Кіріспе
Нацистік Германияға қарсы қарсылық көрсеткен неміс зиялыларының тобы Солф Кругі (Solf Kreis) - нацистік Германияға қарсылық көрсеткен неміс зиялыларының бейресми жиналысы. Көптеген мүшелері қамауға алынып, 1943 жылы 10 қыркүйекте Берлинде Элизавета фон Тадденнің үйінде шай ішіп болғаннан кейін өлтірілді. Топтың құлдырауы 1944 жылдың ақпан айында Абвердің жойылуына әкелді.
The Solf Circle (Solf Kreis) was an informal gathering of German intellectuals involved in the resistance against Nazi Germany. Most members were arrested and executed after attending a tea party in Berlin on 10 September 1943 at the residence of Elisabeth von Thadden. The group's downfall also ultimately led to the demise of the Abwehr in February 1944.
Өмірбаян
Ханна Сольф Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Императорлық отарлау хатшысы және Веймар республикасы кезінде Жапонияда елші болған доктор Вильгельм Сольфтың жесірі болды. Ол күйеуі сияқты саяси қарапайым және нацистікке қарсы болды. 1936 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін ол Берлиндегі салонда өзінің қызы, графиня Сооаэмалелаги "Лаги" фон Балестрем Сольфпен бірге Сезисо клубын еске түсіретін анти-нацистік зиялылардың шеңберін басқарды. Олардың қатарында Сыртқы істер министрлігінің мансаптық офицерлері, өнеркәсiпшiлер мен жазушылар болды. Олар соғысты және еврейлер мен режимнің саяси жауларына көмек көрсету туралы үнемі кездесіп отырды. Солф пен оның қызы көптеген еврейлерді жасырып, оларға қауіпсіз түрде көшіп кету үшін құжаттармен қамтамасыз ету үшін жауапты болды. Сонымен қатар, Крайзау тобы сияқты басқа да антинацистік топтармен байланыстары болды.
Эрих Вермехреннің қоқан-лоқысы және Абвердің таралуы
Киптің жақын достарының арасында Эрих Вермехрен және оның әйелі, бұрынғы графня Элизабет фон Плеттенберг болды. Кәсіби мамандығы бойынша Гамбургтен келген адвокат Вермехрен 1938 жылы Оксфордта Родос стипендиясын алудан бас тартты, өйткені ол бірнеше рет Гитлер жастарына қосылудан бас тартты. Балалық шағында алған жарақатқа байланысты әскери қызметтен шығарылған ол өзін Абвердің Стамбулдағы филиалына тағайындауға тырысты. Ол сондай-ақ, Гестапоның оны Германияда тұтқын ретінде ұстауға тырысқанына қарамастан, әйеліне онымен бірге жүруге мүмкіндік берді. Кип тұтқындалғанда, Вермехрендерді гестапо Берлинге шақырып, досының ісіне қатысты тергеуге алды. Олар өздерін күтіп тұрған жағдайды білген соң, 1944 жылдың ақпан айында Британдық құпия қызметпен байланысқа шығып, Каирге, одан Англияға ұшып кетті. Ұлыбританияның пропагандасы арқылы бұл хабар Берлинде кеңінен тарады. Вермехрендер одақтастарға ешқандай құпия құндылықтарды немесе шифрларды әкелмегенімен, олар Абвердің құпия кодтарымен қашып кетіп, оларды британдықтарға тапсырды деп саналады. Соңында Солф шеңберін басып алу және одан кейінгі Вемереннің бас сауғалауы қарсылық агенттері мен одақтас тыңшыларының Абвердің ішкі шеңберіне қалай енгенін көрсетті. Бұл Адольф Гитлер үшін соңғы сасық болды. 18 ақпанда ол Абверді таратып, оның функцияларын Гиммлердің құзырына жататын РСХА-ға тапсырды. Абвердің ыдырауы жүздеген офицерлердің отставкаға кетуіне себеп болды, олар СС-ке қызмет етуден гөрі басқа жерде лауазымға орналасты. Абвердің жойылуы одақтастарға күтпеген, бірақ жақсы әсер еткен болса да, ол сонымен қатар неміс қарулы күштерін өздерінің барлау қызметінен айырды және Гитлерге қарсы анти-нацистік заговоршылардың арасында Абвер ресурстарын пайдаланғандарға қосымша соққы болды.
