Кіріспе

1972 жылы Гарри Харрисонның "Тоннель через глубины" (немесе "Трансатлантикалық туннель, Ура!") романы – американдық жазушы Гарри Харрисонның 1972 жылы жарық көрген альтернативті тарих және ғылыми фантастика жанрындағы туындысы. Алғашқы рет ол 1972 жылғы сәуір айындағы "Analog" журналында бөлім-бөлім жарияланды. Романның атауы Атлант мұхиты арқылы салынған су астындағы жүзетін құбырлы понтон көпірі/туннель құрылысына қатысты.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Басқаша тарих бойынша, Америка Құрама Штаттары Американ революциялық соғысын жоғалтып, Джордж Вашингтон мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін атқыланды. Осылайша, 1973 жылы Америка әлі де Британ империясының билігінде. Дегенмен, осы әлем мен біздің әлеміміздің арасындағы айырмашылық одан да ертерек пайда болды – 1212 жылдың 16 шілдесінде Иберия түбегіндегі Лас-Навас-де-Толоса шайқасында маврлар жеңіске жеткен кезде. Осының салдарынан Испания бірігуге мүмкіндік алмады, себебі оның аумағында ислам діні сақталды, сондықтан 1492 жылы Христофор Колумбтың экспедициясын қаржылай алмады. Керісінше, Американы бірнеше жылдан кейін Джон Кэбот ашты. Басты кейіпкер, капитан Августин Вашингтон, Джордж Вашингтонның тікелей ұрпағы және оның «сатқындық» көлеңкесінде еңбек етеді. Капитан Вашингтон мен сэр Изамбард Брэйси Брунел (Изамбард Корольдігінің ұрпағы) Британ империясының орталығын Солтүстік Америкадағы алыс Атлантикалық колониясымен байланыстыруды жоспарлайды, бірақ олар Августин Изамбардтың жас қызы Ириске құштарлық танытуы және инженерлік әдістер туралы даулардың нәтижесінде келіспейді. Алайда, бірқатар оқиғалардан кейін екеуі сэр Изамбардтың өлім төсегінде татуласып, кейін ғашықтар үйленеді. Туннель аяқталғаннан кейін Америка колонияларына тәуелсіздік беріледі. Детектив Ричард Трейси, сондай-ақ «Лорд» Амис пен «Пастор» Олдис та көрінеді. Суборбитальдық зымыранмен байланысты сарапшы Артур Кларк та пайда болады (ол электронды емес, механикалық Бэббидж машинасының есептеуге артық екенін жақсы көреді).