Роберт Феллмет: Американдық заңгер және қоғамдық мүдделерді қорғаушысы

Роберт Феллмет – американдық заңгер, Сан-Диего университетінің профессоры, қоғамдық мүдделер институтының директоры. Биографиясы, білімі туралы ақпарат.

28 мин оқу

100%

Дереккөз: Robert Fellmeth — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық ғалым Роберт ("Боб") Феллмет – американдық заңгер. Ол Сан-Диего университетінің құқық мектебінде тұрақты профессор, қоғамдық мүдделердегі құқық саласындағы Price төрағасы, сондай-ақ Қоғамдық мүдделерді қорғау орталығы мен Балалардың құқықтарын қорғау институтының атқарушы директоры.

Білім

Феллмет Гавайи штатындағы Оаху аралындағы Каилуа орта мектебінде оқыды. 1962 жылы студенттік кеңестің президенті болып сайланды және 1963 жылы мектепті бітірді. Кейіннен Феллмет 1967 жылы Стэнфорд университетін AB cum laude дәрежесімен, ал 1970 жылы Гарвард университетін JD дәрежесімен аяқтады. Гарвардта оқып жүргенде ол заң мектебінің Азаматтық құқықтар және азаматтық бостандықтар зерттеу комитетіне төрағалық етті және Гарвард азаматтық құқықтар мен азаматтық бостандықтар заң журналының алғашқы нөмірлері бойынша жұмыс істеді.

Тұтынушылардың мүдделерін қорғау

Гарвард заң мектебінде оқып жүрген кезінде Феллмет 1960 және 70-жылдардағы тұтынушылар қозғалысының бөлігі ретінде тұтынушылар қорғаушысы Ральф Надермен бірге жұмыс істейтін "Надердің шабуылшыларының" бірі болды. Ол 1968 жылы Федералды сауда комиссиясын зерттеген алғашқы 7 заң студентінің бірі болды және Федералды сауда комиссиясы туралы Надер есебінің үш авторларының бірі болды. 1969 жылғы жазда ол "Надердің шабуылшылары" деп аталған топты ұйымдастырды, қаржы жинады және зерттеушілерді 5 топқа бөліп, FDA, Ауыл шаруашылығы департаменті, ауаның ластануы мен судың ластануын бақылау және мемлекетаралық сауда комиссиясының (ICC) көлік ережелерін зерттеді. Нәтижесінде "Химикалық той", "Жоғалып бара жатқан ауа", "Судың шөлді жері", "Желді тігу" және "Мемлекетаралық саудадан бас тарту" сияқты кітаптар жарық көрді. Ол 7 заң студентінен тұратын ICC жобасын басқарды, нәтижесінде бірлескен авторлық кітап – "Мемлекетаралық саудадан бас тарту" (Гросман, 1969) жарық көрді. Осы кезеңде Life журналы бұл зерттеушілерді "Жалғыз қаңғыбас өз отрядын табады" деген мақаласында жариялады, суретте студенттер, соның ішінде Феллмет және команда жетекшілері, Капитолий сатыларында Надердің артында тұрғандай бейнеленді. Феллмет 1970 жылы Гарвард заң мектебін бітіргеннен кейін Надермен бірге жұмысын жалғастырды. Одан кейін ол Калифорниядағы жерді пайдалану саясатын зерттеуді жүргізді, бұл зерттеу Надердің Жауапты құқықты зерттеу орталығының қолдауымен жүзеге асырылды, нәтижесінде есеп жазылып, кейін "Жер саясаты" (Гросман, 1970) кітабы жарық көрді. 1971 жылдан 1973 жылға дейін ол осы орталықтың бөлігі ретінде Надер Конгресс жобасын басқарды. Бұл жоба Конгресс мүшелерінің әрқайсысы туралы 30-50 беттік шолуларды жасады, оларды жас журналистер мен журналистика студенттері жазды, ал штаттық және Конгресс округтеріндегі ерікті зерттеушілер қолдау көрсетті. Шолулар округтер туралы демографиялық мәліметтерді, сайлау қаржысын және сайлауалды уәделерді қамтыды, сондай-ақ мүшелердің комитет дауыстарын ертерек жариялады (бұрын көпшілікке оңай қол жетімді емес). Көптеген шолулар 1972 жылғы сайлаулардан аз уақыт бұрын тиісті Конгресс округтеріндегі газеттерде қысқаша түрде жарияланды. Конгресс жобасының шолу жазу бөлігін кейін Ұлттық автомобиль жолдары қауіпсіздігі басқармасының директоры, содан кейін ұлттық тұтынушылар мен қоғамдық мүдделер ұйымының президенті болған Джоан Клейбрук басқарды: "Қоғамдық азамат". Жоба сонымен қатар Конгрестің негізгі комитеттері туралы бес кітап жариялады, Феллмет жоба директоры болған Дэвид Прайс редакциялаған "Сауда комитеттері" кітабына үлес қосты, ол кейіннен Конгресс мүшесі болды. Жоба сонымен қатар "Кім Конгрессті басқарады" атты бестселлерді шығарды. Феллмет кітабына алғы сөз жазды, кітабының авторлығы Дэвид Цвик, Джеймс Фэллоус және Марк Грин арасында бөлінді. Феллметтің 1970-ші жылдардағы тұтынушылар қозғалысына қатысты жұмысы, соның ішінде Федералды сауда комиссиясы (FTC жақсартулар заңы) және жүк тасымалын реттеуді либерализациялау (Жүк тасымалын реттеуді либерализациялау туралы заң) саласындағы жұмысы ерекше атап өтуге лайық. Ол еркін нарық күштерін қайта жандандыруды қолдаған тұтынушылардың алғашқы жақтастарының бірі болды және кейде қозғалыс ішінде "консерватор" деп танылды. Ол және басқа "шабуылшылар" осы кезеңдегі тұтынушылардың қауіпсіздігі мен қоршаған ортаны қорғау заңдарымен байланысты. Феллмет Надердің өмірбаянында және тұтынушылар қозғалысының алғашқы жылдарында, соның ішінде жақында түсірілген "Ақылға сыймас адам" деректі фильмінде еске алынады.

