Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уолл – Личфилдтің оңтүстігінде орналасқан Англияның Стаффордшир графтығындағы шағын ауыл және азаматтық приход. Ол римдік Летоцетум елді мекенінің орнында салынған. Приходқа Кіші Пипехилл, Хилтон және Честерфилд сияқты шағын ауылдар, сондай-ақ Уолл ауылының солтүстігіндегі Альдершве деген кішкентай шағын елді мекен кіреді. Жақын жердегі A5 және A5127 тас жолдарының, сонымен қатар M6 ақылы автожолының қиылысы көбінесе "Wall Island" деп аталады.
Wall is a small village and civil parish in Staffordshire, England, just south of Lichfield. It lies on the site of the Roman settlement of Letocetum. The parish includes the small villages of Pipehill, Hilton and Chesterfield, and the tiny hamlet of Aldershawe, which is about north of the village of Wall. The nearby junction of the A5 and A5127 roads and the M6 Toll motorway is often referred to as 'Wall Island'.
Летоцетум
Қабырғадағы ең ерте қонысқа қатысты мәліметтер – Қабырға ауылының жоғарғы бөлігінде табылған неолит дәуіріне жататын кремний тастар. Адамдардың қоныстанғандығына егжей-тегжейлі алғашқы дәлелдер 1-ші ғасырда пайда болды. XIV легионды орналастыру үшін, содан кейін Уэльс бағытына жылжу үшін б.з. 50 жылы немесе одан кейін Қабырғада Этоцетум (түпкілікті атауы *Lētocaiton немесе "Greywood" деп жаңартылған) атты римдік бекінісі салынды. 50-ші немесе 60-шы жылдары ауылдың жоғарғы жағында, қазіргі шіркеуге жақын жерде әлбетте бекініс салынды, ал 70-ші жылдары оңтүстікке қарай Уотлинг көшесі салынды. 1-ші ғасырдың соңында бекіністің оңтүстік-батысындағы төмен жатқан жерде сарбаздардың пайдалануы үшін монша үйі мен мансио салынды. Кейіннен оны Уотлинг көшесінің маңында өскен азаматтық қоныстың тұрғындары қолданды. 2-ші ғасырда қоныс шамамен кейіннен Уолл-Лейнге дейін батысқа қарай созылды. 1-ші немесе 2-ші ғасырда қоныстың батыс шетінен тыс жерлеу орны болды. Ненний өзінің "Британ тарихында" ("Форт Грей Вудс") деп тізімдеген 28 британ қаласының бірі.
The earliest evidence of settlement in Wall is the discovery of flints dating to the Neolithic period found in the upper part of Wall village. The first detailed evidence of human settlement comes in the 1st century. A Roman fort named Etocetum (reflecting an indigenous name reconstructed as *Lētocaiton or "Greywood") was established at Wall in or soon after AD 50 to accommodate Legio XIV, then advancing towards Wales. A fort was certainly built in the upper area of the village near to the present church in 50s or 60s and Watling Street was constructed to the south in the 70s. A bath house and mansio was built on the lower ground south west of the fort in the late 1st century for use by its soldiers. It was later used by the inhabitants of a civilian settlement which grew up around Watling Street. In the 2nd century the settlement covered approximately west of the later Wall Lane. By the 1st or 2nd century there was a burial area beyond the western end of the settlement. ("Fort Grey Woods") listed by Nennius among the 28 cities of Britain in his History of the Britains.
Қазіргі заманғы қабырға
Римдіктерден бері қабырғаның дамуы баяу болды және ол ешқашан кішкентай ауылдан аспады. Орта ғасырдағы ең алғашқы қоныс жоғары жерде орналасқан болуы мүмкін. Грин-лейндегі Wall House, 18 ғасырдан бері салынған болса да, ортағасырлық поместье үйінің орнында тұрған болуы мүмкін. Оңтүстікке қарай орналасқан Wall Hall да 18 ғасырдың ортасында салынды, бірақ ол 17 ғасырда болған үйдің орнын басты. 18 ғасырдың соңына қарай Уотлинг көшесінде, Манор Фермадан батысқа қарай бірнеше тұрғын үйлер салынды және олар ауылдың төменгі бөлігін құрады. 1839 жылы шіркеу салынды, ал 1843 жылы Англия шіркеуінің Сент-Джон приход шіркеуі ретінде қасиеттендірілді. Архитекторлары Джордж Гилберт Скотт және Уильям Моффат болды. Шіркеу негізгі залдан, ғибадатханадан және батыс мұнарадан тұрады. Мұнара үш қабаттан тұрады, диагональді тіреулермен және батыс есігімен жабдықталған; ол негізінде төртбұрышты, содан кейін сегізбұрышты болып көтеріледі және люкарналары бар шпильмен аяқталады. Шығыс терезесі үш бөліктен тұрады және тік бұрышты стильде жасалған. "Трупер" тавернасы 1851 жылға дейін болған. 1950 жылдары "Бутс" деп аталатын көшеде он кеңес үйі салынды. 1965 жылы A5 тас жолының Уолл ауылының айналысына бағытталуы ауылды қозғалыстан босатып, оның тыныш мінезін қайта орнатты.
Development of Wall since the Romans has been slow, and it has never developed beyond a small village. The earliest medieval settlement may have been on the higher ground. Wall House on Green Lane, although dating from the 18th century, is probably on the site of the medieval manor house. Wall Hall to the south also dates from the mid 18th century but replaced a house which existed in the 17th century. By the late 18th century several dwellings were built on Watling Street west of Manor Farm and formed the lower part of the village. In 1839 the church was built, and in 1843 was consecrated as the Church of England parish church of St John. The architects were George Gilbert Scott and William Moffatt. The church consists of a nave, a chancel and a west steeple. The steeple has a three stage tower with diagonal buttresses and a west door; it is square at the base, rises to become octagonal, and is surmounted by a spire with lucarnes. The east window has three lights and is in Perpendicular style. The Trooper Inn existed by 1851. In the 1950s ten council houses were built on a road called The Butts. The re routing of the A5 around Wall in 1965 relieved the village of traffic, re establishing its quiet nature.