Кіріспе
Уэльстік саясаткер сэр Уильям Уильямс, 1-ші барон (1634 – 1700 жылдың 11 шілдесі) – Уэльстік заңгер және саясаткер. Ол Честер және кейін Бомарис округінің Парламент мүшесі болды, сондай-ақ II Карл патша тұсында екі ағылшын Парламентінің спикері болып тағайындалды. Кейіннен ол II Джеймс патша тұсында генерал-прокурор қызметін атқарды. Уильямс судья Джеффриспен (қатты жазалайтын судья) жеке және кәсіби жағынан қатыгез бәсекелестікке түсті.
Sir William Williams, 1st Baronet (1634 – 11 July 1700) was a Welsh lawyer and politician. He served as a Member of Parliament for Chester and later Beaumaris, and was appointed Speaker for two English Parliaments during the reign of Charles II. He later served as Solicitor General during the reign of James II. Williams had a bitter personal and professional rivalry with Judge Jeffreys (the hanging judge).
Ерте өмір
Уильямс Англсиде Хью Уильямс пен Эмма Долбеннің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Оксфордтағы Иисус колледжінде оқыды, одан кейін 1650 жылы Грей Иннге қабылданды.
Парламент
1673 жылы Честер округі үшін өткен сайлауда сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, Уильямс 1675 жылы өткен қосымша сайлауда осы округтен парламент мүшесі болып сайланды. Оның беделі артып, ол Парламент Палатасының спикері болып сайланды, бұл қызметті ол Карл II-нің 3-ші (Еркіндік туралы заң жобасы Парламенті, 1680–1681) және 4-ші (1681; Оксфорд Парламенті) Парламенттері кезінде атқарды. Ол Уэльстен шыққан алғашқы спикер болды. 1684 жылдың маусым айында оған қарсы айыптаулар қойылды, онда ол спикер ретінде Томас Денжерфилдтің 1680 жылы жарияланған «Ақпарат» еңбегіне рұқсат бергені үшін Йорк герцогін (кейіннен Джеймс II және VII) жамандады деген айып тағылды. Попшылар қастандығы туралы ақпарат бергендердің ең танымалдарының бірі – Денжерфилд бұл кезде толығымен беделсіз болып қалды (ол келесі жылы адвокатпен болған қақтығыста қаза тапты). Парламенттегі орынды сақтау үшін Уильямс 1685 жылы Монтгомеришир округінен сайлауға түсіп, жеңіске жетті; алайда, оның сайлануы петиция негізінде күштен шығарылды, себебі сайлау округтерінің бірінде дауыс беруге мүмкіндік болмады. Сот процесі қайта басталды, нәтижесінде оған 10 000 фунт стерлинг айыппұл салынды. Сондай-ақ, Питерборо графының бастамасымен ұқсас іс қозғалып, оған тағы 20 000 фунт стерлинг айыппұл салынды. Оның қорғанында Рочестер графы сияқты қолдаушылар жұмыс істеді; нәтижесінде, бұрынғы айыппұлдың толық төлемі ретінде 8 000 фунт қабылданды, ал Питерборо, енді патша болған Джеймстің көндіруімен соңғысына номиналды төлем жасады. Бұрын Джеймс II-нің сынаушысы болған Уильямс 1687 жылы корольдің қызметіне кіріп, Бас прокурор болып тағайындалды. Ол екі күн бұрын рыцарь атағын алған еді, ал 1688 жылдың маусым айында Миддлсекстегі Грей Иннге барондық атағы берілді. Ол жеті епископты соттауда маңызды рөл атқарды, бірақ сот алдындағы мәселеге ешқандай қатысы жоқ, пара алуда айыптаған Лорд-бас судья сэр Роберт Райтпен арасындағы қарым-қатынастың шиеленісуі, мүмкін, сот шешімінің «кінәлі емес» болуына әсер етті. Судья Джеффрис (аспан тізбесі) Уильямсты жала жауып, айыппұл салуға тырысты, бұл екеуінің жеке және кәсіби өмірдегі қарым-қатынасының ушығуына әкелді. Ол 1689 жылғы Конвенциялық Парламентте Бомарис округін өкілдік етті және Даңқты революция кезінде Англиядан қашқан Джеймске қарсы шықты. Ол Құқықтар туралы заң жобасын әзірлеуге тағайындалған комиссия құрамына кірді. Уильям III сол жылы Джордж Требиді Бас прокурор лауазымына тағайындады. Уильямс Корольдің кеңесшісі болып тағайындалды және Мерионетшир мен Денбигшир округтерінің Custos Rotulorum лауазымын иеленді. Парламент Денжерфилдтің «Ақпараты» басылымы үшін шығарылған үкімді заңсыз деп жариялады. Ол 1690 жылы Парламентке сайланбады және 1695 жылы Роджер Уитлимен бірге Честер округінен қайтадан сайлауға түсуге дайындық жасады. Уитлидің орнына сэр Томас Гровенор сайланды, ал Уильямс Бомарис округінен қайтадан сайланды. Ол Вильгельмді заңды патша деп жариялайтын жаңа серт беруден бас тартты, бұл оның Корольдің кеңесшісі лауазымынан босатылуына әкелді. Ол 1698 жылы Парламенттен кетті.
Жеке өмір
Уильямс 1664 жылдың 14 сәуірінде Маргарет Киффинге үйленді, және олардың төрт ұлы мен бір қызы болды. Уильямс 1700 жылы Грей Инн бөлмелерінде қайтыс етті және Уэльстегі Лансилинде жерленді. Оның баронеттік атағы ұлы Уильямға өтті.