Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1921–1992 жылдардағы Моңғолия қарулы күштерінің тарихы. Моңғолия Халық Республикасының қарулы күштерінің 1920-жылдар, 1930-жылдар және Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңдерін қамтитын тарихы.
1921–1992 armed forces of Mongolia
the history of the armed forces of Mongolian People's Republic for the 1920s, 1930s and WWII periods
Моңғол Халық Армиясы, сондай-ақ Моңғол Халық Революциялық Армиясы немесе Моңғол Қызыл Армиясы деп те аталады, Моңғол Халық Революциялық партиясының құрамындағы Моңғолия Халық Республикасының қарулы күштерін құрайтын мекеме болды. Ол 1921 жылдың 18 наурызында 1920-жылдары және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кеңес Қызыл Армиясының басшылығымен бағынышты армия ретінде құрылды. 1992 жылы армияның құрылымы өзгеріске ұшырады, содан кейін қайта ұйымдастырылып, Моңғолия қарулы күштері деп атау өзгертілді.
The Mongolian People's Army , also known as the Mongolian People's Revolutionary Army or the Mongolian Red Army , was an institution of the Mongolian People's Revolutionary Party constituting as the armed forces of the Mongolian People's Republic. It was established on 18 March 1921 as a secondary army under Soviet Red Army command during the 1920s and during World War II. In 1992, the army's structure changed and then reorganized and renamed as the Mongolian Armed Forces.
Әскердің құрылуы
Жаңа Моңғол халықтық революциялық партиясы билікке келген соң жасаған алғашқы қадамдарының бірі – 1921 жылы Ақ қозғалыс пен қытай әскерлеріне қарсы күресу үшін шебер атты әскер командирі Дамдин Сүхбаатар басшылығымен жергілікті коммунистік армия құру болды. Армия құру туралы шешім 1921 жылдың 9 ақпанында қабылданды. 1921 жылдың 13 наурызында партизандық отрядтардан төрт атты әскер полкі құрылды. МХРП-ға Ресейдің Қызыл Армиясы көмектесті, ол Моңғолия Халық Республикасын қорғауға көмектесіп, кем дегенде 1925 жылға дейін оның аумағында болды. Әскери басшылық арасында Әскери кеңес құрылды, ал Бас штабты совет мамандары басқарды. 1923 жылдың қыркүйегінде Урганың шетінде алғашқы атты әскер мектебі мен артиллерия мектебі ашылды, ал бір жылдан кейін армия газеті жариялана бастады. 1925 жылдың 16 қазанында Моңғолия жалпыға бірдей әскери міндеттеме туралы заң қабылдады, ал 1926 жылы халықтың әскери жасақтарын құру басталды.
One of the first actions of the new Mongolian People's Revolutionary Party authorities was the creation of a native communist army in 1921 under the leadership of adept cavalry commander Damdin Sükhbaatar in order to fight against Russian troops from the White movement and Chinese forces. The decision to create an army was made on 9 February 1921. On 13 March 1921, four cavalry regiments were formed from partisan detachments. The MPRA was aided by the Red Army of the Russian SFSR, which helped to secure the Mongolian People's Republic and remained in its territory until at least 1925. A Military Council was formed soon after among the military leadership, while the General Staff was led by Soviet specialists. In September 1923, on the outskirts of Urga, the first cavalry school and an artillery school were opened, and a year later, the publication of the army newspaper began. On October 16, 1925, Mongolia adopted a law on universal conscription, and in 1926, the creation of temporary detachments of the people's militia began.
