Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бертольд фон Хеннеберг Рёмхильд (1442–1504)
Bertold von Henneberg Römhild (1442–1504)
Өмірбаян
Георг, Хеннеберг графы мен Иоганна, Нассау-Вейлбург графы Филипп I-нің қызының ұлы, Эрфурт университетінде білім алған. Ол діни қызметке қадам басқан, төменгі сатылардан өткен соң 1472 жылдан бастап Майнц соборының мүшесі, ал 1475 жылдан деканы болды. 1484 жылдың 20 мамырында архиепископ сайланды, ал 1484 жылдың 20 қыркүйегінде Рим папасы Иннокентий VIII оны бекітті. 1486 жылы Максимилиан I сайлануын қолдағандығы үшін императорлық канцлер болып тағайындалды. Николай Кузанскийдің және Ренессанс гуманизмінің жақтасы ретінде, ол заң мен тәртіптің берік қолдаушысы, дін қызметкерлерінің теріс әрекеттеріне қарсы күрескен және өз епархиясын сақтықпен басқарған адам болды. Архиепископ сайланғаннан кейін ол бірден Империя ісіне белсенді қатысып, 1486 жылы Габсбург Максимилианының Рим патшасы болып сайлануын қамтамасыз етуде ерекше көзге түсті.
The son of George, Count of Henneberg and Johanna, daughter of Count Philipp I of Nassau Weilburg was educated at the University of Erfurt. He entered the ecclesiastical profession and, after passing through its lower stages, from 1472 on was a member of the Mainz cathedral chapter, dean from 1475. On May 20, 1484 he was elected archbishop, confirmed by Pope Innocent VIII on September 20, 1484. He was made imperial chancellor in 1486 in return for supporting the election of Maximilian I. As a follower of Nicholas of Cusa and the ideas of Renaissance humanism, he appears to have been a firm supporter of law and order, an enemy of clerical abuses and a careful administrator of his diocese. Immediately after his election as archbishop he began to take a leading part in the business of the Empire, and in 1486 was very active in securing the election of Maximilian of Habsburg as King of the Romans.
Императорлық реформа
Хеннеберг империядағы әкімшілік реформалардың, соның ішінде Императорлық палаталық сотының құзыретімен қамтамасыз етілген ішкі жанжалдарды тоқтату үшін «Эвигер Ландфриде» (мәңгілік қоғамдық бейбітшілік) енгізудің жақтасы ретінде есімдеріне іңкәр болды. Ол сайлаушылар алқасының мүшесі және архиканцлер ретінде император Фридрих III билік құрған кезде осы мәселені Рейхстагқа көтерген еді. Алғашқыда оның ұсыныстары нәтижесіз аяқталды, бірақ ол бірнеше диеталарда күресін жалғастырды және Фридрих қайтыс болғаннан кейін, Фридрихтің ұлы Максимилианға 1495 жылғы Вормс диетасында реформалардың қажеттілігін ұсынған партияның жетекшісі болды, сол жерде «Эвигер Ландфриде» жарияланды. Ол сондай-ақ Императорлық мемлекеттерді Швейцария Конфедерациясының батылдығы мен бірлігіне еліктеуге шақырды және 1500 жылы Аугсбургте өткен Рейхстагта оның басшылығымен регенттік кеңес (Рейхсрегимент) құрылғанда уақытша жеңіске жетті, бұл императорды «тек атақты тұлғаға» айналдырды, ал Империядағы нақты билік Хеннеберг пен басқа да принц-сайлаушылардың қолында болды. Ол сайлаушыларды 1495 және 1500 жылдардағы реформаларды сақтау үшін одақ құруға көндіргенімен, Максимилиан 1502 жылы Рейхсрегиментті жойды, Хеннебергтің сайлаушылар лигасының жеңілісіне әкелді, ол Империяның басқа ханзадаларының сенімін қамтамасыз ете алмады. Келесі жылы ол жеңілісін білдіретін императорлық мөрді қайтарды. Хеннеберг 1504 жылдың 21 желтоқсанында қайтыс болды. Ол Майнц соборында жерленген, онда оның есімін мәңгі есте сақтау үшін әсем ескерткіш орнатылған.
Henneberg is most remembered as an advocate of administrative reform in the Empire, including the implementation of the Ewiger Landfriede (eternal public peace) to put an end to internal feuds, secured by the jurisdiction of an Imperial Chamber Court. As a member of the electoral college and archchancellor he had brought this question before the Reichstag diet during the reign of Emperor Frederick III. At first his proposals came to nothing, but he continued the struggle at a series of diets and after Frederick's death, he was the leader of the party which pressed the necessity for reform upon Frederick's son Maximilian at the Diet of Worms in 1495, where the Ewiger Landfriede was declared. He also urged the Imperial States to emulate the courage and union of the Swiss Confederacy and gained a temporary victory when the 1500 Reichstag at Augsburg established a council of regency (Reichsregiment) under his guidance, making the Emperor "no more than an honorary figurehead" while the real power in the Empire was with Henneberg and the other prince electors. Though he persuaded the electors to form a union to uphold the reforms of 1495 and 1500, the Reichsregiment was abolished by Maximilian in 1502, defeating Henneberg's Electoral League, which had not managed to gain the trust of the Empire's other princes. The following year, he returned the imperial seal, signifying his defeat. Henneberg died on December 21, 1504. He is buried at Mainz Cathedral where a magnificent monument perpetuates his memory.