Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Висенте-де-Фора шіркеуі мен монастыры, яғни "Қабырға сыртындағы Әулие Вицент монастыры" – Португалияның Лиссабон қаласында 17 ғасырда салынған шіркеу және монастырь. Бұл елдегі ең маңызды монастырлардың және манеризм үлгісінде салынған ғимараттардың бірі. Монастырь Португалияның Браганса монархтарының патшалық пантеонына да ие.
The Church and Monastery of São Vicente de Fora, meaning "Monastery of St. Vincent Outside the Walls", is a 17th century church and monastery in the city of Lisbon, Portugal. It is one of the most important monasteries and mannerist buildings in the country. The monastery also contains the royal pantheon of the Braganza monarchs of Portugal.
Тарих және өнер
Сан-Висенте-де-Фораның алғашқы монастыры шамамен 1147 жылы Португалияның тұңғыш королі Афонсу Энрикеш Аугустин ордені үшін құрылған. Қала қабырғасының сыртында, роман стилінде салынған бұл монастырь, ортағасырлық Португалиядағы ең маңызды монастырлық кешендердің бірі болды. Ол Лиссабонның қасиетті қамқоршысы Сарагосалық Святой Винсентке арналған, оның қабірлік қалдықтары 12 ғасырда Альгарведен Лиссабонға жеткізілген. Қазіргі ғимараттар 1580 жылы туыстық дағдарыстан кейін Португалияның королі (Филип I ретінде) болған Испания королі Филипп II бұйрығымен қайта жаңартылған. Монастырь шіркеуі 1582 және 1629 жылдар аралығында салынса, қалған монастырь ғимараттары тек 18 ғасырда аяқталды. Шіркеудің жобасын жасаған автор итальяндық иезуит Филиппо Терци және/немесе испандық Хуан де Эррера деп есептеледі. Леонардо Турриано, Балтазар Алварес, Педро Нунес Тиноко және Жоао Нунес Тиноко жоспарларды жетілдіріп, өзгертістер енгізді. 1755 жылы Лиссабонды жер сілкінісі шалып, шіркеуге зақым келтірді, одан кейін оны қайта жаңарту қажет болды. Монастырь шіркеуінің әсем, қатаң сыртқы пішіні кешкі Ренессанс стиліндегі маньеризмге жатады. Балтазар Алвареске тиесілі сыртқы қасбетте әртүрлі әулиелердің мүсіндері орналасқан ойыстар мен екі мұнара бар (бұл үлгі Португалияда кең таралды). Қасбеттің төменгі бөлігінде галилеяға (кіреберіс залына) апаратын үш арка орналасқан. Шіркеудің жоспары латын кресті пішіндегі ғимаратты, бір қабатты негізгі зал мен бүйірлік шапкіштарды көрсетеді. Шіркеудің төбесі күмбезбен жабылған және кесіліс жерінде үлкен күмбез орналасқан. Шіркеудің ішкі дизайны Римдегі Иисус шіркеуінің үлгісіне сәйкес келеді. Монастырь ішінде әртүрлі көріністерді бейнелейтін керамикалық паннолар бар. Бұл керамикалық плиткалар азулежу деп аталады. Плиткалар Сантос Симоес белгілеген екі кезеңде жасалып, боялды. Бірінші кезең 1700 жылдан 1725 жылға дейін, король Жоао V билік құрған кезеңде "үлкен сурет салу кезеңі" деп аталды. Екінші кезең 1725 жылдан 1755 жылға дейін созылып, "үлкен өндіріс кезеңі" деп аталды. Суреттерде ауылдық өмір, аң аулау және ақсүйектердің ойын-сауығы бейнеленген. Монастырь ішінде барлығы 150-ден астам түрлі панно мен көріністер бар. [2]
The original Monastery of São Vicente de Fora was founded around 1147 by the first Portuguese King, Afonso Henriques, for the Augustinian Order. Built in Romanesque style outside the city walls, it was one of the most important monastic foundations in mediaeval Portugal. It is dedicated to Saint Vincent of Saragossa, patron saint of Lisbon, whose relics were brought from the Algarve to Lisbon in the 12th century. The present buildings are the result of a reconstruction ordered by King Philip II of Spain, who had become King of Portugal (as Philip I) after a succession crisis in 1580. The church of the monastery was built between 1582 and 1629, while other monastery buildings were finished only in the 18th century. The author of the design of the church is thought to be the Italian Jesuit Filippo Terzi and/or the Spaniard Juan de Herrera. The plans were followed and modified by Leonardo