Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы (1948–1976)
Australian rules footballer (1948–1976)
Питер Кримминс (8 шілде 1948 – 28 қыркүйек 1976) – Виктория футбол лигасының (VFL) «Хоторн» футбол клубында ойнаған австралиялық футболшы. «Криммо» жеңіл денелі, бірақ батыл және шебер ровер ретінде белгілі болды, ал оның қатерлі ісіктен ерте қайтысы Австралия футболының ең қасіретті оқиғаларының бірі саналады. Кейін «Хоторн» клубы өздерінің ең үздік ойыншысы аталымын оның құрметіне атады.
Peter Crimmins (8 July 1948 – 28 September 1976) was an Australian rules footballer who played for the Hawthorn Football Club in the Victorian Football League (VFL). "Crimmo" was known as a lightly built but courageous and skilful rover whose early passing from cancer is one of Australian football's saddest stories. Hawthorn subsequently named the club Best and Fairest award in his honour.
VFL мансабы
Кримминс 1948 жылы туған, Брайанның бес ұлының бірі, ол да VFL-де ойнаған, бір ойында қатысқан. Ол Ассампшн колледжінде білім алған және Виктория футбол скауттарының назарын өзінің шебер және батыл ойын стилімен тез тартып алды, бірде мектептің ересектер командасы үшін жүгіріп, он гол соқты. Питер Хоторнды таңдады, себебі оның әкесі сол кезде Хоторнда орналасқан полиция қызметкері болған. Жақындағы матчтарда жақсы форма көрсеткен Кримминс 1966 жылғы VFL маусымының ашылу ойынына таңдалған бес Хоторн ойыншысының бірі болды. Питер МакКеннаның он екі гол соққан ойынында Кримминс өзі екі гол соқты. "The Age" газеті Кримминс сәл жеңіл көрінгенін, бірақ үлкен батылдық танытқанын жазды. 1971 жылғы VFL финалдық матчында Кримминс алаңдағы ең үздік ойыншылардың бірі болды, Хоукс жеті ұпаймен Сент-Килданы жеңіп, артта қалып кеткен еді. 1973 жылдың соңында Дэвид Паркин капитандықтан бас тартты, ал Питер Кримминс оның орнына сайланды.
Crimmins was born in 1948, one of five sons to father Bryan, who had also played in the VFL, appearing in one game for He was educated at Assumption College and quickly gained attention of Victorian football scouts with his skilful and fearless style of play, on one occasion kicking ten goals roving for the school's senior team. Peter chose Hawthorn as his father was a policeman stationed at Hawthorn at the time. Showing good form in the practice matches, Crimmins was one of five Hawthorn debutantes chosen for the opening game of the 1966 VFL season. In a game best remembered for 's Peter McKenna kicking twelve goals, Crimmins kicked two himself. The newspaper The Age said Crimmins looked a little light but showed great courage. In the 1971 VFL Grand Final, Crimmins was among the best players afield as the Hawks came from behind to defeat St Kilda by seven points. At the end of 1973, David Parkin stood down as captain; Peter Crimmins was elected to the position in his place.
Қатерлі ісік диагнозы
1974 жылғы VFL маусымы аяқталғаннан кейін Кримминсқа ұрық безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылды. 1975 жылы жасалған операциядан және екі рет химиотерапиядан кейін ол қайтадан ойнауға тырысты, 5 резервтік матч, соның ішінде бір финалдық ойыннан кейін 1975 жылғы VFL Grand Final-да ойнауға дайын екенін мәлімдеді. Таңдау комитеті мен «Хоторн» командасының жанкүйерлері оның ойнауы керек пе, жоқ па деген мәселеде екіге бөлінді. Ақырында, матч комитеті оны ойынға жібермеуге шешім қабылдады, бапкер Джон Кеннеди оның денесіне соққы тисе, денсаулығына зиян келтіруі мүмкін деп қорқыныш білдірді. Кейін ол былай деді: «Бұл өте қиын болды, бұл ерекше жағдай еді – Питер ойнағысы келді. Комитет екіге бөлінді. Ол ойнамады. Егер ол ойнағанда не болар еді, білу мүмкін емес». «Хоторн» командасы Солтүстік Мельбурнға қарсы өткен финалда жеңіліске ұшырады.
At the completion of the 1974 VFL season, Crimmins was diagnosed with testicular cancer. After surgery and two bouts of chemotherapy in 1975, he attempted to make a return, declaring that he was fit to play in the 1975 VFL Grand Final after playing 5 reserve games, including one final. Both the selection committee and Hawthorn's supporters were divided over whether he should play. Ultimately, the match committee decided against playing him in the game, with coach John Kennedy admitting they were fearful a knock could affect him. As he explained later: "It was very hard, it was a unique situation Peter wanted to play. The committee was divided. He didn't play. We'll never know what might have happened if he had played." The Hawks lost the Grand Final to North Melbourne.
