Кіріспе
Теңіздер мен көлдердің түбінде немесе олардың маңында тіршілік ететін және тамақтанатын балықтар Жер асты балықтары деп те аталады. Олар теңіздің және көлдің түбінде тұрады, олар әдетте саздан, құмнан, қиыршық тастан немесе тау жыныстарынан тұрады. Бір көздің қай жағына көшуі түрге байланысты; кейбір түрлерде екі көз де сол жақта, ал басқа түрлерде көздер оң жақта. Құс тұмсығы өз жемін тұмсыққа салып, теңіз түбінің жұмсақ саз жерлерінде, көпір үйірлерінің, кемежайлардың, жасанды және коралл рифтерінің жанында тамақтанады. Олардың тамақтануы негізінен балық ұрықтарынан, қаңқалылардан, полихеттерден және ұсақ балықтардан тұрады. Үлкен балғалы балық құмға көмілген торғайлардың электрлік белгілерін алу үшін басын кең бұрыштармен теңіз түбінде шайқап тұрады. Содан кейін ол "шағалағын" қолданып, балықшаны ұстап алады. Кейбір балықтар жоғарыда аталған сыныптамаға жатпайды. Мысалы, кең таралған және кең таралған, көкпе-көк жәндіктер туысы бентопелагикалық зоопланктонмен қоректенеді. Алайда олар тек қана жер асты балықтары, өйткені олар түбінде қалады. Олардың қанаттары ұзын сәулелері бар, олар ағымға қарама-қарсы тұрып, жанынан өтіп бара жатқан зоопланктонды ұстап алады. Бенттік балықтардың денелері теңіз түбінде тұрақты байланыста болуға бейімделген. Сумен жүзу қуыстары әдетте жоқ немесе азайып кетеді, ал денелер әдетте бір жағынан немесе басқа жағынан жалпақ болады. Мойл мен Чехтың (2004) айтуынша , оларды дене пішіндерінің үстіне үстіне орналасқан бес түрге бөлуге болады: Төменгі жапсырмалар - негізінен, басы жалпақ, кеуде жапырақтары үлкен және құрылымы (әдетте, модификацияланған жамбас жапырақтары) төменгі жапсырмаларға жабысуға мүмкіндік беретін кішкентай балықтар. Мұндай құрылымдар жылдам ағыстарда немесе күшті ағымдары бар аралық аймақтарда ыңғайлы. Ең қарапайым құрылымды скульпиндер иеленеді, олар кішкентай, тығыз орналасқан таз қанаттарын сырғанауға қарсы құрылғы ретінде қолданады. Алайда басқа балық тұқымдастары, мысалы, гобилер мен клингобалықтар сору шашымен дамыған. "]] Бентопелагикалық балықтар су түбінің үстінде мекендейді, олар бентос пен зоопланктонмен қоректенеді. Көптеген су асты балықтары бентопелагикалық. Бентопелагикалық акулалар, терең теңіздегі сквалоидтық акулалар сияқты, майға толы үлкен бауырларды пайдалану арқылы бейтарап жүзуге қабілетті. Акулалар жоғары қысымға жақсы бейімделеді. Олар көбінесе 2000 метрге дейін төмен түсетін беткейлерде кездеседі, олар өлі киттер сияқты азық-түлік құлап түседі. Алайда акулалар үнемі жүзуге және суға шығатын күйде болу үшін көп мөлшерде майға мұқтаж болғандықтан, олардың энергияға деген қажеттілігі жоғары. Бұл энергия қажеттіліктері терең жерлердегі экстремалды олиготрофтық жағдайларда қанағаттандырылмайды. Бұл балықтың мысалы - Acanthonus armatus, үлкен бас және дененің 90 пайызы судан тұратын жыртқыш. Бұл балықтың құлақтары ең үлкен (отолиттер) және миы барлық белгілі омыртқалы жануарлардың ішіндегі ең кішкентай. Терең судағы бентопелагикалық балықтар - бұл күшті, мысықпен жүзушілер, олар жем іздеп, түбін белсенді түрде аралайды. Олар көбінесе күшті ағымдар бар теңіз таулары сияқты ерекшеліктермен өмір сүреді. Сондай-ақ, теңіздің терең жерінде, таулар мен аралдардың маңында басқа да терең теңіз балықтарын табуға болады. Кейде "тәрізді су балықтары" деген термин "тәрізді су балықтары" деген сөздің орнына қолданылады. Батидермальдық - 200 метрден астам тереңдікте тіршілік ететін демерсальды балықтарды білдіреді. Эпибентоз термині теңіз түбіндегі субстратқа көмілгендерге қарағанда, мұхит түбінде тіршілік ететін организмдерге қатысты қолданылады. Алайда мезодемерсалдық, эпидемерсалдық, мезобенттік және батибенттік терминдер қолданылмайды.
