Сундерлендтегі Королева Александра көпірінің тарихы

Кіріспе

Королева Александра көпірі – Солтүстік-Шығыс Англиядағы Уэр өзенін кесіп өтетін, Сандерленд қаласының Депфорд және Саутвик аудандарын байланыстыратын жол, жаяу жүргіншілер және бұрынғы теміржол көпірі. Көпірдің болаттан жасалған конструкциясын Чарльз А. Харрисон (Роберт Стивенсонның көмекшісінің інісі) жобалаған. Оны 1907-1909 жылдар аралығында сэр Уильям Аррол салған, ал 1909 жылдың 10 маусымында Королева Александраның атынан Дурхам графы ресми түрде ашқан. 1899 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолы және Сандерленд қалалық әкімдігі өзен арқылы байланысты жақсарту және Аннфилд Плейн мен Вашингтонның көмір кендерін Сандерлендтің оңтүстік портымен байланыстыру мақсатында көпір салуға келісім берді. Көпір салынып бітуге дейін, өзеннен өтуге ниеттенген көлік құралдары өзеннің төменгі ағысындағы екі паромның бірін пайдалануға мәжбүр болған, олар қазіргі көпір орналасқан жерге жақын жерде жүретін. Көпір Уэр өзеніндегі сәтті кеме құрылыс орындарының жанында салынғандықтан, Солтүстік-Шығыс темір жолы заңының 1900 жылғы нұсқасында тек бір аркалық арақашықтық салынуы керек екені, оның биіктігі жоғары су деңгейінде 25,91 метрден кем болмауы тиіс деп талап етілді. Көпірге жақын жолдар 1907 жылы Глазго қаласындағы Митчелл ағайындыларымен аяқталды. Болаттан жасалған көпір үш 61 метрлік (200 фут) аралықтан (әрқайсысының салмағы 1000 тонна) және өзен арқылы 91 метрлік (300 фут) негізгі аралықтан (2600 тонна салмақта) тұрады. Сол кезде ол Ұлыбританиядағы ең ауыр көпір болып есептелді. Көпір өзеннің екі жағынан да салынып, екі бөлігі 1908 жылдың 15 қазанында сағат 12:00-де біріктірілді. Барлығы 8500 тонна болат, 4500 тонна гранит, 60 000 тонна Думфристен алынған қызыл құмтас және 350 000 кірпіш қолданылды. Көпірдің жалпы құны 450 000 фунт стерлингті құрады (2016 жылғы шамамен). Көпірде газ және су құбырлары, сондай-ақ кейінірек жоғары кернеулі электр кабельдері мен кәріз суын қалыпты деңгейге көтеруге арналған сорғы станциясы орналасқан. Жыл сайын жоғарғы деңгейден экспортқа шамамен алты миллион тонна көмір тасымалданды, бірақ 1910 жылдардың соңында осы сауда тез төмендеді. Соңғы жылдары көпірден күніне бір ғана пойыз өтетін. Соңғы жүк пойызы 1921 жылы өтті, бірақ төменгі деңгей әлі де маңызды жол байланысы ретінде қолданылуда. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоғарғы деңгей іздеу шамдары мен әуе шабуылына қарсы платформа ретінде пайдаланылды. Бұрын A1231 бөлігі ретінде тіркелген көпірдегі жол 2018 жылдың 29 тамызында Солтүстік шпилі көпірінің қозғалысқа ашылуымен B1539 болып қайта жіктелді.

The Queen Alexandra Bridge is a road traffic, pedestrian and former railway bridge spanning the River Wear in North East England, linking the Deptford and Southwick areas of Sunderland. The steel truss bridge was designed by Charles A. Harrison (a nephew of Robert Stephenson's assistant). It was built by Sir William Arrol between 1907 and 1909 and officially opened by The Earl of Durham, on behalf of Queen Alexandra on 10 June 1909. In 1899 the North Eastern Railway and the Sunderland Corporation agreed to build the bridge to improve communications across the river and to connect the coalfields of Annfield Plain and Washington with Sunderland's south docks. Before the completion of the bridge, road traffic crossing the river had to use one of two ferries which crossed below near to where the bridge is today. As the bridge was due to be built near to the successful shipyards of the Wear, a clause in the North Eastern Railway Act 1900 required that only one arch span be built over the river to give a clearance of 25.91 m above high water level. The approaches to the bridge were completed in 1907 by the Mitchell Brothers of Glasgow. The steel bridge comprises three 200 feet (61 m) spans (weighing 1,000 tonnes each), plus a 300 feet (91 m) main span across the river (weighing 2,600 tonnes), and was the heaviest bridge in the United Kingdom at the time. The bridge was built from each side of the river and the two halves came together at noon on 15 October 1908. In all, a total of 8,500 tonnes of steel, 4,500 tonnes of granite, 60,000 tonnes of red sandstone from Dumfries, and 350,000 bricks were used. The total cost was £450,000 (equivalent to £ in 2016). The bridge also housed gas and water mains and in later years, high voltage electricity cables and a pumped rising main for sewage. About six million tonnes of coal passed over the upper deck annually for export, but the trade rapidly declined at the end of the 1910s. For the last few years only one train per day passed over the bridge. The last goods train ran over in 1921, but the lower deck continues as a valuable road link. In the Second World War, the upper deck was used as a searchlight and anti aircraft platform. Previously classified as part of the A1231, the road across the bridge was reclassified as the B1539 when the Northern Spire Bridge was opened to traffic on 29 August 2018.