Кіріспе

Калифорния және Аризона штаттарындағы мемлекетаралық тас жол.

Сан-Диегодан Аризона шекарасына дейін

Автомагистраль Сан-Диегодағы Сансет Клиффс бульвары мен Нимиц бульварларының қиылысынан басталады. Алғашқы бірнеше шақырымда Сан-Диего өзенінің су тасқыны арнасымен қатар жүреді. Сан-Диегоның Ескі қаласының жанында I 8, I 5 және бұрынғы SR 209 бағыты болған Роузкранс көшесімен қиылысады. Автомагистраль Миссия аңғарына кіргенде, шығысқа қарай жалғасып, көптеген қонақүйлер орналасқан "Отельдік шеңбер" деп аталатын аймақты екіге бөледі. I 8 кейін SR 163, I 805 және I 15 магистральдарымен алмасады. Ла-Месада бұл маршрут SR 125-пен, ал Эль-Кахонда SR 67-мен қиылысады. Миссия аңғарынан Эль-Кахонға дейін Сан-Диего троллейбусының жасыл желісімен қатар жүреді. Эль-Кахонның шығысында тауларға және Кливленд ұлттық орманға көтеріледі, Алпин сияқты қалалар арқылы өтеді, содан кейін Пайн аңғарына жетуден бұрын Виехас казиносынан өтеді. Бұл маршрут Карпентер төбесінде төрт 4000 фут (1219,2 метр) биіктікке жетеді, содан кейін Лагуна төбесіне дейін Пайн Вэлли Крик көпірі арқылы өтеді, одан кейін Крествуд төбесі, одан кейін Текате бөлігі орналасқан. Дегенмен, бұл контрабандистердің бақылау-өткізу бекетін айналып өту үшін I 8 магистралінде жоғары жылдамдықпен қарама-қарсы бағытта жүруіне, тіпті бетон тосқауылдар орнатылғаннан кейін де бірнеше апаттарға себеп болды. Автомагистраль ұлттық орман ішінде SR 79 жолымен қиылысады, содан кейін Ла Поста және Кампо үнді резервациялары арқылы өтеді. Бульварда I 8, SR 94 магистралінің шығыс бөлігімен алмасады. I 8 Сан-Диего және Империял округтерінің шекарасымен бірнеше шақырым бойына ілеседі, содан кейін шығысқа қарай бұрылады. Маунтин Спрингс/Ин Ко Пах төбесінде автомагистраль екі бөлек шатқал арқылы бағытталған – батысқа қарайғы қозғалыс үшін Дьявол шатқалы және шығысқа қарайғы қозғалыс үшін Ин Ко Пах шатқалы, ол 11 шақырымда (18 км) 3000 футқа (914 м) төмендейді. Кейбір жерлерде орталық бөлігі 2 км-ден асады. Бұл жолдың бөлігі шатқалдардағы күшті желге байланысты жиі жабылатын қиын жағдайларға әкеп соқтырады. Маршрут Империял аңғарына кіреді, онда ол Калексикоға апаратын SR 98 тас жолымен қиылысады және Desert View Tower маңынан өтеді. I 8 содан кейін Окотилло және Койота Уэлл қалалары арқылы өтеді, содан кейін бірнеше шақырымнан кейін Эль-Центро қаласына кіреді. Содан кейін автомагистраль Империял құмды төбелердің демалыс аймағын кесіп өтеді және Мексиканың Баха Калифорния Норте штатына оңтүстікке қарай алып баратын SR 186 жолымен қиылысады. Империял округінің шығыс бөлігіндегі кейбір жерлерде Мексика шекарасы Interstate-тен оңтүстікке қарай 1 км-ден кем қашықтықта орналасқан. I 8 содан кейін Фелисити және Винтерхейвен қалалары арқылы өтеді, содан кейін Колорадо өзені арқылы Аризона штатының Юма қаласына көпірмен өтеді. Бұл магистраль I 5-тен SR 98 магистралінің батыс қиылысына дейін штаттық көрікті тас жол жүйесіне енуге жарамды, бірақ ол ресми штаттық көрікті тас жол емес. Бұл маршрут Сан-Диегодан Аризона штатының шекарасына дейін "Шекаралық достық жолы" деп аталады. I-5 магистралінен батысқа қарайғы бөлігінде Оушен Бич автомагистралі деп белгіленген. Сан-Диего және Империял округтерінің барлық ұзындығында ол жергілікті үнді тайпасының және олардың дәстүрлі сауда жолының атымен Кумейай автомагистралі деп аталады. Ескі қала мен Эль-Кахон арасында I 8 "Миссия аңғары" автомагистралі деп аталады.

