Кіріспе

Беркширдегі ауыл және азаматтық приход, Англия. Уолтхам Сент-Лоуренс – Англияның Беркшир графтығындағы ауыл және азаматтық приход.

Топонимика

"Уолтем" атауының англосаксон тіліндегі "Wealt" және "Ham" сөздерінен шыққандығына сенімді. Бұл сөздер "орман ішіндегі шаруашылық немесе ауыл" деген мағынаны білдіреді (вероятно, патшалық аң ауру орталығын көрсетеді). Шіркеудің аты – Әулие Лауренс, осылайша ауылға ерекше атау берілген.

Тарих

Қауымда Вейкок Филдте римдік ғибадатхананың болғандығына куәліктер бар. Осы жерден табылған монеталардың көпшілігі Төменгі империя кезеңіне жатады (Александр Зұлқарнайынның атасы Аминтастың күміс монетасынан басқа). Лондонға баратын жол бұрынғы Лондон-Рединг басты жолынан 29-шы шақырым белгісінен бұрылып, Вейкок Филд арқылы (көбінесе Вейкок Хайроуд деп аталады) өтетін. Хёрли монастырі ауылда, қазіргі шіркеудің солтүстік-батысында орналасқан шаруашылықты (қазіргі шіркеудің батысында) ұстаған. Ұзақ уақытқа дейін үлкен көл Уолтхем Сент-Лоуренс пен Рускомбты бөліп тұрған (Станлейк атауы осыдан қалған болуы мүмкін), сондықтан приходтың оңтүстік жағы Оңтүстік көл деп аталған. Приход шіркеуі ежелгі жолдың ауылға кіретін жерінде салынған. Елді мекен 940 жылы тарихқа енген, бірақ оның тарихи жазбалардағы үздіксіз кездесуі 1006 жылы Әтілредтің сатуымен басталды деуге болады. Оның жесірі, королева Эмма, оны Винчестер епискобы Эльфвинге сыйлаған. "Domesday Book" мынадай жазбаны сақтайды: "Патша Уолтемді тікелей иелігінде ұстайды", және ол 1189 жылға дейін патшалық иелік болып қала берді, содан кейін Винчестер епискобы Годфри де Лучи оны коронадан сатып алды. Ол реформацияға дейін Винчестер епископтарының қолында болды. Винчестер епискобы Понет 1551 жылы Уолтхем усадьбасын король Эдуард VI-ға тапсырды, ал король оны өзінің жеке кеңесінің мүшесі, сэр Генри Невиллге сыйлады, бірақ королева Мария оны Винчестер епискобы Джон Уайтқа қайтарды. Король Эдуардтың сыйы Елизавета I-нің билік басындағы алғашқы жылы Парламент актісімен бекітілді (ал королева Марияның бұйрығы жойылды). Биллингбиар үйін 1567 жылы сэр Генри Невилл салдырған, және бұл елизаветалық сарай 20-ғасырдың басында өрт салдарынан қирағанға дейін Невиллдердің резиденциясы болды. Оның ұлы 17 ғасырдың басындағы дипломат, сэр Генри Невилл кіші болды. Приход тізілімінде мына жазба бар: "1667 жылдың 17 қыркүйегінде король Карл II, өзінің інісі, Йорк герцогы Джеймс, Камберленд герцогы Руперт ханзадасы, Монмут герцогы Джеймс және тағы да көптеген ақсүйектер Беллингбиар үйінің үлкен залдарында тамақтанды". Сол кезде Ричард Невилл усадьбаның иесі болған. Осы әулеттің соңғы мұрагері Генри Невилл, анасының әкесі, Верк баронының мұрагері болғандықтан Грей деген атқа ие болды, ол 1740 жылы қайтыс болды. Оның жесірінің қайтысынан кейін, ол Портсмут графына екінші рет тұрмысқа шықты, Уолтхем Сент-Лоуренс усадьбасын Стэнлейктан Ричард Олдворт мұра етті, оның әкесі полковник Ричард Невиллдің қызы мен мұрагерімен үйленген. Мистер Олдворт осы мүлікке ие болғаннан кейін Невилл есімін қабылдады. Ауыл мектебі – қазіргі округтік бастауыш мектебі – бастапқыда лорд Брейбруктың 35 фунт стерлинг көмектескен ұлттық мектеп болған, ол Невилл әулетінен тараған. Приходтағы алғашқы "Дам" мектебі "Хэниз" деген жерде өткізілген. Ауылдағы соғыс ескерткіші Бейбітшілік бұрышында орналасқан, ол жақын маңдағы грузин стиліндегі Бейбітшілік үйінен (Paradise House) және The Street көшесінен атын алған. 1920 жылы Хал Тейлор "Алтын әтеш" баспасын құрды, ол ауылда салған армиялық қоймадан кітаптар басып шығарды. Баспа Роберт Гиббингстің иелігінде 1933 жылға дейін сол жерде жұмыс істеді, бірақ экономикалық қиындықтар оны сатуға мәжбүр етті, ал өндіріс Лондонға көшірілді.

