Оливия Борден: Американдық актрисаның өмірі мен трагедиясы
Olive Borden
Олив Мэри Борден (1907-1947) – американ актрисасы, нəміссіз кино дәуірінде танымал болды. Сұлулығымен және табысымен көзге түсті, бірақ мансабында қиындықтарға тап болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1906–1947)
American actress (1906–1947)
Олив Мэри Борден (14 шілде 1907 – 1 қазан 1947) – американдық кино және сахна актрисасы, карьерасын нұрсыз кино дәуірінде бастаған. Ол 1927 жылы сол аттас фильмде басты рөлді ойнағаннан кейін танымал болды. Борден қара шашымен және керемет сыртқы келбетімен белгілі болды. 1920-ші жылдардың ортасында карьерасының шарықталу нүктесінде ол аптасына 1500 доллар табады. 1927 жылы жалақысын төмендетуден бас тартып, ол Fox компаниясымен жасасқан келісімшартынан бас тартты. 1929 жылға қарай оның мансабы төмендеуге бет бұрды, себебі оның шаршаңқы мінезі және дыбысты фильмдерге көшудегі қиындықтары туралы әңгімелер тарады. Ол 1934 жылы «Хлоя, Махаббат сені шақырып тұр» атты соңғы фильмін түсірді де, біраз уақыт сахналық жұмыстармен айналысты. 1930-шы жылдардың соңында ол банкрот болып, актерлік қызметін тоқтатты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Әйелдер армия корпусына қосылды. Қызмет барысында аяғына жарақат алғаннан кейін ол құрметпен демобилизацияланды. Борден киноға қайта оралуға тырысты, бірақ алкоголизм мен денсаулық мәселелері оған кедергі келтірді. 1945 жылы ол Лос-Анджелестің Скидроу ауданында орналасқан кедей әйелдерге арналған Саншайн Миссиясында жұмыс істеді. 1947 жылдың қазан айында ол 40 жасында асқазан ауруы мен пневмониядан қайтыс болды.
Olive Mary Borden (July 14, 1907 – October 1, 1947) was an American film and stage actress who began her career during the silent film era. after playing the lead in the 1927 film of that same title. Borden was known for her jet black hair and stunning overall beauty. At the peak of her career in the mid 1920s, Borden was earning $1,500 a week. In 1927, she walked out on her contract with Fox after refusing to take a pay cut. By 1929, her career began to wane due to her rumored reputation for being temperamental and her difficulty transitioning to sound films. She made her last film, Chloe, Love Is Calling You, in 1934 and moved on to stage work for a time. By the late 1930s, she had declared bankruptcy and stopped acting. During World War II, she joined the Women's Army Corps. She was later honorably discharged with distinction after sustaining a foot injury during service. Borden attempted a comeback in films, however, she was hindered by her alcoholism and health problems. In 1945, she began working at the Sunshine Mission, a home for impoverished women located in the skidrow section of Los Angeles. She died there in October 1947 of a stomach ailment and pneumonia at the age of 40.
Ерте өмір
Борден 1906 жылғы 14 шілдеде Вирджиния штатының Ричмонд қаласында дүниеге келген. 1910 жылғы халық санағында оның аты Борден деп тіркелген. Оның әкесі Гарри Робинсон Борден (1880–1907) оның нәресте кезінде қайтыс болды, және оны анасы Сесилия "Сибби" Шилдс (1884–1959) тәрбиеледі. Әкесінің туысқандары арқылы ол Лиззи Борденнің төртінші туысы болған.
Borden was born in Richmond, Virginia on July 14, 1906. In a 1910 census report, her name is listed as Borden. Her father Harry Robinson Borden (1880–1907) died when she was a baby and she was raised by her mother Cecelia "Sibbie" Shields (1884–1959) Through her father, she was a fourth cousin of Lizzie Borden.