Turriano, Baltazar Álvares, Pedro Nunes Tinoco and João Nunes Tinoco. In 1755, an earthquake hit Lisbon, causing damage to the church which then needed reconstruction. The church of the Monastery has a majestic, austere façade that follows the later Renaissance style known as Mannerism. The façade, attributed to Baltazar Álvares, has several niches with statues of saints and is flanked by two towers (a model that would become widespread in Portugal). The lower part of the façade has three arches that lead to the galilee (entrance hall). The floorplan of the church reveals a Latin cross building with a one aisled nave with lateral chapels. The church is covered by barrel vaulting and has a huge dome over the crossing. The general design of the church interior follows that of the prototypic church of The Gesù, in Rome. Within the monastery are ceramic tiles formed into panels that depict several different scenes. The ceramic tiles that were created are called azulejo. The tiles were created and painted for the monastery during two separate periods established by Santos Simoes. The first period was from 1700 until 1725 and was called the "great painting period," during King Joao V's reign. The second period was called "the great production period," which lasted from 1725 until 1755. The scenes range from life in the countryside, hunting, and even noble amusement. In total, there are over 150 different panels and scenes within the monastery. [2]
Әдемі бас алтарь 18 ғасырға тән барокко стиліндегі жұмыс, ол Португалияның ең талантты мүсіншілерінің бірі Жоаким Машаду де Каштрудың туындысы. Ол балдахин пішіндес және көптеген мүсіндермен безендірілген. Шіркеудің бүйірлік шапкіштарында да бірнеше әдемі алтарлар орналасқан. Монастырь ғимараттарына шіркеудің сыртқы қасбетінің жанында орналасқан керемет барокколық портал арқылы кіруге болады. Порталдың ішкі жағы 18 ғасырға тән көк-ақ плиткалармен әсемделген, олар монастырь тарихын, соның ішінде 1147 жылғы Лиссабон қоршауының көріністерін көрсетеді. Бөлменің төбесінде 1710 жылы итальяндық Винченцо Баккарелли салған иллюзиялық сурет орналасқан. Монастырьдың сакристиясы көп түсті мәрмәрмен және суреттермен әсем безендірілген. Клостерлерде де 18 ғасырға тән плиткалар бар, оларда Ла Фонтеннің мысалымен бірге басқа да тақырыптар бейнеленген.
The beautiful main altarpiece is a Baroque work of the 18th century by one of the best Portuguese sculptors, Joaquim Machado de Castro. It has the shape of a baldachin and is decorated with a large number of statues. The church also boasts several fine altarpieces in the lateral chapels. The Monastery buildings are reached through a magnificent baroque portal, located beside the church façade. Inside, the entrance is decorated with blue white, 18th century tiles that tell the history of the Monastery, including scenes of the Siege of Lisbon in 1147. The ceiling of the room has an illusionistic painting executed in 1710 by the Italian Vincenzo Baccarelli. The sacristy of the Monastery is exuberantly decorated with polychromed marble and painting. The cloisters are also notable for the 18th century tiles that recount fables of La Fontaine, among other themes.
Браганса Пантеоны
1834 жылы Португалиядағы монастырлар таратылғаннан кейін, монастырь Лиссабон архиепископтарының сарайы болып өзгертілді. Бірнеше онжылдықтан соң, Фердинанд II король монахтардың ескі тамақханасын Браганса үйінің патшаларының пантеонына айналдырды. Олардың мазарлары бас шіркеуден осы бөлмеге көшірілді.
In 1834, after the Dissolution of the monasteries in Portugal, the monastery was transformed into a palace for the archbishops of Lisbon. Some decades later, King Ferdinand II transformed the monks' old refectory into a pantheon for the kings of the House of Braganza. Their tombs were transferred from the main chapel to this room.