Кіріспе
Калифорниядағы тас жол
Тарих
SR 54-ке ұқсас бағытты ең алғашқы жол 1908 жылы газеттерде айтылған және 1935 жылы асфальттандырылған. Кейіннен Саут-Бэй автожолы Ұлттық қаладан Спринг-Вэллиге дейінгі жылдам жол ретінде салынды. I 5-ке батысқа қарай автокөлік жолы мен Свитуотер өзенінің су тасқыны арнасы бір уақытта салынды, бірақ екеуі де экологиялық мәселелер мен сот дауларына байланысты кешіктірілді. 1990 жылдардың аяғы мен 2000 жылдары SR 54-тің батыс бөлігі автокөлік жолына айналдырылды, ал Эль-Кажон қала шекарасындағы барлық бөлік сол қалаға қайтарылды.
Алғашқы құрылыс
Джамача арқылы өтетін жол 1908 жылдың ақпан айында Сан-Диего одағында айтылған және 1935 жылы US 80 (Main Street) -ден Эль-Каджон айналасында Свитуотер аңғарына және Свитуотер өзенімен басқа жерлерде майланған. 1956 жылы Оңтүстік Бей автожолының бағыты анықталды; ол Ұлттық қаладағы Свитвотер жолынан Спринг Вэллиге және Свитвотер жолы мен Джамача бульвары қиылысына дейін жүретін. Үш жылдан кейін Калифорнияның мемлекеттік заң шығарушы органы штаттық автомобиль жолдары жүйесіне Суитвотер өзенінің маңында Эль-Каджонға дейінгі 280-жолды қосты. Оңтүстік Бей автожолы округтің 1960-1961 жылдардағы бюджетіне ең маңызды жоба ретінде енгізілді. 1961 жылы Chula Vista қаласындағы E көшесі Sweetwater өзені бойымен жалғасты; ол солтүстік-шығысқа бұрылды және Lemon Grove кірмес бұрын Sweetwater Road болды. 1962 жылдың қарашасында шығыс Ұлттық қала мен аңғар жолынан Ла Преса мен Джамача жолына дейінгі автокөлік жолының бөлігі үшін ұсыныстар қабылданды; ол Свитуотер жолымен параллельді. Автомагистральдың бұл бөлігі 1963 жылы 27 қыркүйекте ашылды, ал бүкіл жоба 2,25 миллион долларға (шамамен $ долларға) шықты; дегенмен, төрт жолақты автомагистраль болғанымен, ол барлық қиылыстар қиылыстарда болғандықтан, жедел жол деп жарияланды. Бастапқыда жолдың сегіз жолақты болуы жоспарланған, бірақ қосымша шығындар салдарынан тек төртеу ғана салынды. Бұл арада, SR 54 ресми түрде 1964 жылы мемлекеттік тас жолды қайта нөмірлеуде I 5-тен Свитуотер өзенінің маңында I 8-ге дейін Эль-Каджонға дейінгі жол ретінде тағайындалды, бұл 280-ші жолды алмастырды. Сол жылдың соңында округ автокөлік жолын шығысқа қарай US 80 және Эль-Каджондағы Үшінші көшеге дейін кеңейтуді ұсынды. 