Орналасуы және жайлылығы

Уолтхам Сент-Лоуренс Шығыс Беркширдегі ауылдық аймақта, A4 басты жолының оңтүстігінде және M4 тас жолының солтүстігінде, Мейденхед пен Рединг қалалары арасында орналасқан. Аудан батысында Твифорд және Херст, ал шығысында Уайт Уолтхем және Мейденхед аудандарымен шектеседі. Халық саны шамамен 1000 ересек адамды құрайды, ал барлық жастағы адамдардың саны 1500-ге жуық, олар шамамен 550 үй шаруашылығында тұрады. Тұрғындардың көп бөлігі Рединг немесе Бракнелл сияқты жергілікті қалаларда жұмыс істейді, бірақ көптеген адамдар Лондонға да жұмысқа барып тұрады. Бұрын Уолтхам Сент-Лоуренсте өз ауылдық дүкені (ішінде жартылай штатты пошта бөлімшесі бар) болған. Ауылда Bell атты паб бар, ал ауданға кіретін Шурлок Роу жерінде тағы бір паб, Shurlock Inn орналасқан. Екі ауылдың арасындағы Вест-Энд тұрғын аймағы болып табылады, және осы жерде жергілікті ауыл мектебі орналасқан.

Көлік

Ең жақын теміржол станциялары Твайфорд, Мейденхед, Уокингем және Брэкнелл қалаларында орналасқан. Мейденхед және Брэкнелл қалаларына қатынайтын жергілікті автобус қызметі бар.

Сәулет

ІІ* санаттағы ғимарат болып саналатын Сент-Лоуренс шіркеуі едәуір көне. Алғашқы құрылыс, мүмкін, епископ Годфридің осы жерді иеленуіне дейін салынған, себебі 13 ғасырға дейінгі жұмыстардың іздері әлі де кеменің батыс жағындағы қарапайым нормандық аркаларында көрініп тұр. Шіркеу 13 ғасырда қайта салынды, солтүстік жағына безендірілген стильдегі жаңа наурыз салынды, ал нормандық жұмыс бұзылып, жаңа наурыз кемеге ашылды. Кейіннен ғибадатхана, оның бүйірлік наурыздары шығыс жағынан басталып, 13 ғасырда жаңа жұмыстармен біріктіру үшін кеменің солтүстік және оңтүстік қабырғалары кеңейтілді. 14 ғасырдың соңында оңтүстік наурыз кеңейтіліп, үш жапырақты ою-өрнектермен безендірілген төртбұрышты терезе орнатылды. Бұл қосалқы шіркеу мен кеменің оңтүстік жағы арасында ерте ағылшын тіліндегі тік арка орналасқан. Солтүстік шіркеудің терезесінде 14 ғасырға жататын терезе бар, ал оңтүстік қабырғасында ежелгі су шашу алаңының (piscina) қалдықтарын көруге болады. Шіркеудің оңтүстік жағындағы кіреберіс ескі оңтүстік есігін жасырады, ол нормандық жұмыс және 11 ғасырға жататын қабырғаның бөлігіне орнатылған. Ерте ағылшын шіркеуі іштен жабынмен қапталып, оған әдетте фрескалар салынатын. Мұндай әдістің қалдықтарын солтүстік наурыздың ең шығыс тірегінен табуға болады. Осы тіректің жанында және (құбырлы органның артында) солтүстік жағында есік болған тік арканың іздері көрінеді. Қазір ол жабық. Шіркеуде кішкентай ғибадатхана, хор орындары және Генри Уиллис жасаған құбырлы орган бар. Ғимарат 1847 жылы Рев. Е. Дж. Паркердің қызмет істеген кезінде қайта жаңартылды, ол шығыс терезесі үшін боялған шыныны сыйға тартты, оның орталық бөлігінде Иеміздің айқышқа шегеленуі, ал екі жағында Оның қайта тірілуі мен көтерілуі бейнеленген. Осы терезедегі екі жақтағы дұға ететін періштелер Флоренциядағы Рикарди сарайындағы әйгілі фрескадан алынған. Рередос 19 ғасырлық жұмыс, ол үш бөлімде Кресттен түсу (ортада); оң жақта, Петір күні Киелі Рухтың түсуі; сол жақта, Афинада уағыз айтқан Қасиетті Пауылды бейнелейді.

