Кіріспе

"Кокни мектебі" – 19-шы ғасырдың екінші және үшінші онжылдықтарында Англияда шығарма жазған ақындар мен эссеистер тобы. Бұл термин 1817 жылы Blackwood's Magazine журналындағы жаулы сын-пікірлер түрінде пайда болды. Оның басты нысаны Ли Хант болды, бірақ Джон Китс пен Уильям Хазлитт те осы топқа енді. Тек Китсті ғана кокни деп толыққанды қарастыруға болады. Хазлитт тіпті Лондонда тумаған. Джон Скотт осы дауға байланысты болған дуэльден кейін қайтыс болды. Әрбір автор өзінің ерекшелігі үшін сынға ұшырады. Мысалы, Китс "Тұңғыш және поэзия" және жұмысшы класының тіліне тән басқа да рифмаларда "қырғи/жануарлар" рифмасын қолданғаны үшін "нашар тіл қолдануы" деп айыпталды. Хант пен Хазлитт те сөз қолдануы үшін жамандалды, бірақ оларға жасалған сын Китске қарағанда идеологиялық сипатта болды. Джон Уилсон Крокер 1818 жылы Blackwood's журналының шеңберінен тыс "Кокни мектебі" терминін тағы да қолданды, ол Китстің "Эндимион" шығармасына шабуыл жасады. Джон Уилсон (Кристофер Норт) және Джон Гибсон Локхарт 1817 жылы оның құрамына қосылды. Локхарт Blackwood журналының алғашқы жылдарында жазылған өткір және агрессивті мақалаларға қатысты, бірақ оның өмірбаяушысы Эндрю Ланг Самуэль Тейлор Колеридж және Ли Хант, Китс пен олардың достарының "Кокни поэзия мектебі" туралы жазылған қатал мақалаларға оның жауапты екенін жоққа шығарды. Локхарт кейінгі Blackwood мақаласында (тамыз 1818) Китс туралы айыпталып, бірақ ол Колеридж мен Вордсвортты бағалаған. [4]

Өмірбаян

Бұл термин және Хант пен басқаларға қарсы науқан эстетикалық мәселе емес еді. Керісінше, бұл авторлардың әлеуметтік тегіне және әдебиетшілердің ең жоғары деңгейіне ұмтылуына жасалған шабуыл болды, сондай-ақ авторлардың «Кокни» саясатына деген реакция да еді. Хант пен Хазлиттің саяси, реформалық бағдарламасы мен демократиялық идеологиясы «Блэквуд» журналының редакторына ұнамады, ал авторлардың мәдени және әлеуметтік тегі оны қолдану механизмі ретінде пайдаланылды. Перси Биш Шелли де саяси тұрғыдан ұсқынсыз деп айыпталды, бірақ сыншылар оны генийі үшін (әрине, оның жоғары тегінен де) кешірді. Романтизм қозғалысының екінші буыны эстетикалық тұрғыдан статус-квоға сын болғандай, саяси және экономикалық жағынан да революциялық болды. «Кокни мектебі» деген атаудың пайда болуына себепкер болған даулар мен ішінара сыншылар, төменгі топтан шыққан адамдардың пайда болуы құрылысқа қаншалықты қауіпті екенін көрсетті. 1907 жылғы Натталдың қысқаша энциклопедиясына сәйкес, бұл термин 1890 жылдары Лондондағы жұмысшы сыныбының ақындары тарапынан қайта жаңғыртылды, бірақ бұл ХХ ғасырдың басында танымал болғанымен, қазіргі уақытта тек романтизммен байланысты есте сақталады.