1930 жылдардағы қақтығыстар мен Екінші дүниежүзілік соғыс
Бастапқыда 1930 жылдардың басындағы жергілікті көтерілістер мен 1930 жылдардың ортасынан басталган жапондық шекаралық барлау кезінде Моңғолиядағы Кеңес Қызыл Армиясының әскерлері негізінен жергілікті армияға нұсқаушылар ретінде және дипломатиялық және саудалық мекемелердің күзетшілері ретінде болды. Ішкі салада, олар 1932 жылғы қарулы көтерілісті басуға қатысты. Сонымен қатар, Маньчжуко және Квантун армиясына (Жапон императорлық армиясының ірі бөлімдерінің бірі) және Қытай Ұлттық-революциялық армиясына қарсы көптеген шекаралық қақтығыстарға қатысты. Жапон императорлық армиясы 1932 және 1934 жылдар аралығында Маньчжурия шекарасында 152 ұсақ оқиғаны тіркеді. 1935 және 1936 жылдары оқиғалардың саны жылына 150-ден асып, оқиғалардың масштабы да кеңейді. 1935 жылдың қаңтарында Моңғолия мен Маньчжуко шекарасында алғашқы қарулы шайқас – Халхамияо оқиғасы (哈尔哈廟事件) болды. Монғол атқыштар бөлімдері Халхамияо буддалық ғибадатханасының жанында Маньчжуко армиясының патрульдік тобымен шайқасты. Маньчжуко армиясы аз шығынға ұшырады, соның ішінде жапон әскери кеңесшісі де зардап шекті. 1935 жылдың желтоқсаны мен 1936 жылдың наурызы аралығында Ораходога оқиғасы (オラホドガ事件) (жап.) және Тауран оқиғасы (タウラン事件) (жап.) болды. Бұл шайқастарда жапондық және монғолдық армиялар аз мөлшерде бронетехника мен әскери авиацияны қолданды. 1939 жылғы Халхин-Гол (немесе Номонхан) шайқасында Георгий Жуков басқарған Қызыл Армия күштері, Хорлоогийн Чойбалсан басқарған монғол әскерлерінің көмегімен, Мичитаро Коматсубара басқарған Жапон императорлық армиясын шешуші түрде жеңді. 1944 жылдың басында Мәскеуде Иосиф Сталинмен болған кездесуде Чойбалсан МПРА-ға шекараны қорғау үшін әскери көмек сұрады. Монғол халық армиясының бөлімдері де 1945 жылы Маньчжурияға кеңестік әскерлердің батыс жағынан шабуылында Кеңес Қызыл Армиясымен одақтасып, қолдау көрсетті. Генерал Иса Плиев басқарған Забайкаль майданының атты-механикалық тобының құрамында генерал Д. Лхагвасурен басқарған монғол әскерлері 5-ші, 6-шы, 7-ші және 8-ші атқыштар дивизияларын, 7-ші мотоатқыштар бронетанктік бригадасын, 3-ші танк полкін және 3-ші артиллерия полкін құрады.
Initially during the native revolts of the early 1930s and the Japanese border probes beginning in the mid 1930s, Soviet Red Army troops in Mongolia amounted to little more than instructors for the native army and as guards for diplomatic and trading installations. Domestically, it took part in the suppression of the 1932 armed uprising. It also involved in many border conflicts against Manchukuo and the Kwantung Army (one of the largest parts of the Imperial Japanese Army) and the Chinese National Revolutionary Army. The Imperial Japanese Army recorded 152 minor incidents on the border of Manchuria between 1932 and 1934. The number of incidents increased to over 150 per year in 1935 and 1936, and the scale of incidents became larger. In January 1935, the first armed battle, Halhamiao incident (哈爾哈廟事件) occurred on the border between Mongolia and Manchukuo. Scores of Mongolian cavalry units engaged with a Manchukuo army patrol unit near the Buddhist temple of Halhamiao. The Manchukuo Army incurred slight casualties, including a Japanese military advisor. Between December 1935 and March 1936, the Orahodoga incident (オラホドガ事件)(ja) and the Tauran incident (タウラン事件) (ja) occurred. In these battles, both the Japanese and Mongolian Armies use a small number of armoured fighting vehicles and military aircraft. In the 1939 Battles of Khalkhin Gol (or Nomonhan) heavily armed Red Army forces under Georgy Zhukov assisted by Mongolian troops under Khorloogiin Choibalsan decisively defeated Imperial Japanese Army forces under Michitarō Komatsubara. During a meeting with Joseph Stalin in Moscow in early 1944, Choibalsan requested military assistance to the MPRA for border protection. Units of Mongolian People's Army were also supported and allied with the Soviet Red Army on the western flank of the Soviet invasion of Manchuria in 1945. As part of the Cavalry mechanized group of the Transbaikal Front under General Issa Pliyev, Mongolian troops under General D. Lhagwasuren comprised the 5th, 6th, 7th, and 8th Cavalry Divisions, the 7th Motorized Armored Brigade, the 3rd Tank Regiment, and the 3rd Artillery Regiment.