Юма - Каса-Гранде

I 8 Калифорниядан Аризонаға Юмадағы Колорадо өзені арқылы өтеді. Алғашқыда ол Юма арқылы оңтүстікке қарай, 95 тас жолымен қиылысқанға дейін жүреді, онда тас жол шығысқа бұрылып, шығыс Юма мен Фортуна Футхиллс аймақтарынан өтеді, қысқаша 95 тас жолымен қатар жүріп, екінші шекаралық бақылау бекетінен өтеді. Гила тауларында I 8 тас жолының шығысқа қарайтын бағыты батысқа қарайтын тас жолының астынан өтеді, Телеграф жотасына жақын қысқа уақытқа солға бұрылып, содан кейін қайта бұрылады. Уэллтоннан батысқа қарай тас жол солтүстік-шығыс бағытын алып, Гила өзенімен қатар жүріп, Роллдың оңтүстігінен өтеді. Аризонаның осы бөлігінде I 8 Барри М. Голдуотер Әскери Әуе Күштерінің полигонының солтүстік жиегімен және Юма сынақ алаңының оңтүстігінен өтеді. Ол солтүстік-шығыс бағытын сақтап, Датленд қауымдастығы арқылы өтіп, Гила Бендке жетеді. Мұнда тас жол 85 тас жолымен қиылысады, ол солтүстікке Феникске және оңтүстікке Орган Пайп кактусының ұлттық ескерткішіне барады. I 10 мен I 8 арасындағы 85 тас жолы, сондай-ақ Каса-Грандедегі I 8 арасындағы I 10 тас жолы, I 10 тас жолымен ұзақ қашықтыққа саяхаттайтын жүргіншілер үшін Феникс аймалынан өтуге ыңғайлы маршрут ретінде ұсынылған. 2014 жылы I 8 тас жолында Баттерфилд Трейл мен Фримен Роуд арасында күніне 5200 көлік, ал Юмадан шығысқа қарай 280 және Араби Роуд арасында 44 400 көлік жүрген, соңғы көрсеткіш Аризонадағы тас жол үшін ең жоғары көрсеткішті құрады. 2010 жылдардың басында Каса-Грандеден Гила-Бендке дейінгі I 8 тас жолы кейде есірткі мен адамдарды контрабандаға пайдаланылған.

Тарих

I 8 белгісі 1957 жылы Америкалық штаттық тас жолдар басқармалары қауымдастығымен ақы төленетін қалааралық жол ретінде бекітілді, ал 1964 жылы Калифорния штатының заң шығарушы органы оны штаттық тас жол жүйесіне қосты; сол кезде АҚШ 80 белгісі алынып тасталды.

Сан-Диего ауданы

I 8 тас жолы 20 ғасырдың ортасында Сан-Диего аймағынан өтетіндей етіп салынды. I 5-тен батысқа қарайғы бөлігі бастапқыда SR 109 құрамына кірген, және 1972 жылы I 8-ге қосылды. Кейіннен Калифорния көлік департаменті (Caltrans) көлік қозғалысының қарқыны артқандықтан тас жолды кеңейтуге күш салды.

Бастапқы құрылыс

Альварадо каньоны жолының көп бөлігі Сан-Диегодан Ла-Месаға дейін 1947 және 1950 жылдар аралығында салынған, бұл Эль-Каджон бульвары мен Ла-Меса бульвары арқылы ескі US 80 бағытынан жасалған жаңа өтпе жол болды. 1960 жылы бастапқы US 80 бөлінген тас жолын автокөлік жолына айналдыру жұмыстары басталды, ал 1962 жылдың сәуірінде автокөлік жолы Эль-Каджонның батысында аяқталды. 1962 жылы Калифорния сауда палатасы US 80 жоспарын дамытуға басымдық берді. 1964 жылы I 8 Калифорния штатының заң шығарушы органы ресми түрде бекітілді, ал US 80 белгісі алынып тасталды. I-5-тен батысқа қарай орналасқан Оушен Бич автожолының бөлігі 1959 жылы 286-шы маршрут ретінде бекітілді. 1962 жылы автокөлік жолының осы бөлігіне және Роузкранс көшесіне қатысты төрт балама маршрут ұсынылды. 1964 жылы 286-шы маршрут қайта нөмірленіп SR 109 болды. 1966 жылдың мамыр айында 3 миллион долларлық қаржыландыру тапшылығы (шамамен доллармен $) туралы алаңдаушылық туды, бұл Сан-Диего сауда палатасының тас жол комитеті SR 109 жобасын аяқтауды ұсынды. Бұл Сан-Диего округінде I-5 аяқталмас бұрынғы соңғы автокөлік жолы жобасы болжалды. Құрылыс жұмысы 1966 жылдың 22 қыркүйегінде Pacific Highway және Rosecrans Street қиылысын алмастыратын алмасу құрылысымен басталды. Алмасудың құны 10,86 миллион долларға бағаланды (шамамен доллармен $). SR 109 Камино дель Рио арқылы Frontier қозғалыс шеңберіне дейін салынбақ болды, онда Сан-Диего қаласы құрылысты жалғастыратын еді; SR 109 және SR 209 болашақта салынуы тиіс еді. Сегіз жолақты автокөлік жолы Сан-Диего спорт аренасынан келетін Frontier Street аймағындағы қозғалысты жеңілдетуге арналған. SR 109 келісімшарты бойынша тендерлік сауда-саттық 1968 жылы басталуы тиіс еді, ал қалалық кеңес 1967 жылдың желтоқсанында маршрутты мақұлдаған болатын. Ауыспалы жол мен SR 109 құрылысының аяқталуы 1969 жылдың басында жоспарланған. Midway Drive-да алмасу салу жоспарланған, ал автокөлік жолының батыс соңы Sunset Cliffs және Nimitz бульварларында орналасуы керек еді. SR 109 жобасының құны 2,3 миллион долларға бағаланды (шамамен доллармен $). Оңтүстік I 5-тен Камино дель Риоға дейінгі пандус 1968 жылдың ақпан айында ашылды. Оушен Бич автожолының негізі 1968 жылдың 23 қыркүйегінде салынды, аяқталуы 15 айға жоспарланған. Жоба толығымен қыркүйек айында аяқталып, жол қазан айында ашылуы тиіс еді. SR 109 маршруты 1972 жылы ресми түрде I 8 құрамына қосылды.