Demersal fish, also known as groundfish, live and feed on or near the bottom of seas or lakes (the demersal zone). They occupy the sea floors and lake beds, which usually consist of mud, sand, gravel or rocks. The side to which one eye migrates depends on the species; with some species both eyes are ultimately on the left side, whereas with other species the eyes are on the right. Flounder ambush their prey, feeding at soft muddy area of the sea bottom, near bridge piles, docks, artificial and coral reefs. Their diet consists mainly of fish spawn, crustaceans, polychaetes and small fish. The great hammerhead swings its head in broad angles over the sea floor to pick up the electrical signatures of stingrays buried in the sand. It then uses its "hammer" to pin down the stingray. Some fishes do not fit into the above classification. For example, the family of nearly blind spiderfishes, common and widely distributed, feed on benthopelagic zooplankton. Yet they are strictly benthic fish, since they stay in contact with the bottom. Their fins have long rays they use to "stand" on the bottom while they face the current and grab zooplankton as it passes by. The bodies of benthic fish are adapted for ongoing contact with the sea floor. Swimbladders are usually absent or reduced, and the bodies are usually flattened in one way or another. Following Moyle and Cech (2004) they can be divided into five overlapping body shapes:
|
! Bottom clingers
|
| Bottom clingers "are mainly small fish with flattened heads, large pectoral fins, and structures (usually modified pelvic fins) that enable them to adhere to the bottom. Such structures are handy in swift streams, or intertidal areas with strong currents. The simplest arrangement is possessed by sculpins, which use their small, closely spaced pelvic fins, as antiskid devices. However, other families of fishes, such as gobies, and clingfishes have evolved suction cups."]] Benthopelagic fish inhabit the water just above the bottom, feeding on benthos and zooplankton. Most demersal fish are benthopelagic. Benthopelagic sharks, like the deep sea squaloid sharks, achieve neutral buoyancy with the use of large oil filled livers. Sharks adapt well to fairly high pressures. They can often be found on slopes down to about 2000 metres, scavenging on food falls such as dead whales. However, the energy demands of sharks are high, since they need to swim constantly and maintain a large amount of oil for buoyancy. These energy needs cannot be met in the extreme oligotrophic conditions that occur at great depths. An example of a flabby fish is the cusk eel Acanthonus armatus, a predator with a huge head and a body that is 90 per cent water. This fish has the largest ears (otoliths) and the smallest brain in relation to its body size of all known vertebrates. Deepwater benthopelagic fish are robust, muscular swimmers that actively cruise the bottom searching for prey. They often live around features, such as seamounts, which have strong currents. Other deep sea demersal fish can also be found around seamounts and islands. The term bathydemersal fish is sometimes used instead of "deep water demersal fish". Bathydemersal refers to demersal fish which live at depths greater than 200 metres. The term epibenthic is also used to refer to organism that live on top of the ocean floor, as opposed to those that burrow into the seafloor substrate. However the terms mesodemersal, epidemersal, mesobenthic and bathybenthic are not used.
Жағалау
Жағалаулық тұқымдас балықтар жағалау мен континенттік шельфтің шеті арасындағы теңіз түбінде немесе оның маңында кездеседі. Континенттік теңіз жағалауының тереңдігі 200 метрден кем болғандықтан, жағалау сулары эпипелагикалық болып табылады. Бұл терминге су асты рифтері мен су сағалары мен шығанақтарда тіршілік ететін су асты балықтары жатады. Жас мангроуылдар - тамақтануға және спорттық балықтарға арналған балық. Олар мангроуыл тамырлары, құлаған ағаштар, жартастар және басқа да қорғану үшін кішігірім жемшөптер орналасқан кез келген аймақтарда мекендейді. Олар жетілгенде ашық суларға көшіп кетеді, кейде жағалаудан жүздеген шақырымға дейін ұрық жасайды. Жұлдызды бақылаушылар жер шарында, жағалауларда кездеседі. Олардың басынан жоғары көздері және жоғары қарай қарайтын аузы бар. Олар құмға көміліп, жоғары қарай секіріп, үстінен өтетін бетопелагикалық балықтар мен омыртқасыздарды тосқауылдайды. Кейбір түрлердің ауыз қуысының астында құрт тәрізді жем өсіп тұрады, оны олжасын тарту үшін қозғалтады. Жұлдызды бақылаушылар уытты және электр тогымен соққы бере алады. Олар "жаратылғандардың ішіндегі ең қарапайымдары" деп аталады. Жағалаулық су асты балықтарының басқа мысалдары - балық, шпал, монах балық және тіл.