Солф тобының кейбір мүшелерінің тағдыры
Солф шеңберінің көпшілігі Роланд Фрайслердің Volksgerichtshof-інде сотталып, сотталды және ақырында өлім жазасына кесілді. Киптің өзі қатты азап шекті; сотталғаннан кейін тергеу кезінде Гестапо оның 20 шілдеге қатысты екенін білді. Ол 1944 жылы 15 тамызда Плоццензее түрмесінде өлім жазасына кесілді. 8 қыркүйекте Элизабет фон Тадден де осындай тағдырмен кездесті. Артур Зарден өзін күтіп тұрғанын білген және азаптау арқылы басқаларды кінәлаудан қорыққандықтан, 1944 жылдың 18 қаңтарында Гестапоның тергеу орталығының терезесінен секіріп, өзін-өзі өлтірді. Ирмгард Зарден (оның қызы) Равенсбрюк концлагерінде бес ай болды, бірақ дәлелдің жоқтығынан ақталды. Бернсторфты Солфпен бірге Равенсбрюкке қамап, қайта-қайта азаптап отырды. Содан кейін ол Volksgerichtshof сотына сотталу үшін Prinz Albrecht Straße түрмесіне жіберілді. Алайда, Роланд Фрайслер оны үкімге тартқызудан қалмады, өйткені ол 1945 жылы 3 ақпанда әуе шабуылынан қаза тапты. Қызыл Армия 25 сәуірде түрмені азат еткенде, ол тірілердің арасында жоқ еді. Бернсторфты Ричард Кюнцермен бірге екі күн бұрын түрмеден Лертер станциясының маңайына алып шығып, нацистік сыртқы істер министрі Иоахим фон Риббентроптың бұйрығымен атып өлтірген. Николаус фон Халем 1942 жылы 26 ақпанда тұтқындалып, бірнеше түрме мен концлагерьде, соның ішінде Заксенхаузенде азап шекті. 1944 жылдың 20 шілдесінде Халемді халық соты тұтқынды жасады. Ол өлім жазасына кесіліп, 1944 жылдың 9 қазанында асылып өлтірілді.
Солфтардың тағдыры
Солф пен оның қызы Сооаэмалелаги тұтқындалғаннан кейін Равенсбрюкке қамауға алынды. 1944 жылдың желтоқсан айында олар сотты Volksgerichtshof-те күтіп жүргенде Моабит түрмесіне ауыстырылды. Соттың айтарлықтай кешіктірілуі, кем дегенде, жарым-жартылай, сольфтарды білетін жапон елшісі Хироси Осиманың күш-жігеріне байланысты болды. Олардың соты одан әрі кешіктірілді, өйткені Фрайслер 1945 жылы 3 ақпанда қаза тапқан әуе шабуылы сонымен бірге Volksgerichtshof файлдарында болған Solfs туралы құжатты жойды. Дегенмен, олар ақыры 27 сәуірде сотталуға жоспарланған, бірақ олар 23 сәуірде Моабиттен босатылды, көрінеу, Қызыл Армияның Берлинге кіруінен туындаған шатастықтың салдарынан қателік болды. Соғыстан кейін Солф Англияға кетті, ал қызы күйеуі, герцог Губерт Баллестреммен қайта қосылды, ол Вермахтың офицері болды және Берлинде тұрды. Солф 1954 жылы 4 қарашада Баварияның Штарнберг қаласында қайтыс болды. Графиня фон Баллестрем 1955 жылы 4 желтоқсанда 46 жасында түрмеде қамауға алынғандықтан ерте қайтыс болды.