Глазго қаласындағы Жорданхилл мектебі

Кіріспе

Глазгодағы мектеп

Джорданхилл мектебі 4–19 жастағы балаларды оқытады. Бұрын ол Джорданхилл білім беру колледжінің демонстрациялық мектебі ретінде басқарылған және бұрын Джорданхилл колледж мектебі деп аталған. Шотландия мектептері арасында ерекшелік – оны тікелей Шотландия үкіметі қаржыландырады (осы жағдайда Глазго қалалық кеңесі сияқты жергілікті билік органдары арқылы емес). Мектеп бастауыш және орта білім бөлімдерінен тұрады. Бастауыш сыныптарда P1 және P2 әрқайсысында жиырма екі оқушыдан үш сынып, ал P3 және P7-де отыз үш оқушыдан екі сынып бар. Жоғарғы бастауыш сынып оқушылары аптаның 60%-ға дейін орта білім бөлімінде жұмыс істейді. Орта мектепке қосымша 33 оқушы қабылданады, соның арқасында әр жылғы оқушы саны 99-ға жетеді. Мектеп діни емес деп саналады. Мектеп Шотландия үкіметінен тікелей грант арқылы мемлекеттік қаржыландырылады және оқу үшін ақы төленбейді. Мектептің білім алатын аймағы Батыс Глазгодағы негізінен жеке меншіктегі тұрғын үйлерді қамтиды. Мектеп Шотландиядағы үздік емтихан нәтижелерін үнемі тіркейді.

Тарих

Колледж қала сыртындағы екі мұғалім даярлау орталығын біріктіруді көздеді, оларға Глазго саудакері Дэвид Стоу зор ықпал етті. Бұл – Шотландиядағы ең алғашқы мұғалімдер даярлау колледждерінің бірі – «Free Church Normal Seminary» және «Dundas Vale Normal Seminary». Бұл бірігу 1905 жылы үкімет тарапынан қолдау тапқан бастама болды, онда мұғалімдерді оқыту шіркеуден алынып, провинциялық комитеттің бақылауына берілуі керек деп шешілді. Колледж орны – және қазіргі мектеп – ескі Джорданхилл егістігінің жерінде орналасқан. Ескі Джорданхилл үйі шамамен 1915 жылы бұзылды, ал Глазго провинциялық комитеті жаңа колледж салу үшін жерді сатып алды, бірақ жер учаскесі 1911 жылдан бері сатылымда болған. Мектеп ғимараты 1921 жылы аяқталды, алайда мектеп бір жыл бұрын, 1920 жылы құрылған болатын. Директорлардың қатарында 1936 жылдан 1956 жылға дейін Джорданхилл колледж мектебін басқарған Эндрю Уокер (1891–1974) бар, ол бұрын 1921 жылдан 1932 жылға дейін математика және ғылым пәнінің мұғалімі болып қызмет еткен және 1921 жылы жиырма оқушымен құрылған жаңа орта білім бөліміндегі алғашқы және жалғыз мұғалім болды. Оның ізбасары Уильям Т. Бранстон (1915–1984), 1956 жылы тағайындалған кезде Шотландиядағы ең жас мектеп директоры еді. Бранстон 1980 жылдың желтоқсанында зейнеткерлікке шықты, оның қызмет кезеңінде шотланд мектептерінің оқу бағдарламаларындағы үнемі өзгерістерден бастап, 1969 жылы Джорданхилл колледж мектебін жабу туралы ұсынысқа дейін бірнеше қиындықтар туды. (Мектеп сақталды, дау-дамай 1970 жылдың желтоқсанында аяқталды, мектеп таңдаулы емес және ақысыз білім беруге оңай бейімделді). Екінші дүниежүзілік соғыстың бұрынғы теңізші офицері және қатысушысы, YMCA арқылы қоғамдық жұмыстарға (Глазго ұйымының төрағасы болды) әуесқой театр өнерінен, Шотландия Ұлттық оркестрінің хорынан және Шотландия шіркеуіндегі ықпалды қызметтен белсенділік танытқан Уильям Бранстон көптеген оқушылар үшін «көз тартарлық қашықтықтағы, құдайға ұқсас тұлға» болды. Ол тұрақты діни рәсімдерді – мысалы, таңертеңгі жиналысты – міндетті етіп алды және мектеп 1970 жылдары қатаң форма киім талаптарымен және өте консервативті, жаттауға негізделген дәстүрлі оқыту әдістерімен, әсіресе арифметика және ағылшын грамматикасы бойынша ерекшеленді. Мектеп 1988 жылға дейін колледждің бақылауында болды, содан кейін ол қазіргі тікелей қаржыландырылатын мәртебеге көшті. Бұл қадам сол кезде дау тудырды, түрлі басқа да нұсқалар қарастырылды (соның ішінде кеңес басқаратын мекеме немесе тіпті ақы төлейтін мектеп). Ақырында Бранстонның ізбасары Алистер Крам бастаған «Біздің мектепті сақтаңыз» науқанының және саяси шеберліктердің нәтижесінде мектептің тікелей қаржыландырылуына Шотландия кеңсесі (кейіннен Шотландия атқарушы органы) келісім берді. Крам 1988 жылы отставкаға кетті, ал 1989 жылы Джорданхилл колледжінің талабы бойынша мектеп атауынан «Колледж» деген сөз алынып тасталды. 1993 жылы колледж Стратклайд университетімен бірікті, ал Джорданхилл кампусы Білім беру факультетіне үй болып қызмет етті. Кампус тозуға ұшырады және қазір CALA Homes Ltd компаниясымен жаңа тұрғын үйлер салу үшін қайта құрылып жатыр.

