Хелене Айлон: Америкалық экофеминист суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Helène Aylon
Хелене Айлон (1931-2020) – американдық экожәне феминист суретші, педагог. Оның туындылары процестік өнер, ядролық қарсылық және "Құдай жобасы" сияқты кезеңдерге бөлінеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мультимедиа және экофеминист суретшісі (1931–2020)
American multimedia and eco feminist artist (1931–2020)
Хелен Айлон (туған тегі Гринфилд; 4 ақпан 1931 – 6 сәуір 2020), американдық мультимедиа, экофеминист суретшісі және педагог. Оның шығармашылығы үш кезеңге бөлінеді: процесс өнері (1970-ші жылдар), ядролық қаруға қарсы өнер (1980-ші жылдар) және еврей Киелі кітабы мен басқа да орнықты дәстүрлерге феминистік тұрғыдан жасалған сын – The G d Project (1990-шы жылдар мен 2000-шы жылдардың басында). 2012 жылы Айлон «Барлығы ашыққа шығарылуы керек: менің еврей діншіл қыздығым, феминист суретші ретіндегі өмірім» атты кітабын жариялады. Ол Shulamith қыздар мектебінде бастауыш сыныпты оқыды, ал орта мектепте Мидрашада білім алды; алайда Айлон бастапқыда Манхэттендегі Музыка және өнер орта мектебіне түсуді қалаған. Айлон күйеуі раввин қызмет еткен Монреальге бірден көшіп кетті. Екі жылдан кейін ол Натаниэль Фиш атты ұл және Рене Эмунах атты қызға ана болды. Айлон екінші баласын күткен кезде олар Бруклинге қайтып келді. Мандель Фишке 1956 жылы рак диагнозы қойылды және ол бес жылдан кейін қайтыс болды; Айлонға 30 жас болған. Ол 1961 жылы Нью-Йорктегі Өнер студенттері лигасы мен 1962 жылы Бруклин мұражайының өнер мектебінде оқыды.
Helène Aylon (née Greenfield; February 4, 1931 – April 6, 2020), was an American multimedia, eco feminist artist, and educator. Her work can be divided into three phases: process art (1970s), anti nuclear art (1980s), and The G d Project (1990s and early 2000s), a feminist commentary on the Hebrew Bible and other established traditions. In 2012, Aylon published, Whatever Is Contained Must Be Released: My Jewish Orthodox Girlhood, My Life as a Feminist Artist. She attended grade school at Shulamith School for Girls and her high school education was at the Midrasha; Aylon, however, originally wanted to attend The High School of Music and Art in Manhattan. Aylon moved immediately to Montréal, where her husband served as a rabbi. After two years, she gave birth to a son, Nathaniel Fisch, followed by a daughter, Renee Emunah. The couple returned to Brooklyn while Aylon was pregnant with her second child. Mandel Fisch was diagnosed with cancer in 1956 and died five years later; Aylon was 30. She studied at the Art Students League of New York in 1961; and the Brooklyn Museum Art School in 1962.
Оқыту және феминизм
Кейіннен ол Сан-Франциско мемлекеттік университетінде және Оклендтегі Калифорния өнер және қолөнер колледжінде сабақ берді. 1980 жылы Айлон Антиохия колледжінің әйелдер зерттеуі бойынша магистр дәрежесін алды. Айлон бұл жұмысты "өте ылғалды, құштарлық тудыратын процесс өнері" деп сипаттады. Бұл жұмыс әлемді ядролық соғыстан құтқаруға жасалған әрекеттің символы болған "жедел жәрдем машинасы" (өзгертілген U Haul фургоны) құрамында болды. "Жердегі жедел жәрдем" көлігін пайдаланып, Айлон АҚШ-тың стратегиялық әуе қолбасшылығының ядролық базаларынан, уран кендерінен және ядролық реакторларынан топырақ жинады. Ол топырақты жастыққа салып, 1982 жылғы 12 маусымда ядролық қарусыздану жөніндегі екінші арнайы сессияда Біріккен Ұлттар Ұйымында демонстрация үшін пайдаланды. Көрермендер алдында жастықтар Ральф Банч паркінің сатыларынан әскери таспалармен төмен түсірілді. 1992 жылы Суық соғыстың аяқталуын тойлау үшін ол Нью-Йорктегі Бруклин көпірінің тірегінде тұқымға толы жедел жәрдем машинасын орнатты. Алдыңғы жобалардан қалған жастық қаптары орнатудың айналасына ілінді. 1985 жылы Айлон Хиросима мен Нагасакиге атом бомбасы тасталғанның 40 жылдығын атап өту үшін Жапонияға сапарлады. Бұл екі қалаға қарай өзен арқылы тұқым, астық, дәнді және бамбук салынған қаптар жіберілді. 1995 жылы Айлонның "Хиросима мен Нагасакиге жол тартқан екі қап" видеосы Таймс-сквердегі Sony Jumbotron экранында көрсетілді.
