Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
5 ғасырдағы грек суретшісі Полигнот (/p//ɒ//l//ɪ//ɡ/'/n//oʊ//t//ə//s/; Πολύγνωτος Polygnotos) б.з.д. 5 ғасырының ортасынан шыққан ежелгі грек суретшісі болған.
5th century BC Greek painter
Polygnotus (/p//ɒ//l//ɪ//ɡ/'/n//oʊ//t//ə//s/; Πολύγνωτος Polygnotos) was an ancient Greek painter from the middle of the 5th century BC.
Өмір
Ол Аглаофонның ұлы және шәкірті болды. Ол Тасос қаласының тумасы, бірақ афиналықтар оны асырап алып, өз азаматтығына қабылдады. Кимон билік еткен кезде Полигнот афиналықтар үшін Стоа Поикиле қабырғаларына Трояның алынуын, ал Анакейде Леукипптің қыздарының үйлену тойын бейнеледі. Плутархтың сөзіне сенсек, тарихшылар мен ақын Меланфий Полигноттың ақша үшін емес, афиналық халыққа деген қайырымдылық ниетімен сурет салғанын куәландырады. Акрополь кіреберісіндегі залдан оның басқа да туындылары сақталған. Оның ең маңызды жұмыстары – Книд тұрғындары Дельфиде салған Книд лешесіндегі фрескалары. Олардың тақырыбы Одиссейдің Аидқа сапары мен Трояның алынуы болды. Саяхатшы Паусаний осы суреттерді әрбір фигура бойынша ең мұқият сипаттаған. Дельфидегі француз археологиялық қазбалары кезінде ғимараттың негізі табылған. Осы мәліметтерге сүйене отырып, кейбір археологтар суреттерді, олардың түсін қоспағанда, қайта жаңартуға тырысты. Фигуралар бірінен-бірі ажыратылып, көбінесе бітіспейтін, екі-үш қатарға орналастырылған; ал алыстағылары жақынғыларынан кішкентай немесе көңілсіз болған жоқ. Сондықтан, сол кездегі суреттер заманауи мүсіндік рельефтермен шамалас жоспармен орындалған секілді. Полигнот тек бірнеше қарапайым түстерді пайдаланған. Техникалық жағынан оның өнері жаңабас болды. Оның шеберлігі жеке тұлғаларды суреттеудің әдемілігінде, әсіресе оның өнерінің «этикалық» және идеалдық сипатында жатты. Фейдияның замандасы және мүмкін оның ұстазы Полигнот та осындай ұлы стильге ие болды. Оның туындыларын кейінгі кезеңдердегі, көбірек эмоцияға толы, күрделі және техникалық жағынан жетілген суреттерден ерекшелейтін қарапайымдылық, бірден асыл да нәзік сезім, ерекше әдемілік және орындалу шеберлігі байқалды.
He was the son and pupil of Aglaophon. He was a native of Thasos, but was adopted by the Athenians, and admitted to their citizenship. During the time of Cimon, Polygnotus painted for the Athenians a picture of the taking of Troy on the walls of the Stoa Poikile, and another of the marriage of the daughters of Leucippus in the Anacaeum. Plutarch mentions that historians and the poet Melanthius attest that Polygnotus did not paint for the money but rather out of a charitable feeling towards the Athenian people. In the hall at the entrance to the Acropolis other works of his were preserved. The most important of his paintings were his frescoes in the Lesche of the Knidians, a building erected at Delphi by the people of Cnidus. The subjects of these were the visit to Hades by Odysseus and the taking of Troy. The traveller Pausanias recorded a careful description of these paintings, figure by figure. The foundations of the building have been recovered in the course of the French excavations at Delphi. From this evidence, some archaeologists have tried to reconstruct the paintings, other than their colours. The figures were detached and seldom overlapping, ranged in two or three rows one above another; and the farther were not smaller nor dimmer than the nearer. Therefore, it seems that the paintings of this time were executed on almost precisely the same plan as contemporary sculptural reliefs. Polygnotus employed only a few simple colours. Technically his art was primitive. His excellence lay in the beauty of his drawing of individual figures, especially in the "ethical" and ideal character of his art. A contemporary and perhaps teacher of Pheidias, Polygnotus had the same grand manner. Simplicity, which was almost childlike, sentiment at once noble and gentle, extreme grace and charm of execution, marked his works, in contrast to the more animated, complicated and technically superior paintings of later ages.