Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лекит (;: lekythoi) - ежелгі гректің мұнай, әсіресе зәйтүн майын сақтауға арналған ыдысының түрі. Оның тар денесі және ыдыстың мойындарына бекітілген бір тұтқасы бар, сондықтан ол құюшы жақсыз тар құмыра түрі; оинохое қазіргі құмыраға көбірек ұқсайды. "Кеуде" және "цилиндрлік" типтерде, әсіресе соңғылары, дененің бүйірлері әдетте иықпен тік болады, содан кейін мойын қисықтай түсіп, бағыты күрт өзгереді; негіз мен ерін әдетте көрнекті және өршіп тұрады. Алайда, бұл сөздің бірнеше түрі бар, ал бұл сөз қазіргі археологтарға қарағанда, ежелгі дәуірде әлдеқайда кеңінен қолданылған сияқты. Олар әдетте қыш құмырада жасалады, бірақ ойып жасалған тас үлгілері де бар. Лекитхойлар әсіресе жерлеу рәсімдерімен және ақ түсті бояу техникасымен байланысты болды, бұл кәдімгі пайдаланудағы заттардың көпшілігі үшін тым әлсіз болды. Тұтқалары болғандықтан, олар әдетте тұтқаның екінші жағында бір суретпен ғана безендірілетін; суреттелген суретті көрсету үшін оларды көбінесе тұтқасы жасырылған күйінде суретке түсіреді.
A lekythos (λήκυθος; : lekythoi) is a type of ancient Greek vessel used for storing oil, especially olive oil. It has a narrow body and one handle attached to the neck of the vessel, and is thus a narrow type of jug, with no pouring lip; the oinochoe is more like a modern jug. In the "shoulder" and "cylindrical" types which became the most common, especially the latter, the sides of the body are usually vertical by the shoulder, and there is then a sharp change of direction as the neck curves in; the base and lip are normally prominent and flared. However, there are a number of varieties, and the word seems to have been used even more widely in ancient times than by modern archeologists. They are normally in pottery, but there are also carved stone examples. Lekythoi were especially associated with funerary rites, and with the white ground technique of vase painting, which was too fragile for most items in regular use. Because of their handle they were normally only decorated with one image, on the other side from the handle; they are often photographed with the handle hidden, to show the painted image.
Функция
Лекитхос ерлі-зайыпты емес әйелдердің өліктерін майлау үшін пайдаланылған, ал көптеген лекитхои қабірлерде кездеседі. Лекитхойлардың суреттері күнделікті іс-әрекеттер мен рәсімдерді бейнелеген. Олар көп жағдайда жерлеу рәсімдерінде қолданылады, сондықтан олар жерлеу рәсімдерін, жоғалту көрінісін немесе жерлеу өнерінің бір түрі ретінде кету сезімін бейнелеуі мүмкін. Бұл әдетте өрнегі жоқ және қараңғы суреттер. Бұл керамикалық ыдыстардың безендіруі қызыл және қара бояулардан тұрады. Бұл түстер қола дәуірінен шыққан болуы мүмкін, бірақ 530 жылы Афинада қолданылған. Бұл ыдыстардың көптеген суретшілері суреттерге көбірек түс қосуға тырысты, бірақ кейіннен бұл идеядан бас тартты, бұл көбірек қарама-қайшылықты қамтамасыз етеді. Бұл ыдыстар біздің заманымызға дейінгі V ғасырда өте танымал болды, бірақ олардың көпшілігі біздің заманымызға дейінгі 700 жылға дейін таралғаны анықталды. Бұлардың ішінде өлген адамға немесе жер асты құдайларына арналған хош иісті май да бар еді. Кейбір лекитойлардың ішіне кішкентай камера орнатылған, сондықтан оларда майдың мөлшері аз болатын. Лекитханы әйелдің терісіне үйленер алдында иісмай жағу үшін қолданған, сондай-ақ, кейде үйленбеген әйелдердің қабірлеріне қойып, өмірден кейінгі некеге дайындалатын.
The lekythos was used for anointing unmarried women's dead bodies, and many lekythoi are found in tombs. The images on lekythoi were often depictions of daily activities or rituals. Because they are so often used in funerary situations, they may also depict funerary rites, a scene of loss, or a sense of departure as a form of funerary art. These are usually outline drawings that are quite expressionless and somber. The decoration of these ceramic vessels consists of dull red and black paint. These colors may have been derived from the Bronze Age, but were not used until 530 BC in Athens. Many artists of these vessels attempted to add more color to the figures, but later abandoned the idea, which provides more of a contrast. These vessels were very popular during the 5th century BC, however, many have been found dating back to 700 BC. They contained a perfumed oil which was offered either to the dead person or to the gods of the underworld. Some lekythoi were fitted with a small, inner chamber, limiting the amount of oil required to fill them. The lekythos was used to smear perfumed oil on a woman's skin prior to getting married and were often placed in tombs of unmarried women to allow them to prepare for a wedding in the afterlife.