She subsequently taught at San Francisco State University, and the California College of Arts and Crafts in Oakland. In 1980, Aylon received a M. A. degree in women's studies from Antioch College/West. Aylon described this work as "very wet, orgasmic process art." This work consisted of an "ambulance" (a converted U Haul van) that symbolized an attempt to save the world from nuclear war. Using the Earth Ambulance, Aylon gathered dirt from Strategic Air Command nuclear bases, uranium mines, and nuclear reactors from across the United States. She stuffed the dirt into pillowcases and used them in a demonstration at the United Nations during the Second Special Session on Nuclear Disarmament on June 12, 1982. In front of a group of spectators, the pillowcases were carried down the steps of Ralph Bunche Park on army stretchers. In 1992, to celebrate the end of the Cold War, she installed a seed filled ambulance at the Brooklyn Bridge Anchorage, an alternative space in New York City. Pillowcases from previous projects were hung around the installation. In 1985, Aylon traveled to Japan to mark the 40th anniversary of the atomic bombing of Hiroshima and Nagasaki. Floating sacks of seeds, grain, pods, and bamboo were sent down the rivers towards those two cities. In 1995, Aylon's video of the "two sacs en route" to Hiroshima and Nagasaki was shown on the Sony Jumbotron in Times Square.
Құдай жобасы
1961 жылы Айлонның күйеуі қайтыс болғаннан кейін ол Мұсаның бес кітабындағы патриархалдық ұғымдарды қабылдамаған реформацияланған иудаизм идеясын дамыта бастады. 1990 жылдары Айлон екі онжылдыққа созылған тоғыз бөлімді «The G d Project» жобасында жұмыс істей бастады. Жобаның алғашқы туындысы – «Құдайдың азат етілуі» Мұсаның бес кітабын ағылшын және еврей тілдерінде қамтиды, олар барқытпен қапталған тұғырларда орналасқан. Әр беті мөлдір пергаментпен жабылған. Көрме кезінде пергамент беттерін жазған дыбыс жазылып, үнемі қайта ойнатылды. Айлон Тораның 54 бөлімін Мұсаның бес кітабымен қатар қабырға бойындағы шыны сөрелерге орналастырды және оның пікірінше, патриархалдық көзқарастарды білдіретін сөз тіркестерін қызғылт түспен белгіледі. Бұл жұмыс алғаш рет 1996 жылдың наурыз айында Арманд Хаммер өнер мұражайындағы «Тым еврей ме? Дәстүрлі үлгілерге қарсы тұру» көрмесінде көрсетілді. Көрме барысында Айлон жергілікті раввиндерді келіп, жұмысын талқылауға шақырды. 1997 жылы ол «Құдай жобасының» екінші туындысын аяқтады, ол агуна мәртебесіндегі әйелдерге арналған: ажырасқан күйеулері оларға еврей дінінде ажырасу рәсімін – гетті бермейді, осылайша олардың қайтадан үйленуіне кедергі келтіреді. Мұнда әйелдердің «таза еместігі» және «құрметтілігі» туралы айтылған Тора мәтіндері де бар. 1998 жылы Айлон серияның үшінші туындысын жасады – «Менің жазбаларым», ол 54 бос 8,5 × 11 дюймдік блокноттардан тұрады, олар бағандар тобын құрайды. Қара мұқабалы жабық блокноттар қара бағандарды, ал ашық блокноттар ақ бағандарды құрайды. Айлонның еврей қыздар мектебінен түсірілген суреттері блокноттарға проекцияланды. Бұл жұмыс «Раши ханым мен Маймонид ханымға арналған, әрине олардың айтары бар» деп аталады және әйелдердің білім мен білімге қатысуының жетіспеушілігі туралы мәлімдеме жасау мақсатында жасалды. 1999 жылы Айлон серияның төртінші туындысын – «Эпилог: Анама жалғыз» атты жұмысын жасады. Бұл жұмыста екі ашық Киелі кітапты жабудан қорғайтын және оларды жабылуға мүмкіндік бермейтін етіп орнатылған, екі метр ені бар орындық бар. Киелі кітаптардың соңғы тарауларындағы баталар мен қарғыстар қызғылт түспен белгіленген. Бұл жұмыста Айлон айлық қан кетуді бейнелеу үшін ақ төсекке жылжымалы суреттерді проекциялады, ал дауыстық жазбалар кезеңдер мен ритуалдық ванналар арасындағы күту уақытын санады. 2002 жылы Айлон серияның жетінші туындысын – «Бөлініс орнатылды, бірақ қызмет бастала алмайды» атты жұмысын аяқтады. Бұл жұмыста цициттен жасалған қабырға және Батыс қабырғасының үлкен фотокөшірмелері бар. 2005 жылы ол «Күрескендерге бір ерекше күреске назар аудару арқылы мағынаның тағы бір қабатын қосты. Лоттың әйелі және мен оған есім бердім». Бұл Аилонның айтуынша, еврейше «атын» білдіретін Хашмесхела деген ат. Бұл жұмыста үш баспалдақпен ағаштан жасалған платформада үш орындық бар, олардың үстінде екі қызыл жастық жалаушасы мен «Біз Құдайға сеніп отырмыз» деген қызыл сызықпен үш белгі бар. Өтініш берушілердің орындықтары баспанаға қарайды.
