Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1687 жылы Ханчжоу қаласында туған Цзинь Нонг (金農) алпыс жасқа келгенде, Янчжоу қаласында баласыз жесір болып тұрғанда суретші және каллиграф ретінде танымал болды. Оның мей гүлдерін бейнелеген суреттері сол жерде ерекше сұранысқа ие болды. Янчжоудың сегіз есімді суретшісінің бірі саналатын Цзинь, әуесқой ғалым стилін ұнатты. Ол қалыпты ережелерге бағынбады, көбінесе символизмге толы (орхидея, бамбук, хризантема және мей гүлдері сияқты) дәстүрлі суреттер салды және жеке демеуші алмай, ашық саудада туындыларын сату арқылы тәуелсіздігін сақтады. Кейінгі стильдеріне буддалық суреттер де кірді. Дегенмен, Цзинь – қытай суретшілерінде көптеген автопортреттер салған алғашқы суретші болды және Янчжоудағы бай адамдардың қолдауымен ақша тапты. Олар оның туындыларын сатып алумен қатар, көптеген жазбаларын басып шығаруға да мүмкіндік берді. Цзинь, сурет салу арқылы күнкөріс табуды арсыздық деп санамау керектігін айтқандықтан, осы қайшылықты түсінген болуы керек. Цзинь Нонг жазушы және кәсіпкер ретінде де табыс тапты. Ол бірнеше шәкірттерімен бірге саяхаттап, оларға сия тастар мен шамдар жасауға көмектесті, ал ол оларға өзінің жеке суретшілік шеңберін қосты. Осы заттарды сату арқылы Цзинь қаржылық тәуелсіздікке қол жеткізді; 1736 жылы лауазымға үміткер болуға жасаған жалғыз сәтсіз әрекеті болды. Ол жазбаларымен кеңінен танымал болды, бірақ денсаулығы нашарлағанда, сурет салу оның негізгі табыс көзіне айналды және ол өндірісті арттыру үшін «көлеңке суретшілерді» пайдаланғанын мойындады. Осындай шәкірттерінің бірі – Ло Пинг (кейде «Ло Пинг» деп те аударылады) – оның кейбір туындыларын жинақтап, редакциялады. Ол осы кезеңде де жазуын жалғастырып, суреттерді сынаумен және сатумен айналысты. Цзиньнің қайтыс болған жылы туралы нақты мәліметтер жоқ, бірақ ол 1763 немесе 1764 жылы қайтыс болған болуы мүмкін. Ол «лак каллиграфиясы» деп аталатын өзіндік стильді жасаған каллиграф ретінде де танымал болды.
Born in 1687 in Hangzhou, Jin Nong (金農) became popular as a painter and calligrapher while living as a childless widower in Yangzhou in his sixties. His paintings of mei blossoms were in particular demand there. Heralded as one of The Eight Eccentrics of Yangzhou, Jin favored the amateur scholar style. A nonconformist, he generally painted more traditional images laden with symbolism (such as orchids, bamboo, chrysanthemums, and mei blossoms) and preserved his independence by selling works in an open market, rather than adopting an individual patron. Later styles included Buddhist imagery. However, Jin was the first artist in the Chinese tradition to paint a large number of self portraits and did earn money through the patronage of wealthy individuals in Yangzhou who, in addition to buying works, were possible publishers for his numerous writings. Jin probably understood these contradictions as he argued that living off of painting should not be considered dishonorable. Jin Nong also made money as a writer and general entrepreneur. He was known to travel with a number of disciple servants who assisted in the production of ink stones and lanterns to which he would add a personal artistic touch. It was through the sale of these items that Jin achieved financial independence; his single, failed attempt to compete for office was in the year 1736. He became widely known for his writings, but when his health began to fail, painting became his principal source of income and he in fact acknowledged the use of ghost painters as a way to increase production. One such understudy, Luo Ping (whose name is sometimes rendered "Lo Ping"), also edited some compilations of his works. He continued to write throughout this time and was a critic as well as a dealer of paintings. There is some confusion about Jin's year of death, but it was most likely 1763 or 1764. He also had a reputation as a calligrapher creating a style he called "lacquer calligraphy."