While at Harvard Law School, Fellmeth became one of the original "Nader's Raiders," working as part of the consumer movement of the 1960s and '70s with consumer advocate Ralph Nader. He was one of the initial 7 law students investigating the Federal Trade Commission in 1968, and was one of three co authors of The Nader Report on the Federal Trade Commission. After its publication, he organized what was then called "Nader's Raiders" in the summer of 1969, raising funds and recruiting researchers divided into 5 groups examining the performance of the FDA, Department of Agriculture, air pollution and water pollution control and the transportation regulation of the Interstate Commerce Commission (ICC), respectively. Resulting books included The Chemical Feast, Vanishing Air, Water Wasteland, Sewing the Wind, and the Interstate Commerce Omission. He supervised the ICC project of 7 law students, resulting in a jointly authored book, The Interstate Commerce Omission (Grossman, 1969). During this period, Life Magazine featured these researchers in an article entitled "The Lone Ranger Gets a Posse" and picturing the students, including Fellmeth and the team directors, standing behind Nader on the Capitol steps. Fellmeth remained with Nader after graduation from the Harvard Law School in 1970. He then directed a study of land use policy in California, under the aegis of Nader's Center for Study of Responsive Law, producing a report and then the book: The Politics of Land (Grossman, 1970). From 1971 to 1973, he directed the Nader Congress Project as part of that Center. That Project produced 30 to 50 page profiles of every incumbent member of Congress, written by young journalists and journalism students, with support from volunteer researchers in the state capitols and Congressional districts. The profiles included demographics about districts, campaign finance details and campaign promises, and included early revelation of committee votes of members (previously not easily available publicly). Many of the profiles were published in summary form in newspapers in the relevant Congressional districts just prior to the 1972 elections. The profile writing part of the Congress Project was overseen by Joan Claybrook, later director of the National Highway Traffic Safety Administration and later president of the national consumer and public interest organization: Public Citizen. The Project also published five books about the major committees of the Congress, with Fellmeth contributing to The Commerce Committees book edited by Project Director David Price, later a member of Congress. The Project also produced the best seller Who Runs Congress. Fellmeth wrote the preface as project director, with the book's authorship divided among David Zwick, James Fallows, and Mark Green. Fellmeth's work related to the early consumer movement in the 1970s, including the Federal Trade Commission (the FTC Improvements Act) and the deregulation of trucking (the Surface Transportation Deregulation Act). He was one of the first consumer advocates to embrace restoration of free market forces – and at times was identified as the "conservative" within the movement. He and the other "Raiders" are associated with the consumer safety and environmental statutes of this period. Fellmeth is featured in the biographies of Nader and the early years of the consumer movement, including the recent documentary An Unreasonable Man.

Ақ жаға қылмыстары бойынша прокурор: 19731981

Феллмет 1973 жылы Конгресс жобасынан кейін Надер ұйымынан кетіп қалды. Сол жылы ол Сан-Диего округінде мемлекеттік прокурор болып қызмет ете бастады, 1981 жылға дейін мемлекеттік заңдарды облыстық прокурордың орынбасары ретінде жүзеге асырды, ақ жағалы қылмыстарға маманданды. 1974 жылы ол елдегі алғашқы монополияға қарсы және әділетсіз бәсекелестік заңдарын қорғайтын жергілікті прокуратура бөлімін құрды. Келесі жеті жыл бойы ол осыған байланысты істерді қарады. Соңғы екі жыл ішінде, 1979 жылдан 1981 жылға дейін, ол АҚШ прокурорының көмекшісі ретінде де тағайындалды – бұл мәртебе қылмыстық немесе азаматтық істерді штаттық немесе федералдық юрисдикцияда қарауға мүмкіндік берді. Осы кезеңде ол 22 монополияға қарсы және әділетсіз бәсекелестік ісін қозғадı. Жарияланған апелляциялық шешімдермен расталған істердің қатарында "People v. Mobile Magic" және "People v. National Association of Realtors" болды, нәтижесінде ұлттық, мемлекеттік және жергілікті жылжымайтын мүлік агенттерінің кәсіподақтарына қатысты заңсыз байланыстар мен баға белгілеу бойынша жауапкершілік тағайындалды. Осы кезеңде Феллмет Ұлттық округтік прокурорлар қауымдастығының колледжінде және Ұлттық сот колледжінде (АҚШ Жоғарғы Сотының федералды және мемлекеттік сот судьяларын даярлау үшін Невада штатының Рино қаласында құрған оқу орны) монополияға қарсы және әділетсіз бәсекелестік тақырыптарын оқытты. Сонымен қатар, ол Калифорнияның әділетсіз бәсекелестік заңдарын қайта жазу үшін Калифорнияның округтік адвокаттар қауымдастығымен жұмыс істеді. Төрт түзетуді сол кездегі мемлекеттік заң шығарушы Алан Сиероти енгізді, ол заңды Азаматтық кодекстің 3369-бабынан көшіріп, оны Ca. Bus. & Profs. Code 17200 және одан кейінгі бөлімдердегі қазіргі түріне дейін кеңейтті. Кейінгі жылдары ол заңның орындалуын алдымен прокурор, содан кейін жеке азаматтық кеңесші ретінде, ал соңғы жиырма жылда Қоғамдық мүдделерді қорғау орталығы арқылы қоғамдық мүдделерді қорғаушы ретінде жүзеге асырды. 1993 жылдан кейін ол өзінің құрастыруына қатысқан Әділетсіз бәсекелестік туралы заңның талапкер адвокаттар тарапынан заңсыз пайдалануына алаңдады. Ол топтық іс жүргізу заңдарының кейбір тиісті процестік элементтерін талап ету үшін реформаларды ұсынды, бұл бір ғана қылмыс үшін бірнеше немесе жалған сот ісін болдырмау үшін қажетті шара еді. 1995-1998 жылдары реформаларды қарастыру үшін мемлекеттік заң шығарушы орган оны өзінің "Заңдарды қайта қарау комиссиясына" арнайы кеңесші етіп тағайындады. Оның ұсыныстарына "жалпы жұртшылық" үшін іс қозғаған адамның типтік құрбан ретінде танылуы және жұртшылықты "тиісті түрде білдіруі" (мысалы, қатысы бар адвокаттармен орынсыз қарым-қатынаста болмауы және мүдделер қақтығысы болмауы), "опт-аут" мүмкіндігі үшін Бас прокурордың кеңсесі арқылы жұртшылыққа тиісті хабарлама және тиісті жариялау берілуі және сот барлық істерді және келісімдерді тиісті процестің сақталуы мен әділеттілігі үшін қарауы керек еді. Бұл шаралар, Феллмет өзінің қорытынды баяндамасында, заң бұзушылықтарды шектейді және істерге тиісті түпкіліктілік береді деп дәлелдеді. Алайда оның реформаларына сақтандыру индустриясы да, сот адвокаттары да қарсы болды, ал заң шығарушы оларды жоқ проблемаларды шешу деп қабылдамады. Үш жылдан кейін Беверли-Хиллстегі Тревор заңгерлік тобы және басқа да бірнеше фирмалар оның алдын ала айтқандай, кеңінен орын алған заң бұзушылықтарды жасай бастады. Яғни, заң фирмалары жүздеген формалық іс қозғады, әсіресе автомобиль жөндеу фирмаларына, маникюр салондарына және мейрамханаларға қарсы техникалық бұзушылықтар үшін және төлем талап ету, ешқандай түпкілікті немесе res judicata болмады, бұл басқа да талаптарды болдырмайтын еді, және соттың адвокаттардың талап еткен және төленген ақыларын қарауы болмады. Мемлекеттік адвокаттық алқа қатысқан адвокаттарға қарсы тәртіптік іс-қимыл жасады, ал Феллмет адвокаттық алқаның "сарапшы куәгерлерінің" бірі ретінде осы айыптаулар бойынша ұсталды, бұл ақырында құқық бұзушы адвокаттардың көпшілігін заңгерлік алқасынан шығарды. Алайда, бұл заң бұзушылықтар Калифорнияның Әділетсіз бәсекелестік заңын шектеу үшін өнеркәсіпті жұмылдырды. 2004 жылы олар Fellmeth ұсынған өзгерістерден әлдеқайда асып түсетін 64-жобаны ұсынды және ол қарсылық білдірген шектеулерді енгізді. Бұл шара 59% -дан 41% -ға дейін маржамен қабылданды және Феллмет ұсынғаннан тыс және оның сол кездегі қарсылығында топтық талаптарды толық қамтыды. Бұл ұсыныс адал емес бәсекелестіктен тікелей қаржылық шығынды қамтымайтын кез келген істің қаралуын тоқтатты. Осылайша, денсаулық, қауіпсіздік, жеке өмірге қатысты мәселелер және қоршаған ортаға зиян келтіру сияқты құқық бұзушылықтар енді заңның қолданыс аясына кірмейді.

