Польшаның 1-ші Легиондық әскер дивизиясы: тарихы, қатысқан соғыстар (Польша-Совет соғысы, 2-ші дүниежүзілік соғыс). "Темір дивизия" атағы. 1919-1944 жж.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшаның 1-ші легиондық жаяу әскер дивизиясы (1. Dywizja Piechoty Legionów) – Польша армиясының тактикалық құрамасы. 1919 жылдың 20 ақпанында, ішінара Польша легиондарының I бригадасының қатысушыларынан құрылған, бұл құрама Польша-Совет соғысы мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген шайқастарда көзге түсті. Вермахт әскерлері оны "Темір дивизия" деп атады және Польшаға басып кіру кезінде өзінің батылдығымен ерекше көзге түсті.
Polish 1st Legions Infantry Division (1. Dywizja Piechoty Legionów) is a tactical unit of the Polish Army. Formed on February 20, 1919, partially of veterans of the I Brigade of the Polish Legions, the unit saw extensive action during the Polish Bolshevik War and World War II. Regarded by the soldiers of the Wehrmacht as the Iron Division, it distinguished itself in the Invasion of Poland.
Тарих
1-ші Легиондық жаяу әскер дивизиясының тарихы 1919 жылы Польша мемлекеті құрылған кезден басталады және 1944 жылы таратылды. 70 жылдық үзілістен кейін, дивизия 2020 жылдарығы Польшаның қайта қарулануының нәтижесінде қайта құрылды.
The 1st Legions Infantry Division tracks its origins to the 1919 establishment of the Polish state and was disbanded in 1944. After a 70 years long hyatus, the Division has been revived in the wake of the 2020s Polish rearmament.
1919-1944 жылдар
Ең тәжірибелі және жақсы жабдықталған поляк дивизияларының бірі ретінде ол 1919 және 1920 жылдардағы поляк-совет соғысының көптеген маңызды шайқастарында қатысты. Олардың арасында Вильноны азат ету операциясы және Даугавпилс қаласындағы Динебург шайқасы болды. 1920 жылдың көктемінде Киев шабуылы кезінде дивизия Рыдз Смиглы операциялық тобының ядросын құрады және Житомир шайқасына (25 сәуір) қатысып, Киев қаласын (7 мамыр) басып алды. Польша әскерінің шегінуінен кейін, бөлім ауыр қорғаныс шайқастарына қатысып, қалған поляк күштерінің шегінуін қамтамасыз етті. Бірінші атты әскер армиясымен бірнеше шайқастан кейін дивизия бөлініп, Випрц өзенінің аймағына жетті, одан Варшава шайқасы кезінде қарсы шабуылды бастады (Dęblin және Mińsk Mazowiecki шайқастарын қараңыз). Польша шабуылының екінші күні, 16 тамызда дивизия 56 шақырымнан астам қашықтықты жеңіп, большевиктердің Мозыр тобын айналып өтті. Содан кейін Стефан Даб Биернацкий басқарған дивизия Екінші армияға қосылып, соғыстың екінші ірі шайқасы – Нимен өзенінің шайқасына қатысты. Шайқас барысында бөлім Вильно тобының ядросын құрады және Гродно қаласына бағытталған большевик күштерін сәтті айналып өтті. Содан кейін дивизия тылға жылжытылып, Люциан Желиговскийдің Орталық Литва Республикасын құруы кезінде Литвамен шекараны қорғауға қатысты (Желиговскийдің бүліктерін қараңыз). Соғыстан кейін дивизия жартылай демобилизацияланып, Вильнода дивизиялық ядро ретінде орналасты. Екінші Польша Республикасында дивизия үш жаяу әскер полкінен (1-ші, 5-ші және 6-шы; барлығы Вильнода гарнизонда тұрды) және басқа да бөлімшелерден – жеңіл және ауыр артиллерия полктері, велосипедшілер ротасы, әскери инженерлер және атты эскадрильядан тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін дивизияның жартылай жұмылдырылуы 1939 жылдың наурыз айында генерал Винцент Ковальскийдің басшылығымен жүзеге асты. Вишков операциялық тобының құрамында ол Варшаваның солтүстік бағытын Шығыс Пруссиядан келген неміс шабуылынан қорғауға тиіс болды. Польшаға шабуыл басталғаннан кейін дивизия толық жұмылдырылды және 1939 жылдың 4 қыркүйегінде Длугосиодло маңындағы ормандарда жау әскерлерімен алғашқы байланыс жасады. 7 қыркүйекте Пультуск маңындағы ауыр шайқасқа қатысты, бірақ қарсылас күштері 3 есе көп болды және Каменьчик пен Вишков арасындағы Буг өзенінің желісін қорғау үшін оңтүстікке шегінуге бұйрық берілді. 98-ші ауыр артиллерия және 61-ші жеңіл артиллерия бөлімдерімен күшейтілген дивизия Браньшчик маңында неміс шабуылын сәтті тойтарды, содан кейін Калушинге қарай шегінуді бастады. 11 қыркүйекте бұл қаланы неміс бөлімдері басып алды және оны түндегі көше шайқасында күшпен қайтарып алуға тура келді. Сол жерден генерал Винцент Ковальский өзінің дивизиясының қарсы шабуылын жоспарлады. 13 қыркүйекте Калушин шайқасы деп аталған оқиғада дивизия жақын ауылдардағы неміс бекіністеріне толыққанды шабуыл жасады. Ауыр шайқастардан кейін дивизия Липины, Дебовец, Вола Водинская және Олесница ауылдарында неміс қорғанысының үшінші шебін бұзып өтті. Соңында ол Ягоднода неміс желісін бұзып өтті, бірақ ауыр шығынға ұшырады және көптеген артиллериялық және логистикалық құралдарын жоғалтты. Таратылған бөлімшелер неміс шебінен өтіп, түрлі поляк бөлімдеріне қосылды, олардың кейбіреулері жедел құрылды. Ең ірі топты дивизия командирі біріктірді, бірақ енді бастапқы үш полктен тек үш жаяу әскер ротасы ғана қалды. Бұл әскерлер генерал Стефан Даб Биернацкийдің бөлімдеріне жету үшін Радзин Подляски маңындағы ормандарды бұзып өтіп, 22 қыркүйекте неміс 8-ші жаяу әскер дивизиясының бөліктеріне қарсы Фальков шайқасына қатысты. Одан кейін бұл бөлімнің көп бөлігі жойылды.
