Кіріспе

Автожарыс командасы
Итальяндық автожарыс командасы

First Racing (кейде FIRST Racing деп жазылады) – Ламберто Леони құрған итальяндық автожарыс командасы. Ол 1987 жылдан 1991 жылға дейін Халықаралық Формула 3000 және 1990 жылы Италия Формула 3 чемпионатында бақ сынасты. Команда 1989 жылы Формула-1-ге қатысуға сәтсіз тырысты.

Формула 3000

1987 жылы бұрынғы Формула-1 жүргізушісі Ламберто Леони өзінің «Формула-3000» командасын құрып, жарысқа оралуға бел буды. «First Racing» командасы Сильверстоунда екі машинамен дебют жасады – біреуі Леониге, екіншісі Габриэле Таркиниге. Леони екі жүргізушінің ішінде бірінші болып ұпай жинаса да (Пау Гран-приінде алтыншы орын), Таркини екі мәрте тұғырға көтерілді: Пергузада үшінші орын және Имолада екінші орын. Маусым бойы команда кейде үшінші машинаны да іске қосып, Алдо Бертуцци, Беппе Габбиани, Клаудио Лангес және Ален Ферте осы машинаны кезекпен жүргізді. Келесі маусымда Леони өз рөлін менеджментпен шектеуге шешім қабылдады және Пьерлуиджи Мартини мен Марко Апичелланы шақырды. Мартини Пергузада команданың алғашқы жеңісін тойлады және чемпионатта төртінші орын алды. 1989 жылы «First» командасы Фабрицио Джованарди Валлелунгадағы чемпионаттың екінші кезеңінде жеңіске жеткенде жарқын старт алды. Екінші машинаның жүргізушісі Апичелла тұрақты түрде ұпай жинап, Пау, Херес, Бирмингем және Спадағы жарыстарда төртінші орынды иеленді. Джованарди мен Апичелла құрамы бекітілгеннен кейін команда 1990 жылғы маусымға үмітпен кірісті, бірақ екі жүргізуші де тұрақты түрде ұпай жинағанына қарамастан, ешқандай жарыста жеңіске жете алмады. 1991 жыл «First» командасы үшін «Формула-3000» сарынындағы соңғы маусым болды. Қаржылық қиындықтар Леониді екі «айдаушы» – Майкл Бартельс пен Жан-Денис Делетразды жұмысқа алуға итерді. Алайда, машина бәсекеге қабілетсіз болды және бірқатар нашар нәтижелерден кейін Леони команданы таратуға және Апичелланың мансабын басқаруға көшті.

Формула бірінші

Формула 3000 бірінші маусымындағы үміттерін ояндырған нәтижелерге сүйенген Леони, 1989 жылғы Формула-1 чемпионатына қатысу үшін машина жобалауды Ричард Дивилаға тапсырды. Команда Judd V8 қозғалтқышын пайдалануды жөн көрді. Габриэль Таркини жүргізуші ретінде шарт жасасты. 1989 жылы Болоньяда өткен Аттилио Беттеганы еске алу жарысы мен Formula One Indoor Trophy жарысына қатысқаннан кейін, команда шассидің автоклавтағы температуралық қате салдарынан нашар сапалы жасалғанын түсінді, нәтижесінде екінші шассиді қайта жасау қажет болды. Маусымның алғашқы екі жарысын өткізіп жібергені үшін команда айып төлейтініне көз жеткізген Дивила мен оның инженерлері Redus 410 NA деп аталатын материалды шашыратып, шассиді нығайтуға тырысты. Автомобиль Кранфилдте FIA-ның міндетті маусым алдындағы соқтығысу тестінен өтті, бірақ салмағы едәуір артты. Дивиланың өзі машинаның "көрнекті гүлшоғыр" болудан басқа ешбір пайдасы жоқ екенін мәлімдеді. Ыңғайсыз машинамен қатысуға тура келетін жағдайға тап болған Леони, 1989 жылғы Формула-1 әлем чемпионатында алдын ала іріктеу кезеңдерімен қоса, қырықтан астам қатысушы болғанын ескеріп, Бразилия Гран-приінен бас тартып, күшін Формула 3000 маусымына жұмылдыруға шешім қабылдады. Леони тапсырыс берген екінші шассині кейіннен Эрнесто Вита сатып алып, 1990 жылғы Формула-1 әлем чемпионатында өзінің Life L190 машинасы үшін пайдаланды.