Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық эсминец, 1952 жылы суға түсірілген.
British destroyer, launched 1952
HMS Диана – Корольдік теңіз күштері Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоспарлаған эсминецтердің бірі болды. Дизайн Тынық мұхитындағы жағдайлардың нәтижесінде жасалды, оның ішінде ұзақ қашықтыққа арналған және теңізде тиімді түрде жабдықталу (RAS) мүмкіндігі де ескерілді.
HMS Diana was one of the of destroyers planned during the Second World War by the Royal Navy. The design reflected developments of the Pacific campaign, including long range and the ability to efficiently Replenish At Sea (RAS).
Өлшемі
Диананың стандартты ығысу салмағы 3610 тоннаны құрады. Кеменің ұзындығы 390 фут (119 м), ені 43 фут (13 м) болды. Ол сағатына жоғары жылдамдықпен жүзе алатын. Диананың бейбіт уақыттағы штаттық экипажы 297 офицер мен теңізшіден тұрды.
Dianas standard displacement was 3,610 tons. Length and beam of the ship are 390 feet (119 m) and 43 feet (13 m) respectively, she was capable of steaming at over The normal peacetime complement of Diana was 297 officers and men.
Іске қосу
Кеме Клайдбанкте, Глазго қаласында, Yarrow and Co. Ltd. (Yard No 1846) компаниясымен салынды. 1947 жылдың 3 сәуірінде жатағы салынды және 1952 жылдың 8 мамырында Флот адмиралы сэр Родерик МакГригордың әйелі Леди МакГригор салтанатты түрде суға түсірді. Алғаш рет 1954 жылдың 29 наурызында құрамына енгізілді. Бастапқыда Druid деп атау жоспарланған, бірақ құрылыс барысында Диана деп өзгертілді. Сол кезде Диана соғысқа дейінгі жеңіл крейсерге шамалас үлкен эсминец болып есептелді. Daring класы Тынық мұхитындағы соғыстың логикалық нәтижесі болды, онда ұзақ мерзімге теңізде қалу қабілеті ең маңыздысы болып табылды.
The ship was built at Clydebank, Glasgow, by Yarrow and Co. Ltd. (Yard No 1846 ), laid down 3 April 1947 and launched Thursday 8 May 1952 by Lady McGrigor, wife of Admiral of the Fleet Sir Rhoderick McGrigor, and first commissioned 29 March 1954. Originally the name was to be Druid but this changed to Diana during construction. At the time Diana was considered a large destroyer, being nearly as big as a pre war light cruiser. The Daring class was a logical outcome of the Pacific War, where the ability to stay at sea for long periods was of prime importance.
Электрмен жабдықтау
Кемедегі электр қуатын екі турбиналық генератор және үш дизельді генератор өндірді. Қолданылған ток 440 вольт, 60 циклді айнымалы ток (AC) қуаты болды. Сегіз "Дарингтің" төртеуі электрмен жабдықтау үшін тұрақты токпен (DC) жұмыс істеуге, ал төртеуі айнымалы токпен жұмыс істеуге арналған. Мақсат – электрмен жабдықтаудың қай түрі ең ыңғайлы екенін анықтау үшін тәжірибелік сынақ жүргізу болды. "Диана" кемесі айнымалы токпен жұмыс істейтін кеме болды, және осы "сынақтан" кейін Корольдік теңіз күштерінің барлық кемелері де осылай болды.
The ship's electrical power was produced by two turbine generators and three diesel generators. The current used was 440 volts, 60 cycle alternating current (AC) power. Of the eight Darings, four ships were designed to operate on direct current (DC) for their electrical supply and four to operate on AC. The object was a practical test to determine which form of electrical supply was the most practical. Diana was an AC ship, as were all Royal Navy ships following this 'test'.
Есімі, құдайы және елтаңбасы
"Біздің Дианамыз өте талапшыл адам, қабыланшалар осылай болады" - капитан Г. Дж. Кіркби, DSC **, Корольдік Әскери-теңіз күштері, HMS Diana капитаны, 1961 жыл. Кеменің 1961 жылғы комиссия кітабы Диананы (құдайша) ерекше күрделі мінезді тұлға ретінде сипаттайды. Ол аңшы ғана емес, күннің жарығында таза және ұяң болса, айдың жарығында ол өзін ұмытып, қараңғыланған.
"This Diana of ours is a very demanding person, goddesses tend to be that way" Captain G. J. Kirkby, DSC **, Royal Navy, Captain, HMS Diana 1961. The ship's Commission book of 1961 describes Diana (goddess) as having a distinctly complex personality. Apart from being the huntress, by the light of the sun she was pure and chaste; by the light of the moon, however, she became abandoned and dark.
Мансап
Диана Суэц дағдарысы кезінде әрекетке түсті, 1956 жылдың 31 қазанында ол Қызыл теңізде крейсермен теңсіз оқ атысып тұрған Мысыр фрегаты «Домиатты» баттырды. Бұл, екі кеме арасындағы соңғы қақтығыс болды, онда тек қана оқ ату арқылы кеме батырылды.