Криммоның тостағаны
Келесі жыл бойы Кримминнің денсаулығы тағы нашарлады, бірақ маусым соңында Хоторн 1976 жылғы VFL Grand Final үшін Солтүстік Мельбурнмен қайтадан кездесті. Осы кезде Кримминс төсекке жатып, тіпті ойынға да бара алмады. 1977 жылға дейін Grand Final тікелей эфирде көрсетілмегендіктен, ол тек радиодан тыңдауға мәжбүр болды. Хоторн ойыншылары алаңға түсер алдында Кеннеди Кримминстің клубқа жіберген телеграммасын оқыды: "Сендерге және барлық жігіттерге сәттілік тілеймін. 100 минут ұзақ, қиын болады, бірақ соңына дейін жетесіңдеріңе сенімдімін. Құрметпен, Питер Кримминс". Кеннеди ойыншыларын "Кішкентайдың арқасы үшін жасаңдар" деп шақырып, кейіннен командасының ешқашан жеңілмейтініне сенінді. Оларды баспасөз фотографы сүйреп жүрді және газеттерде Кримминстің әлсіреген, жатып қалған, бірақ қуанышты күлкісімен премьерлік кубокты ұстап тұрған, шаттанған командаластарымен бірге суреті жарияланды. Хоторн және футбол қауымдастығында бұл жеңіс Кримминстің шабыттандырған рөлінің құрметіне "Криммоның кубогы" деп белгілі болды.
Throughout the next year Crimmins health deteriorated again, but by the end of the season Hawthorn was again facing North Melbourne for the 1976 VFL Grand Final. By this stage Crimmins was confined to his sickbed, unable to even attend the game, and with live television broadcasts of the Grand Final not introduced until 1977, he was reduced to merely listening to it on the radio. Just before the Hawthorn players took the field Kennedy read out a telegram which Crimmins had sent to the club, saying "Good luck to you and all the boys. It will be a long, hard, 100 minutes but I am sure you will be there at the end. Regards, Peter Crimmins." Kennedy implored his players to "Do it for the little fella", and later stated that he believed his team was never going to lose. A press photographer accompanied them and a famous photo was published in the newspapers showing a wasted, reclining, yet beaming Crimmins holding the premiership cup surrounded by his jubilant teammates. The premiership victory became known around Hawthorn and in the football community as 'Crimmo's Cup' in recognition of the inspiration Crimmins provided to his team.
5 саны
Кримминстің 5-нөмірі оның қайтысынан кейін тоқтатылды, егер оның ұлдарының бірі «Шаяқтар» командасы үшін ойнаса, сол нөмірді қайта қолдану жоспарланған еді. Бұл мүмкін болмайтыны анық болған соң, отбасы жейдеге қайта айналым беру туралы шешім қабылдады, ал Кримминстің ең жақсы қасиеттерін көрсететін ойыншыны таңдауды отбасы өздеріне алды. 1993 жылы Энди Коллинс бұл жейдемен марапатталды. 1997 жылы Дэниел Харфордқа жейде табысталды. 2004 жылы Сэм Митчеллге бұл жейде берілді, ол осы жейдемен төрт чемпиондық титул жеңіп, соның біреуінде капитан болды, сондай-ақ бес рет Питер Кримминс медалін жеңіп алды – бұл оның құрметіне аталған «Хоторн» командасының үздік ойыншысы сыйлығы. Митчелл 2016 жылы клубтан кеткеннен кейін, жейде Райан Бертонға берілді, ал 2018 жылы оның ауысуынан кейін Джеймс Ворпелге табысталды. Кримминстің жейдесі 2005 жылы клуб Гленферри Овалдан кеткенге дейін кеңес залында ілініп тұрды. Содан кейін ол Уэверли Парктегі кеңес залына көшірілді, қазір ол «Хоторн» мұражайында сақталуда.
Crimmins' number 5 was retired following his death, with the plan to bring the number back in the event one of his sons was able to play for the Hawks. Once it became clear this would not happen, a decision was made by the family to return the jumper to circulation, with the family choosing the player who best exemplified Crimmins to wear the number. In 1993, Andy Collins was awarded the jumper. In 1997, the jumper was awarded to Daniel Harford. In 2004, the jumper was awarded to Sam Mitchell, who would go on to wear the jumper in four premierships, one as captain, and to five Peter Crimmins Medals, the Hawthorn Best and Fairest that was renamed in his honour. Following Mitchell leaving the club in 2016, the jumper was awarded to Ryan Burton, and following his trade to in 2018, James Worpel was awarded the jumper. Crimmins' jumper was hung in the boardroom at Glenferrie Oval until the club left in 2005. It was then moved to the boardroom at Waverley Park, and it now is situated in the Hawthorn museum.