Кіріспе
А немесе Л музыкалық нотасы - бұл Do сольфеждің алтыншы нотасы және оныншы жарты нотасы. Оның энгармониялық эквиваленттері B (B қос пластинка) - А жоғары диатониялық жартытон және G (G қос өткір) - А төмен диатониялық жартытон. "А" әдетте стандартты күйде қолданылады. Оркестр күй тартқанда, ооба "А" дыбысын шығарады, ал қалған аспаптар осы дыбысқа сәйкес күй шығарады. Әр аспаптың А сабы бар, әр ойыншы өз аспаптарының қалған бөлігін содан баптай алады. "A" сонымен қатар биіктік стандартын белгілеу үшін санмен (мысалы, A 440) бірге қолданылады. Сан герцтегі жиілікті білдіреді. Төменгі сан төменгі дыбысты білдіреді. Халықаралық стандарттау ұйымы (ISO) A 440-тегі биіктікті стандарттады. Алайда, уақыт өте келе, географиялық аймақ немесе аспап жасаушы бойынша көйлеу әр түрлі болды. 17 ғасырдағы Еуропада күйлер шамамен А 374 -тен А 403 -ке дейін, шамамен А 440-тан екі-үш жарты тонға төмен болды. Тарихи мысалдарда аспаптар, дыбыс бұрақтары немесе A 309 - дан A 455.3 - ге дейінгі стандарттар бар, бұл шамамен алты жарты тонның айырмашылығы. Бүгінде ресми стандарт A 440 болса да, кейбір оркестрлік топтар мен камералық топтар A 442 немесе тіпті A 444 деңгейіне дейін жоғарырақ күйде ойнатуды жөн көреді. Барокколық биіктік әдетте A 415 деп аталады, бұл қазіргі биіктіктен жарты тон төмен. А0 - стандартты фортепианодағы ең төменгі нота. Октавалар А1, А2 және т.б. А7 - стандартты фортепианодағы ең биік нота - С8 -ден бірнеше биіктік төмен. "А" нотасы белгілі бір кезең немесе дауыспен соққы беру белгісі ретінде қарастырылмайды, мысалы, Тенор С, бірақ ол белгілі бір октаваларда өте талапты болуы мүмкін.
A or La is the sixth note and the tenth semitone of the fixed do solfège. Its enharmonic equivalents are B (B double flat) which is a diatonic semitone above A and G (G double sharp) which is a diatonic semitone below A. "A" is generally used as a standard for tuning. When the orchestra tunes, the oboe plays an "A" and the rest of the instruments tune to match that pitch. Every string instrument in the orchestra has an A string, from which each player can tune the rest of their instrument. "A" is also used in combination with a number (e. g. A 440) to label the pitch standard. The number designates the frequency in hertz. A lower number indicates a lower pitch. The International Standards Organization (ISO) has standardized the pitch at A 440. However, tuning has varied over time, geographical region, or instrument maker. In 17th century Europe, tunings ranged from about A 374 to A 403, approximately two to three semitones below A 440. Historical examples exist of instruments, tuning forks, or standards ranging from A 309 to A 455.3, a difference of almost six semitones. Although the official standard today is A 440, some orchestral groups and chamber groups prefer to tune a little higher, at A 442 or even A 444. Baroque pitch is usually cited as A 415, which is a semitone lower than modern pitch. A0 is the lowest note on the standard piano. The octaves follow A1, A2, etc. A7 is a few pitches lower than C8, the highest note on the standard piano. The note "A" is not considered to be a certain milestone or mark to hit with voice as, for example, Tenor C is, but it can be extremely demanding in certain octaves.
Октава бойынша белгілеу
Ғылыми атау Хелмхольтц белгісі Октавен атауы Жиілігі ((Hz) Дыбыс үлгісі А−1 А немесе А немесе АААА Субконтра 13.75 А0 А немесе А немесе ААА Субконтра 27.5 А1 А немесе А немесе АА Контра 55 А2 А Алу 110 А3 А Кіші 220 А4 А Бір қапталған 440 А5 А Екі қапталған 880 А6 А Үш қапталған 1760 А7 А Төрт қапталған 3520 А8 А Бес қапталған 7040 А9 А Алты қапталған 14080 А10 А Жеті қапталған 28160