Нацизмге қарсы күрескен неміс кескіні – Като Бонтхес ван Бек
Cato Bontjes van Beek
Като Бонтьес ван Бек: нацизмге қарсы күрескен неміс қарсыласы. Өмірі, балалық шағы, Fischerhude суретшілер колониясы және Ауландағы жылдары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Като Бонтес ван Бек (14 қараша 1920 – 5 тамыз 1943) – нацистік режимге қарсы күрескен неміс мүшесі.
German member of the Resistance against the Nazi regime
Cato Bontjes van Beek (; 14 November 1920 – 5 August 1943) was a German member of the Resistance against the Nazi regime.
Алғашқы жылдар
Катон Бремен қаласында дүниеге келді және үш баланың үлкені болды. Ол балалық шағы мен жастығын жақын маңдағы Фишерхуде суретшілер колониясында, өзінің ағасы Отто Модерсонның жанында өткізді. Оның ата-анасы, Голландияда туған құмырашы Ян Бонтес ван Бек (1899–1969) және биші әрі суретші Ольга Бонтес ван Бек (Брелинг; 1896–1995) балаларына өсіп келе жатқанда үлкен жеке тәуелсіздік берді. 1929 жылдан бастап Като Амстердамдағы неміс мектебіне оқуға барып, 1937 жылы Глостерширдегі Винчкомб қаласында ау-пар болып жұмыс істеді. Көптеген адамдардан өзгеше, Като неміс қыздары лигасына (Bund Deutscher Mädel, BDM) мүше болған жоқ.
Born in Bremen, Cato was the eldest of three children. She spent her childhood and youth in the nearby Fischerhude artists' colony around her uncle Otto Modersohn. Her parents, the Dutch born potter Jan Bontjes van Beek (1899–1969) and dancer and painter Olga Bontjes van Beek ( Breling; 1896–1995) offered their children considerable personal freedom while growing up. From 1929, Cato stayed abroad to attend the German school in Amsterdam, and in 1937, she spent time in Winchcombe, Gloucestershire, as an au pair. Unlike many others, Cato did not join the League of German Girls (Bund Deutscher Mädel, BDM) youth organisation.
Қарсылық іс-әрекеттері
Ван Бектің нацистерге қарсы белсенді қызметі 1941 жылдың күзінде Либертас Шульце Бойзенмен танысқаннан кейін «Қызыл оркестр» қарсылық ұйымында басталды.
Van Beek's active work against the Nazis began in the Red Orchestra resistance organization after she had gotten to know Libertas Schulze Boysen in autumn 1941.
Тұтқындау
Қарсылық тобының жойылған кезінде ван Бик 1942 жылдың 20 қыркүйегінде Берлиндегі әкесінің керамика шеберханасында Гестапо агенттерімен тұтқындалды. 1943 жылдың 18 қаңтарында ол Райхскригсгерхт әскери сотында "жоғары мемлекеттік қылмыс жасауға қатысуға көмектескен" деп танылды және өлім жазасына кесілді. 22 жастағы оның жазасын жеңілдету туралы өтініші Адольф Гитлердің өзі тарапынан қабылданбады, бірақ соттың өзі жазаны тоқтатуды ұсынған болатын. Ол 1943 жылдың 5 тамызында Берлиндегі Плоццензее түрмесінде гильотинаға алынды. Оның соңғы қабір орны белгісіз. Катоның кіші қарындасы Миетже нацистік қуғын-сүргіннен құтылып, 2012 жылы қайтыс болғанға дейін Фишерхудеде өмір сүрді. Катоның анасының қызының өлім жазасын жоюға жасаған әрекеттері ондаған жылдар бойы нәтижесіз болды. Бұл сот үкімі 1999 жылы, Катоның анасы қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң ғана қайта қарастырылды.
In the course of the suppression of the resistance group, van Beek was arrested by Gestapo agents on 20 September 1942 in her father's pottery shop in Berlin. On 18 January 1943, she was found guilty at the Reichskriegsgericht military court of "abetting a conspiracy to commit high treason" and sentenced to death. A clemency appeal of the 22 year old was personally denied by Adolf Hitler, though the court itself had suggested a reprieve. She was guillotined on 5 August 1943 at Plötzensee Prison in Berlin, Her final resting place is unknown. Cato's younger sister, Mietje, managed to escape Nazi persecution and lived in Fischerhude until her death in 2012. Cato's mother's efforts to have her daughter's death sentence declared invalid remained unsuccessful for decades. The conviction was only reversed in 1999, four years after Cato's mother's death.
Құрметтер
Ахим қаласындағы гимназиялық орта мектеп 1991 жылдан бері Като Бонтес ван Бек гимназиясы деп аталады. Жақын орналасқан Фишерхудеде де оның есімімен көше аталған, сондай-ақ оның жайлы түсіндірме тақта орнатылған. Бұл екі орын да Верден ауданында. Бремен, Лейпциг және Мельдорф қалаларында да оның құрметіне көшелер мен қоғамдық алаңдар аталған.
A gymnasium secondary school in Achim, a town near Bremen, has since 1991 borne the name Cato Bontjes van Beek Gymnasium. A street in nearby Fischerhude also bears her name, and an explanatory notice. Both these places are in the Verden district. Further streets and public squares are named after her in Bremen, Leipzig, and Meldorf.