Кейінгі кеңейту

Калифорнияда тас жол толыққанша салынып бітпес бұрын, 1964 жылы Сан-Диего мен Ла-Месадағы Фэрмаунт даңғылы мен Спринг-стрит аралығындағы I 8 тас жолын алтыдан сегіз бағытқа дейін кеңейту бойынша тендерлер басталды. Үш жылдан кейін Фейрмоунт даңғылынан Уорд жолына дейінгі учаскені кеңейту жөнінде келісімшарт жасалды, бұл тас жолға екі бағыт қосылуын білдірді. 1974 жылы Сан-Диего қалалық кеңесі I 8 тас жолын Тынық мұхиты тас жолының шығысынан Техас көшесіне дейін жақсарту туралы мемлекеттік шенеуніктермен келісімге келді. Бұл жұмыстың құны 8 миллион долларға бағаланды. 1974 жылы Ла-Меса қалалық кеңесі мемлекеттен SR 125 тас жолымен тоғысуын өзгертуді сұрады; бастапқы тоғысу SR 125 тас жолынан I 8 тас жолының шығысына немесе I 8 тас жолының батысынан SR 125 тас жолына кіруге мүмкіндік бермеді. SR 125 тас жолынан Эль-Кахон бульварына дейінгі учаскенің әр бағыттағы бес бағытқа дейін кеңейту қазан айында басталды. 1981 жылы экологиялық әсер туралы есеп аяқталды, ал I 8 тас жолын кеңейту және жаңа пандустар салуға арналған 50 миллион долларлық жоба Федералдық тас жолдар басқармасынан келісім күтіп тұрды. SR 67 тас жолына қосымша пандустар 1985 жылдың мамырында аяқталуға жақын болды, ал қазан айында солтүстікке қарай I 15 тас жолына дейін аяқталды. 1986 жылы SR 125 тас жолымен тоғысуын жаңарту жобасы 80 миллион долларға (шамамен долларға) басталды; бұл I 8 тас жолына Джексон Драйвтан Фуэрте Драйвқа дейін тағы екі бағыт қосады және SR 125 тас жолын I 8 тас жолынан солтүстікке қарай ұзартуға мүмкіндік береді. 1977 жылы тәулігіне 172 300 көлік өткені анықталды, бұл өткен жылмен салыстырғанда шамамен 10 пайызға артты. SR 52 тас жолын салу жол тығынын азайтуға көмектеседі деп үміттенілді. 1979 жылы жаңартылған Миссия Гордж жолының шығысқа қарай шығу жолы ашылды, ол I 15 тас жолынан келетін көліктермен бірікті. 1981 жылдың ақпан айына қарай тәулігіне 212 000 көлік өткені анықталды, ал Caltrans I 8 тас жолын 805 тас жолының шығысындағы аймақтағы ең көп қозғалыс бар тас жол деп жариялады. 1987 жылы Caltrans I 8 тас жолының батысындағы Колледж даңғылы мен Уэринг жолы аралығындағы автомобильдер саны сағатына 2400 көлікті құрайтын әлемдегі ең жоғары көрсеткіштің тіркелгенін анықтады. I 8 тас жолының батысын Колледж даңғылынан I 15 тас жолына дейін тағы бір бағытпен кеңейту жоспарлары 1992 жылдың наурызында басталды. Caltrans 1987 жылы Лейксайдтағы I 8 тас жолының батысында трафик светофорын орнатуды ұсынды, егер сағатына 2000 көліктен асса, Сан-Диегоға кірмес бұрын қысқа тоқтату арқылы таңертеңгілік жол қозғалысын жақсарту үшін. Алайда, көп ұзамай мемлекет көпшіліктің және штаттық сенатор Джим Эллистің алаңдаушылығына байланысты жоспарларын тоқтатты.

Ертедегі жол

Сан-Диегоның шығысындағы таулар арқылы 19 ғасырға дейін дилижанс жолы болған. Тас жол салынғанша, Сан-Диегоның шығысындағы таулар арқылы өтетін автомобиль жолы тар болған және таулармен иіліп-буралып өтетін; ол 1912 жылы ресми түрде пайдалануға берілді. I-8 құрылысы 1930 жылдардың басында бұл тас жолдың көп бөлігінің үстінен салынды.

