Йозеф Богуслав Форстер: Чех композиторы мен музыка зерттеушісінің өмірі мен шығармалары
Josef Bohuslav Foerster
Йозеф Богуслав Форстер (1859-1951) – чех композиторы және музықтанушы. Прагада туған, чех қоғамына сіңген неміс текті музыкант. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чех композиторы және музыктанушы (1859–1951)
Czech composer and musicologist (1859–1951)
Йозеф Бохуслав Фёрстер (30 желтоқсан 1859 – 29 мамыр 1951) – чех композиторы және музыктанушы. Оны көбінесе Й. Б. Фёрстер деп атайды, ал оның тегі кейде Фёрстер деп жазылады.
Josef Bohuslav Foerster (30 December 1859 – 29 May 1951) was a Czech composer and musicologist. He is often referred to as J. B. Foerster, and his surname is sometimes spelled Förster.
Өмір
Фёрстер Прагада дүниеге келді. Оның ата-бабалары неміс-богемиялық текті болған, бірақ чех қауымына сіңісіп кеткен. Отбасы көбінесе Прагада тұрып, музыкамен айналысқан. Оның әкесі, композитор Йозеф Фёрстер де, консерваторияда сабақ берген. (Оның шәкірттерінің арасында Франц Лехар да болған.) Оның інісі Виктор Фёрстер суретші еді. Йозеф тиісінше білім алып, сонда оқыды. Ол ерте жасынан театрға қызығушылық танытып, актер болуды армандаған. Ол музыкадан сабақ берді, алғашқы шәкірттерінің бірі композитор және Штутгарт сарайының пианиношысы Анна Сик болды. 1884 жылдан бастап Фёрстер сыншы ретінде жұмыс істеді және өзінің көрнекті жазушы екенін дәлелдеді. 1893 жылы Гамбургте жетекші чех сопраносы Берта Лаутерероваға (Bertha Lauterer) үйленді, он жыл бойы сол қалада сыншы болып жұмыс істеді, ал ол Гамбург мемлекеттік операсында өнер көрсетті. 1901 жылы Гамбург консерваториясында оқытушы болды. 1903 жылы Берта Вена операсына ән салу үшін кетті, сонымен Йозеф онымен бірге Венаға көшіп, музыка сыншысы ретінде жұмысын жалғастырды. 1918 жылы Чехословакия Республикасы құрылғаннан кейін Прагаға оралды, содан кейін консерваторияда және университеттің профессоры болды. 1946 жылы Ұлттық композитор деп жарияланды. Ол Новый Вестецте қайтыс болды.
Foerster was born in Prague. His ancestors were of Bohemian German ethnicity, but had assimilated into the Czech community. The family normally lived in Prague and was musical. His father, a composer also named Josef Foerster, taught at the Conservatory. (His father's students included Franz Lehár.) His brother was artist Viktor Foerster. Josef was educated accordingly, and duly studied there. He also showed an early interest in the theatre, and thought of becoming an actor. He taught music; one of his early students was composer and Stuttgart court pianist Anna Sick. From 1884 Foerster worked as a critic, and he would prove to be a writer of distinction. In 1893 he married the leading Czech soprano Berta Lautererová (Bertha Lauterer) in Hamburg, during ten years making his living there as a critic, and she was engaged at the Hamburg Staatsoper. In 1901 he became a teacher at the Hamburg Conservatory. In 1903 Berta went to sing at the Vienna Hofoper, and so Josef moved there with her, continuing to make a living as a music critic. He returned to Prague on the foundation of the Czechoslovak Republic in 1918, thereafter teaching at the conservatory and the university. In 1946 he was declared a National Composer. He died in Nový Vestec.
