Кіріспе

Альберт Хенсель (20 наурыз 1895 – 5 маусым 1942) – нацистер тарапынан атылған неміс коммунисі. Ол Германия Коммунистік партиясының мүшесі болды және көптеген басқа да қарсылық күресшілерімен бірге нацистердің қолынан қаза тапты. Хенсель Дрезденде дүниеге келді, онда ол және оның партияластары нацистік режимге қарсы күресті бастады.

Коммунизм және рейхстагтағы өрт

1933 жылы 23 ақпанда Рейхстаг өртенгеннен кейін Гитлер Германия Коммунистік партиясына (КПД) наразылық білдірді. Өртті коммунистік агитаторлардың бірі деп айыпталған Марин ван дер Люббе қоздырған; алайда 1933 жылғы наурыз айында өткен сотта ван дер Люббе жеке әрекет еткені анықталды. Рейхстагтағы өрт Гитлерге хабеас корпусты және көптеген басқа да азаматтық құқықтарды жоюға мүмкіндік берді, соның нәтижесінде Гитлер Германияны диктаторлық билікке бағындырды. Гитлер нацистік партияға қарсы жұмыс істейтін кез келген адамды жазалау жоспарын жылдам құрды және бұл заңды бастапқы 1937 жылғы мерзімінен екі рет ұзартты. Бұл заң Гитлерге нацистік режимге қарсы барлық саяси партияларды тыйым салуға да мүмкіндік берді. Альберт Хенсель мен оның серіктестері Гитлерге ашық қарсы тұруға күш жеткізбеді, сондықтан олар қарсылықты құпия жолмен көрсетуге бел буды. Неміс полициясы да өз қарсы шараларын құпия ұстады. Қарсыластар көбінесе неміс халқы тарапынан қолдау таппады және азаматтар полицияға олардың іс-әрекеттері туралы хабарлауынан қорқып, өздерінің іс-әрекеттерін жасыруға мәжбүр болды.

Қарсылық

Қарсылықтың көптеген әрекеттері өнеркәсіптік саботаж немесе Гитлер мен оның үкіметін құлату туралы айтқан, сондай-ақ антикапиталистік мемлекетті қолдаған жариялымдардан тұрды. 1934 жылы КПД «Біз Кеңес Германиясы үшін күресіп жатырмыз» деген кітапша шығарды. Бұл жариялым мен КПД газетінің үнемі жарық көруі капитализмнің жойылуы діндерді және діни жеккөрушілікті, оның ішінде антисемитизмді жояды деген тұжырымға келді. Хенсель сондай-ақ, Қызыл фронт немесе Rotfrontkämpferbund (RFB, басқа варианттары: Der Rote Frontkämpferbund, Roter Frontkämpferbund) (ағылшын тілінде: Қызыл фронт жауынгерлері лигасы, Қызыл фронт жауынгерлері қауымдастығы) – Германияның Коммунистік партиясының жартылай әскери ұйымына қосылды, ол 1924 жылдың 18 шілдесінде Веймар Республикасы кезеңінде Германияда құрылған. Оның алғашқы жетекшісі Эрнст Тельман болды. 1932 жылы Қызыл фронтқа тыйым салынды. Дрезден активтері КПД-ның шағын азшылығын құрады, олардың ішінде Вильгельм Фирл (журналист), Отто Гейл (аяқ киім шебері), Франц Хоффман, Курт Шлоссер және Герберт Блохвиц (ағаш шеберлері), Арно Ладе (бригада жетекшісі), Франц Латцель (металл жұмысшысы), Ханс Ротбарт (текстиль жұмысшысы) және Ханс Даукнер (еврей бағбаны) бар.

Қарсылық күштерінің мүшелері

КПД мүшелері көбінесе жұмыссыз адамдардан құралған. Көптеген мүшелері тамақ, киім және тұрғын үй үшін осы ұйымға тәуелді болды, бұл кейбіреулерінің қатысуына ықпал еткен болуы мүмкін. Ұйым өз мүшелеріне неміс нацистерімен күрескені үшін жалақы төлейтінін уәделеді, бірақ оларға қаржылық көмек көрсетуге шамасы келмеді. КПД Хензель мен оның басқа мүшелерінің қолдауы арқылы Германияда маңызды саяси күшке ие болды. 1933 жылы өркендеген шағында КПД Германия конгресіндегі орынның 1/6 бөлігін иеленді. Хензель Карл Штайнмен бірге Германия Коммунистік партиясын құруға көмектесті, Фриц Шульце және оның әйелі Ева Шульце Кнабе, Арно Ладе және Ханс Ротбарт Дрезден қаласының тұрғындары болып, барлығы нацистерге қарсы шықты. Олардың көптегені Volksgerichtshof арқылы мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталып, соңында өлім жазасына кесілді.

Плоццее түрмесі

Гензель Плотензее түрмесінде атқарылған 2500-нен астам адамның бірі болды. Гензель 1941 жылдың 6 ақпанында тұтқындалып, он төрт айдан астам уақыт Плотензее түрмесінде қамауда болды. Ол 1942 жылдың 5 маусымында Берлиндегі Плотензее түрмесінде Volksgerichtshof арқылы сотталып, айыпталғаннан кейін өлім жазасына кесілді. Гензель 1942 жылдың 5 маусымында асылып немесе басы кесіліп өлім жазасына кесілді. Атқарылымдар өткен үй әлі де тұр. Плотензее Германияда әлі де жұмыс істеп тұр. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін түрме 1987 жылға дейін кәмелетке толмаған қылмыскерлерді қамауға пайдаланылды, содан кейін жасөспірімдер жаңа салынған жақын жердегі мекемеге көшірілді. Кәмелетке толмағандар көшірілгеннен кейін түрме ерлер түрмесі ретінде пайдаланыла бастады және ол әлі де жұмыс істеп тұр.