Моңғол халық армиясына қарсы сталиндік қуғын-сүргін
18 ай бойы созылған зорлық-зомбылық кезінде, атылмай қалған монахтар күштеп ХАҚ-қа (МПА) алынды. Сонымен қатар, маршал Чойбалсанның бұйрығымен әскери жетекшілердің 187 адамы қаза болды. Әскер Советтік Қызыл Армиясының және НКВД-нің барлау тобымен байланысын сақтап тұрды.
During the 18 months of violence, Monks who were not executed were forcibly conscripted into the MPA. At the same time, 187 persons from the military leadership were killed on the orders of Marshal Choibalsan. The army stayed linked to Soviet Red Army intelligence groups and the NKVD.
Салқын соғыс дәуірі
Пей ташан оқиғасы кезінде, 1947 жылы, қытайлық Гоминьдан қытайлық мұсылман атты әскерін монғолдар мен орыстардың позицияларын жою үшін жіберді. Моңғолия әскерінің мақсаты – ұлттық қорғаныс, жергілікті коммунистік ұйымдарды қорғау және 1990 жылғы Моңғолиядағы демократиялық революцияға дейін сыртқы жауларға қарсы болашақ әскери әрекеттерде кеңес күштерімен ынтымақтастық болды. 1957 жылдың ақпан айында МХР Орталық Комитетінің саяси бюросы Халық армиясына көмектесу үшін ерікті қоғам құру туралы қаулы қабылдады. 1961 жылы Монголия Халық Республикасы Министрлер Кеңесі Қорғаныс және Еңбек қауымдастығын құрды. Бұған қоса, барлық монғол азаматтары Қорғаныс министрлігінің Азаматтық қорғаныс басқармасы ұйымдастырған азаматтық қорғаныс оқуларына қатысуға міндетті болды. 1971-1972 жылдары монғолдық күштер екі жаяу әскер дивизиясынан, 40 Т-34 және 100 Т-54/55 танкысынан, 10 СУ-100 танк жойғышынан, БТР-лерден және 1000 адамнан тұратын әуе күштерінен (жауынгерлік ұшақтары жоқ) құралды. Әуе күштері 10 Ми-1 және Ми-4 тікұшақтарымен жабдықталған.
During the Pei ta shan Incident, elite Qinghai Chinese Muslim cavalry were sent by the Chinese Kuomintang to destroy the Mongols and the Russians positions in 1947. The military of Mongolia's purpose was national defense, protection of local communist establishments, and collaboration with Soviet forces in future military actions against exterior enemies, up until the 1990 Democratic Revolution in Mongolia. In February 1957, the Politburo of the Central Committee of the MPRP passed a resolution on the establishment of a voluntary association to assist the People's Army. In 1961, the Defense and Labor Association was established by the Council of Ministers of the People's Republic of Mongolia. Moreover, all Mongolian citizens were obliged to participate in civil defense training organized by the Civil Defense Office of the Ministry of Defense. In 1971–72, Mongolian forces were listed as two infantry divisions; 40 T 34 and 100 T 54/55 tanks; 10 SU 100 tank destroyers, BTRs, and Air Force of 1,000 men with no combat aircraft. The Air Force has transports, trainers, and 10 Mil Mi 1 and Mil Mi 4 helicopters.