After the death of Aylon's husband in 1961, she began to develop an idea of reformed Judaism which rejected the patriarchal notions in the Five Books of Moses. In the 1990s, Aylon began work on The G d Project, a nine part project that spanned two decades. The first work in the project, The Liberation of G d, contains the five books of Moses, in English and Hebrew, which sit on velvet covered stands. Each page is covered in translucent parchment. The sound of turning parchment pages was recorded and played in a loop while the work was on exhibition. Aylon placed the 54 sections of the Torah on glass shelves along a wall, adjacent to the five books of Moses, and used a pink highlighter to mark phrases that, according to her, convey patriarchal attitudes. The work was first exhibited in Too Jewish? Challenging Traditional Identities at the Armand Hammer Museum of Art in March 1996. During the exhibition, Aylon formally invited area rabbis to visit and discuss her work. In 1997, she completed The Women's Section, the second work in The G d Project, which is dedicated to women with the marital status of agunah: whose estranged husbands do not grant them a Jewish religious divorce called a Get, making it impossible for them to remarry. Included are texts from the Torah that speak of women's "impurity" and "virginity." In 1998, Aylon created the third work in the series, My Notebooks, which consists of 54 blank 8.5 × 11″ notebooks that form a group of columns. The closed notebooks, with their dark covers, form black columns; the open notebooks form white columns. A transparency of Aylon's photographs from a Jewish girls' school is projected across the notebooks. The work is "Dedicated to Mrs. Rashi and to Mrs. Maimonides, for surely they have something to say" and was intended to be a statement on women's lack of scholarship and participation in education." In 1999, Aylon created Epilogue: Alone With My Mother, the fourth work in the series. This work features a seven foot wide alcove with a pew, facing a stand with two open Bibles fixed in a way that stops them from closing. In the Bibles the blessings and curses of the last chapters of Deuteronomy are highlighted. In this work, Aylon projected shifting images onto a white bedsheet to represent menstrual impurity, while a cascade of voice recordings counted the waiting times between periods and ritual baths. In 2002, Aylon completed The Partition Is in Place, But the Service Can't Begin, the seventh work in the series. In this work there is a wall made of tzitzit and large photocopies of the Western Wall. In 2005 she "added another layer of meaning to the Wrestlers by focusing on one particular wrestling fore mother Lot's Wife and I gave her a name." That name was Hashemshela, which according to Aylon means "her name" in Hebrew. In the work a wooded platform with three steps holds three chairs with tzitzit dangling from them, flanked by two pink pillowcase flags and three signs with pink dashes that read "In G d We Trust." A petitioner's bench faces the bet din.
Қоғамдық жинақтар және танылу
Айлонның туындылары Уитни мұражайының, Көркем өнер мұражайының, Сан-Франциско Көркем өнер мұражайының және еврей мұражайының тұрақты коллекцияларында сақталады. Ол Ұлттық өнер қоры, Поллок-Краснер қоры, Нью-Йорк штатының өнер жөніндегі кеңесі және Нью-Йорк өнер қорынан гранттар алды.
Aylon's work is in the permanent collections of the Whitney Museum, Museum of Modern Art, San Francisco Museum of Modern Art, and Jewish Museum. She was the recipient of grants from the National Endowment for the Arts, Pollock Krasner Foundation, New York State Council for the Arts, and New York Foundation for the Arts.