Лестер қаласының тарихи Лестер қалысы – бірінші дәрежелі археологиялық орын. Қорғаныс құрылысының қалдықтары, Ұлы зал және Королева Анна стиліндегі фасады бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
I дәрежелі археологиялық ескерткіш, Ұлыбритания, Лестер қаласында.
Grade I listed archaeological site in Leicester, United Kingdom
Лестер қамалы – Англия графтығы Лестерширдегі, сол аттас Лестер қаласында орналасқан. Комплекс Лестер қаласының батысында, солтүстіктегі Сент-Николас айналымы мен оңтүстіктегі Де Монфорт университеті аралығында жатыр. Ірі мот және Ұлы зал – бұрынғы ірі қорғаныс құрылысының сақталған екі маңызды бөлігі. Зал қазір Анн патшайымы стиліндегі фасадымен жабылған. Қамал және «Журнал» қақпасы – мемлекеттік қорғалатын ескерткіш.
Leicester Castle is in the city of the same name in the English county of Leicestershire. The complex is situated in the west of Leicester City Centre, between Saint Nicholas Circle to the north and De Montfort University to the south. A large motte and the Great Hall are the two substantial remains of what was once a large defensive structure. The hall is now encased in a Queen Anne style frontage. The Castle and the Magazine Gateway is a scheduled monument.
Тарих
Лестер қамалы – ортағасырлық қала қорғанысының бір бөлігі, римдік қала қабырғаларының үстіне салынған. Қамал шамамен 1070 жылы (1066 жылғы Нормандық жаулап алудан кейін) Гуг де Грандменил басшылығымен салынған. Қазіргі кезде оның қалдықтары құмдауыл мен қираған үйінділерден тұрады. Алғашқыда құмдауылдың биіктігі 40 фут (12,2 метр) болған. 1173 жылы Генрих II-нің үш үлкен ұлы Роберт де Бомон, Лестердің 3-ші графы сияқты бірнеше салтанатты тұлғалардың қолдауымен оған қарсы көтеріліс ұйымдастырды. Соғыс кезінде Генрихтің әскерлері Лестерді қоршап алып, қаланың көп бөлігін өртеп жіберді. Содан кейін қамалдың бір бөлігі бұзылып, бекініс орларының бір бөлігі толтырылды. Тарихшы Сидни Пейнтердің сөзіне сәйкес, бұл Генрих II-нің бұйрығымен қиратылған кем дегенде 21 қамалдың бірі болды. Патшалар кейде қамалда тұратын (Эдуард I 1300 жылы, Эдуард II 1310 және 1311 жылдары), ал Джон Гонт және оның екінші әйелі Констанса Кастильская 1399 және 1394 жылдары осы жерде қайтыс болды. Жүз жылдық соғыстың басындағы жетекші қолбасшылардың бірі Генрих Гросмонт, Ланкастердің 1-ші герцогы 1361 жылдың 23 наурызында қамалда көз жұмды. Ол Генрих IV, Генрих V, Генрих VI және Эдуард IV билік кезінде ресми патшалық резиденция болып саналды, бірақ 15 ғасырдың ортасына қарай ол бұрынғыдай жарамды болмай, көбінесе сот үйі ретінде пайдаланылды, ал отырыстар Ұлы зал ішінде өтті. Ассиздік соттардан басқа, Ұлы зал 1426 жылы Лондонның жағдайы қолайсыз болған кезде Англия Парламентінің отырыстарын өткізу үшін де қолданылды. Қамал қабырғасының бір бөлігінде, Мұнара қақпасының жанында, қаланы қоршаған кезде қала тұрғындарының оқ ату үшін пайдаланған қару тесіктері (бұрандалары) бар, олар ортағасырлық қабырғаға салынған. Англия азамат соғысы кезінде 1645 жылдың 31 мамырында Карл I және Принц Руперттің басшылығымен негізгі роялистік әскерлері Лестерді қоршап алып, басып алғанда және тонағанда парламенттік Лестерге шабуыл жасады. Мұнара қақпасының үшінші қабаты (Принц Руперттің қақпасы деп белгілі) 1832 жылғы сайлау төңкерісі кезінде қирады. 1880 жылдары Дж. М. Барри ассиздік соттарға үнемі келіп, зал сот үйі ретінде пайдаланылған кезде «Нотингем журналының» тілшісі ретінде көп уақыт өткізді. Қамал сот отырыстарын және тоқсандық сессияларды өткізу үшін, сондай-ақ 1972 жылдан кейін Лестер Король сотының тыңдауларын өткізу үшін пайдаланыла берді, дей тұрғанмен Веллингтон көшесіндегі Лестер заң соттары 1981 жылы аяқталғаннан кейін бұл тоқтатылды.
Leicester Castle was part of the medieval town defences, built over the Roman town walls. The castle was probably built around 1070 (soon after the Norman Conquest in 1066) under the governorship of Hugh de Grandmesnil. The remains now consist of a mound, along with ruins. Originally the mound was 40 ft (12.2 m) high. In 1173, Henry II's three eldest sons led a rebellion against him with support from several magnates, including Robert de Beaumont, 3rd Earl of Leicester. During the conflict, Henry's forces laid siege to Leicester and burnt most of the town. The castle was then slighted (partially demolished) and parts of the ditches filled. According to historian Sidney Painter, it was one of at least 21 castles demolished on Henry II's instructions. Kings sometimes stayed at the castle (Edward I in 1300, and Edward II in 1310 and 1311), and John of Gaunt and his second wife Constance of Castile both died here in 1399 and 1394 respectively. Henry of Grosmont, 1st Duke of Lancaster, one of the leading captains in the early phases of the Hundred Years' War died at the castle on 23 March 1361. It became an official royal residence during the reigns of Henry IV, Henry V, Henry VI and Edward IV, but by the middle of the 15th century, it was no longer considered suitable and was used mainly as a courthouse; with sessions being held in the Great Hall. Apart from being used for assize courts, the Great Hall was also used for sessions of the Parliament of England most notably the Parliament of Bats in 1426, when the conditions in London were not suitable. A section of the castle wall, adjacent to the Turret Gateway, has gun loops (holes) that were poked through the medieval wall to use as firing ports by the city's residents when Parliamentarian Leicester was besieged, captured, and ransacked, during the English Civil War by the main Royalist Field army under Charles I and Prince Rupert on 31 May 1645. The third storey of the Turret Gateway (known as 'Prince Rupert's gateway') was destroyed in an election riot in 1832. In the 1880s, J. M. Barrie visited the assize courts regularly and spent many hours inside as reporter for the Nottingham Journal when the hall was being used as a court house. The castle continued to be used as the venue for assizes and quarter sessions and, after 1972, for hearings of Leicester Crown Court until the Leicester Law Courts in Wellington Street were completed in 1981.