Diana saw action during the Suez Crisis, when on 31 October 1956, she sank the Egyptian frigate Domiat, which was engaged in a one sided gun duel with the cruiser in the Red Sea, marking the last time a ship was sunk by another in conflict using gunfire alone.
Оңтүстік Тынық мұхит теңізіндегі атом сынақтары
1956 жылы Диана Үнді мұхитындағы Монте-Белло аралдарының жанында «Мозаика 1» және «Мозаика 2» кодты атауларымен өткен екі ядролық қару сынағының радиоактивті іздері бар аймаққа жіберілді. Британдық қорғаныс шенеуніктерінің бұйрығының мақсаты атомдық іздердің кемеге де, оның 308 адамдық экипажына да қандай әсер ететінін анықтау болды. Осы оқиғадан бері экипаждың үштен екі бөлігі қайтыс болды, ал аман қалғандар түрлі радиоактивті іздерге байланысты аурулардың себепкері екенін айтады. Кеменің сол кездегі капитаны Джон Гоуэр 2007 жылы 95 жасында қайтыс болды. Ол радиоактивті аймақтан өткеннен кейін, «бөліктері қаупі бар радиацияға толы кемеде қызмет етуді жалғастыруға» мәжбүр болғанына наразы екенін жазды. 2008 жылғы қаңтардан бастап Ұлыбритания Қорғаныс министрлігі «Диана» кемесінің қалған экипажына өтемақы төлеуден бас тартты, себебі барлық талаптар оларға диагноз қойылғаннан кейін үш жыл ішінде берілуі тиіс деген заңдық талап бар. Газеттерде жарияланған мәліметтерге сәйкес, бұл шешім талапкерлердің ісін күрделендіруі немесе кем дегенде өтемақыны 2012 жылға дейін кешіктіруі мүмкін, сол кезде кеме экипажының көп бөлігі қайтыс болуы ықтимал.
In 1956 Diana was ordered into the radioactive fallout zone of two nuclear weapon tests codenamed Mosaic 1 and Mosaic 2 near the Monte Bello Islands in the Indian Ocean. The aim of the order, given by British defence officials, was to discover the effects of atomic fallout, both on the ship itself and upon its 308 strong crew. Since the exposure, around two thirds of the crew have died, and survivors attest that a variety of fallout related diseases are responsible. The ship's then captain, John Gower, who died in 2007 aged 95, wrote after sailing through the fallout zone that he much disliked having to 'continue to serve in a ship, parts of which had been unacceptably radioactive'. As of January 2008, the British Ministry of Defence has refused to pay compensation to the remaining crew of Diana, citing a legal technicality that all such claims must be lodged within three years of the diagnosis to which they refer. According to newspaper reports, the decision may see the collapse of the claimants' case, or at the least delay the compensation until 2012, at which time more of the ship's crew may have died.
Перу әскери-теңіз флотына сату
HMS Диана 1969 жылы Перу әскери-теңіз флотына бауырлас кемесімен бірге сатып алынды. BAP Palacios деп қайта аталды. Кеме Биркенхедтегі Cammell Laird кемежайында қайта жабдықталды. Қайта жабдықтау жұмыстары алдыңғы мачтаны жабуды және Plessey AWS 1 радарының орнатылуын қамтыды. Эсминецтің қару-жарағы екі топқа бөлінген сегіз Exocet зымырандарымен күшейтілді. Паласиос 1973 жылғы сәуірде қолданысқа енгізілді. 1975 жылы тікұшақтарға арналған қону алаңы орнатылды, ол 1977-78 жылдары ангардың қосылуымен кеңейтілді. Бұл артқы 4.5 дюймдік зеңбіректерді алып тастауға әкеп соқты. Кейіннен зеңбірек қайта орнатылып, ангар алынып тасталды. 1977-78 жылдарғы қайта жабдықтау кезінде түтікшелер де жаңартылып, биікке көтерілді, жаңартылған екі естікке орнатылған Breda Bardo 40 мм зеңбіректерге арналған Selenia NA 10 басқару құрылғысы орнатылды, сондай-ақ Squid минометі мен гидролокаторы алынып тасталды. Паласиос 1993 жылға дейін қызмет етті, содан кейін қолданыстан шығарылды.
HMS Diana was acquired by the Peruvian Navy in 1969 together with sister ship Renamed BAP Palacios, the ship was refitted at Cammell Laird, Birkenhead. The refit comprised enclosing the foremast and installing a Plessey AWS 1 radar. The destroyer's armament was further increased with the addition of eight Exocet surface to surface missiles in two quadruple mountings. Palacios was commissioned in April 1973. In 1975, a helicopter landing area was installed which was expanded with the addition of a hangar in 1977 78. This necessitated the removal of the aft 4.5 in gun. The gun was later re installed and the hangar removed. The refit in 1977 78 also saw the streamlining of the funnel which was also raised, the installation of a Selenia NA 10 director aft for the upgraded twin Breda Bardo 40mm gun mounts and the removal of the Squid mortar and sonar. Palacios served until 1993 when she was stricken.