Fellmeth left the Nader organization after the Congress Project in 1973. That same year he began service as a public prosecutor in San Diego County, enforcing state law as a deputy district attorney until 1981, specializing in white collar crime. In 1974, he started the nation's first dedicated local prosecution unit enforcing antitrust and unfair competition statutes. For the next seven years he filed related cases. For the last two of those years, from 1979 to 1981, he was cross commissioned also as an Assistant United States Attorney – a status that allows the filing of criminal or civil cases in either the state or federal jurisdiction. Over this period, he prosecuted 22 antitrust and unfair competition cases. Those reported (with published appellate decisions) included People v. Mobile Magic and People v. National Association of Realtors, with a resulting judgment of liability for per se unlawful tie in and price fixing offenses against the national, state and local realtor trade associations. During this period, Fellmeth taught antitrust and unfair competition subject areas at the College of the National Association of District Attorneys, and at the National Judicial College (the training facility in Reno, Nevada created by the U. S. Supreme Court for the training of federal and state court judges). He also worked with the California District Attorneys' Association to rewrite the unfair competition laws of California. Four amendments were introduced by then state legislator Alan Sieroty, which moved the statute from Civil Code Section 3369 and expanded it into its present form in Ca. Bus. & Profs. Code Section 17200 et seq. In later years, he enforced the statute, first as a prosecutor, and then as private civil counsel, and over the last twenty years as a public interest advocate through the Center for Public Interest Law. After 1993, he became concerned about plaintiff attorney abuses of the Unfair Competition Law he had been instrumental in drafting. He recommended reforms to require some of the due process elements of class action law to prevent multiple or spurious lawsuits for the same alleged offense. The state legislature appointed him as special consultant to its own "Law Revision Commission" from 1995 to 1998 to consider reforms. His proposals included a requirement that the person bringing the action for the "general public" qualify as a typical victim and must "adequately represent" the public (e. g., have no inappropriate relationship with the attorneys involved and no conflicts of interest), that proper notice be given to the public through the offices of the Attorney General and proper publication for "opt out" opportunity, and that a court review all cases and settlements for due process compliance and fairness. These measures, Fellmeth argued in his final report, would limit abuses, and confer proper finality to cases. However, his reforms were opposed by both the insurance industry and the trial lawyers and the legislature rejected them as addressing non existent problems. Three years later, the Trevor Law Group in Beverly Hills and several other firms began to commit widespread abuses as he had predicted. That is, law firms brought hundreds of pro forma actions, particularly against car repair firms, nail salons and restaurants, for technical violations and demanding payment, with no finality or res judicata that would prevent another suit for the same alleged wrongs, and without judicial review of attorneys' fees demanded and paid. The State Bar responded with disciplinary action against the lawyers involved, and Fellmeth was retained as one of the Bar's "expert witnesses" in these prosecutions—which eventually disbarred most of the offending attorneys. However, the abuses also mobilized industry to limit California's Unfair Competition Law. They proposed Proposition 64 in 2004, which went well beyond the changes urged by Fellmeth, and imposed restrictions that he opposed. The measure passed by a 59% to 41% margin and included full class action requirements beyond those recommended by Fellmeth, and over his stated opposition in op eds at the time. The proposition removed from unfair competition coverage of any case not involving direct financial loss. Hence, health, safety, privacy and environmental offenses no longer were included within the statute's ambit.