Жоспарлау және құрылыс

Автожолдың аяқталуы 1963 жылдың мамырында Тас жол дамыту қауымдастығының мәлімдемесіне сәйкес, I-5 тас жолынан кейін екінші басымдыққа ие болды. 1963 жылдың қыркүйегінде Эль-Кахондағы Бродвейден Харрит жолына дейінгі бөлікке конкурс жарияланды. Автожолдың бұл бөлігі АҚШ 80 тас жолымен оңтүстікке қарай Лейквью-роудқа дейін, содан кейін солтүстікке қарай параллель жүруі тиіс еді. Автожолдың бұл бөлігі 1965 жылдың мамырына дейін аяқталуы жоспарланған. 1965 жылдың қаңтарына қарай I-8, I-5 шығысынан Лейк Дженнингс паркі жолымен қиылысқан жерге дейін, соңғысының Харрит жолының оңтүстік соңымен қиылысынан оңтүстікке қарай аяқталды. 1964 жылдың қазанында Харрит жолының батысынан Альпиннің батысына дейінгі автожол бөлігіне конкурс жарияланды, ал Тас жол комиссиясы 1965 жылдың ақпанында осы 3 шақырымдық учаскеге 2,1 миллион доллар бөлді. 1965 жылдың тамызында 1,42 миллион долларлық келісімшарт жасалды. 1965 жылдың қыркүйегінде Женнингс көлінен Харбисон каньоны жолына дейінгі 10 шақырымдық учаске құрылысы басталды және келесі жылға дейін аяқталуы жоспарланған. Сан-Диего және Империал округтері арасындағы Тау өткелінде шығысқа қарайғы жолақтар Майерс-Крикке жақын Ин-Ко-Пах шатқалы арқылы бұрынғы АҚШ 80 тас жолының төсенішін кесіп өтеді. Батысқа қарайғы жолақтар 1963 жылдың қарашасына дейін салынған Devil's Canyon арқылы басқа бағытқа орналастырылды. Сан-Диего-Империал округі шекарасынан SR-98-ге дейінгі 9,7 мильді (16 км) жолға, соның ішінде шығысқа қарайғы жолақтың асфальттау жұмыстарына 1963 жылдың мамырында Isbell Construction Company компаниясына 3,69 миллион долларға (шамамен доллармен) келісімшарт берілді. Бұл учаске 1965 жылдың мамырында "Сан-Диего және Империал округтерінің ең қиын, ең ыстық бөліктері арқылы" аяқталды. Құрылыс кезінде жер көшкіні болуы мүмкін деген алаңдаушылық туды. Батысқа қарайғы жолақтар бірінші болып салынды және ескі тас жол шығысқа қарайғы жолақтарға айналған кезде уақытша екі бағытты қозғалыс ұйымдастырылды. Лос-Анджелес Таймс тау өткелінің шығысындағы бөлігін былай сипаттады: "Инженерлер таулар арқылы өткенде бір-бірін көрмейтін екі жеке жол жасады, бірақ тауларды кесудің ауқымы соншалық, адамның табиғатты жеңе алатынына сену қиын". Құрылыс жұмыскерлеріне жолға қол жеткізу қиын болды және көптеген беткейлерді тұрақтандыру қажет болды. Жазда температура жоғары, қыста төмен болды, желдің жылдамдығы 22 °C дейін жетті. Лагуна тауларында жарылыс жұмыстарын жүргізу үшін ядролық жарылыстарды пайдалану мүмкіндігі қарастырылса да, бұл ұсыныс сол кезде тиімді деп табылған жоқ. Арқалықтарды орнату үшін екі кабель мен ілгек пайдаланылды; бұл Оңтүстік Калифорниядағы жол құрылысында кабельді алғаш рет қолдану болды. Бульвардан Империал округі шекарасына дейінгі бөлік 1965-1966 жылдарғы Калифорния тас жолы комиссиясының бюджетіне енгізілді. 1965 жылдың мамырында Тас жол комиссиясы Mountain Springs батысынан J-35 жолы деп аталатын жерге дейінгі 6,7 мильді (11 км) ұзартуға 3,3 миллион доллар (шамамен доллармен) қаржы бөлді. Осы және Mountain Springs өткелі арасындағы 10 мильді (16 км) бөлігі сол қыркүйекте жоспарланды және құрылыс кезеңі көп ұзамай басталды, содан кейін Бульвардың батысына қарай созылатын бөлік. Бұл бөлік, Крествудтан Бульварға дейін, 1966 жылдың қаңтарында 3 миллион долларлық (шамамен доллармен) келісімшарт берілгеннен кейін көп ұзамай құрылыс басталуы керек еді. Жакумбаның батысы мен шығысынан автожолдың пайда болуы қала тарихында маңызды оқиға болды. Құрылыс 6,55 миллион долларлық келісімшарт (шамамен доллармен) арқылы Alpine арқылы I-8 тас жолының 5,7 мильді (9 км) бөлігін кеңейту үшін жалғасты, Харбисон каньонынан Батыс Виктория драйвінің шығысына дейін және 1967 жылдың сәуірінде немесе мамырында құрылысты бастау үшін, 1969 жылы аяқталады деп жоспарланды. Бұл I-8 тас жолының 48 шақырымдық бөлігін ғана аяқтауды талап ететін еді. Процесс жалғасқан сайын, 1967 жылдың қазан айында қосымша көлік қозғалысынан туындаған түтінге байланысты алаңдаушылықтар туды. Alpine-нің шығысына қарай 6 км-лік учаскеге сол жылдың қарашасында конкурс жариялау жоспарланған, ол 1968 жылы аяқталуы тиіс еді; бұл Сан-Диегодан осы бағыттың шығыс соңына дейін үздіксіз автожол құруға мүмкіндік беретін еді. Бұл екі жоба да 1968 жылдың мамырына дейін жүргізілді. Тамыз айында 7,8 миллион долларға (шамамен доллармен) қосымша келісімшарт берілді. Бұл автожолды шығысқа қарай Alpine көшесінен Жапатул аңғары жолына дейін жалғастыру үшін; бұл автожолды Дескансо бұрылысына жақындатады. Бұл үш құрылыс жобасының барлығына шамамен 1 миллион тонна топырақ және тас шығарылуы тиіс еді, өйткені таудың жартысы 1 миллион фунт динаммит көмегімен алынып тасталуы керек еді. Үшінші жоба екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ескі тас жолға тоннель салуға жасалған сәтсіз әрекеттің орнында салынды, ол тым қымбатқа түсті. 1969 жылдың ақпан айының ортасында Alpine арқылы өтетін автожолдың бір бөлігі аяқталуға жақын болды және 21 ақпанда ашылуы жоспарланған; тағы бір бөлігі сәуірде ашылуы жоспарланған. Алайда, топырақ және тастар АҚШ 80 тас жолы арқылы конвейер лентасымен Sweetwater өзені көпірінің негізін құру үшін тасымалданса да, Виежас Грейдінің жанындағы тауды тегістеу және Sweetwater өзенінің жанындағы жұмыстар соңғы бөлімде аяқталған жоқ. Тарихи Ellis Grade радиатор тоқтағысы алынып, Vista Point-те жаңасымен ауыстырылуы керек еді. 1969 жылдың 19 сәуірінде Alpine-нің шығысынан 4 км-лік бөлік қозғалысқа ашылды. I-8 тас жолының Alpine бөлігі 1969 жылдың 22 мамырында лента қию рәсімінен кейін толығымен ашылды; алайда Виежас Грейд учаскесі 1972 жылға дейін аяқталуы күтілуде. Sweetwater өзені арқылы өтетін көпір 1970 жылға қарай салынып жатыр, ал барлық учаске құны 22,1 миллион долларға (шамамен доллармен) бағаланды. Мамыр айына қарай бұл учаскенің жыл соңында аяқталуы күтілуде.

