Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англияның Норфолк графтығындағы бұрынғы Корольдік әуе күштерінің базасы
Former RAF station in Norfolk, England
Корольдік әуе күштері Фолшем, көбінесе RAF Фолшем деп аталады.
Royal Air Force Foulsham, more commonly known as RAF Foulsham
Тарих
Норфолк қаласындағы Фолшемдегі RAF Фолшем 1941 және 1942 жылдар аралығында RAF бомбалаушы әскерінің 2-тобы үшін салынды, 1942 жылдың мамыр айында ашылды және 1942 жылдың 26 маусымында қолданысқа енгізілді. Фолшем 1944 жылы FIDO жүйесімен жабдықталған аз ғана әуежайлардың бірі болды – бұл жүйе ұшу-қону жолақтарының шеттерінде от жағып, тұманды таратуға арналған еді. Әуежайда үш асфальт және ағаш ұсқын жолағы және 37 бекітілген тұрақ орындары болды. Сондай-ақ, 9 ангар болды, оның бесеуі D күніне дайын Airspeed Horsa жолайыштарын сақтауға арналған. Алғашқы тұрғындары RAF-тың 98-эскадрильясы және 180-эскадрильясы болды, олар Солтүстік Америкалық Митчелл бомбалаушыларымен ұшты. Кейін станцияны RAF-тың 3-тобы пайдаланды, олар Short Stirling және Avro Lancaster бомбалаушыларын қолданды. RAF-тың 514-эскадрильясы Фолшемде құрылды, олар Ланкастер ұшақтарымен ұшты. Содан кейін станция RAF-тың 192-эскадрильясының үйіне айналды, ол 100-топ RAF құрамындағы, Бюло Холлда штаб-пәтері орналасқан электрондық соғыс жасағының бөлігі болды. 192-эскадрильяға кейіннен 100-топтың тағы бір эскадрильясы, Австралия Корольдік Әуе күштерінің 462-эскадрильясы қосылды, ол Handley Page Halifax ұшақтарын пайдаланды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF Фолшемде орналасқан 45 ұшақ жоғалды. Көптеген ұшақтар Фолшемде төтенше жағдайға ұшырады, соның ішінде USAAF Boeing B 17 Flying Fortress F "Ruthie II", 1943 жылы эпикалық оралу рейсінен кейін төтенше жағдайға ұшырады, осыған байланысты оның оң қанатын басқарған Джон К. Морган АҚШ-тың ең жоғары наградасы – Құрмет медалімен марапатталды. Әуежай 1980 жылға дейін Қорғаныс министрлігінің меншігінде болды.
RAF Foulsham at Foulsham in Norfolk was built between 1941 and 1942 for No. 2 Group RAF Bomber Command and opened in May 1942 and declared operational on 26 June 1942. Foulsham was one of the few airfields to be fitted with FIDO in 1944, a fog dispersal system which used fires at the sides of the runways. The airfield was equipped with three tarmac and woodchip runways and 37 hardstandings. It also had 9 hangars, five of which were built for storing Airspeed Horsa glider aircraft ready for D Day. The first residents were No. 98 Squadron RAF and No. 180 Squadron RAF, flying North American Mitchell bombers. The station was then used by No. 3 Group RAF who used Short Stirling and Avro Lancaster bombers. No. 514 Squadron RAF was formed at Foulsham, flying Lancasters. The station then became the home of No. 192 Squadron RAF, which was part of No. 100 Group RAF, an electronic warfare unit which had its headquarters at Bylaugh Hall. 192 Squadron was later joined by another 100 Group squadron, No. 462 Squadron, Royal Australian Air Force, which operated Handley Page Halifax aircraft. During the Second World War, 45 aircraft based at RAF Foulsham were lost. Many aircraft made emergency landings at Foulsham, including USAAF Boeing B 17 Flying Fortress F "Ruthie II", which made an emergency landing there in 1943 after an epic return flight for which co pilot John C. Morgan was awarded the highest U. S. medal, the Medal of Honor. The airfield remained the property of the Ministry of Defence until the 1980s.