Калифорниялық спорттық комиссия

1976-1981 жылдар аралығында Феллмет губернатор тағайындауымен Мемлекеттік спорт комиссиясына мүше болды, ол кезде бокс және күрес сияқты спорт түрлерін реттейтін бес мүшелі орган еді. Комиссия мүшелері Феллметті 5 жылдың ішінде 3 жылға төрағалыққа сайлады. Ол боксшылар үшін алғашқы зейнетақы жоспарын жасады және 1980 жылы оның заңнамалық бекітілуіне қолдау көрсетті (Bus. & Profs. Section 18880 және одан кейінгі тармақтар). Қазіргі уақытта бұл жоспар шамамен 500 боксшыны қамтиды, олар төрт жылдан астам уақыт бойы жеткілікті раундтар өткізіп, «зейнетақы құқығына» ие болды. Мүгедектікке байланысты жәрдемақы да қарастырылған. Қоғамдық мүдделерді қорғау орталығы (CPIL) арқылы Феллмет зейнетақы жоспарын промоутерлердің қарсылығынан және оны жою әрекеттерінен үнемі қорғап келді. Соңғы жылдары CPIL бокспен байланыссыз кәсіби оқытуға ерте жәрдемақы алуға мүмкіндік беретін заңнаманы қолдады. Феллмет ұлттық деңгейде және басқа ірі штаттарда (Невада, Нью-Джерси, Нью-Йорк) осындай зейнетақы жоспарларын енгізуді жақтады. Алайда, бұл күш-жігер сәтті болмады және Калифорния жүйесі кәсіби боксшылар үшін жалғыз зейнетақы жүйесі болып қала береді. Феллмет бокс регламентіне қатысты дерегуляция реформаларын ұсынды және оларды қабылдауға қол жеткізді, соның нәтижесінде театрлық кәсіби күрес регламенттен алынды және промоутерлердің бәсекелестігіне кедері келтіретінін айтқан лицензия алуды қажет ететін адамдардың саны (мысалы, билет сатушылар, билет басушылар) азайтылды.

Оқыту және қоғамдық мүдделер жөніндегі заң орталығы

1978 жылы Феллмет Сан-Диего университетінің құқық мектебінде антимонополиялық және тұтынушылар құқығын қысқа мерзімді оқытуды бастады, сонымен бірге прокурор қызметін атқаруын жалғастырды. 1982 жылы ол толық уақытты оқытуға өтті және 1984 жылы мектепте толық профессорлық атаққа ие болды. Одан кейін ол ұлттық деңгейдегі бірнеше осындай кафедралардың бірі – «Халық мүддесіне қызмет ететін құқық туралы» кафедрасын басқарды. Ол тұтынушылар құқығы, антимонополиялық құқық, сауда реттеуі, зияткерлік меншік және қылмыстық процеске қатысты курстар оқыды. Соңғы жиырма жылда оның басты назары екі курсқа шоғырланды: «Халық мүддесіне қызмет ететін құқық және практика» және «Балалар құқықтары мен қорғау шаралары». Ол АҚШ медициналық академиясы аккредиттеген медициналық колледжді бітірген, Вьетнамнан «қайықпен келгендер» ретінде қашқан, Калифорния штатының барлық емтихандарын сәтті тапсырған және ауруханаларда интерн ретінде жұмыс істеген 25-тен астам вьетнамдық дәрігердің лицензия алуына мүмкіндік беру мақсатында сотқа шағымданып, іс қозғалды. Бұл іс сотқа жеткенде, заң шығарушы орган CPIL ұсынған заңды қабылдап, лицензия беруді міндеттеді, нәтижесінде іс мәнсіз болды. Алғашқы жылдарығы басқа да сот процестері штаттың «Ашық отырыстар» және «Қоғамдық жазбалар» актілеріне қатысты болды. Заңнамаға «Қоғамдық жазбалар» және «Әкімшілік рәсімдер» актілеріне түзетулер енгізу кірді. Бірнеше мәселелердің арасында «еркіндікті шектеу туралы» баптар жиі кездеседі, олар талапкердің жауапкерге қатысты лицензиялық органға заңсыз әрекеттері немесе келтірілген зиян туралы мәлімдеме жасауына тыйым салады. Феллмет мұндай баптар бұзушыға пайда әкеледі және талапкердің адвокаты клиентке тиесілі өтемақы сомасына байланысты оларды қабылдауға мәжбүр болады деп санайды. CPIL мұндай баптарды адвокаттардың кәсіби кінәсіне қатысты істерде тыйым салуға жетістікке қол жеткізді және соңғы кезде тұтынушылар істері департаментімен реттелетін барлық сауда және кәсіптерге қатысты оларды тыйым салу туралы заңды қабылдады. Алайда, оларға толыққанды тыйым салынбаған. CPIL лицензиясы бар мамандардың тәртібін анықтау үшін жүргізілетін бес жеке процедура жүйесіне қарсы тұрады: (а) әкімшілік судья алдындағы тыңдау, нәтижесінде «алдын ала шешім» шығарылады; (б) кеңес немесе агенттік басшысы, ол сот тәжірибесіз және куәларды көрмей шешім қабылдайды. Содан кейін іс (с) «тәуелсіз шешім» негізінде қайта қарау үшін жоғары сотқа, содан кейін (d) апелляциялық сотқа және (e) мемлекеттік Жоғарғы Сотқа шағымдануға жіберіледі. CPIL құжаттарында бұл бес қадам қылмыстық қудалаудағыдан екі есе көп екені, ал толық қарастырылған жағдайда кешігу әдетте 5 жылдан асып кетеді деп көрсетілген. CPIL процедуралардың санын азайтуды және олардың сапасын арттыруды ұсынады. Бірінші қадам – әкімшілік судья алдында толық сот отырысын өткізу, қажет болса, оның пәндік білімі болуы тиіс, содан кейін бір сатылы сот қарауы. CPIL реформалары Медициналық кеңестің жұмысында ішінара жүзеге асырылды және 1980 жылдардың соңында Феллмет пен Бар президенттері жасаған Мемлекеттік Бар жүйесінде толыққанды көрініс тапты (Феллметтің Мемлекеттік Бар Тәртіптік бақылаушысы лауазымы туралы төменде қараңыз). Феллметтің реттеу теориясы, нарықтық күштерге сенуді қолдау, араласуды қажет ететін нарықтық кемшіліктерді талдау және осы нұсқалардың басымдығын анықтау оның ерте мақаласында: «Реттеу теориясы: Мемлекеттік реттеу реформасының платформасы» деп сипатталған.