Автожолды аяқтау

Калифорниядағы I 8 тас жолының соңғы бөлігі, Жапатул аңғары жолы мен Бульвардың батысы арасында, 1969–1970 жылдарғы мемлекеттік бюджетте басымдыққа ие болды. Қаржылық қиындықтарға байланысты 1968 жылдың қыркүйегінде мемлекетаралық тас жолдар жүйесін аяқтаудың жоспарланған мерзімі 1972 жылдан 1974 жылға дейін ұзартылды. I 8 тас жолының аяқталмаған бөлігіне 45 миллион доллар жұмсалып, үш кезеңде салынуы күтілді, әр жыл сайын бір кезең басталатын еді. Жапатул аңғары жолы мен Лагуна қиылысының батысы арасындағы, сондай-ақ Ла Поста жолынан Бульвардың батысына дейінгі учаскелер 1969 жылдың соңында инфляциямен күресу мақсатындағы жалпыұлттық күш-жігерге байланысты бір жылға кешіктірілді. 1970 жылдың мамырында Бакман Спрингс пен Крествуд арасындағы 11 км-лік учаскеге қаржы бөлінді, нәтижесінде тас жолдың 13 км-лік бөлігі аяқталмаған күйде қалды. (шамамен доллармен $). 1971 жылдың мамырында Эль-Центро қаласының мэрі Алекс Гей, Япатул аңғары мен Крествуд арасындағы үнемі туындайтын көлік кептелістеріне байланысты Эль-Центро мен Сан-Диего арасындағы I 8 тас жолының қалған екі жолақты бөлігіне қосымша қадам жолақтары қосуды сұрады. Осы кезде таулар арқылы жалғыз аяқталмаған учаске осы болды. 1971 жылдың қараша айында Ла Поста жолынан Крествуд жолына және Жапатул аңғары жолынан Санрайз тас жолына дейінгі учаскелерге 16,5 миллион долларлық (шамамен $ доллармен) тендер ұсынылды. Бұл жобалар аясында сол кезде штаттағы ең биік бетондық көпір, Пайн аңғарының үстінен 430 фут (131 м) биіктікте, Жапатул аңғары жолы мен Санрайз тас жолы арасында салынуға тиіс еді. Келісім-шарт 22,6 миллион долларға (шамамен $ доллармен) бағаланды, көпір құрылысының қиындығына байланысты бюджеттен 5 миллион доллардан астам (шамамен $ доллармен) асып кетті. I 8 тас жолын аяқтауға қатысты үш жобаның барлығы 1974 жылдың ортасына дейін аяқталуы жоспарланған. Алайда 1972 жылдың наурыз айында жобаның Ла Поста жолы бөлігінің бюджеттік мәселелерге байланысты кешіктірілетіні хабарланды. 1974 жылдың басында I 8 тас жолын аяқтаудың жаңа мерзімі 1975 жылдың ортасы деп белгіленді, ал 22 миль (35 км) екі жолақты тас жол аяқталмай қалды. Пайн Вэлли Крик көпірі мен Жапатул аңғары жолынан Пайн Вэллиге дейінгі учаске 1974 жылдың 24 қарашасында пайдалануға берілді және 26 қарашада ресми ашылуы жоспарланған, бұл 8 миль (13 км) тас жол құрылысын аяқтауды талап етті. Калифорниядағы I 8 тас жолының соңғы бөлігі, Санрайз тас жолынан Ла Поста жолына дейін, 1975 жылдың мамыр айында аяқталды. 1987 жылы Эль-Каджонның шығысында штаттың тұңғыш жылдамдық белгісі орнатылды, ал Эль-Каджонның шығысындағы I 8 тас жолының барлық бөліктеріндегі жылдамдық шегі, Mountain Springs Grade учаскесін қоспағанда, ұқсас түрде көтерілді.