The college was an out of town location that sought to merge two teacher training centres that were heavily influenced by education training pioneer David Stow, a Glasgow merchant. These were the Free Church Normal Seminary and the Dundas Vale Normal Seminary, two of the earliest teacher training colleges in Scotland. This merger was a government sponsored initiative of 1905, when it was decided that teacher training should be taken away from the church and placed under the control of a provincial committee. The site of the college – and now the school – was on the old Jordanhill Estate grounds. The old Jordanhill House was demolished around 1915, with the Glasgow Provincial Committee buying the land to build their new college, though the plot had been for sale since 1911. The school buildings were completed in 1921, although the school was founded a year earlier, in 1920. Headmasters include Andrew Walker (1891–1974), who led Jordanhill College School from 1936 to 1956, having earlier served from 1921 to 1932 as a mathematics and science master and initially the only teacher in the new secondary department, formed in 1921 with twenty pupils. His successor, William T Branston (1915–1984), at the time of his 1956 appointment was the youngest headteacher in Scotland and whose tenure Branston retired in December 1980 saw successive challenges, from sustained upheaval in Scottish school curricula to a serious bid to shut Jordanhill College School in 1969. (It survived, the controversy concluding in December 1970, with the school adjusting readily to non selective and non fee paying status)

A former naval officer and veteran of the Second World War, committed to good works from amateur dramatics through the YMCA (he chaired the Glasgow organisation) to the Scottish National Orchestra Chorus and influential lay service in the Church of Scotland, William Branston was to most pupils an 'astonishingly remote, God like figure'. He enforced regular religious observance – such as morning assembly – and the school was noted through the 1970s for its rigid uniform code and highly conservative, rote learning traditional teaching methods, notably in arithmetic and English grammar. The school remained under control of the College until 1988, when it switched to its current directly funded status. This move caused controversy at the time, with various other options considered (including becoming a Council run establishment or, indeed, a fee paying school). In the end a combination of a spirited "Save Our School" campaign spearheaded by Branston's successor, Alistair Cram and ingenious political machinations led to the school becoming directly funded by the Scottish Office (and later the Scottish Executive). Cram resigned in 1988, and in 1989 'College' was dropped from the school name, at the insistence of Jordanhill College. In 1993 the college merged with the University of Strathclyde, with the Jordanhill Campus serving as home to the Education Faculty. The campus has fallen into disrepair, and is being redeveloped as new housing by CALA Homes Ltd.

Жаңғырту

Соңғы онжылдықтарда мектептің артында орналасқан шағын Макмиллан ғимараты салынды; онда дінтану сабақтары өткізілетін сынып және қосымша спорттық киім ауыстыру бөлмелері бар. 2005 жылдың басында мектеп Глазго академиясымен бірлесіп, Аннисленд жолындағы бұрынғы Лорел Парк ойын залын иеленді. Көп миллиондық, заманауи екі қабатты "Оңтүстік кампус" құрылысы 2009 жылдың ортасында аяқталды. Онда негізінен орта мектеп сыныптары және кейбір жоғары сыныптар орналасқан. Ғимарат төрт бөлімді қамтиды: өнер, математика, шет тілдері және әлеуметтік ғылымдар. Ол бастапқы "Солтүстік кампусқа" спорт алаңына параллель жаяу жол арқылы жалғастырылған. Осыған орай, спорт алаңының беті жасанды шөппен жаңартылды және көп мақсатты ойын алаңы (MUGA) да салынды; ол қазір жасанды шөппен жабылған. Бұл мектептің аймағындағы үйлер Шотландиядағы барлық мектептердің аймақтарындағы үйлердің ең қымбаттары болып саналады, тек Шығыс Лотиан және Эдинбургтағы үйлерді есептемегенде.