Кіріспе

Наташа Кандич (; 16 желтоқсан 1946 жылы туған) – серб құқық қорғаушысы және RECOM татуласу желісінің үйлестірушісі, бұрынғы Югославиядағы адам құқықтары мен келісімді ынталандыру мақсатындағы Гуманитарлық құқық орталығының (HLC) негізін қалаушы және бұрынғы атқарушы директоры. Ұйым Сербияның қақтығыстағы рөліне ерекше назар аударады. Ол 1992 жылы құрылған. HLC-тің зерттеулері Бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналдың (ICTY) соғыс қылмыстарын қарау кезінде маңызды рөл атқарды, әсіресе Сербия әскери күштерін Сребреницадағы жаппай қырғынға байланыстыратын «нақты дәлел» видеосы. Ол адам құқықтарын қорғау қызметі үшін көптеген халықаралық сыйлықтарға ие болды (мысалы, Amnesty International-дың «Objective Observer» сыйлығы). Сербияда ол даулы тұлға, себебі Сербияның бұрынғы президенті Томислав Николич оған артық көріну туралы сот процесі қозғады.

Гуманитарлық құқық орталығы

Кандич – білім бойынша әлеуметтанушы. 1992 жылы ол Белградтағы Гуманитарлық құқық орталығын құрып, оның атқарушы директоры болды. Бұл адам құқықтарын жүйелі және бейтарап түрде тергеуімен мақталған ұйым. 1990 жылдардың басында Югославия соғыстары басталғаннан бері ол 1991 және 1999 жылдар аралығында жасалған соғыс қылмыстарын – азаптау, зорлау, кісі өлтіру сияқты қылмыстарды құжаттап, оларға наразылық білдірді. Businessweek журналында оның еңбегі «аймақтағы сербтер мен әскери басшылардың ашуын оятып, сонымен қатар әлемдегі адам құқықтарын қорғаушылардың құрметіне ие болды» деп жазылған. Косово соғысы кезінде ол Сербия бойынша саяхаттап, полиция мен жартылай әскери топтардың адам құқықтарын бұзуы туралы ақпаратты сыртқы әлемге жеткізді. Славко Чурувияның қазасынан кейін Косово дағдарысын тергеуді жалғастырған және этникалық албандық белсенділермен ынтымақтасқан санаулы серб құқық қорғаушыларының бірі болды. Оның жинаған дәлелдері кейін Гаагадағы бұрынғы Югославия Халықаралық қылмыстық трибуналында айыптау актілерін дайындауға пайдаланылды. – Ал The New York Times серб телеарнасында жарияланған жазбаны ел үшін «шешімді момент» деп атады. Кандич 2007 жылы Сербиядағы сот шешімін сынға алды, себебі төраға судья бұл қылмысты «мұсылман тегінен бес адамды өлтіру» деп сипаттаған, ал олардың «Сребреницадан келгені белгісіз» болды. Кандич «Бұл үкім өте қауіпті хабарлама жібереді», – деп мәлімдеді, сондай-ақ «Моральдық және фактілік тұрғыдан алғанда, бұл әділдік емес» деді. 2004 жылы ол АҚШ журналисі Джек Келлинің ашылуына көмектесті, ол USA Today газетінде бірнеше маңызды оқиғаларды өйлестегені анықталды. Ол 1999 жылдың шілдесіндегі Косоводағы ауылды «тазалау» туралы Югославия армиясының бұйрығы туралы мақаланың бірінші бетіне оны көзі ретінде пайдаланғанын жоққа шығарды.

2003 жылғы Республика алаңындағы оқиға

2003 жылы Кандич 1999 жылғы қақтығыстан бері хабарсыз жоғалған Косово сербтері туралы ақпараттың жетіспеуіне қарсы Белградтағы Республика алаңында Халықаралық жоғалғандар күніне арналған наразылық митингісіне қатысты. Оған қатысушылардың бірі "сатқын" деп айыптап, қайта-қайта қорлады. Косоводан келген қарт серб босқыны Никола Попович тікелей оған шабуыл жасап, күштеп ұстағаннан кейін, Кандич оны бетінен шапалақтап, жауап берді. Полиция оны жақынға алып, құжаттарын сұрады, бірақ ол полицияның басқа адамдардан сұрауы керек екенін айтып, наразылық білдірді. Кейін полиция оны қоғамдық орында зорлық-зомбылық көрсеткені және полицияның талаптарына бағынбағаны үшін айыптады. Серб босқындарын қолдаушы ұйым да шағым түсірді. Ол өз әрекеттерін "өзімді серб патриотизмінен қорғауға мәжбүр болдым" деп түсіндірді. 2005 жылдың шілдесінде Белградтағы Бірінші қалалық соты Кандичке қарсы жеке шағымды қарастырудан бас тартты. Митингіге қатысушылар төрешіні "серб сатқыны" деп атады.

Жамандау туралы сот ісі

Кандич 2009 жылдың ақпан айында Томислав Николичтің Хорватиядағы соғыс кезінде қарт адамдарды өлтіргені туралы 2006 жылғы мәлімдемесі үшін қорлаушылыққа (құлыққа) сотталды. Оған 200 000 серб динары (сол кезде шамамен 2000 еуро) айыппұл салынды. Халықаралық адам құқықтары ұйымы Front Line бұл айыптауды "Сербиядағы адам құқықтарын қорғаушылар мен ұйымдарын ел жауы ретінде көрсетуге бағытталған науқанның бір бөлігі" деп бағалап, ал Human Rights Watch бұл істі "адам құқықтарына қатысты сынды басу үшін қолданылатын қылмыстық жамандау заңдарының мысалы" деп атады. Бұл айыптаулар кейіннен Белград аудандық сотының апелляциялық саудасында күшін жойды.