Уильям Лоример: Сыбайлас жемқорлық пен сенаттан қуылған саяхатшы

Кіріспе

Уильям Лоример (27 сәуір 1861 жыл – 13 қыркүйек 1934 жыл) – АҚШ-тың Иллинойс штатынан АҚШ Өкілдер палатасында және Сенатта өкілдік еткен американдық республикашыл саясаткер. Алайда, 1912 жылы Сенат Лоримерді оның сайлауының жарамсыз екендігіне байланысты шығарып салды, себебі ол жемқорлық әдістер мен тәжірибелерді, оның ішінде штат заң шығарушыларын пара беруді пайдаланған. Лоример Чикагоның «Алтын басшысы» деп танылды.

Өмірбаян

Лоример Англияның Манчестер қаласында дүниеге келген. Оның отбасы 1866 жылы АҚШ-қа көшіп келіп, алдымен Мичиган штатында қоныстанды, ал 1870 жылы Чикагоға көшіп келді. Лоример өзін-өзі тәрбиелеген. Ол он жасында белгі салушының шәкірті болған. Ол Чикагодағы ет өңдеу заводтарында және көше теміржолы компаниясында жұмыс істеді. 1894 жылы Лоример АҚШ Өкілдер палатасына екі рет (1895–1901, 1903–1909) қатарынан сайланбаған мерзімге сайланды. 1909 жылы ол Лоримердің бұрынғы одақтасы, бірақ қазіргі саяси қарсыласы АҚШ сенаторы Альберт Дж. Хопкинстің қайта сайлануына кедергі келтіруге көмектесті. Хопкинстің қайта сайлану үміті орындалмағаннан кейін, Иллинойс штатының 55 республикашылы мен 53 демократының коалициясы АҚШ Сенатындағы бос орынды толтыру үшін оның кандидатурасын ұсынғанда Лоример таңқалды. Ол кезде АҚШ сенаторларын штаттық заң шығарушы органдар сайлаған. Лоримердің кандидатурасы Штат Сенатының қарауына түсті және қызу науқаннан кейін ол АҚШ Сенатына сайланды. Ол 1909 жылғы наурыз айында қызметке кірісті. 1910 жылы «Чикаго Трибьюн» газеті Иллинойс штаты Өкілдер палатасының демократ мүшесі Чарльз А. Уайттың Лоример оның дауысы үшін 1000 доллар төлегенін мойындаған жарияланымын басып шығарды. 1912 жылғы 13 шілдеде екі Сенат тергеуінен және ашулы пікірталасқаннан кейін АҚШ Сенаты «оның сайлауында сыбайлас жемқорлық әдістер мен тәжірибелер қолданылғанын және сайлаудың осылайша жарамсыз екенін» жариялаған қаулы қабылдады. Лоример қызметтен қуылды. Чикагодағы көптеген адамдар Лоримердің саяси себептермен қызметтен қуылғанына және оның орнынан заңсыз айырылғанына сенді. Ел бойынша осындай жемқорлық 1912 жылғы мамыр айында АҚШ Конституциясына он жетінші түзетулер енгізілуіне әкелді, ол АҚШ сенаторларын тікелей сайлауды қамтамасыз етті. Ол Чикагоға оралғанда, оны парад пен Оркестр залындағы көпшіліктің қарсы алуы күтіп тұрды. Кездесуде сөз сөйлегендердің бірі – Адлер & Ледерердің (қазіргі Arnstein & Lehr, LLP) адвокаты Чарльз Ледерер және Иллинойс штатының бұрынғы мүшесі болды. Ол жиналысқа Лоример мырзаға жасалған зұлымдық, оның өз орны үшін күресі және оған деген достарының сенімі туралы қаулы ұсынды. Лоример 1910 жылдан 1915 жылға дейін La Salle Street Trust & Savings Bank президенті болып қызмет етті, содан кейін ағаш өңдеу бизнесіне кірді. Ол 73 жасында Чикагода қайтыс болды және Эванстондағы Кальварий зиратында жерленді.

Lorimer was born in Manchester, England. His family immigrated to the United States in 1866, first settling in Michigan and then moving to Chicago in 1870. Lorimer was self educated. He had been apprenticed to a sign painter when he was ten. He worked in the Chicago meat packing houses and for a street railroad company. In 1894, Lorimer was elected to the first of two non consecutive tenures (1895 1901, 1903–1909) in the US House of Representatives. In 1909, he helped to engineer the blocking of the re election of US Senator Albert J. Hopkins, a Republican who had been Lorimer's ally, but was now a political foe. With Hopkins' re election bid finished, Lorimer seemed surprised when a coalition of 55 Illinois State House Republicans and 53 State House Democrats pushed his name to fill the now vacant seat in the US Senate. At the time, US Senators were elected by state legislatures. Lorimer's name went before the State Senate, and after a contentious campaign, he was elected to the US Senate. He took his seat in March 1909. In 1910, The Chicago Tribune published an admission by Charles A. White, a Democratic member of the Illinois House of Representatives, that Lorimer had paid $1,000 for White's vote in the election. On July 13, 1912, after two Senate investigations and acrimonious debate, the US Senate adopted a resolution declaring "that corrupt methods and practices were employed in his election, and that the election, therefore, was invalid." Lorimer was expelled from office. Many in Chicago believed that Lorimer's ouster was politically inspired and that he was wrongfully deprived of his seat. Such corruption nationwide led to the passage in May 1912, of the Seventeenth Amendment to the US Constitution, providing for direct election of U. S. Senators. When he returned to Chicago he was greeted by a parade and a throng at a meeting in Orchestra Hall. One of the speakers at the meeting was attorney Charles Lederer of Adler & Lederer (now known as Arnstein & Lehr, LLP) and a former member of the Illinois General Assembly. He presented a resolution to the meeting reciting the wrong done to Mr. Lorimer, his fight for his seat and the faith of his friends in him. Lorimer served as president of La Salle Street Trust & Savings Bank from 1910 to 1915, and then entered the lumber business. He died in Chicago at age 73, and was buried at Calvary Cemetery in Evanston.