Кіріспе

1941 жылы 8 қаңтарда Жапон императорлық әскерлерінің сарбаздарына соғыс министрі Хидеки Тоджоның атынан берілген кішігірім әскери код. Бұл қару Тынық мұхиты соғысының басталуы кезінде қолданыста болған. Сендзинук жапондық әскерилер үшін міндетті оқу болып табылатын "Әскерлер мен теңізшілерге арналған императорлық рескриптің" қосымшасы ретінде қарастырылды. Онда әскери ережелерге, жауынгерлік дайындыққа, ұжымдық рухқа, ұлылық құдайшылдыққа, синтоистік камиге және Жапонияның кокутайға табынуға қатысты бірқатар ескертулер келтірілген. Кодекске сәйкес, кері шегінуге немесе берілуге тыйым салынған. "Тұтқын ретінде ешқашан ұятқа қалма" деген сөз әскерилер мен азаматтардың көптеген өзін-өзі өлтіруіне себеп болды. Әсіресе, бұл код жапондық жер беті күштерінің қаза тапқандарының саны мен өте төмен бас тарту санына әкелді. Олар жеңілгенде жиі өзін-өзі өлтіруші шабуылдар жасайтын немесе тікелей өз-өзіне қол жұмсайтын. Жапондық сарбаздарға "жеңіспен беріліп, беріліп кеткендерге мейірімділік көрсету" туралы нұсқау берілді. Соғыстың аяғында "Сенжинкун" көшірмелері Жапонияның азаматтық тұрғындарына Достас күштердің Жапон аралдарына басып кіруіне дайындық ретінде таратылды.

Сенжинкунның кіріспе сөзінен үзінді

Қарулы күштерге арналған Императорлық рескрипті нақты, ал ереже мен нұсқаулықтар ұрыс жүріс-тұрысы мен оқу әдістерін анық анықтайды. Алайда, соғыс аймағындағы жағдай жасақшылардың көзге көрінетін оқиғаларға бей-жай қарауына және өз міндеттерін ұмытуға түрткі болады. Сол жерде олар әскерге қарсы іс-әрекет жасамауы үшін сақ болулары керек. Осы Кодекстің мақсаты - өткен тәжірибеге сүйене отырып, іс-әрекет туралы нақты ережелерді ұсыну, сонда жауынгерлік аймақтардағы адамдар Императорлық Рескриптіге толықтай мойынсұна алады және Императорлық әскердің моральдық қасиеттерін арттыра алады.