Мансап
Борден өзінің мансабын 1922 жылы Sennett Bathing Beauties қатарындағы бірі ретінде бастады және көп ұзамай Хэл Роучтың комедиялық қысқаметражды фильмдерінде вамп рөлінде ойнады. Продюсер Пол Берн оны 1925 жылғы «Парижден келген киімші» фильмінде есімдері көрсетілмейтін рөлге таңдады. 1925 жылы WAMPAS Baby Star атанғаннан кейін (әпкесі Натали Джойспен бірге) ол Fox компаниясымен келісімшарт жасады. Борден тез арада олардың ең танымал және ең көп жалақы алатын жұлдыздарының біріне айналды, аптасына 1500 доллар жалақы алды. Fox компаниясында ол «3 Bad Men» және «Fig Leaves» сияқты он бір фильмде басты рөлдерді ойнады, екеуінде де оның сол кездегі жігіті Джордж О'Брайен түсті. «3 Bad Men» фильмі сондай-ақ қазіргі заманғы өнер мұражайында көрсетілді. Осы кезеңде ол Джон Форд, Говард Хоукс және Лео МакКери сияқты болашақта үлкен жетістіктерге жететін режиссерлермен жұмыс істеді. Paramount Studios өндіріс шығындарын өтеу үшін 50 доллардан аспайтын жалақының 10 пайызын кесу саясатын енгізді. Fox та осыны сынап, 1927 жылы оның жалақысын қысқартқанда Борден студиядан кетіп қалды. Осы кезде ол үнсіз фильмдердің танымал жұлдызына айналған еді. «Сөйлейтін фильмдерге» ауысқанда ол дауыс жаттықтырушысымен жұмыс істеді (оңтүстік акцентін жою үшін). Ол бұрынғыдай сәтті болмаса да, актриса ретінде сұранысқа ие болып, Columbia және RKO үшін жұмыс істеуін жалғастырды. Ол өзінің сүйікті шашын қысқа қырқып, өзін заманауи флэпперге айналдырды. Бірақ Борден жаңа келбетіне бейімдесе алмады, өзінің ерекшелігін жоғалтты; ол өзінің көрермендерін таба алмады, бұл оның азайып бара жатқан жұртшылығын одан әрі шатастырды. 1930 жылдардың басында ол аз ғана фильм түсірді, ал бұрынғыдай үміттерге толы мансабы тоқтап қалды, 1932 жылы бір фильм («The Divorce Racket»), ал 1933 жылы үш фильм («Leave it to Me», «Hotel Variety» және «The Mild West») түсірді. Оның соңғы түскен фильмі 1934 жылғы «Хлоя, Love Is Calling You» болды, онда ол туғанда ұрланып, аралас нәсілді бала ретінде тәрбиеленген әйел рөлін ойнады. Кейбіреулер бұл бұрын жоғалған фильмнің «жоғалып кеткеніне қуану керек» дейді. Вилл Хейс басшылығымен түсірілген бұл фильм кассада сәтті болмады және кейбір штаттарда (әсіресе оңтүстік штаттарында) шығу кезінде тыйым салынды. Борден содан кейін Нью-Йоркке көшіп, қысқа сахналық мансабын жасады және әлсіреп бара жатқан водевиль сахнасында өмір сүрді.
Borden began her career as one of the Sennett Bathing Beauties in 1922 and was soon appearing as a vamp in Hal Roach comedy shorts. Producer Paul Bern chose her for an uncredited role in his film The Dressmaker from Paris (1925). She was signed by Fox after being named a WAMPAS Baby Star in 1925 (along with her cousin, Natalie Joyce). Borden quickly became one of their most popular and highest paid stars earning a salary of $1,500 a week. She had starring roles in eleven films at Fox, including 3 Bad Men and Fig Leaves, both of which costarred her then boyfriend George O'Brien. 3 Bad Men has also been featured at the Museum of Modern Art. During this time she worked with some directors who would go on to achieve major fame, including John Ford, Howard Hawks, and Leo McCarey. Paramount Studios began a policy of 10% paycuts on any salary over $50 to recoup production costs, when Fox tried the same and cut her salary in 1927, Borden left the studio. By this point she was a major silent film star. In making the transition to "talkies" she worked with a voice coach (to suppress her Southern accent). She was less successful, but still remained in demand as an actress, continuing to work for Columbia and RKO. She had cut her trademark hair into a short bob, and turned herself into a modern flapper. But Borden had trouble with the new look, losing her identity; she couldn't find her audience and this confused her waning public. She made few movies in the early 1930s and her once promising career stalled, producing but one picture in 1932 (The Divorce Racket), and three in 1933 (Leave it to Me, Hotel Variety, and The Mild West). Her last screen credit came in the 1934 film Chloe, Love Is Calling You, where she played a woman kidnapped at birth and raised as a child of mixed race. Some say that this once lost film "is so bad it should've stayed lost." A pre code movie made under Will Hays, it had little box office success and in some states (mostly southern) it was banned at the time of its release. Borden then moved to New York, where she had a brief stage career, and made a living on the waning vaudeville circuit.