1966 жылы АҚШ Армиясының Инженерлер кеңесі су тасқынынан қоршаған аймақтың болашақ дамуын қорғау үшін су тасқыны арнасының құрылысын қолдады; SR 54 интеграциясы ұсынысқа енгізілді. Екі жылдан кейін округтің лауазымды адамдары мемлекеттік және федералды мақұлдаудың кешігуіне алаңдаушылық білдірді және жобаның су тасқынын бақылау компонентісіз автокөлік жолын салуды қарастырды. Облыс екі жобаны да бір уақытта салып, 4 миллион долларды (доллармен есептегенде шамамен 200 миллион доллар) үнемдеуді үміттенді. Бұл, өйткені, 1972 жылы аяқталатын мемлекетаралық автомобиль жолдары жүйесінің қаражатын пайдалану үшін, бақылаушылар кеңесінің бір жылда үш жылдық заңнаманы орындауды қажет ететіндігі анықталды. Конгресс жобаны мақұлдады, 1971 жылы құрылыс басталуы үш-төрт жылға созылды, бірақ Кальтранс жобаны мақұлдады. 1974 жылдың шілдесінде Калифорнияның жағалау комиссиясы бүкіл жобаны тоқтатуға бірауыздан шешім қабылдады, өйткені көптеген қажетті мемлекеттік органдардан рұқсат алынбаған еді; бұл Сан-Диего жағалауы аймақтық комиссиясы берген бостандықты болдырмады. Chula Vista және National City қалаларының әкімдері де қорқынышты болды; National City қаласының әкімі Кил Морган SR 157 және SR 125 сияқты тоқтап қалған басқа жобаларға сілтеме жасай отырып, "Біз Оңтүстік шығанақтағы адамдар тепкіден шаршадық" деп мәлімдеді. Осы уақытта I 805 жолындағы алмасу құрылысы жүргізіліп, келесі жылға аяқталады деп жоспарланған. АҚШ-тың Балық және жабайы табиғат жөніндегі агенттігінің баяндамасында жобаның батпақ жерлерді жоятыны және жойылып кету қаупі төнген үш құс түріне зиян келтіретіні және басқа да экологиялық жағымсыз салдары болғаны болжалды; жергілікті билік өкілдері бұл тұжырымдарға қарсы болды. 1976 жылы Caltrans SR 54 келесі алты жылға арналған жоспарларға енгізілмегенін айтты, себебі қаражат жетіспеушілігі және басымдықтар жаңа жолдардан техникалық қызмет көрсетуге ауысқан. Кейіннен АҚШ-тың Өкілдер палатасының су жөніндегі кіші комитеті жануарлар дүниесі үшін қорғаныс орнын тоқтатуды ұсынды, өйткені АҚШ Армиясының Инженерлер корпусы (USACE) өз ұсынысын аяқтаған жоқ. Келесі бірнеше жылда жобаны жергілікті азаматтар тобы, Чула-Виста қалалық кеңесі және Сан-Диего сауда палатасы қолдады. 1980 жылы USACE қаржы табуға тырысты, бұл жобаны аяқтаудың басты кедергісі болды; жоба туралы қоғамдық алаңдаушылық оның қажет еместігі және тым қымбат болатыны болды. 1973 жылғы жойылып бара жатқан түрлер туралы заңнан кейін; ең аз тарана және жеңіл аяқты клаперлік рельстер жойылып бара жатқан түрлер деп саналды, және құрылыс олардың тіршілік ортасына әсер еткен болар еді. Келесі жылы USACE қаржыландыратын экологиялық әсерлер туралы есеп беру процесі басталды. I 805 және I 5 алмасуының батыс бөлігіндегі жұмыстар 1984 жылдың мамырында басталды; I 5 жолының айналып өтуін салу; USACE шы...
