Уолтер Уиллард Тейлор: Археология мен антропологияны біріктірген ғалым
Walter Taylor (archaeologist)
Уолтер Тейлор – американдық антрополог, Мексика Коауиладағы қазба жұмыстарымен және "қосымша археология" әдісімен танымал. Өмірі мен еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уолтер Уиллард Тейлор кіші (1913 – 14 сәуір, 1997) – американдық антрополог және археолог, ең бастысы Мексикадағы Коахуиладағы жұмыстарымен және «Конъюнктивтік археология» әдісімен белгілі. Бұл әдіс дәуірдің дәстүрлі археологиясы мен антропология саласының элементтерін біріктіре отырып, өткенді зерттеудің бір жолы еді. Оның «Археологияны зерттеу» атты еңбегі осының жарқын мысалы болып табылады.
Walter Willard Taylor Jr. (1913 – April 14, 1997) was an American anthropologist and archaeologist most famous for his work at Coahuila in Mexico and his "Conjunctive archaeology", a method of studying the past combining elements of both the traditional archaeology of the period and the allied field of anthropology. This was exemplified by his work A Study of Archeology.
Өмір
Тейлор Чикагода дүниеге келді, бірақ Коннектикут штатындағы Гринвич қаласында өсті және The Hotchkiss мектебінде оқыды. Геологияны оқып жүргенде, Йель университетінде Тейлор антропология мен археологияға қызығушылық танытты. Ол 1935 жылы бітірді, ал сол жазда Флагстаффтағы Солтүстік Аризона мұражайында жұмыс істей бастады, онда Линдон Харгрейвтің толыққанды экологиялық философиясы оған үлкен әсер етті. Далада үш жыл жұмыс істегеннен кейін, 1938 жылы Гарвардта антропология ғылымдарының докторына түсу үшін тіркелді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Тейлор АҚШ Теңіз жаяу әскеріне қатысып, Еуропада қызмет етті және жергілікті қарсылық топтарына көмек көрсету үшін жау территориясына парашютпен түсірілді. 1944 жылы Францияның оңтүстігінде гранатадан ауыр жарақат алып, тұтқынға алынды және Еуропадағы соғыс аяқталғанға дейін неміс тұтқын лагерінен босатылмады. Түрмеде ол өзге тұтқындарға антропология пәнін оқытуды бастады. Ол "Құрмет белгісі" және "Қола жұлдыз" ордендерін алды және 1955 жылға дейін капитан шенін сақтап қалды. Соғыстан кейін Тейлор 1958 жылы Иллинойс штатының Карбондейл қаласына қоныстанғанға дейін АҚШ-ты аралап сапарлады, онда Оңтүстік Иллинойс университетінің Антропология факультетінде жұмыс істей бастады. Ол сонымен қатар Техас университетінде, Вашингтон университетінде, Мексика Сити колледжінде және Мексиканың Ұлттық антропология және тарих мектебінде оқытты. 1974 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Аризона, Нью-Мексико, Джорджия, Мексика және Испаниядағы археологиялық қазбаларға қатысты.
Taylor was born in Chicago, but he grew up in Greenwich, Connecticut, and attended The Hotchkiss School. Although studying geology, while at Yale University Taylor became interested in anthropology and archaeology. He graduated in 1935, and that summer began working for the Museum of Northern Arizona in Flagstaff, where he was influenced by the holistic environmental philosophy of Lyndon Hargrave. After three years in the field, he enrolled for a Ph. D. in anthropology at Harvard in 1938. When World War II broke out, Taylor enlisted in the U. S. Marines, serving in Europe and being parachuted into enemy territory to assist local resistance groups. He was badly wounded by a grenade and captured in southern France in 1944 and was not released from a German prisoner of war camp until the end of the war in Europe. During his imprisonment, he began teaching anthropology to his fellow prisoners. He earned a Purple Heart and Bronze Star and remained a captain until 1955. After the war Taylor moved around the United States until settling in Carbondale, Illinois, in 1958, where he began working at Southern Illinois University's Department of Anthropology. He also taught at the University of Texas, the University of Washington, Mexico City College, and Mexico's National School of Anthropology and History. He carried out investigations at sites in Arizona, New Mexico, Georgia, Mexico, and Spain, before retiring in 1974.
Идеялар
Тейлор археологияны диета, қоныстану үлгілері, құралдар және басқа да элементтерді зерттеуді біріктіретін, өткенге толыққанды көзқарас ұсынатын интеграцияланған ғылым ретінде қарастырды. Оның байланысты әдісі археологиялық деректердегі өзара байланысты үлгілерді мәдени үлгілермен байланыстыру арқылы мәдени контекстті анықтауға бағытталды. Бұл тәсіл, сондай-ақ оның замандас жетекші археологтарды ашық және нақты сынға алуы, сол кезде көптеген археологтардың наразылығын тудырды, бірақ қазір бұл ғылымдағы стандартты тәжірибеге айналды. Тейлор бұл саладағы сипаттамалық, тарихи тәсілдерді қатты сынағандардың бірі болды. Дегенмен, Пэтти Джо Уотсон Тейлордың мақсаты "жаман ниет туғызу емес, американдық археологтардың мақсаттары мен міндеттерін зерттеуге жетелейтін жаңаша ойлауды ынталандыру" екенін айтты. Тейлордың еңбегі 1960 жылдардағы "Жаңа археологтардың" күш-жігерін көп жылдар бұрын болжады, ал "Археологияны зерттеу" атты еңбегі бүгінгі күнге дейін басылымда сақталып келеді.
Taylor saw archaeology as an integrated discipline, combining the study of diet, settlement patterns, tools and other elements to provide a holistic view of the past. His conjunctive approach attempted to determine cultural context by connecting the correlated patterns in the archaeological record to patterns of culture. This approach, along with his open and specific criticism of leading archaeologists of his day, caused dismay among many archaeologists at the time but is now a standard practice in the discipline. Taylor was one of the first to loudly decry the descriptive, historical approaches in the field. However, Patty Jo Watson said that Taylor's purpose "was not to generate ill will but rather to stimulate examination of aims, goals and purposes by American archaeologists." Taylor's work anticipated by many years the efforts of the "New Archaeologists" of the 1960s, and A Study of Archeology remains in print.