Құрылыс

Императорлық аңғар арқылы өтетін тас жол бастапқыда ағаш тақтайшалардан жасалған, бір-біріне байланған. Колорадо өзені арқылы салынған "Океаннан Океанға" көпірі 1915 жылы ашылды. Осыдан кейін, АҚШ 80 тас жолы аңғар арқылы негізгі шығыс-батыс бағыты ретінде салынды. Калифорнияның оңтүстік бөлігінде жаңа тас жол салу жоспарлары 1950 жылға дейін жасалған. Колорадо өзені үстіндегі көпір 1956 жылы 1,2 миллион долларға ауыстырылды және 1978 жылға дейін, I 8 көпірі салынғанға дейін пайдаланылды. 1957 жылы Эль-Центро қаласы жаңа тас жолдың қаланың оңтүстік шекарасы бойымен жүргізілуін қалап, US 80-ді алмастыру ниетін білдірді. Caltrans инженері Джейкоб Декема сол кезде төрт қатарлы тас жол Эль-Центро әскери-әуе базасының кеңею мүмкіндігіне байланысты US 80 бағытында салынбайтынын мәлімдеді. 1964 жылдың қазанында I 8 тас жолының Эль-Центродағы Император даңғылы мен SR 111 арасындағы бөлігі мемлекеттік бюджетке енгізілді. Желтоқсан айында Калифорния тас жол комиссиясы Колорадо өзенінің батысындағы I 8 тас жолының бір бөлігін қарастырды. 1966 жылдың маусымына қарай Силиден SR 111 дейінгі аралықта құрылыс жүріп жатты, ал округтің барлық бөлігі 1968 жылға дейін аяқталуы жоспарланды. Бұл 12,2 мильдік (20 км) бөлік, батысқа қарай Дрю Роудқа дейін созылып, 1967 жылдың басында аяқталуы жоспарланған, құны 200 миллион доллар (шамамен $ долларға); алайда, сол кезде тас жолдың аяқталу мерзімі 1972 жылға дейін ықпалдасты. Келесі жылы Декема I 8 тас жолын 1973 жылға дейін аяқтауды мақсат етіп, федералды үкіметтің шығындардың 90 пайызына дейін төлейтінін атап өтті; осы себепті аймақтағы басқа тас жолдардың құрылысы кейінге қалдырылды. 1970 жылдың басында Огилби жолының батысынан Алгодонес жолының шығысына дейінгі тас жолдың бөлігі салынып жатты, және бұл бөлік сол жылдың соңына дейін аяқталуы керек еді. Бұл 5,2 миллион долларлық жоба Колорадоның құмды төбелері арқылы салынған тас жолды қайта жаңартуды да қамтыды. Осы уақытқа дейін Сан-Диегодан Эль-Центроға дейін саяхат 2 сағатқа созылатындығы есептелді, ал екі онжылдық бұрын 3,5 сағат, ал пионер дәуірінде – екі күн қажет болған. Тас жол аңғар арқылы салынып жатқанда, көптеген солтүстік-оңтүстік жолдардың жалғасуы үзіліп қалды. Бұл үзілістер тас жолдың екінші жағындағы жолға қол жеткізу мүмкіндігі тоқтатылған жерлерде орналасқан. Аймаққа қол жеткізуді жақсарту үшін маңдай жолдар салу жоспарланды. I 8 тас жолының Холтвиллді айналып өтетін 16 мильдік (26 км) бөлігі 1969 жылдың желтоқсанында салынып басталды және 1971 жылдың мамырында аяқталуға жақын болды, нәтижесінде Сан-Диего округінің Крествудтан Уинтерхейвеннің батысына дейінгі екі қолданыстағы бөліктерді жалғастыратын үздіксіз тас жол пайда болды. Бұл айналым жолы Императорлық аңғар арқылы саяхат уақытын 20 минутқа қысқартады деп есептелді. Бұл жобаның құны 11,2 миллион долларды құрады (шамамен $ долларға). Алайда, Холтвилл тұрғындары SR 115 қаланың шығыс бөлігіне, атап айтқанда, тас жолдан қалаға апаратын тар және иісті бөлікке ғана қол жеткізуді қамтамасыз ететіні туралы алаңдаушылық білдірді. Жұмыс сол жерде жазда күн сайын таңғы сағат 3-те басталады. Бұған қоса, Хайлин каналының үстінен салынатын көпір 37 метрлік болаттан жасалған, баржалармен көтеріліп орнатылған арқалықтардан тұрды. Matich Construction Company компаниясы тегіс жердің арқасында бір күнде ең көп бетон құю бойынша әлемдік рекорд орнатуға тырысты, бірақ бетон араластырғышының істен шығуынан кейін бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Сол жылы Калифорнияның ауыл шаруашылығы инспекциясы станциясының жанында, Винтерхейвенге жақын Аризонадағы өсімдіктерді тексеру станциясы үшін ұсыныстар берілді. Калифорнияның соңғы 6,5 мильдік (10 км) бөлігі, Алгодонес жолынан Аризона штатының батысына қарай, 1972 жылдың басында сауда-саттық кезеңіне енуі керек еді. I 8 тас жолы Сан-Диего мен Юма арасында 1975 жылдың жазында аяқталуы жоспарланды, бірақ Юма маңындағы тас жолда үзіліс болады; Жобаға арналған тендер 1975 жылдың қазан айында Ново Радос Констракцияға тапсырылды, ол құрылыс тоқтағанға дейін соңғы жобалардың бірі болды. Ескі US 80 көпірінің орнына салынған жаңа көпір 1978 жылдың 18 тамызында ашылды. Бұл Сан-Диегодан Каса-Грандеге дейінгі I 8 тас жолын аяқтады. Аризона көлік департаменті мен Юма қаласы жобалау процесіне көмектесті. Калифорниядағы тас жолдың бөлігі аяқталған кезде, орташа құны бір мильге 1 миллион долларды құрады.

Фрациандық айыптаулар

Джимми Фрациано 1966 жылы Фрациано жүк тасымалдау компаниясы мен Майлз және Сонс жүк тасымалдау компаниясы қатысқан қылмыстық іс бойынша Сан-Диего мафиясының басшысы Фрэнк Бомпенсиеромен байланысты болды; Мемлекеттік жұмыстар директоры Джон Эреканың Фрацианомен мүдделер қақтығысы бар екендігі және заңды орындамағаны туралы алаңдаушылықтар туды. Алайда, көлік әкімшісі Роберт Брэдфорд (сол кездегі губернатор Пэт Браунның тергеуді сұрауы бойынша) және Федералдық Тергеу бюросы мүдделер қақтығысы жоқ екенін анықтады. Жүк жүргізушілері мемлекеттен 36 000 доллар (шамамен теңге) арттағы жалақы алды. Фрациано мен Бомпенсиероға алаяқтық, сондай-ақ мемлекеттік еңбек және қоғамдық пайдалылық кодексін бұзу айыптары қойылды. Бомпенсиероға қарсы айыптар алынып тасталса, Фрациано кінәлі деп танылды. Империя округінің қадағалау кеңесі жүк машиналарының артық жүктелгені салдарынан округ жолдарына 25 000 доллар (шамамен теңге) көлемінде зиян келгенін бағалады. Федералдық үкімет оған 10 000 доллар айыппұл салды, ол оны төлемеді және үш жылға бас бостандығынан айырылды; ол төлемегендіктен түрмеге қамалды, бірақ 1969 жылдың қыркүйегінде босатылды. Оның бұрынғы әйелі Жьюэлл және компания осы мәселедегі жауапкершіліктері үшін әрқайсысына 4014 доллар (шамамен теңге) айыппұл салынды. Мемлекеттік айыптар бойынша ол 1969 жылы бір жылдан үш жылға дейін түрмеге кесілді, айыптауларды мойындағаннан кейін. Ол шартты түрде босатылу шартын бұзғаннан кейін 1973 жылға дейін Чико мемлекеттік түрмесінде отырды.