Кейінгі жылдар
Актерлік карьерасы кезінде Борден ең жоғары жалақы алатын жұлдыздардың бірі болды. Ол ақшасын бос жұмсап, 1930 жылдардың соңына қарай мүліктің бәрінен айрылды. Содан кейін Борден пошта қызметкері және пошта тасымалдаушысы болып жұмыс істеді, сондай-ақ медбике көмекшісі ретінде де еңбек етті. 1942 жылдың желтоқсанында Борден Әйелдер Армия Корпусына (әйелдер армиясының корпусы, сол кезде әйелдердің армияда қызмет ете алатын жалғыз, медбикелер корпусы емес бөлімі) қосылды, онда ол жедел жәрдем машинасының жүргізушісі болып қызмет етті және жаудың оқ-дәрісін тасымалдаған көліктің бағытын өзгертуде көрсеткен батылдығы үшін армиядан мақтау қағазы алды. Оның армиядағы қызметі 1944 жылы ауыр жарақат алғаннан кейін, Уолтер Рид медициналық орталығынан құрметті түрде шығуымен аяқталды. Қызметтен босатылғаннан кейін ол киноға қайта оралуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 1926 жылдан 1930 жылға дейін Борден актер Джордж О'Брайенмен романтикалық қарым-қатынаста болды және баспасөз олардың никелері туралы хабарлады. Ол режиссер Маршалл Ниланмен және продюсер Пол Бернмен де кездесті. Борден екі рет үйленді. Оның алғашқы некесі биржа брокері Теодор Спектормен болды, олар 1931 жылдың 28 наурызында Нью-Йорктің Харрисон қаласында үйленді. Неке басталғалы тұтан қиындықтар туды, және 1932 жылдың басында жұбайлар ажырасып кетті, себебі ол махаббат үшбұрызында болғандығы туралы жанжалдар жарияланды. Спектор 1919 жылы үйленген бірінші әйелі Перлден ажырасқан жоқ еді, және оның бірінші әйелі алға шығып, олардың әлі де үйленгенін мәлімдегеннен кейін, ол көп әйелділік үшін тұтқындалды. 1932 жылдың қарашасында Борден сотқа некені жою туралы өтініш берді, ол 22 қарашада қабылданды. Ол екінші күйеуі, 26 жасар теміржол техникалық қызметкері Джон Мюллермен 1934 жылдың қарашасында Мэри Борден деген лақап атымен үйленді. Ол қайтыс болғанда оның қолында тек өзінің суретіне қойылған қолтаңба болды. Борденнің қоштасу рәсімі 3 қазанда өтті, ол 1945 жылдан бері жұмыс істеп, тұрған әйелдер үйі – Sunshine Mission-да болды. Миссияның негізін қалаушы Эсси Бинкли Уэст рәсімді өткізді. Борден Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park зиратында жерленді. Оның анасы 1959 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғаннан кейін оның қасына жерленді. Ол 1958 жылы жұлдыз алған алғашқы сегіз жұлдыздың бірі болды.
During her acting career, Borden was one of the highest paid stars. She spent her money freely and by the late 1930s, she was broke. Borden then found work as a postal clerk and mail carrier and also worked as a nurse's aide. In December 1942, Borden joined the Women's Army Corps (the Women's Army Corps, the only non Nurse Corps element that women could serve in the Army at that time) where she served as an ambulance driver and received an Army citation for bravery in turning over an enemy ammunition truck. Her Army career ended in 1944, with an honorable discharge after she was hospitalized in Walter Reed Medical Center with a severe foot injury. After her discharge, she attempted an unsuccessful comeback in films. From 1926 to 1930, Borden was romantically involved with actor George O'Brien and the press reported they were engaged. She also dated director Marshall Neilan and producer Paul Bern. Borden was married twice. Her first marriage was to stockbroker Theodore Spector, whom she married on March 28, 1931, in Harrison, New York. The marriage was rocky from the start, and the couple separated in early 1932 after news of scandal broke that she was involved in a love triangle. Spector had not divorced his first wife, Pearl, whom he married in 1919, and he was arrested for bigamy after his first wife came forward and claimed they were still married. In November 1932, Borden petitioned the court for an annulment, which was granted on November 22. She married her second husband, 26 year old railroad technician, John Moeller, in November 1934 under the pseudonym Mary Borden. The only possession she had when she died was a signed photo of herself. Borden's funeral was held on October 3 at the Sunshine Mission home for women, where she had worked and lived since 1945. The mission's founder, Essie Binkley West, officiated at the service. Borden was buried at Forest Lawn Memorial Park in Glendale, California. Her mother was interred in the grave next to her when she died of a heart attack in 1959. She was one of the first eight stars chosen to receive a star in 1958.
Пайдаланылған әдебиеттер
Анкерич, Майкл Г. (2010). Голливудтың биік тобындағы қауіпті қисықтар: Неке сәттерінің 14 бақытсыз қызының өмірі, мансабы және қайғы-қасіреттері. BearManor.
Ankerich, Michael G. (2010). Dangerous Curves Atop Hollywood Heels: The Lives, Careers, and Misfortunes of 14 Hard Luck Girls of the Silent Screen. BearManor.