In 1978, Fellmeth began to teach antitrust and consumer law at the University of San Diego School of Law part time, while still serving as a prosecutor. He moved over full time to teaching in 1982 and won tenure as a full professor at the school in 1984. Soon thereafter, he was appointed to hold the "Price Chair in Public Interest Law" one of several such chairs nationally. He has taught consumer law, antitrust law, trade regulation, intellectual property, and criminal process. For the last twenty years, his focus has been two courses: Public Interest Law and Practice and Child Rights and Remedies. to allow the licensure of more than 25 Vietnamese doctors who had allegedly been unfairly denied the right to practice after attending an AMA certified medical school, escaping Vietnam as "boat people", passing all of California's examinations and performing as interns in hospitals. The filed case became irrelevant when the Legislature enacted CPIL sponsored legislation effectively mandating licensure. Other litigation during the early years concerned the state's Open Meetings and Public Records Acts. Legislation has included strengthening amendments to the Public Records Act and to the Administrative Procedure Act. One consistent theme of concerns "muzzle clauses" prohibiting any report by the plaintiff to the licensing agency of the defendant about the alleged wrongful acts or damage resulting. Fellmeth argues that such clauses benefit the offender, and the plaintiff's counsel is essentially compelled to accept them because of the settlement funds at issue to be received by the client. CPIL had been successful in prohibiting such clauses as to attorney malpractice suits, and more recently has won enactment of a statute to prohibit them as to all of trades and professions regulated under the Department of Consumer Affairs. However, they are not comprehensively banned. CPIL objects to the system of five separate proceedings to decide discipline of licensed professionals: (a) a hearing before an administrative law judge that leads to a "proposed decision" to (b) a board or agency head, who then makes a decision without judicial background, and without having seen the witnesses. It then goes (c) to superior court for retrial on an "independent judgment" basis, and then (d) to the court of appeal and (e) to petition to the state Supreme Court. CPIL documents argue that these five steps are two more than exist for criminal prosecutions, and the delay is commonly above 5 years where fully pursued. CPIL advocates for fewer steps, each purportedly of higher quality. The first would be a full trial before an administrative law judge, preferably with knowledge of the subject area, followed by a single step judicial review. The CPIL reforms have been partially enacted as to enforcement by the Medical Board, and are more fully reflected in the State Bar's system fashioned largely by Fellmeth and Bar presidents in the late 1980s (see discussion below of Fellmeth's State Bar Discipline Monitor position). Fellmeth's theory of regulation, including advocacy of presumptive reliance on market forces, with an analysis of market flaws that warrant intervention and a preferable ordering of those options, is in his early article: A Theory of Regulation: A Platform for State Regulatory Reform.