Стиль
Фёрстер көптеген композициялар жазды. Оның музыкасы чех халық музыкасының үлгілерін пайдалану тұрғысынан ұлтшыл емес. Оның туындылары, сөздері мен музыкасы өте субъективті және жеке, мистикалық және идеалистік деп есептеледі. Фёрстердің "Ева" операсы, Леош Яначектың "Йенуфа" операсы сияқты, Габриела Прейссованың пьесасына негізделген либреттоның тағы бір мысалы, бірақ оның өңдеуі ерекше. Оның шығармаларына бес симфония (No. 1 ре минор; No. 2 фа мажор, Op. 29 (1892–98); No. 3 до мажор, Op. 61; No. 4 фа мажор, Op. 182 (1943); және соңғысы, 1950–51 жылдары жазылып, Ян Хануш аяқтаған); үш фортепиано триосы, екі скрипка және екі виолончель сонатасы, бірнеше рет жазылған үрмелі аспаптар квинтеті), кем дегенде бес опера (әсіресе "Ева"), виолончельге арналған концерт (Op. 143) және скрипкаға арналған екі концерт (No. 1 ре минор, Op. 88 (1911); No. 2 ре минор, Op. 104), діни музыка және тағы да басқа туындылар, барлығы 170-тен астам жарияланған opus нөмірлері кіреді. Оның көптеген шығармалары отбасы мүшелерінің естелігін сақтайды: 2-симфония оның қарындасы Мариге арналған; ағасының қазасы "Mortuis fratribus" кантатасына әкелді; оның ұлы фортепиано триосы мен 5-симфонияда еске алынған; ал анасының бейнесі бүкіл шығармашылығында маңызды орын алады.
Foerster produced numerous compositions. His music is not nationalistic in the sense of employing the idioms of Czech folk music. His work, words and music, is considered very subjective and personal, mystical and idealistic. Foerster's opera Eva is another example, like Leoš Janáček's Jenůfa, of a libretto based on a play by Gabriela Preissová, though his treatment differs. His compositions include five symphonies (No. 1 in D minor; No. 2 in F, Op. 29 (1892–98); No. 3 in C, Op. 61; No. 4 in F, Op. 182 (1943); and the last, written 1950–1, completed by Jan Hanuš); three piano trios, two violin and two cello sonatas, and a several times recorded wind quintet), at least five operas (notably Eva), concertos for cello (Op. 143) and two for violin (No. 1 in C minor, Op. 88 (1911); No. 2 in D minor, Op. 104), liturgical music, among other works, over 170 published opus numbers in all. Many of his works remember family members: the 2nd Symphony is dedicated to his sister Marie; his brother's death led to the cantata Mortuis fratribus; his son is commemorated in the Piano Trio and the 5th Symphony; and his mother is a theme throughout his oeuvre.
Symphony No. 1, in D minor, Op. 9 (1888)
Symphony No. 2, in F major, Op. 29 (1893)
Symphony No. 3, in D major, Op. 36 (1895)
Symphony No. 4, 'Easter Eve' in C minor, Op. 54 (1905)
Symphony No. 5, in D minor, Op. 141 (1929)
Басқа оркестрлік және концертанттық
Сирано де Бержерак, үлкен оркестрге арналған сюита, Op. 55
Клекани, хор мен оркестр үшін, Op. 151
Фортепианоға арналған Эротикон, Op. 23
Д мажорлық күйдегі желдік квинтет, Op. 95 (1909)
Скрипка мен фортепианоға арналған фантазия, Op. 128
Ерлер хорына арналған хорлар, Op. 37
Богемиялық мисса, Op. 38
Аралас хор мен органға арналған Stabat mater, Op. 56
Қасиетті Ұш Тұрғандыққа арналған мисса (1940), Op. 170
Cyrano de Bergerac, suite for large orchestra, Op. 55
Klekání, for chorus and orchestra, Op. 151
Erotikon for piano, Op. 23
Wind Quintet in D major Op. 95 (1909)
Fantasy for violin and piano, Op. 128
Choruses for male voices, Op. 37
Missa bohemica, Op. 38
Stabat mater for mixed chorus and organ, Op. 56
Missa in honorem sanctissimae trinitatis (1940), Op. 170