Үнді субконтиненті мұсылман аристократиясының киім-кешегі
Sherwani
Шервани – Үнді субконтинентінің мұсылман аристократиясының киімі. 19 ғасырда парсылық балабадан және батыс стилінен пайда болған. Тарихы, стилі туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді субконтинентінің мұсылман аристократиясының киім-кешегі
Attire of the Muslim Aristocracy of the Indian Sub Continent
Шервани – Оңтүстік Азиядағы ерлер киетін ұзын жеңді сырт киім. Батыс халаты сияқты, ол белге жақын тігілген, бірақ белі тартылған; тізеден төмен түсіп, алдыңғы жағы түймелі болады. Ол жағасыз, көйлек стиліндегі жағасымен немесе қытай жағасы сияқты тік жағасымен болуы мүмкін. Ол 19 ғасырда Үнді субконтинентінде кешкі Моғол дәуірінің сырт киімі – ангарханың (өзі парсылық балабадан дамыған) батыс стиліндегі түймелі алдыңғы бөлігімен дамуы нәтижесінде пайда болды.
Sherwani is a long sleeved outer coat worn by men in South Asia. Like the Western frock coat, it is fitted, with some waist suppression; it falls to below the knees and is buttoned down the front. It can be collarless, have a shirt style collar, or a stand up collar in the style of the Mandarin collar. It evolved in the Indian subcontinent in the 19th century as a result of the outer garment of the late Mughal period, the angarkha—itself evolved from the Persian cape, balaba—being given a western style with a button down front.
Этимология
Киімнің атауы, ықтимал, қазіргі Әзірбайжанның Ширван немесе Шерван аймағынан шыққан, себебі осы аймақтың халықтық киімі (Чохка) шерваниге ұқсас. Осылайша, киім орта ғасырлардағы түркі-парсы мәдени жақындығының этномәдени байланыстары нәтижесінде кавказдық киімнің моғолдануынан туындаған нұсқа да болуы мүмкін.
The name of the attire is plausibly derived from Shirvan or Sherwan, a region of present day Azerbaijan, due to the folk dress of that area (Chokha) which resembles the sherwani. Therefore, the garment may also be a Mughalized derivative of the Caucasian dress due to the ethnocultural linkages of Turco Persian affinity during the Middle Ages.
Тарих
Шервани 18 ғасырда Оңтүстік Азияда пайда болды, ал 19 ғасырдың соңында кеңінен қолданысқа енді. Бұл киім британдық билік кезінде мұсылман аристократиясымен байланысты болған. Эмма Тарлоның сөзінше, шервани парсылық плащтан (балаба немесе чапкан) дамыған, ол біртіндеп үнді пішінін (ангарха) алды және еуропалық модаға сәйкес, алдыңғы жағында түймелері бар шерваниге айналды. Бұл киім 19 ғасырдағы Британдық Үндістанда солтүстік Үндістанның аймақтық Моғол дворялары мен патшаларының еуропалық стильдегі сарайлық киімі ретінде пайда болды, содан кейін 19 ғасырдың соңында кеңінен қолданысқа енді. Ол алғаш рет 1820 жылдары Лакхнауда пайда болды. Бұл киім Үндістан субконтинентінің қалған патшалық отбасылары мен аристократиясы, ал кейіннен жалпы халықтың мерекелік кезде киетін дәстүрлі киімнің жетілдірілген түрі ретінде қабылдады.
The sherwani originated in the 18th century in South Asia, before being more generally adopted in the late 19th century. It was originally associated with Muslim aristocracy during the period of British rule. According to Emma Tarlo, the sherwani evolved from a Persian cape (balaba or chapkan), which was gradually given a more Indian form (angarkha), and finally developed into the sherwani, with buttons down the front, following European fashion. It originated in 19th century British India as the European style court dress of regional Mughal nobles and royals of northern India, before being more generally adopted in the late 19th century. It appeared first at Lucknow in the 1820s. It was gradually adopted by the rest of the royalty and aristocracy of the Indian subcontinent, and later by the general population, as a more evolved form of occasional traditional attire.
Сипаттама
Шервани парсылық балаба немесе чапканнан шыққан және еуропалық мода үлгісімен алдыңғы жағы түймелі шерваниге айналды. Шервани – ақсүйектердің мәртебесі мен әдеп-ғұрыптарын көрсететін киім. Бұрын түрік және парсы тегіндес ақсүйектердің сарай киімі болған. Қазір ол Пәкістан еркектерінің ұлттық киімі. Шервани кигенде патшалық мәртебе сезіледі.