CPIL-нің дамуы, қазіргі жағдайы

1985 жылы CPIL директорының орынбасары және Калифорнияның Регулятивтік заңдар жөніндегі баяндамашының редакторы болған Элизабет (Мулрой) Мор Сан-Францискоға көшіп, Калифорнияның Сақтандыру департаментінде кеңесші қызметіне кірісті – ол әлі күнге дейін осы лауазымда. Оның орнын толтыру үшін бұрынғы USD студенттері ішінде іздеу жұмыстары жүргізілді. Үміткерлердің бірі – мектепті бітірген және үздік студенттерінің бірі, құқық журналының бас редакторы Джулианна Д'Анжело болды. 1982 жылы USD құқық мектебін бітіргеннен кейін Д'Анжело Финикстегі федералды округ сотының судьясының көмекшісі болып жұмыс істеді, содан кейін Вашингтондағы Әділет департаментінде қызмет етті. Ол 1985 жылы Сан-Диего университетіне қабылданды және лауазымды толтыру үшін мектепке оралды. 1986 жылы ол Калифорнияның Регулятивтік заңдар жөніндегі баяндамашының редакторы және Қоғамдық мүдделерді қорғау орталығының әкімшілік директоры болып жұмыс істеді. Ал 1989 жылы Феллмет Балалардың құқықтарын қорғау институты арқылы балаларды қорғау мәселесіне көшті. 1995 жылы, екеуі де қырық жастан асқанда, Джули Д'Анжело мен Роберт Феллмет үйленді. Феллмет, Қоғамдық мүдделерді қорғау заңдары бойынша Price кафедрасының иесі ретінде, CPIL-дің атқарушы директоры болып қызмет етеді. Бірақ соңғы екі онжылдықтағы жұмысының көп бөлігін әкімшілік директоры, профессор Джулианна Феллмет басқарды. Осы кезеңде CPIL тұтынушылардың мүдделерін қорғау жөніндегі жұмыстармен айналысты, әсіресе PUC, Мемлекеттік адвокаттар кеңесі, Бухгалтерлік кеңес, Сақтандыру департаменті, Медициналық кеңес, Мердігерлерді мемлекеттік лицензиялау кеңесі алдында. Ол заң жобасын дайындауға көмектесті және CPIL Сарбенс-Окслидің бухгалтерлік реформаларын іске асыруға бағытталған штаттық заңнаманы қолдады – Калифорниялық нұсқасы күшейтілген реттеуші нұсқа болып саналады. CPIL «Үш ірі» бухгалтерлік фирмалардың саясатына қарсы шықты. Мысалы, Бонни Мур ісі. CPIL Бухгалтерлік кеңесінің, оның ішінде CPA-лардың басым көпшілігі бар екенін мәлімдеді, кеңес өзінен басқаларға «бухгалтер» сөзін қолдануға тыйым салуға тырысты. Сот кеңеске өздерінің практикалық топтарына осы терминді қолдануға рұқсат бермеді, ал CPIL және басқалар бұл терминнің кең мағынасы бар екенін айтты. CPIL сонымен қатар мемлекеттік заң шығару органдарының бақылауындағы мекемелерді бақылауда белсенділік танытты. CPIL Мердігерлерді мемлекеттік лицензиялау кеңесінің (CSLB) орындауды бақылау тобының құрамында болды. Бұл бақылаушы Том Папажордж – федералды және мемлекеттік қылмыстық істерді тергеуші. CSLB жобасы оның орындау жүйесін өзгертуге бағытталған заңнамаға әкелді, оның ішінде тұтынушыларды қорғау және мердігерлік кепілдемелер. CPIL профессоры Джули Феллмет Медициналық кеңестің орындау мониторингі қызметіне тағайындалды. Оның баяндамалары жоғарыда айтылғандай, дәрігерлердің тәртібін өзгертетін заң шығаруға әкелді. CPIL адвокациясы медициналық реттеуді көптеген басқа саудалар мен кәсіптерден бөліп тұратын кейбір заңнамаларға әкелді. Тұтынушылар ісі жөніндегі департаментте «тұтынушыларды тергеушілердің» жалпы тобының орнына Медициналық кеңесте мамандандырылған тергеушілер бар. Сол сияқты, Бас Прокурордың кеңсесінде осы істерді қарастыратын арнайы медициналық сапа бөлімі бар. Әкімшілік сот отырыстары бюросы, әкімшілік құқық судьяларын (АҚС) қамтамасыз етеді, олар іс қарайды, сонымен қатар қазір сот процестерін жүргізетін жеке топ бар, бұл судьялардың кішігірім тобы осы тақырыптағы көптеген істерді тәжірибеге ие болады, ал жағдайларды алкоголь, қаржы, жылжымайтын мүлік және көптеген басқа да реттеу салаларын басқаратын АҚС-қа таратпайды. CPIL осы өзгерістерді енгізген заңдарды қолдады (SB 2375 (Пресли) 1990 жылы және SB 916 (Пресли) 1993 жылы). Медициналық кеңеске жүгіну үшін енді төрт-бес қадамды қажет ететін болады. Дәстүрлі түрде және көптеген агенттіктер сияқты, ALJ тыңдауынан кейін ұсынылған шешімді Медициналық кеңес (сот сараптамасы жоқ және куәлікті қарамады – CPIL қарсылық білдіретін қадам) қайта қарайды, содан кейін жоғары соттың тәуелсіз сот қарауына, апелляциялық сотқа автоматты түрде шағымдануға және Жоғарғы Соттың дискрециялық қарауына өтеді. Медициналық кеңес жағдайында CPIL апелляциялық соттың өтінішпен (осылайша дискрециялық) қайта қарауына әкелетін өзгеріспен жеңіске жетті. CPIL-дің пікірінше, бұл жердегі айырмашылық – үшінші деңгейдегі «заңдық» шағымдар тіпті жалған шағымдар да соңғы шешімді бірнеше жылға кешіктіре алады. Сондықтан Медициналық кеңес жүйесінде іс жүргізудің саны азайды және қатысатын лауазымды адамдардың біліктілігі артты. Басқа да мәселелермен қатар, CPIL дәрігерлер, медбикелер және басқа да денсаулық сақтау мамандары, сондай-ақ адвокаттар арасында алкоголь және есірткіге тәуелділік мәселесіне айрықша назар аударды. Медициналық кеңес орындау мониторингінің профессоры Джулианна Феллмет Медициналық кеңестің «жолдан бұру» бағдарламасын тексерді, бұл бағдарлама нашақорлық бағдарламалары арқылы тәртіптік шаралардан қашуға немесе оларды жеңілдетуге тырысқандарға мүмкіндік берді. Ол сонымен қатар жүйеде «алдау» көп екенін анықтады. Оның қорытындылары Мемлекеттік аудит кеңсесінің бұрынғы екі аудитіндегі ұқсас нәтижелерді қайталады. Одан кейінгі аудит те осы сынды қайталады. Сәйкесінше, Медициналық кеңестің «жолдан бұру» бағдарламасы 2011 жылы кеңестің бірауыздан қабылдаған шешімімен тоқтатылды. CPIL-дің ресми ұстанымы есірткі/алкогольдік реабилитацияға қарсы емес, бірақ жетілдірілмеген және бақыланбайтын емді, тәртіптік қорғаусыз практиканы жалғастыру құралы ретінде пайдалануға қарсы.

