Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ервант Одиан (; 19 қыркүйек 1869 – 1926) – Османдық Арменияның сатиригі, журналисі және драматургы. Ол замандасы Хагоп Баронянмен бірге ең ықпалды армян сатириктерінің бірі саналады. Ол ең белгілі "Панчони жолдасы" ("Панчони" армян тілінде "ешнәрсесі жоқ" деген сөздермен ойын) атты туындысымен танымал. Бұл сатира сол кездегі Армения революциялық партияларын (Дашнақтар және Хунчактар сияқты) әжуалайды. Константинопольде бай отбасында дүниеге келген Одиан 1894–1896 жылдардағы Хамиди қаны қысымы кезінде қаланы тастап, 1909 жылы Константинопольге оралуға дейін Еуропаны аралап сапарлады. Одиан Армения геноциді кезінде Сирия шөліне жер аударылып, аман қалды; ол 1919 жылы геноцид кезіндегі өмірінен естеліктерін жариялады. 2013 жылы Эдди Арнавудиан жазған мақаласында: "Егер қазіргі армян әдебиетінде басқалармен тең болса да, Одианның билікші топтың шіріген ядросын ашқандығы одан да жақсырақ ешкім жасамады" делінген. Одианның жазу стилі көбінесе экстравертті деп сипатталады, ол шындықты ең жақсы бейнелеу үшін өзінің жеке басын туындыдан шығарып тастағандай көрінеді.
Yervant Odian (; 19 September 1869 – 1926) was an Ottoman Armenian satirist, journalist and playwright. He is regarded as one of the most influential Armenian satirists, along with his contemporary Hagop Baronian. He is best known for his work Comrade Panchooni ("Panchooni" being a pun on the Armenian words for "has nothing"), a satire mocking the Armenian revolutionary parties (such as Dashnaks and Hunchaks) of the time. Born into a wealthy family in Constantinople, Odian left the city during the Hamidian massacres of 1894–1896 and traveled throughout Europe before returning to Constantinople in 1909. Odian was deported to the Syrian desert during the Armenian genocide and survived; he published his memoirs about his experiences during the genocide in 1919. In a 2013 piece written by Eddie Arnavoudian, he proclaimed "Even if elsewhere equaled in modern Armenian literature, Odian's exposure of the establishment's putrid core has certainly not been bettered". Odian's writing styles are often described as extroverted, as if his is removing his persona from the piece in order to best portray the truth.
Ерте өмір
Одиан Константинопольде (қазіргі Стамбул) ең әулетті отбасылардың бірінде дүниеге келді. Оның әкесі жазушы, дипломат және аудармашы болған. Оның анасы да бай отбасынан тегін алған.
Odian was born into one of the most affluent families in Constantinople (now Istanbul). His father was a writer, diplomat, and translator. His mother also came from a wealthy family.
Кейінгі өмірі
Ервант Одиан 1909 жылы Константинопольге қайтып келді, онда ол жазушылық қызметін жалғастырды. Ол Деир-эз-Зорға депортацияланды, бірақ француз және түрік тілдерін білгендіктен, жергілікті неміс шенеуніктеріне аудармашы болып жұмысқа тұрып, өлімнен құтылды. Армян геноцидінің қорқынышты оқиғалары Одианды өмірбаян жазуға итермеледі. 1919 жылы ол «Жаманак» газетінде армян геноциді кезіндегі тәжірибесі туралы естеліктерін жариялады. 2016 жылы Фреснодағы Армян мұражайы Одианның 150 жылдығын тойлап, оның өмірі мен әдеби шығармаларына арналған шара өткізді. Ереван қаласының Малатия-Себастия ауданында Ервант Одианның есімімен аталатын көше бар.
Yervant Odian eventually returned home to Constantinople in 1909, where he continued his work as a writer. He was then deported to Deir ez Zor, where was able to escape death by becoming a translator for German officials there, since he knew French and Turkish. Odian's horror of the events of the Armenian genocide pushed him to write his memoirs. He published his memoirs about his experience in the Armenian genocide in Jamanak in 1919. In 2016 the Armenian Museum of Fresno celebrated the 150th birthday of Odian by hosting an event focused on his life and his literary works. There is a street named after Yervant Odian in the Malatia Sebastia neighborhood of Yerevan.