Кіріспе

Лахордың бірінші Газнавид губернаторы Малик Аяз (перс. ملک ایاز; 1041 ж. қайтыс болды), Аймақ Әбу Нәжмнің ұлы, Газни сұлтан Махмудтың әскерінде офицер және генерал дәрежесіне көтерілген грузин құлы. Кейіннен Лахор губернаторы болып тағайындалды. Малик Аяздың Махмудқа көрсеткен құл-генералдық қызметі жөнінде өлеңдер мен әңгімелер жазылды, мұсылман тарихшылары мен суфилер Малик Аязды Махмуд Газнавиге деген берік адалдығы үшін құрметпен еске алды. Ол 1041 жылы төсегінде өлі күйде табылған, және оның өліміне қатысты қылмыстық әрекет болғаны күдік тудырды.

Жас шағы мен феодалдық мансабы

1021 жылы солтан Махмуд Газнави Аязды билікке көтеріп, оған ұзақ қоршаудан және қаһарлы шайқастан кейін бағындырған Лахор тағын сыйлады. Шайқаста қала өртенді және халқы қырылды. Лахордың алғашқы мұсылман басқарушысы ретінде ол қаланы қайта жаратып, халқын қайта қоныстандырды. Сонымен қатар, ол маңызды нысандарды салды, мысалы, 1037-1040 жылдары шайқаста қираған ескі қамалдың орнына тас қамал тұрғызды, және қала қақпаларын қосты (Мунши Сужан Рае Бхандари, «Тарихтың қысқашасы» (1596 ж.) авторының жазбалары бойынша). Қазіргі Лахор қамалы да сонда салынған. Оның басқару кезеңінде қала поэзиямен мәшһүр мәдени және ғылыми орталыққа айналды. Малик Аяздың мазары Лахордың Ранг-Махал аймағында қазірге дейін сақталған. Сикхтер Лахорды билеген кезеңде мазар мен бақты қиратқан, ал Үндістанның бөлінуінен кейін мазар қайта жаңартылды.

Газнидің Махмудпен қарым-қатынасы

Махмуд пен Аяз арасындағы қарым-қатынастың мәні даулы. Махмуд Ғазнави қайтыс болғаннан кейін ғасырлар өткен соң жазылған дереккөздер, әсіресе парсы поэзиясы, олардың жақын махаббатта болғанын көрсетеді. Дегенмен, Әл-Бируни, Гардизи, Фаррухи және Байхаки сияқты Ғазнави дәуірінің замандас авторлары Махмуд пен Аяздың арасындағы романтикалық қарым-қатынас туралы ешқандай мәлімет бермейді, оның орнына Аязды қолбасшы, ақсүйек немесе Сұлтан Махмудтың жақын досы ретінде сипаттайды.

Малик Аяз суфизмде

Амджад Фарид Сабри, Пәкістанның қаза тапқан қауалы, Малик Аязға арналған ән орындады, онда Газнидің Махмудына көрсеткен феодалдық адалдығы үшін мақталады. Ән сондай-ақ Аджмер Шариф Дарғасы мен оның осы қызмет көрсетуге дайын әйелдерді қаншалықты тартатыны туралы да айтады.