By 1971, the projected start of construction had slipped to within three to four years from then; however, Caltrans had approved the project. In July 1974, the California Coastal Commission unanimously decided to halt the entire project, since many of the necessary approvals from governmental bodies had not been obtained; this overrode an exemption granted by the San Diego Coast Regional Commission. Both the mayors of Chula Vista and National City were dismayed; Mayor Kile Morgan of National City stated that "we in the South Bay are getting tired of being kicked around", in reference to other stalled projects such as SR 157 and SR 125. Meanwhile, the interchange at I 805 was under construction, with completion scheduled for the next year. A U. S. Fish and Wildlife report predicted that the project would destroy of marshland and harm three bird species that were endangered, among other negative environmental consequences; the conclusions were disputed by local officials. In 1976, Caltrans said that SR 54 had not been included in plans for the next six years, due to a lack of funds and a shift in priorities from new roads to maintenance. The water subcommittee of the U. S. House of Representatives later recommended that the wildlife refuge be put on hold, since the U. S. Army Corps of Engineers (USACE) had not finished their proposal. Over the next few years, support for the project was expressed by a local citizens' group, the Chula Vista city council, and the San Diego Chamber of Commerce. By 1980, the USACE was working to obtain funds, which was the major obstacle for completion; public concerns about the project were that it was not needed and would be too costly. after the Endangered Species Act of 1973; the least tern and light footed clapper rail were considered endangered, and construction would have affected their habitat. The next year, the environmental impact report process began, financed by the USACE. Work on the part west of I 805 and the I 5 interchange started in May 1984, with the construction of a detour for I 5; USACE paid for some of the costs, and federal funds related to the Interstate Highway System were also used. That same year, the county agreed to create a wildlife preserve on of marshland to resolve the environmental concerns. Meanwhile, the existing part of the South Bay Freeway had become the "most dangerous five mile stretch of highway in the county", as declared by the local fire chief, due to the 282 traffic accidents that had occurred on the road from 1977 to January 1985. By early 1986, the extension of the SR 54 freeway to El Cajon was declared a "lower priority" by Caltrans. That year, the Sierra Club filed a lawsuit that halted progress on the project the next year, due to concerns about damage to the least tern and light footed clapper rail bird populations caused by the construction of a nearby hotel and the roads to it would have. Chief U. S. District Judge Gordon Thompson stopped the work because the preserve had not been created. It was estimated that the shutdown resulted in the state losing $25,000 (about $ in dollars) a day, as well as over 185 layoffs. The U. S. Fish and Wildlife Service received of land in the Sweetwater Marsh from the Santa Fe Land Company to mitigate environmental damage, and the lawsuit reached a settlement. The halt meant that the project had to be rebid; one bridge was partially completed, and was thus known as "the bridge to nowhere". The eastbound roadway opened to traffic on December 10, 1990, at an approximate cost of $89.3 million (about $ in dollars). In 1992, during the construction process, mastodon bones and stone hammers were found. Other animal bones were found at the site, near Reo Drive in National City, including those of a bison, a camel, a gopher, and horses. The westbound roadway was completed in July 1992.
Кейінгі дамуы
I 805 шығысынан Оңтүстік Уортингтон көшесіне дейінгі жылдам жол бөлігі 1990 жылдардың соңында автокөлік жолы болып жаңартылды, ал HOV жолағы екі бағытта да ашылды, тек I 805 шығысына. I 805-тен Вудман көшесіне дейінгі бірінші бөлік 1993 жылдың қарашасында аяқталды. Екінші кезең 1994 жылы құрылыс кезеңін бастауды көздеді; ол 1998 жылға дейін аяқталды. 1999 жылы мемлекеттік заң шығарушы El Cajon қаласына SR 54-ті El Cajon қала шекарасынан I 8-ге дейін беруді рұқсат етті және сол жылы берілді. SR 54 автокөлік жолының қалған бөлігі 1990 жылдардың аяғы мен 2000-жылдары екі кезеңде автокөлік жолымен ауыстырылды. Бірінші кезең SR 125 жолын салумен сәйкес келді. Екінші кезең SR 125 ақылы жолын салудан тұрады және 2007 жылдың 19 қарашасында ашылды. California Transportation Ventures компаниясы SR 125 жолының тольдық бөлігінде франшизаға ие болған кезде, SR 54 жолымен алмасу 160 миллион доллар (болжам бойынша доллармен) мемлекеттік қаржымен салынған. 2005-2007 жылдар аралығында 160 жеке жарылыс кезінде тау жыныстары жарылып, алмасу учаскесі салынып бітті. HOV жолақтарын аралас көлік жолағына айналдыру жобасы 2006 жылы мақұлданды. Caltrans құқық қорғау органдарының көлік қатынасы жолын бұзушыларды тоқтатуға орын жоқтығын, сондай-ақ HOV жолақтарын тұрақты көлік қозғалысынан бөлетін кедергілердің жоқтығын анықтады, бұл жолақтар тиімділігін төмендетеді. 2014 жылдың қазанында Caltrans SR 54-тің шығыс бөлігін SR 94 тоғысынан бастап El Cajon қала шекарасына дейін Сан-Диего округіне беруді қарастырды.