Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оттавадағы көпір, Онтарио, Канада Heron Road Workers Memorial Bridge (бұрынғы Heron Road Bridge) - Канаданың Онтарио штатындағы Оттавадағы көпір. Ол Базейн-роудты Херон-роудқа жалғастырады және шығыс-батысқа қарай қозғалыс үшін Ридо өзенін және Карлтон университетінің оңтүстігіндегі Ридо каналын кесіп өтуге мүмкіндік береді. Қазіргі көпір 1967 жылы, көпірдің құлауы тоғыз жұмысшыны өлтіріп, алпыстан астам адамды жарақаттағаннан кейін, Оттава мен Онтарио тарихындағы ең ауыр құрылыс апатынан бір жыл өткен соң аяқталды. 2016 жылы апат құрбандарының есімімен аталды.
Bridge in Ottawa, Ontario, Canada
The Heron Road Workers Memorial Bridge (formerly the Heron Road Bridge) is a bridge in Ottawa, Ontario, Canada. It connects Baseline Road to Heron Road and allows east–west traffic to cross both the Rideau River and the Rideau Canal just south of Carleton University. The current bridge was finished in 1967, one year after a bridge collapse killed nine workers and injured over sixty others in the worst construction accident in both Ottawa and Ontario history. It was renamed in 2016 to commemorate the victims of that accident.
Жоспарлау және алғашқы құрылыс
Оттава қаласының мэрі Шарлотта Уитон бастапқыда премьер-министр Джон Дифенбеккердің көпірді қаладағы шығыс-батыс қозғалысын жеңілдету үшін салу жоспарына қарсы болды. 1961 жылы Дифенбеккердің үкіметі, егер қала оны салуға келіспесе, Оттаваға берілетін федералдық гранттардың мөлшерін көпірдің құны бойынша азайтумен қорқытты. 1964 жылы көпiр салу туралы келiсiмге қалалық, өлкелiк және федералды үкіметтер қол қойды. Бастапқы құрылыс жоспары екі үш жолақты көпірлерді, бірін шығысқа, бірін батысқа бағыттады және екі жарым миллион доллар бюджетке енгізілді. Көпір Хогс Бэк Фолстанның солтүстігінде орналасқан және автокөлік жүргізушілер мен жаяу жүргіншілер үшін Ридо өзені мен Ридо каналы арқылы Бейслайн жолы мен Херон жолын жалғастыруға тиіс еді. Оттава қаласы 1965 жылы ақпанда Beaver Construction компаниясына көпірдің бетон бағаналарының іргетасын салу келісімшартын берді. Бұл жұмыс 1965 жылдың маусым айында аяқталды. Жобаның соңғы жоспарында әлі де екі үш жолақты көпір бар еді, бірақ бетон көпірлердің ұзындығы 877,5 фут болатын. 1965 жылдың тамызында қала көпір құрылысын О. Дж. Гаффни Лтд-ге тапсырды және жобаны жобалау мен қадағалау үшін инженер-консультанттар ретінде М. М. Диллон & Компани Лтд-ді жалдады. Әр көпірдің төрт ұзындығы бар, олар үшін бетон екі қабатқа құйылды. 1965 жылдың күзінде батыс жақтағы аралықтарда жұмыс басталды, олар 1966 жылдың тамызына дейін аяқталды. Сол уақытта әлі де салынып жатқан шығыс жақтағы толық емес аралықтарды қолдау үшін ағаштан жасалған жалған жұмыс қолданылды. Екі көпірдің төрт аралығындағы үшінші бетонның бірінші қабаттары 1966 жылдың шілдесінде ешқандай проблемасыз құйылды. Өлгендердің арасында жобаның инженері Леонард Бэрд пен құрылысшы Кларенс Битти болды; басқа жеті жұмысшы Жан Пол Герен, Омер Ламаделин, Эдмунд Ньютон, Люсьен Режимбальд, Доминик Романо, Реймонд Тремблэй және Жоао Виегас болды. Бұл оқиға Оттава мен Онтарио тарихындағы ең қасіретлі құрылыс оқиғасы болып табылады.
Ottawa Mayor Charlotte Whitton initially opposed the plans of Prime Minister John Diefenbaker to build the bridge to ease east–west traffic in the city. In 1961, Diefenbaker's government threatened to reduce the amount of federal grants to Ottawa by the cost of the bridge if the city did not agree to build it. After further negotiations, an agreement on building the bridge was signed by the municipal, provincial, and federal governments in 1964. The original construction plan included two three lane, bridges, one eastbound and one westbound, and was budgeted at two and a half million dollars. The bridge was slightly north of Hog's Back Falls and was to connect Baseline Road and Heron Road over the Rideau River and the Rideau Canal for both motorists and pedestrians. The City of Ottawa awarded the contract to build the footings of the concrete piers supporting the bridge to Beaver Construction in February 1965. This work was completed by June 1965. The final plan for the project still had two three lane bridges, but the prestressed concrete bridges would only be 877.5 feet long. In August 1965, the city awarded the bridge construction contract to O. J. Gaffney Ltd and hired M. M. Dillon & Company Ltd as consulting engineers for designing and supervising the project. Each bridge had four spans, for which the concrete was poured in two layers. Work started in fall 1965 on the western spans, which were mostly finished by August 1966. Meanwhile, wooden falsework was used to support the less complete eastern spans still being built. The first concrete layer for the third of both bridges' four spans had been poured back in July 1966 without issue. Among the dead were Leonard Baird, the project's resident engineer, and Clarence Beattie, the site foreman; the other seven workers who died were Jean Paul Guerin, Omer Lamadeleine, Edmund Newton, Lucien Regimbald, Dominic Romano, Raymond Tremblay, and Joao Viegas. The accident remains the deadliest construction accident in both Ottawa and Ontario history.
Тергеу және оның салдары
1966 жылы қарашада 70 куәгердің бір апталық куәлік беруінен кейін құлау туралы тергеу аяқталды. Тергеудің жалпы құны 100 000 АҚШ доллары болды. Оның жетекшісі Онтарионың коронері Х. Б. Котнам болды, ол тексеру жүргізуге көмектесу үшін инженерлік фирма H. G. Acres Ltd-ді жалдады. Ресми түрде тергеу жұмыстары құрылыс шебері Кларенс Битидің өлім себептерін анықтаумен айналысты. Көпір қайтадан салынып, 1967 жылы 29 маусымда көпшілікке ашылды. 2016 жылдың шілдесінде Оттава және аудандық еңбек кеңесінің науқанынан кейін Оттава қалалық кеңесі көпірдің атын құлау құрбандарын құрметтеу үшін "Герон жол жұмысшылары ескерткіш көпірі" деп өзгертуге дауыс берді. Іс-шара барысында жаңа тақташа ашылды.
An inquest into the collapse was completed in November 1966 after a week of testimony from over seventy witnesses. The total cost for the inquest was $100,000. It was led by Ontario coroner H. B. Cotnam, who retained the engineering firm H. G. Acres Ltd to help conduct the investigation. Officially, the inquest was into the causes of death for site foreman Clarence Beattie. The bridge was rebuilt and opened to the public on June 29, 1967. In July 2016, after a campaign by the Ottawa and District Labour Council, the Ottawa City Council voted to rename the bridge the Heron Road Workers Memorial Bridge to honour the victims of the collapse. A new plaque was unveiled at the event.