Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі тізімдегі Англиядағы шаңырақ үйі
Grade I listed manor house in England
Эвбери шаңырақ үйі мен бағы – Ұлттық сенім қорына тиесілі мүлік. Ол 16 ғасырдың басында салынған, I дәрежелі тізімдегі шаңырақ үйі мен оны қоршаған бақтан тұрады. Ол Англияның Уилтшир графтығындағы Марлборо қаласының жанындағы Эвбери ауылының орталығында, Сент-Джеймс шіркеуінің қасында және Эвбери неолиттік хендж ескерткішіне жақын орналасқан.
Avebury Manor & Garden is a National Trust property consisting of a Grade I listed early 16th century manor house and its surrounding garden. It is in Avebury, near Marlborough, Wiltshire, England, in the centre of the village next to St James's Church and close to the Avebury neolithic henge monument.
Тарих
Шіркеудің орнында немесе оған жақын жерде 1114 жылы құрылған Авебери монастырының орнында сарай салынған, ол Нормандиядағы Бошerville қаласындағы Сен-Жорж аббаттығының бенедикттік шағын монастыры немесе монастыры болған. Кейіннен 1411 жылы бұл иелік Фотэрингхей колледжіне (Нортгемптоншир) өтті. Кейінгі сарайға діни негіздің фрагменттері енгізілді. Бұл жер Виттенхэмді орталық еткен оның көптеген жерлерінен біршама қашықтықта болды, бірақ ол Авебери тас шеңберлері сияқты ежелгі ескерткіштерге деген қызығушылығы үшін оны сатып алған болуы мүмкін. Сол шамада, үйдің аумағына тас көгершін үйі орнатылды. 1580 жылдары Данч оны кіші ұлы Уолтерге берді, оның қызы Дебора, леди Муди, 1645 жылы Америкаға эмиграциялап, Бруклинде Грейвсендті құрғанға дейін сарайда өсті. 1594 жылы Уолтер Данч қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Дебора сэр Джеймс Мервинге немесе Марвинге (ол 1596 жылы Уилтширдің жоғары шерифі қызметін атқарды) үйленді, және бұл жұбайлар шамамен 1601 жылы сарайды кеңейтуге немесе қайта жаңғыртуға жауапты болды, әсіресе оңтүстік жағын. 1640 жылы Данчтар оны Джон Стауэллге сатты, ал ол 1646 жылы мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталғанда мүлкі тәркіленді. 1652 жылы Джордж Лонгқа сатылды, бірақ 1660 жылы Лондон мұнарасынан босатылғаннан кейін Стауэллге қайтарылды.
The manor house was built on or near the site of Avebury Priory, a Benedictine cell or priory of the Abbey of Saint Georges, Boscherville, Normandy, founded in 1114. Subsequently, the estate passed into the ownership of Fotheringhay College, Northamptonshire, in 1411. Fragments of the religious foundation were incorporated into the later house. It was some distance from most of his lands which centred on Wittenham, but he appears to have purchased it because of an interest in ancient monuments such as the Avebury stone circles. Around that time, a stone dovecote was erected in the grounds. In the 1580s, Dunch passed it on to his younger son, Walter, whose daughter, Deborah, Lady Moody, grew up at the manor before emigrating to America and founding Gravesend in Brooklyn in 1645. After Walter Dunch's death in 1594, his widow, Deborah, married Sir James Mervyn or Marvyn (who served as High Sheriff of Wiltshire in 1596), and the couple were responsible for a major extension or remodelling of the house around 1601, especially the south range. In 1640 the Dunch family sold it to John Stawell, and the estate was sequestered when he was accused of treason in 1646. It was sold to George Long in 1652 but restored to Stawell in 1660 on his release from the Tower of London.