Қоңыраулар

Шіркеудің батыс жағында шаршы мұнара орналасқан, оңтүстік-батыс бұрышында кішкентай мұнарасы бар, онда қоңырау шалыны мен мұнараның жоғарғы жағына апаратын баспалдақ орналасқан. Қоңырау шалу бөлмесі шіркеуге ашық және ғимараттағы жалғыз әдемі терезесі бар. Бұл терезе және оның астындағы тікбұрышты есік қақпасы ағылшын сәулетінің перпендикуляр кезеңіне жатады. Мұнара екі бөліктен тұрады. Төменгі бөлігі 14 ғасырға, ал жоғарғы бөлігі 16 ғасырға дейін сақталған. Кейбір қоңыраулар Карл II заманынан қалған, бірақ қоңыраулар 1808 жылдан бастап қайта құйылып, орнатылғаннан кейін ғана соғыла бастады. 1931 жылы қоңыраулар қайтадан орнатылды, ал Г.А. Монкхаус мырзаның жомарт көмегімен төртінші және алтыншы қоңыраулар Кройдон қаласындағы Гиллетт пен Джонстон шеберханаларында қайта құйылды. Тіркемелерден алынған мәліметтерге сәйкес, тенор және асқабақ қоңыраулары, сондай-ақ екінші қоңырау 1659 жылы сындырылған, және олар – сакральды қоңыраумен бірге – бес қоңырауға қайта құйылған. Олар үшін алғашқы рет 23 сәуір сейсенбі күні қоңырау соғылды: "Король Карл II Вестминстерде таж киген күн". Мұнараның жоғарғы бөлігінде ілінген сакральды қоңыраудың бетінде мына жазу бар: "Хилл Хенболт төбесінен Джон А. Биердің сыйы. Роберт Конисбидің қауіпсіздігі үшін дұға етіңдер. 1681 жыл". А'Бер отбасы Уоргрейвтің көршілес ауданындағы Хар Хэтчтегі Хилл фермасында тұрған.

Кино және теледидар

1990 жылдары BBC телесериалындағы "Pie in the Sky" атаулы мейрамханасы, DI Генри Краббтың үйі, "Миддлтон" атты ойдан шығарылған қалашықта орналасқан. 2-ші серияда көрсетілген карта бойынша, бұл жер Уолтхам Сент-Лоуренс деп көрсетілген (бірақ түсірілімдер Хемел Хемпстедтің ескі қаласында жүргізілген). Уолтхам Сент-Лоуренс ауылы мен оның шіркеуі "Розмари мен Тайм" және "Мидсомерлік қылмыстар" телесериалдарының эпизодтарын түсіру үшін де пайдаланылған.