The sherwani evolved from a Persian cape (balaba or chapkan) and was developed into the sherwani, with buttons down the front, following European fashion. The sherwani signified the dignity and etiquette of the nobility, and it used to be the court dress of the nobles of Turkish and Persian origin. It is the national dress of Pakistan for men. A sherwani carries a regal feel.
Үндістан
Үндістанда әдетте ачкан киіледі, ол шерваниден әлдеқайда қысқа. Ачканды қысқы мерекелік шараларда, әсіресе Раджастан, Пенджаб, Дели, Джамму, Уттар-Прадеш және Хайдарабад тұрғындары киген. Ачкан көбінесе индуистермен байланысты, ал шервани тарихи тұрғыдан мұсылмандардың арасында басым болған және қазір де солай. Екі киімнің де маңызды ұқсастықтары бар, бірақ шерванилер әдетте жамбас тұсында кеңейтілген, ал ачкан қарапайым шерваниге қарағанда ұзын болады. Кейіннен ачкан Неру курткасына айналды, ол қазір Үндістанда танымал. Үндістанда ачкан немесе шервани көбінесе төменгі киім ретінде чуридармен бірге тағылады.
In India, the achkan has been generally worn, which is much shorter than the sherwani. The achkan was worn on formal occasions in winter, especially by those from Rajasthan, Punjab, Delhi, Jammu, Uttar Pradesh and Hyderabad. The achkan is generally associated with the Hindus while the sherwani was historically and is still favored by Muslims. The two garments have significant similarities, though sherwanis typically are more flared at the hips and achkans are lengthier than simple sherwanis. The achkan later evolved into the Nehru Jacket, which is now popular in India. In India, the achkan or sherwani is generally worn in combination with the churidar as the lower garment.
Бангладеш
Бангладеште шерваниді адамдар тойлар мен Құрбан айт сияқты ресми шараларда киеді.
In Bangladesh, the sherwani is worn by people on formal occasions such as weddings and Eid.
Пәкістан
Пәкістан тәуелсіздік алғаннан кейін Мұхаммед Әли Джинна жиі шервани киіп жүрді. Одан кейін Пакистан президенті мен премьер-министрі сияқты көптеген адамдар мен мемлекеттік қызметкерлер мемлекеттік және ұлттық мерекелерде шалбар-камиздің үстінен ресми қара шервани кие бастады. Генерал Мұхаммед Зия-ұл-Хак барлық офицерлерге мемлекеттік және ұлттық мерекелерде шервани киюді міндетті етті.
After the independence of Pakistan, Muhammad Ali Jinnah frequently wore the sherwani. Following him, most people and government officials in Pakistan such as the President and Prime Minister started to wear the formal black sherwani over the shalwar kameez on state occasions and national holidays. General Muhammad Zia ul Haq made it compulsory for all officers to wear sherwani on state occasions and national holidays.
Шри-Ланка
Шри-Ланкада шервани британдық отаршылдық дәуірінде Мудалиярлар мен алғашқы тамил заң шығарушыларының ресми киімі ретінде кең таралған.
In Sri Lanka, Sherwani was generally worn as the formal uniform of Mudaliyars and early Tamil legislators during the British colonial period.
Қазіргі шеруанилер
Шервани көбінесе Пәкістан, Үндістан және Бангладеш елдерінде тағайындалады. Бұл киімдер әдетте күрделі кестелермен немесе ою-өрнектермен безендіріледі. Шервани кию салтының басты айырмашылығы - төменгі киімнің таңдалуы: Үндістанда көбінесе чуридар немесе пижамамен кисе, Пәкістан мен Бангладеште шалбармен киеді. Пәкістандық журналист, кинорежиссер және қоғамдық белсенді Шармин Обайд Чиной 2012 және 2015 жылдары «Үздік қысқа метражды деректі фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын алғанда шервани киген болатын.
Sherwanis are mostly worn in Pakistan, India and Bangladesh. These garments usually feature detailed embroidery or patterns. One major difference between sherwani wearing habits is the choice of lower garment: while in India it is mainly worn with churidars or pyjamas, in Pakistan and Bangladesh it is mainly worn with a shalwar. Pakistani journalist, filmmaker and activist, Sharmeen Obaid Chinoy appeared in sherwani when she won the Academy Award for Best Documentary Short Film in 2012 and 2015.