20 ғасыр
Үй ғасырлар бойы көптеген кеңейтулер мен өзгерістерге ұшырады, соның ішінде 18-ші ғасырда ракеткалар алаңы салынды, ал соңғы қосымша – Батыс кітапханасы. Оны 20-шы ғасырдың басында үйді алып, бақтарды толығымен қайта жобалаған Леопольд К. Д. Дженнер отбасы қосты. Үйді 1930 жылдардың соңында Авебери хенджіне қатты қызығушылық танытқан Джеймс Киллер мен оның ұлы, мармелад бизнесінің мұрагері Александр Киллер жалға алып, жаңартты. 1955 жылы елдегі үйлердің бұзылу қарқыны шарықтау шегіне жетіп, бес күнде бір үйден жоғалып кетті. Авебери сарайының тағдыры күмәнді болып тұрды, өйткені 1939 жылы соғыс басталғанда Киллер, хенджді қазу жұмыстарын тоқтатып, оны сатуға шығарды. Ол кезде ұлттық мұраға қызығушылық аз болды және сарайдың болашағы күңгірт көрінді. Осы кезде сэр Фрэнсис Ноулз Киллерден Авебери сарайын сатып алды. "Таймс" газеті Ноулзді "жоғары білікті, көрнекті ғалым" деп сипаттады. Ол үйді жаңартуға кірісіп, оның құрылысы туралы көп нәрсе білгендіктен, бұл оған үлкен құмарлыққа айналды. Ол сонымен қатар солтүстік-шығыс бұрышында Елизавета дәуірінде қабысқан готикалық аркалардың іздерін тапқанын мәлімдеді. Отбасы келесі үш жыл бойы үйдің және шатырдың арасында тұрды, ал жұмыстар Жұмыс министрлігінен алған айтарлықтай қаржылық көмекпен жүргізілді. 1956 жылдың мамырында үй алғашқы кішкентай үйлердің бірі ретінде көпшілікке ашылды. 1958 жылы ол І санатқа жатқызылды. Осы жағдайға қарсы, академиялық биологиядан шалқап, ол әріптестерінің біріне "он сегізінші ғасырда өмір сүрген қызықты адам" болып көрінді. Ал екіншісіне ол "біреудің бір уақытта көрнекті ғалым да, жылы да, жандара адам да бола алатынын" дәлелдеді. 1974 жылға қарай елдегі үйлердің бұзылу қарқыны дерлік тоқтады. Бұл тек заңнаманы қатаң қолдануға ғана емес, сонымен қатар 1974 жылы Виктория және Альберт мұражайында өткен "Ел үйлерінің жойылуы" көрмесінің жоғары деңгейдегі көрсетіліміне де байланысты. Үйді болашақ ұрпақтарға сақтап қалған Ноулз сол жылдың 13 шілдесінде Лондонда 59 жасында кенеттен қайтыс болды. Ол Avebury, St James шіркеуінің ауласына, өзі жаңартып, қалпына келтірген үйінің жанына жерленді. 1976 жылы Ноулздің жесірі үйді Майкл Бруденелл Брюске, 8-ші Айлсбери графына сатты. 1988 жылы оны жылжымайтын мүліктерді дамытумен айналысатын Кен Кинг сатып алды, ол жоспарлау рұқсатынсыз өзгерістер жасап, ескі қоймада жасалма азаптау камерасы бар "Елизаветалық тәжірибе" аттракционын ашқандықтан жергілікті дауға себеп болды. Кингтің банкротқа ұшырағаннан кейін үйді 1991 жылы Ұлттық қор сатып алды. Төрт бөлімді телесериалды актриса Пенелопа Кит ("Мэнор туылғанға дейін" телехикаясының бұрынғы жұмысына сілтеме жасайтын сериалдың атауы) және бұрынғы антиквариат сатушысы Пол Мартин ұсынды, сонымен қатар архитектура туралы сарапшы Дэн Крюкшенк сияқты мамандар да қатысты. Қонақтар бөлмелердегі жиһаздар мен заттарға қол тигізіп, оларды 16-шы ғасырдан 20-шы ғасырдың басына дейінгі үйдің кезеңдерін бейнелейтіндей етіп сезінуге шақырылады. Үйде әруақтар бар деген әңгімелер бар.
The house has had many extensions and changes over the centuries, including the addition of a racquets court in the 18th century, the final addition being the West Library which was added by the family of Leopold C. D. Jenner who occupied the house in the early 20th century and completely redesigned the gardens. The house was leased and restored by Alexander Keiller, heir to the James Keiller & Son marmalade business, who took an intense interest in Avebury henge in the late 1930s. In 1955 the rate of destruction of country houses had reached its peak, at one house every five days. The fate of Avebury Manor was in serious doubt when Keiller, whose excavations of the henge had been ended by the outbreak of war in 1939, put it up for sale. Few at the time were interested in the national heritage and the prospects for the manor were bleak. At this point Sir Francis Knowles stepped in and purchased Avebury Manor from Keiller. The Times described Knowles as "a fundamental scientist of outstanding calibre". He set about the restoration of the house which became an absorbing love as he learnt much about its construction, and claimed to have uncovered the signs of Gothic arches in the north east corner which had been filled in during Elizabethan times. The family lived partly in cottages on the estate and partly in the house over the following three years, as the works progressed with substantial financial help from the Ministry of Works. In May 1956, the house was amongst the first of the smaller houses to be opened to the public. In 1958 it was designated Grade I. Set against this background, remote from academic biology, he appeared to one of his colleagues as 'a fascinating man who would really have been more at home in the eighteenth century'. To another he gave proof that 'one could be both a distinguished scholar and a warm, vibrant person'. By 1974 the rate of destruction of the country house had come to a near standstill. This was due not just to stricter application of legislation, but also the high profile Destruction of the Country House exhibition held in 1974 by the Victoria and Albert Museum. Having preserved the house for future generations, Knowles died suddenly on 13 July of that year in London, at the age of 59. He is buried in the churchyard of St James, Avebury, next to the house he had restored. In 1976, Knowles' widow sold the house to Michael Brudenell Bruce, 8th Marquess of Ailesbury. it was bought in 1988 by property developer Ken King, who caused local controversy by making changes without planning permission and opening an "Elizabethan experience" visitor attraction which included a faux torture chamber in an old storeroom. After King's bankruptcy the house was bought in 1991 by the National Trust. The four part series was presented by actress Penelope Keith (the title of the series refers to her earlier television work, To the Manor Born) and former antiques dealer Paul Martin, with contributions from experts including Dan Cruickshank (on architecture). , visitors are encouraged to touch and experience the furnishings and objects in the rooms which now represent periods in the house from the 16th century to the early 20th century. The house is reputedly haunted.