In 1985, Elizabeth (Mulroy) Mohr, who had been serving as deputy director of CPIL and editor of its California Regulatory Law Reporter, moved to San Francisco and took a position as counsel within the California Department of Insurance – a post she still holds. A search was conducted among former USD students to replace her. One of the candidates was Julianne D'Angelo, a graduate of the school and one of its top students – the editor in chief of its Law Review. Following her graduation in 1982 from USD School of Law, Ms. D'Angelo clerked for a federal district court judge in Phoenix and then worked for the Department of Justice in Washington, D. C. She was among those recruited to the University of San Diego post in 1985 and returned to the school to fill it. By 1986, she served as both editor of the California Regulatory Law Reporter and the administrative director of the Center for Public Interest Law. Meanwhile, in 1989 Fellmeth moved over into the child advocacy subject area with the Children's Advocacy Institute. In 1995, while both were in their forties, Julie D'Angelo and Robert Fellmeth married. Fellmeth, as the holder of the Price Chair in Public Interest Law, serves as executive director of CPIL. But most of its work over the last two decades has been directed by Administrative Director, Professor Julianne Fellmeth. During that period, CPIL has participated in consumer advocacy, particularly before the PUC, the State Bar, the Accountancy Board, the Department of Insurance, the Medical Board, the Contractors State Licensing Board. She helped draft and CPIL co sponsored the state legislation to implement the Sarbanes Oxley accounting reforms—with the California version allegedly a stronger regulatory version. CPIL has opposed policies advocated by the Big Three Accounting firms. One example is the Bonnie Moore case. CPIL contended that the Accountancy Board, allegedly dominated by practicing CPAs, attempted to prohibit the use of the word "accountant" for use by anyone other than themselves through a Board rule. The court restrained the board from allowing its segment of practitioners to exclusively capture the term – which CPIL and others contended has a broader meaning. CPIL has also been active in the monitoring of agencies under the authority of the state legislature. CPIL served as the staff of the Contractor's State Licensing Board (CSLB) Enforcement Monitor. That appointed monitor, Tom Papageorge, is a longstanding federal and state white collar crime prosecutor. The CSLB project led to legislation to alter its enforcement system, including consumer protections in representations and contractor bonds. CPIL's Professor Julie Fellmeth was herself appointed as the Medical Board Enforcement Monitor pursuant to legislation authorizing a multi year investigation relevant to competent physician practice and patient safety. Her reports resulted in legislation altering physician discipline, as discussed above. CPIL advocacy resulted in some legislation demarking medical regulation from most other trades and professions. Instead of a generic group of "consumer investigators" within the Department of Consumer Affairs, the Medical Board has specialized investigators. Similarly, the Office of Attorney General now has a dedicated medical quality unit that prosecutes these cases. And the Office of Administrative Hearings, providing the Administrative Law Judges (ALJs) that try the cases, also now has a distinct group that conducts the trials, allowing a smaller group of judges to experience many cases in this subject area, rather than spreading the cases across ALJs that handle alcohol, financial, real estate and many other areas of regulation. CPIL sponsored legislation creating those changes (SB 2375 (Presley) in 1990 and SB 916 (Presley) in 1993). The Medical Board cases may now be brought within three steps instead of four to five. Traditionally and as to most agencies, after the ALJ hearing, the proposed decision is still reviewed de novo by the Medical Board (which has no judicial expertise and did not view the testimony – a step CPIL opposes) and then moves to independent judgment review by a superior court, automatic right of appeal to the court of appeal, and discretionary Supreme Court review. In the case of the Medical Board, CPIL won a change that makes the appellate court review by petition (and therefore discretionary). CPIL argued that the difference here is that a third level of appeal "of right" means even spurious appeals can delay final decision for years. So the Medical Board system has somewhat fewer proceedings and with some enhanced expertise by the officials involved. In addition to general process, CPIL has directed substantial advocacy to the problem of alcohol and drug abuse among professionals, including doctors, nurses and other health professionals, and attorneys. As Medical Board Enforcement Monitor, Professor D'Angelo Fellmeth audited the "diversion" program of the Medical Board—allowing those accused of incompetence or other dangerous practice to delay or mitigate their discipline through substance abuse programs. She also found a great deal of "gaming" of the system. Her conclusions repeated similar findings of two prior audits by the Office of the State Auditor. Another audit after her report again repeated the same critique. Accordingly, the diversion program of the Medical Board was terminated by unanimous vote of the board effective in 2011. CPIL's stated position is not to oppose drug/alcohol rehabilitation, but to avoid using rigged treatment that is not policed nor achieves compliance, as a means to continue practice without adequate disciplinary protection and with resulting patient jeopardy.

Сарапшылардың айғақтары, кеңестер, тағайындаулар және кеңестер

Жоғарыда аталған прокурорлармен ақ жағалы қылмыстар жөніндегі консультациялардан өзге, Феллмет жеке және мемлекеттік істерде, тұтынушылар және монополияға қарсы заң, реттеуші заң, балалар құқығы және заң этикасы мәселелерінде сарапшы куәгер ретінде қызмет етті. Ол Сан-Диего, Лос-Анджелес және тағы 7 округтің аудандық прокурорларымен, судьяларға қатысты сот комиссиясының іс-қимылдарына қатысқан штаттың бас прокурорымен, Калифорния және Вашингтон штаттарының адвокаттық коллегияларымен, Оңтүстік округ бойынша АҚШ прокурорымен жұмыс істеді. 1994 жылдан қазіргі уақытқа дейін Феллмет АҚШ прокуроры және федералды судья лауазымдарына үміткерлерді қараумен айналысатын федералдық «іріктеу» комитеттерінде қызмет етеді. Сенатор Барбара Боксердің тағайындауымен ол Буш президенттігі кезінде Калифорнияның Оңтүстік округына тағайындалғандарды іріктеу жөніндегі екі партиялық комитетте жұмыс істеді және қазіргі уақытта сенатор Боксердің Обама әкімшілігіне тағайындаған 6 мүшелі комитеттің бірі. Калифорнияның әрбір сенаторы мұндай комитетке ие, және әрқайсысы сол округтегі ашық федералды лауазымдардың жартысын іріктейді. 1980-ші жылдары Феллмет CPIL жұмысына байланысты екі кеңесте қызмет етті. Олардың ішінде 1981 жылдан 1985 жылға дейін «Тұтынушылар туралы баяндаманы» жариялаған Америка Құрама Штаттарының Тұтынушылар Одағының кеңесі бар. Содан кейін ол 1986–1991 жылдары Калифорнияның «Common Cause» кеңесінде қызмет етті, 1989–1991 жылдары сот ісі жөніндегі төрағасы болды. Оның бір ісі – қайта сайлануға үміткер судьялардың өздері сайлау бюллетендерін қаржыландыру қажеттігін жою бойынша сәтсіз әрекет болды. «Каплан» ісі Феллметтің мұндай штаттық шығындар судьялық науқандарға қатысты міндеттерді арттырады және сот тәуелсіздігіне қатысты конституциялық талаптарды бұзады деген аргументін қабылдамады. Феллмет 1992 жылдан 2012 жылға дейін Вашингтондағы қоғамдық мүдделерді қорғайтын «Public Citizen» қорының басқарма төрағасы болып қызмет етті және басқарма мүшесі болып қала береді. «Public Citizen» құрамында Конгресс («Congress Watch»), Денсаулық сақтау зерттеу тобы, Глобальді сауданы бақылау, Энергетика саясаты, сот ісі жөніндегі бөлім және Техас филиалы бар. Бұл бөлімдер автомобильдерде қауіпсіздік жастықтарын, үкіметте ашықтық пен этиканы (соның ішінде Конгресс мүшелерінің инсайдерлік саудасын тыйым салатын соңғы заңнаманы) қолдады, «Азаматтар біріктірілген» Жоғарғы сотының шешіміне қайта қарау үшін Конституцияға түзетулер енгізуге жұмыс істеп жатыр, бұл корпорацияларға саяси әрекет комитеттері арқылы шектеусіз немесе толық жарияланбастан науқандарға қаржылай көмек беруге еркін сөз құқығын береді. Денсаулық сақтау зерттеу тобы «Ең жақсы таблеткалар – Ең нашар таблеткалар» кітабын жариялады және оның FDA-мен жұмысы бірнеше қауіпті дәрілерді нарықтан алуға әкелді. Сот ісі жөніндегі бөлім АҚШ Жоғарғы сотындағы істер бойынша адвокаттық қызметке маманданған және сот қараған істердің шамамен үштен бірінде кеңесшілерді дайындайды. [www.citizen.org]