Дауылдан болған залал

1976 жылы қыркүйекте Кэтлин тропикалық дауылынан кейін Окотилло маңындағы I-8 тас жолының батыс бағытындағы 400 метрлік бөлігі су астынан шайылып, салдарынан айналма жол салынды. Зақымдар жөнделіп, жаңа көпір салынғаннан кейін тас жол 1978 жылғы ақпанда қозғалысқа қайта ашылды, бұл жұмысқа 1 миллион доллар жұмсалды (қазіргі шақта шамамен ... долларға тең). Бірақ 1982 жылы тағы бір дауылдан кейін Окотилло маңында су тасқынынан тас жол қайтадан жабылды.

Аризона

Юма мен Гила Бенд арасында I 8 жолы, Гила жолы мен Баттерфилд пошта компаниясының маршруттарымен қатар өтеді. Соңғысы, 1858-1861 жылдары Миссури штатының Типтон қаласы мен Сан-Франциско арасында жолаушыларды тасымалдаған, бірнеше станциялары бар пошта вагондарының желісі болды. Кейінірек, Фортунаның шығысында Гила өзеніне параллель Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы салынды. 1877 жылы темір жол Юмаға дейін салынды. Келесі жылы құрылыс жалғасты, ал 1880 жылы Юмадан Тусонға дейін ұзартылды. I 8-дің алдағы US 80 жолының бұл бөлігі, бастапқыда 1921 жылы ұсынылған штаттық автомобиль жолдары жүйесінің бір бөлігі болды. 1926 жылы бұл бөлік US 80 тас жолының бөлігіне айналды. Сол кезде жол асфальтталмаған, бүкіл дәліз бойында қиыршық таспен төселген. 1928 жылы Гила Бенд пен Каса-Гранде арасындағы I 8 жолының бөлігі SR 84 деп белгіленді. Юма маңында жолдың шағын бөлігі асфальтталды және келесі жылы SR 84 құрылысы басталды. SR 84 1930 жылы аяқталды, бірақ асфальтталмады, ал US 80-нің Ацтек пен Сентинель арасындағы бөлігі асфальтталды. SR 84 жолын асфальттау 1934 жылы басталды, Марикопа округіндегі жолдың бөлігі асфальтталды. Сан-Диего азаматтарының тобы 1934 жылы Юмадан Гила Бендке дейінгі жолдың асфальтталмауына алаңдады, себебі бұл Сан-Диегодағы туризмге әсер етеді, сондықтан федералды үкіметке асфальттауға өтініш жасады. 1935 жылы Юмадан Каса-Грандеге дейінгі I 8 жолының болашақ бөлігі асфальтталды. Жүргізушілерге шөлді кезіп өту үшін қосалқы желдеткіш белбеулерін, радиатор шлангтарын және қосымша су алып келу ұсынылды. 1952 жылы «Shortcuts Association» SR 84-ті Сан-Диегоға баратын жолда Финиксті айналып өтуге ынталандыру үшін құрылды. Штаттар аралық тас жолдар пайда болғаннан кейін, бұл дәліз штаттар аралық стандарттарға сәйкес жаңартылатын болды. 1958 жылдың соңында SR 84 бойындағы мотель иелері I 8 жолының Каса-Гранде қаласынан өтпеуіне қарсылық білдірді. 1961 жылы Юмадағы мотель иелері қала арқылы I 8 жолының төрт бағытына өз баламаларын ұсынды, бұл туризмнен түсетін табыстың жоғалуына қатысты алаңдаушылықты тудырды. 1962 жылдың қаңтарында екі нұсқа қалды, олардың бірі мотель иелері қолдаған бағыт болды. Алайда, жақын маңдағы мектеп басшылары бұл бағытқа қатысты алаңдаушылық білдірді, себебі автожол сол бағытпен салынса, 1200 оқушы мектепке жаяу бара алмайды. Сол жылы жаңа бағыт ұсынылды, ол Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы мен Колорадо өзенінің бойымен өтеді. 1958 жылы Аризона штатында I 8 жолының алғашқы бөліктері аяқталды. Бірінші бөлігінің ұзындығы 2 шақырым, оның ішінде суреттелген петроглифтер орнының оңтүстігіндегі жекеленген торап бар. Екінші бөлігі 1 шақырымға созылып, онда Датландтан шығысқа қарай Ацтектегі торап орналасқан. Сентинельдегі торап және Ацтек пен Марикопа округі арасындағы желі, оның ішінде тағы бір тораптың құрылысы 1959 жылы аяқталды. Бастапқы құрылыс әртүрлі мердігерлерге тапсырылған төрт бөлікке бөлінді. Жұмыс 1960 жылдың 10 желтоқсанында Сентинель мен Гила Бенд арасындағы US 80 учаскесінде басталды. Бұл 1962 жылдың 18 сәуірінде Аризонада аяқталған I 8 жолының бөлігі болды. 1963 жылы жұмыс жақсы жүріп жатты, US 80 Мохок пен Гила Бенд арасындағы және SR 84 Гила Бенд пен Стенфилд маңындағы бөліктері жаңартылды. Басқа саудагерлер маршрутқа қарсылық білдірді және 1964 жылы маршруттың соңғы мақұлдауынан кейін өздерінің алаңдаушылықтарын білдіру үшін Юма округінің қадағалаушы кеңесімен кездесті. Колорадо өзенінен өтетін жердің шығысында, орталыққа қарама-қарсы жаңа саябақ салынуы жоспарланған, қалалық шенеуніктер бұл қалаға жақсы көрініс береді деп үміттенді. Дегенмен, Аризонадағы жұмыста да дау-дамайлар болды. 