Саяси индоктринация
1921 жылы армияда саяси комиссарлар (Политрук) мен барлық әскери бөлімдердегі партия ұяларының жұмысын бақылау және армиядағы МХРП Орталық Комитетімен саяси байланыс орнату үшін орталық саяси басқарма құрылды. Бұл басқарма әскерилердің рухын көтеруге және жаудың саяси үгітінің алдын алуға қызмет етті. Әскери бөлімдердің үштен бірі партия мүшелері болса, қалғаны Моңғол революциялық жастар одағының мүшелері еді. Қызыл Моңғол армиясы алғашқы жылдары мемлекеттік бюджеттің алпыс пайызын алды және 1923 жылы 2560 адамнан 1924 жылы 4000-ға, ал 1927 жылы 7000-ға дейін ұлғайтылды. Жергілікті қарулы күштер Кеңес Қызыл Армиясының барлау тобымен байланыста болды, ал НКВД, моңғол құпия полициясы және Бурят-Моңғол Коминтерні агенттері әкімшілер ретінде жұмыс істеп, тікелей кеңестік басшылық астында елдегі нақты билікті жүзеге асырды.
The central Political Administration Unit was established in the army in 1921 to supervise the work of political commissars (Politruk) and party cells in all army units and to provide a political link with the Central Committee of the MPRP in the army. The unit served to raise morale and to prevent enemy political propaganda. Up to one third of army units were members of the party and others were in the Mongolian Revolutionary Youth League. The Red Mongol Army received sixty percent of the government budget in early years and it was expanded from 2,560 men in 1923 to 4,000 in 1924 and to 7,000 in 1927. The native armed forces stayed linked to Soviet Red Army intelligence groups and NKVD, Mongolian secret police, and Buryat Mongol Comintern agents acted as administrators and represented the real power in the country albeit under direct Soviet guidance.
Оқыту
1926 жылы үкімет жыл сайын 10 000 әскери міндеттілерді даярлауды және оқу мерзімін алты айға дейін ұзартуды жоспарлады. 1927 жылы қытайлық барлау қызметінің мәліметтері бойынша, қысқа мерзімде 40 000-нан 50 000-ға дейін резервтегі жауынгерлерді жинауға болар еді. 1929 жылы оқу және резервтік жүйені тексеру үшін жалпы жұмылдыру жарияланды. Күтілген әскер саны 30 000 адамды құрасты, бірақ тек 2 000 адам келді. Бұл сәтсіздік әскериге шақыру және оқыту жүйелерінде маңызды реформаларға бастады.
By 1926 the government planned to train 10,000 conscripts annually and to increase the training period to six months. Chinese intelligence reports in 1927 indicated that between 40,000 and 50,000 reservists could be mustered at short notice. In 1929 a general mobilization was called to test the training and reserve system. The expected turnout was to have been 30,000 troops but only 2,000 men presented. This failure initiated serious reforms in recruiting and training systems.
Қуаттылығы
1921–1927 жылдары құрлық әскерлері, көбінесе атты әскерлерден тұратын, шамамен 17 000 атты әскерге ие болды және 200-ден астам ауыр пулемет, 50 таулық гаубица, 30 далалық зеңбірек, жеті бронеавтомобиль және максимум 20 жеңіл танктан құралды.
In 1921–1927, the land forces, almost exclusively horsemen, numbered about 17,000 mounted troops and boasted more than 200 heavy machine guns, 50 mountain howitzers, 30 field guns, seven armored cars, and a maximum of up to 20 light tanks.
Қарулы корпустар
Советтер одағының механикаландыру науқанының қолдауымен армия 1922 жылы алғашқы механикаландырылған бөлімін құрды. 1943 жылға дейін, оның құрамында жартылай механикаландырылған ат әскері болды, ал қалған бөлімдері жеңіл бронетранспорттық құралдармен жабдықталды. 1943 жылдан бастап армия моторизациялану процесіне көшті. Бұл – 1922 жылдар мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі Моңғол Халық Армиясының танктері мен бронетехникасының тізімі.
