Римдегі Сан-Лука Академиясы

Кіріспе

Римдегі итальяндық суретшілер қауымдастығы Accademia di San Luca – Римдегі итальяндық суретшілер академиясы. Accademia de i Pittori e Scultori di Roma академиясының құрылуы 1577 жылы папалық бұйрықпен бекітілді, ал 1593 жылы Федерико Зуккари оның тұңғыш принципі, яғни директоры болды; ал 1607 жылы академияның уставы ратификацияланды. Джироламо Музиано және Пьетро Оливьери де оның негізін қалаушыларының қатарында болды. Академия суретшілердің қамқоршысы саналатын Евангелист Луканның есімімен аталады. XVI ғасырдың соңынан бастап, қазіргі орнына, Палаццо Карпегнаға көшкенге дейін, академия Рим форумының жанындағы қалалық ауданда орналасқан. Бұл ғимараттар қазір сақталмаса да, Санти Лука және Мартина академиялық шіркеуі әлі де бар. Барокко стиліндегі сәулетші Пьетро да Кортона салған оның негізгі фасады Форумға қарап тұрады.

Тарих

Академияның алдыңғысы – Compagnia di San Luca, суретшілер мен миниатюра шеберлерінің гильдиясы болды. Олар Санта-Лука-алл’Эскилиноның қиратылған шіркеуінде, Санта-Мария Маджоре базиликасының жанында жиналатын. Гильдияның жарғылары мен привилегиялары 17 желтоқсан 1478 жылы Папа Сикст IV-тің бұйрығымен жаңартылды. Іргелі мүшелерінің арасында белгілі суретші Мелоццо да Форли болды, себебі ол папский суретші (pictor papalis) еді. Римдегі жетекші суретшілердің бірі және Папа Григорий XIII-нің жұмыстарды бақылаушысы Жироламо Музианоның бастамасымен, Папа 1577 жылы Академияға ресми мәртебе берді. 1588 жылы Папа Сикст V мекемеге Санти-Лука-е-Мартина деп қайта освящен болған ежелгі С. Мартина шіркеуін сыйлады. 1605 жылы Папа Павел V Академияға Әулие Луканның мерекесінде айыпталған бір адамды кешіру құқығын берді. 1620 жылдары VIII Урбан Римде кімді суретші деп санау керектігін шешу құқығын кеңейтті, ал 1627 жылы Академия оның жүрек туысы, кардинал Франческо Барберинидің қамқорлығына өтті. Көптеген академиялардағы дәстүр бойынша, өзіндік портреттер тапсырылатын. Бұл жинақ мекеменің көрнекті мүшелерінің тізілімі ретінде сақталды. 1633 жылы VIII Урбан Академияға барлық суретшілерге және өнер сатушыларға салық салуға, сондай-ақ барлық мемлекеттік тапсырыстарды монополиялауға құқық берді. Бұл шаралар күшті қарсылық туғызды және тиімді жүзеге асырылмады. 1634 жылдан кейін, Пьетро да Кортона принц болған кезде, Академия суретшілер мен мүсіншілермен тең мәртебеге ие болған сәулетшілерді қабылдай бастады. Академияда сурет, мүсін және сәулет өнерінен курстар оқытылды. 25 жасқа дейінгі барлық ұлттың суретшілері мен сәулетшілері үшін ашық конкурстар – Concorsi Clementini, 1721 жылға дейін жыл сайын өткізіліп, содан кейін үш жылда бір рет ұйымдастырылды. 1763 жылы оларға Concorsi Balestra қосылды, содан кейін екі конкурс екі жылда бір рет кезегімен өткізілді. 1845 жылы Академия өнер студенттерін бір орында жинау үшін Виа ди Рипеттадағы Палаццо Камералға кеңейтілді. Кейін ол Лицео Артистико Рипетта аталды.

The Academy's predecessor was the Compagnia di San Luca, a guild of painters and miniaturists, which met in the demolished church of S. Luca all'Esquilino, near the Basilica of S. Mary Major, and whose statutes and privileges were renewed 17 December 1478 by Pope Sixtus IV. Among the founding members was the famous painter Melozzo da Forlì, as he was the pictor papalis. Through the initiative of Girolamo Muziano, who was both one of the leading artists in Rome and superintendent of works for Pope Gregory XIII, the Pope granted the Academy official recognition in 1577. In 1588 Pope Sixtus V gave the institution the ancient church of S. Martina, which was rededicated as Santi Luca e Martina. In 1605, Pope Paul V granted the Academy the right to pardon a condemned man on the feast of St. Luke. In the 1620s, Urban VIII extended its rights to decide who was considered an artist in Rome, and in 1627 it came under the patronage of his nephew, Cardinal Francesco Barberini. Like many academies it was traditional to submit a self portrait – the collection serving as a record of the institution's illustrious membership. In 1633, Urban VIII gave it the right to tax all artists as well as art dealers, and monopolize all public commissions. These latter measures raised strong opposition and apparently were poorly enforced. At some after 1634, during the time when Pietro da Cortona was principe, the accademia began to admit architects, who enjoyed the same status as painters and sculptors. The Academy offered courses in painting, sculpture and architecture. Competitions open to artists and architects of all nationalities under 25 years old, the Concorsi Clementini, were held annually until 1721, when they became triennial. In 1763 these were supplemented by the Concorsi Balestra, and thereafter the two competitions alternated biennially. In 1845, the Academy expanded to the Palazzo Camerale on the Via di Ripetta in order to have the art students in one location. This later became the Liceo Artistico Ripetta.

Кортона-Сакчи пікірталасы және басқа да көркемдік мәселелер

Академияда талқыланған көркемдік мәселелердің арасында Кортона Сакки дау-дамайы (толық мәліметтер үшін Андреа Саккиге қараңыз) – суреттегі фигуралардың санына қатысты пікір қақтығысы болды. Көптеген академиктер бамбоччантилерге деген наразылықтарын білдірді. Джованни Беллори Академияда сурет салу туралы танымал лекциялар оқыды. XVIII ғасырдың басында суретші Марко Бенефиал академияға қабылданды, бірақ академия ішінде сынға алғандықтан кейін шығарылып жіберілді.

Соңғы кездері

Via dell'Impero құрылысының салдарынан академияның Бонелла көшесіндегі тарихи бас кеңсесі бұзылып, 1934 жылы институт Palazzo Carpegna-ға көшірілді. Сан-Лука Ұлттық академиясының кітапханасында Академиялық кітапхана мен Сарти Рим қалалық кітапханасы бар, олардың қорында сурет, мүсін және сәулет өнеріне қатысты 50 000-нан астам томдық кітаптар сақталған.