеңесі оның сапарының бір себебі және бір салдары болды, ал Маккеннал хатшы болып жұмыс істеді. 1892 жылы ол қоғамдық пікірде еркін шіркеулер федерациясының құрылысымен байланысты болды, ол үйге қайта оралу мәселесін талқылау үшін өткізілген бірқатар жиналыстардан өркендеді. Бірлік негізі ретінде ұсынылған Ламбет мақалалары талқыланғанда, барлық еркін шіркеулердің Киелі кітап, Символ және Денсаулық туралы үш мақаланы талқылау негізі ретінде қабылдауға келіскені және төртінші мақаланы қабылдамауға келіскені анық болды, ол тарихи епископатты басқа үш мақаламен бір деңгейге қойды. Англикандықтарды есепке алмағанда, қалған шіркеулердің өкілдері мүмкіндігінше бірігіп әрекет ету және құдайға сыйынбау арқылы христиандық бауырластықты дамытуға шешім қабылдады. Осыдан еркін шіркеулер федерациясы құрылды, ол Англиядағы протестанттық евангелистік шіркеулер арасында белгілі бір ынтымақтастықты қамтамасыз етеді. Маккенналдың қоғамдық қызметі оны көптеген танымал саяси және діни қайраткерлермен байланыстырды. Ол өмір бойы халықаралық бейбітшілікті жақтады және 1900 жылы Оңтүстік Африка соғысы кезінде Лидсте өткен еркін шіркеулер федерациясының жиналысында ұлттық іс-қимылдың христиандық стандартына қатысты ерекше мәлімдеме жасады. "Мәсіхтің шипалық қолы" атты уағыздар жинағынан басқа, Маккеннал "Табиғат пен адамның Киелі кітаптағы схемасы", "Христиандық куәлік", "Азияның жеті шіркеуіне жолданған хаттар", "Иеміз Исаның Патшалығы" және "Мәңгілік Құдай және адам баласы" атты еңбектер жариялады. Бұл экзегетикалық зерттеулерге немесе теологиялық және прогрессивті діни ойларға үлес болып табылады және тұрақты құндылық элементтерін қамтиды. Ол сонымен қатар діни тарихқа пайдалы үлес қосты. 1893 жылы ол ағылшын сепаратистерінің тарихын, кейіннен паломниктердің үйлері мен тұратын жерлерін жариялады; ол сондай-ақ Манчестердің д-ры Дж.А. Макфадиеннің өмірбаянын жазды. 1901 жылы ол АҚШ-тың Коннектикут штатындағы Хартфорд теологиялық семинариясында "Конгрегационализмнің эволюциясы" тақырыбында бірнеше лекция оқыды. Ол 1904 жылдың 23 маусымында Хайгейтте қайтыс болды. Қараңыз, Д. Макфадиен, Александр Маккенналдың өмірі мен хаттары (1905).

He was born at Truro in Cornwall, the son of Patrick Mackennal, a Scot, who had settled there. In 1848 the family removed to London, and at sixteen he went to the University of Glasgow. In 1854 he entered Hackney College to prepare for the Congregational ministry, and in 1857 he graduated BA at the University of London. After holding pastorates at Burton upon Trent (1856–1861), Surbiton (1862–1870), Leicester (1870–1876), he finally accepted the pastorate of the Congregational Church at Bowdon, Cheshire, in 1877, in which he remained till his death. In 1886, he was chairman of the Congregational Union, which he represented in 1889 at the triannual national council of the American Congregational churches. The first international council of Congregationalists held in London in 1891 was partly cause, partly consequence, of his visit, and Mackennal acted as secretary. In 1892 he became definitely associated in the public mind with a movement for free church federation which grew out of a series of meetings held to discuss the question of home reunion. When the Lambeth articles put forward as a basis of union were discussed, it was evident that all the free churches were agreed in accepting the three articles dealing with the Bible, the Creed and the Sacraments as a basis of discussion, and were also agreed in rejecting the fourth article, which put the historic episcopate on the same level as the other three. Omitting the Anglicans, the representatives of the remaining churches resolved to develop Christian fellowship by united action and worship wherever possible. Out of this grew the Free Church Federation, which secures a measure of co operation between the Protestant Evangelical churches throughout England. Mackennal's public action brought him into association with many well known political and religious leaders. He was a lifelong advocate of international peace, and made a remarkable declaration as to the Christian standard of national action when the Free Church Federation met at Leeds during the South African War in 1900. Besides a volume of sermons under the title Christ's Healing Touch, Mackennal published The Biblical Scheme of Nature and of Man, The Christian Testimony, the Letters to the Seven Churches of Asia, The Kingdom of the Lord Jesus and The Eternal God and the Human Sonship. These are contributions to exegetical study or to theological and progressive religious thought, and have elements of permanent value. He also made some useful contributions to religious history. In 1893 he published the Story of the English Separatists, and later the Homes and Haunts of the Pilgrim Fathers; he also wrote the life of Dr JA Macfadyen of Manchester. In 1901 he delivered a series of lectures at Hartford Theological Seminary, Connecticut, USA, published under the title The Evolution of Congregationalism. He died at Highgate on 23 June 1904. See D. Macfadyen, Life and Letters of Alexander Mackennal (1905).