1964 жылы АҚШ Өкілдер палатасының тергеуі I 8 автожолын салу жобаларының төртеуінде нашар басқару мен тиімсіздік болғанын анықтады. Бұл жобаға жұмысшыларды таңдағанда мемлекеттік мүдделерді ескермегені үшін Аризонаның автомобиль жолдары департаменті айыпталды. Бірнеше қателер анықталды, олардың бірі - қиыршық тас қоспасына тым көп саз қосылды, Аризона штатының жөндеуіне 26 278 доллар (шамамен доллар) жұмсалды. Сол жылы Каса-Грандеден батысқа қарай автокөлік жолын салу басталды, ал Аризонаның қалған бөлігі жобалау кезеңінде болды. 1965 жылы 1,46 миллион доллар (шамамен доллар) келісім-шартқа қол қойылды, ол Араби жолынан шығысқа қарай Фортуна шолағы арқылы 5,7 шақырымдық бөлікті салуға арналды. Екі жылдан кейін құрылыс 1969 жылға дейін аяқталады деп болжалды, Колорадо өзенінен өтетін көпірді қоспағанда. Тас жол Юманың шығысындағы Телеграф жолынан өтті, және Авеню 9 E-ден 4 E-ге дейін, содан кейін Юмадағы 4-ші көшеге және өзенге дейінгі бөліктерінің құны 9,69 миллион доллар (шамамен доллар) құрады. Жергілікті шағымдардан кейін, Федералдық Жолдар бюросының атқарушы директоры Фрэнсис Тернер Каса-Грандедегі Трекелл жолындағы торапты қайта қарауға келісті, бұрынғы бас тартудан кейін. Каса-Грандедегі автокөлік жолының құрылысы 1968 жылдың наурыз айында 3 миллион долларға басталды. Юма округінің Сауда-өнер палатасы I 8 аяқталғаннан кейін қалада туризмді ілгерілету жоспарларын жасады. 1968 жылдың соңында Каса-Грандедегі автокөлік жолының соңғы бөлігіне, Мидуэй жолынан I 10-ға дейін, қаңтарда байқаулар басталды. Қараша айында Юманың шығысындағы автокөлік жолы 3,7 миллион долларға (шамамен доллар) салынып жатты. 1970 жылдың 15 маусымында Каса-Грандедегі I 8 жолында шығыс бағыты ашылды, Трекелл және Тортон жолдарында тораптар болды, ал батыс бағыты жақын арада ашылатын болды. Кәсіпкерлер шығыс бағыты ашылғаннан кейін көп өзгеріс байқамады. 1971 жылы I 8 жолы дерлік аяқталды, Юманың шығысындағы жаңа бағыт US 80-нің бастапқы бағытына параллель және оның оңтүстігінде салынды. Автокөлік жолының шығыс бөлігінде Стенфилдтен оңтүстіске қарай I-10-ға дейін SR 84 бағытына оңтүстікке қарай жаңа бағыт салынды. I 8 жолының аяқталмаған бөліктері Гила Бенд айналма жолы және Юманың батыс бөлігі болды. Юмадағы 16-шы көшеден шығысқа қарайғы бөлігі 1972 жылдың маусымында аяқталды, Аризона штатының автомобиль жолдары комиссиясы 1972 жылдың тамызында Гила Бенд арқылы 6 шақырымдық бөлікті салуға 1,6 миллион доллар (шамамен доллар) келісім-шартқа қол қойды. Кейбір Юма кәсіпкерлері сол кезде кірістің төмендеуін байқады, Аризонаның автомобиль жолдары департаменті жаңыртуды жою үшін кейбір белгілерді өзгертуге келісті. 16-шы және 4-ші көшелер арасындағы I 8 бөлігі 1976 жылы құрылыс кезінде аяқталмаған бөлік болды, сондай-ақ Колорадо өзенінен өтетін көпір де аяқталмаған. Юмадағы су тазарту станциясы көпірден құлап, қауіпті материалдарды тасымалдаған көлік сумен ластануы мүмкін болғандықтан көшірілуі керек болды. 1978 жылдың 20 қыркүйегінде көпір ашылғаннан кейін автокөлік жолы екі штатта да аяқталды. 1977 жылы US 80 белгісі I 8 жолының пайдасына алынып тасталды.

Қосалқы бағыттар

I 8 үш таңбалы қосалқы бағыттары жоқ. Дегенмен, I 8-ге қатысты төрт белгіленген бизнес-жолы бар, олар нақты қалаларға немесе елді мекендерге қосымша қол жеткізуді қамтамасыз етеді: Эль-Кахон бульвары Эль-Кахон қаласының орталығынан өтеді. Эль-Сентро бизнес-тұғыры Адамс даңғылымен Эль-Сентро орталығынан өтеді. Винтерхейвен–Юма бизнес-тұғыры Колорадо өзенін кесіп Юмаға дейін жетіп, қала орталығына кіруге мүмкіндік береді және шығыс Юмада аяқталады. Гила-Бенд бизнес-тұғыры Аризона штатының 85-ші тас жолымен байланысады.