As one of the most experienced and best equipped Polish divisions, it fought in many of the most notable battles of the Polish Bolshevik War of 1919 and 1920. Among them was the operation of liberation of Wilno and Battle of Dyneburg in Daugavpils, Latvia (as part of Rydz Śmigły's Third Army and under his personal command, although the actual commanding officer was Michał Karaszewicz Tokarzewski). During the Kiev offensive of spring of 1920, the division formed the core of Rydz Śmigły Operational Group and took part in the battle of Zhytomyr (April 25), capturing the city of Kiev itself (May 7). After the Polish withdrawal, the unit took part in heavy retreat battles and shielded the retreat of the rest of the Polish forces. After several clashes with the 1st Cavalry Army, the division broke off and reached the area of the Wieprz River, from where it started the counter offensive during the Battle of Warsaw (see Battle of Dęblin and Mińsk Mazowiecki). On the second day of the Polish offensive, August 16, the division managed to outflank the Bolshevik Mozyr Group by a forced march of over 56 kilometres. After that the division, commanded by Stefan Dąb Biernacki, was attached to the Second Army and took part in the second biggest battle of the war, the Battle of the Niemen River. During the battle, the unit formed the core of the Wilno Group and took part in a successful outflanking manoeuvre of the Bolshevik forces centered on the city of Grodno. After that the division was moved to the rear and took part in shielding the border with Lithuania during Lucjan Żeligowski's forming of the Central Lithuanian Republic (see Żeligowski's Mutiny). After the war, the division was partially demobilized and stationed in Wilno as an en cadre divisional core. In the Second Polish Republic, the division consisted of three infantry regiments (1st, 5th, and 6th; all garrisoned in Wilno), and other units, such as light and heavy artillery regiments, a company of cyclists, military engineers, and a mounted squadron. Before the outbreak of World War II, the division, commanded by General Wincenty Kowalski, was partially mobilized in March 1939. As a part of the Wyszków Operational Group it was to shield the northern approaches of Warsaw from the German assault from East Prussia. After the outbreak of the Invasion of Poland, the division became fully mobilized and on 4 September 1939, it made contact with enemy troops in the forests around Długosiodło. On 7 September it took part in heavy fighting near Pułtusk, but was outnumbered 3 to 1 and ordered to retreat southwards to defend the Bug River line between Kamieńczyk and Wyszków. Reinforced by 98th Heavy Artillery Detachment and 61st Light Artillery Detachment, the division successfully repelled a German assault near Brańszczyk, after which it began delaying actions while retreating towards Kałuszyn. On 11 September that town was seized by German units and had to be retaken by force during heavy street fighting in the dark. From there, General Wincenty Kowalski planned a counter assault of his division. In what became known as the Battle of Kałuszyn, on 13 September, the division started an all out assault on German positions in nearby villages. After heavy fighting, the division broke through the third line of German defences in the villages of Lipiny, Debowiec, Wola Wodyńska, and Oleśnica. It finally broke through the German lines at Jagodno, but also suffered heavy casualties and lost most of its artillery and logistical support. Dispersed units crossed the German lines and joined several different Polish units, some of them formed ad hoc. The biggest group was rallied by the division commander but now numbered only three infantry companies out of an original three regiments. These troops broke through the forests near Radzyń Podlaski to reach the units of Gen. Stefan Dąb Biernacki and on 22 September took part in the successful Battle of Falków against parts of the German 8th Infantry Division. Shortly afterward the division effectively ceased to exist.
Жабдық
1-ші легионның жаяу әскер дивизиясы советтік техниканы қолданбады. Механикаландырылған бригадалар K2 Black Panther және M1A2 Abrams SEP V3 негізгі ұрыс танктерімен, ал артиллерия бөлімшелері K9 Thunder және AHS Krab гаубицаларымен жабдықталған. Бұл құрамада сондай-ақ Gladius беспілотты ұшу аппараттарымен барлау және шабуыл жүргізу жүйесі де болады.
The 1st Legions Infantry Division does not deploy Soviet equipment. The Mechanized Brigades are equipped with K2 Black Panther and M1A2 Abrams SEP V3 main battle tanks; the artillery units are equipped with K9 Thunder and AHS Krab howitzers. The formation will also have the Gladius unmanned aerial reconnaissance and strike systems.