Under Soviet support campaign for mechanization, the army formed its first mechanized unit in 1922. Also it was by structure in the ground force half mechanization cavalry in the other units distributed to light armored vehicles until 1943. It began to process to motorised since 1943. This is a list of Mongolian People's Army tanks and armour during the 1922s World War II period.
Әуе шабуылына қарсы күштер
Моңғол халық армиясында әуе шабуылына қарсы қару-жараққа көңіл аз бөлінгенімен, бірнеше ондаған советтік жасалған құрал-жарақ жеңіл бронетехникалық бөлімдерге таратылғаны белгілі.
Although little attention was paid to anti aircraft weaponry in the Mongolian People's Army, a few dozen units of Soviet origin were known to be distributed to light armored outfits.
Моңғол Халық Армиясының Әуе күштері
Моңғол Халық Армиясының авиациясы кеңестік оқумен күрт жақсарды және бірнеше жылдың ішінде едәуір дамыды. 1925 жылдың мамыр айында Junkers F.13 монғолдық азаматтық және әскери авиациядағы алғашқы ұшақ ретінде пайдалануға берілді. 1931 жылдың наурыз айында Кеңес Одағы Моңғол Халық Армиясына үш Polikarpov R-1 ұшағын сыйға берді, ал Моңғолстан тағы үш R-1 ұшағын сатып алды. 1932 жылы ұжымдастыруға қарсы көтеріліс болды, онда кеңестік және моңғолдық R-1 ұшақтары көтерілісшілерге қарсы операцияларға қатысты. Ұшақтар барлау, үнпарақ тарату және бомбалау міндеттерін орындады. Қытай барлау қызметінің мәліметінше, 1945 жылы Моңғол Халық Әуе Күштері үш истребитель және үш бомбалаушы авиациялық полк, бір ұшқыштарды даярлайтын мектеп және ірі әуе эскадрильяларымен құралған. 1944 жылдың қазан айында Мөкдендегі Маньчжуко тыңшылық бөліміндегі штаб-пәтері бойынша әуе күштерінің құрамында 180 ұшақ және 1231 әуеші болды деп хабарланды. Моңғол Халық Армиясының авиациясы Халхин-Гол шайқасындағы ең ірі қақтығысында толыққанды мүмкіндіктерін көрсетті. Жау ұшақтарын ұстаудан басқа, Халық авиациясы ішкі көтерілісші қозғалыстарды басуға кеңінен қолданылды. Моңғол Халық Әуе Күштері түрлі ұшақ түрлерін пайдаланды.
The Mongolian People's Army Aviation drastically improved with Soviet training and vastly ameliorated within a time span of several years. In May 1925, a Junkers F.13 entered service as the first aircraft in Mongolian civil and military related aviation. In March 1931, the Soviet Union donated three Polikarpov R 1s to the Mongolian People's Army, with Mongolia further purchasing three R 1s. In 1932, an uprising broke out against Collectivization, which saw both Soviet and Mongolian operated R 1s taking part in actions against the rebellion. The aircraft carried out reconnaissance, leaflet dropping, and bombing missions. Chinese intelligence reports that in 1945 the Mongolian People's Air Force had been with a three fighter and three bomber aviation regiment, and one flight training school and greater air squadrons. It was reported that headquartered in the Mukden Manchukuo spy section in October 1944 air force whole units had been 180 aircraft and 1231 airmen. The Mongolian People's Army Aviation demonstrated its full potential during the Battle of Khalkhin Gol, which was its largest engagement. Apart from intercepting intruding aircraft, People's Aviation was used heavily to repress domestic rebel movements. The Mongolian People's Air Force has operated a variety of aircraft types.