Терең су
Терең судағы су асты балықтары континенттік шекарадан тыс жер асты аймақтарын алып жатыр. Континенттік беткейде демерсалдық балықтар жиі кездеседі. Олар жағалаудағы су асты балықтарына қарағанда көп түрлі, өйткені тіршілік ортасының әртүрлілігі көп. Ал одан әрі - терең жазықтар. Бұл жазық, ерекшеліктері жоқ аймақтар мұхит түбінің шамамен 40 пайызын алып жатыр. Олар шөгіндімен қапталған, бірақ негізінен бентостық өмірден (бентос) айырылған. Терең теңіздегі балықтар көбірек омыртқасыз жануарлар қауымдастығы орналасқан жазық жерлердегі каньондар мен тау жыныстарымен байланысады. Теңіз асты таулары (теңіз таулары) терең теңіз ағыстарын тұрақтандыруға және бентолық балықтарды қолдауға мүмкіндік беретін өнімді көтерілулерге әкелуі мүмкін. Теңіз асты тау тізбектері су асты аймақтарын әр түрлі экожүйелерге бөлуі мүмкін. Ратальдер мен бротулалар кең таралған, ал басқа да қалыптасқан отбасылар - балапандар, балапандар, балапандар, балапандар және балапандар. Иіс те маңызды, оны су асты балықтарының жемдік балықпен тұтқындарды тез табатыны көрсетеді. Терең теңіздегі тұңғиық балықтардың негізгі тамақтануы - терең теңіздегі бетос пен мәйітті омыртқасыз жануарлар. Иіс, жанасу және бүйірлік сызық сезімталдығы - бұл оларды анықтаудың негізгі сенсорлық құрылғылары. Жағалаулық демерсалдық балықтар сияқты терең теңіздегі демерсалдық балықтарды бентолық балықтар мен бентопелагикалық балықтарға бөлуге болады, онда бентолық балықтар теріс жүзетін, ал бентопелагикалық балықтар бейтарап жүзетін болады. Терең судағы тұқымдас балықтардың тамақтануға деген талғампаздыққа жатпайтыны белгілі, бірақ олар белгілі бір деңгейде маманданған. Мысалы, әр түрлі балықтардың ауыздарының көлемі әр түрлі, бұл олардың қолға алатын жемінің мөлшерін анықтайды. Кейбірлері негізінен бентопелагикалық организмдермен қоректенеді. Басқалары көбінесе эпифаунамен (теңіз түбінің үстіне орналасқан омыртқасыз жануарлар, эпибентос деп те аталады) немесе инфаунамен (теңіз түбінің субстратына көмілген омыртқасыз жануарлар) қоректенді. Инфаунаны азықтайтын жануарлардың асқазанында едәуір тұнба болуы мүмкін. Снабносный балық және hagfish сияқты scavengers, сондай-ақ, екінші азық көзі ретінде infauna жейді. Кейбіреулері өлікпен қоректенеді. Камералар көрсеткендей, өлі балықты су түбінде орналастырған кезде омыртқалы және омыртқасыз жануарлар тез пайда болады. Егер балық үлкен болса, кейбір арамшөптер оны ішіне қазып, ішімен жейді. Гренадерлер сияқты кейбір балықтар да пайда болады және омыртқасыз және амфиподтардың қоқыстарын жей бастайды. Басқа мамандандыру тереңдік үлестіріміне негізделген. Жоғары континенттік беткейлердегі балықтардың кейбір түрлері, мысалы, қаңғыбас балықбалық және ұзын қанатты балықбалық, негізінен эпипелагикалық балықтармен қоректенеді. Бірақ, жалпы алғанда, терең судағы ең көп таралған су асты балық түрлері омыртқасыз жануарлармен қоректенеді. Үлкен тереңдікте азық-түлік тапшылығы мен қатты қысым балықтардың өмір сүру қабілетін шектейді. Мұхиттың ең терең жері 11000 метр. Батипелагикалық балықтар әдетте 3000 метрден төмен кездеспейді. Мүмкін, аса қатты қысым ферменттердің маңызды функцияларын бұзады. Ең терең балық - қалың жер астындағы балық Abyssobrotula galatheae, бақа тәрізді және соқыр, балықтардың қалың жер астындағы омыртқасыздарымен қоректенеді. 1970 жылы Пуэрто-Рико траншеясының түбінен 8370 метр тереңдікте тірі мысал табылды. 2008 жылы Ұлыбритания мен Жапонияның командасы Тынық мұхиттағы Жапон траншеясының тереңдігінен қашықтан басқарылатын қонушыларды қолдана отырып, терең судағы қарлығаштардың бір түрі 17 қарлығашты түсірді. Балықтардың ұзындығы 30 см, олар мұрнында орналасқан тербеліс сенсорларын пайдаланып, шаянды ұстап алады. Сонымен қатар, зерттеушілер тобы балықтың сыртқы келбеті терең теңіздегі балықтарға қарағанда таңғаларлықтай "жақсы" екенін және олардың осы тереңдікте қаншалықты белсенді екеніне таңғалғандарын айтты.