In addition to the white collar crime consultation with public prosecutors noted above, Fellmeth has served as an expert witness in both private and public cases involving issues of consumer and antitrust law, regulatory law, children's law, and legal ethics. He has been retained by the District Attorneys of San Diego, Los Angeles and 7 other counties, the state Attorney General involved in Judicial Commission Enforcement Actions against sitting judges, the State Bars of California and Washington, and the U. S. Attorney for the Southern District. For most of the years from 1994 to the present, Fellmeth has served on the federal "screening" committees that review applications for U. S. Attorney and federal judge positions. Appointed by Senator Barbara Boxer, he served on the bi partisan screening committee for appointees to the Southern District of California during the Bush presidency and currently is one of 6 persons on the committee appointed by Senator Boxer for the Obama Administration. Each of California's senators has such a committee and each screens for 1/2 of the open federal positions in that district. During the 1980s, Fellmeth served on two boards related to the work of CPIL. They include the Board of Consumers Union of the United States, the publisher of Consumer Reports, from 1981 to 1985. He then served on the Board of California Common Cause from 1986–91, acting as its Litigation Chair from 1989–91. One of his cases was an unsuccessful attempt to remove the requirement that judges seeking re election finance their own ballot statement – at a cost approaching the annual salary for a superior court position. The Kaplan case rejected Fellmeth's argument that such a state created expense added obligations requiring judicial campaign solicitations and violated constitutional requirements for judicial independence. Fellmeth served as chair of the board of the Public Citizen Foundation, a public interest lobby in Washington, D. C., from 1992 to 2012, and remains on the board. Public Citizen includes divisions that focus on Congress ("Congress Watch"), the Health Research Group, Global Trade Watch, Energy Policy, a Litigation Unit, and a Texas field office. Those divisions have advocated for air bags in automobiles, transparency and ethics in government (including the recent legislation banning insider trading by the Congress), are working for a Constitutional amendment to reverse the Citizens United Supreme Court case giving corporations free speech rights to contribute to campaigns through Political Action Committees without limitation or full disclosure. The Health Research Group published Best Pills – Worst Pills book and its FDA advocacy has led to the withdrawal of several dangerous drugs from the market. The Litigation Group specializes in U. S. Supreme Court advocacy and prepares counsel in approximately 1/3 of the cases considered by the Court. [www. citizen. org]

Феллмет қосымша тұтынушы ұйымдарын құруға зор үлес қосты. 1983 жылы ол CPIL жобасы ретінде алғашқы үш жылда Коммуналдық қызметтерді пайдаланушылардың әрекет ету желісін (UCAN) құруға көмектесті. Ол San Diego Gas and Electric Utility компаниясының төлемдеріндегі конверттерге қол жеткізуді мақсат етіп, CPIL PUC алдындағы әкімшілік іс арқылы қамтамасыз етті. CPIL бұл істі жеңіп алды және UCAN сол кезден бері ірі коммуналдық қызметтерді пайдаланушылар ұйымына айналды, [www.ucan.org]. 1988 жылы ол жеке өмірге қатысты құқықтар жөніндегі ұлттық зерттеу және адвокаттық орталық – Privacy Rights Clearinghouse құруға көмектесті. [www.privacyrights.org]. 2006 жылы ол Сан-Диего университетінің құқық мектебінде Энергетика саясаты бастамалары орталығын (EPIC) ұйымдастыруға көмектесті және оның кеңесші кеңесіне кірді. EPIC құрамында энергия және қоршаған ортаны қорғау заңдары бойынша құқық факультетінің курстары, PUC, Энергетика комиссиясы және басқа да агенттіктермен клиникалық тәжірибелер, сондай-ақ ұлттық сарапшылардың жыл сайынғы экологиялық симпозиумы бар. 2008 жылы EPIC елдегі студенттердің алғашқы жаһандық жылыну тақырыбындағы құқық журналын демеледі.

Мемлекеттік адвокаттық тәртіпті бақылау, адвокаттық этика және ереже

1987 жылы Феллметті сол кездегі штаттың бас прокуроры Джон Ван де Камп жаңадан құрылған Мемлекеттік адвокаттық тәртіпті бақылаушы лауазымына тағайындады. Бұл бір реттік лауазым бес жылға белгіленді, ол Жоғарғы соттың Бас судьясына және оны құрған заң шығарушы органдағыларға есеп беретін болды. Ол лауазымның толық мерзімі бойы қызмет етті, оған Мемлекеттік адвокаттық ұйымның жұмысын тексеру және адвокаттық тәртіп жүйесін тергеу өкілеттігі берілді. Ол тоғыз баяндама жариялады және олардың көпшілігін іске асыру үшін реформалық заңнаманы немесе адвокаттық ережелерді әзірледі. Оның жұмысы Калифорния штатының адвокаттық тәртіп жүйесін жаңартуға әкелді. Ол адвокаттардың қанағаттандырмас әрекеттерін ашық сынады. Азаматтық сот ісінде адвокаттардың адалсыздығына қатысты оның тікелей бағасы бір Мемлекеттік адвокаттық тәртіпті бақылаушы баяндамасында былай делінген: «Сотқа ұсынған материалдарында, клиенттерге берген уәделерінде, қарсы тараппен қарым-қатынасында және әсіресе, сотқа берілетін құжаттар мен заңдық қорытындыларда адвокаттардың адалсыздық деңгейі, зиялылық мақтанышы бар кез келген адамды ұятқа қалдырады. [ ] Мәселенің бір бөлігі – алдау үшін тиісті санкциялардың жоқтығында. [ ] Жаудың өкілдігін басып, қазіргі кездегі лайықты емес жағдайға құрметті мамандыққа қайта орналастыру үшін жаңа мінез-құлық ережелерін жасау мүмкін». Феллмет ұсынған Мемлекеттік адвокаттық реформалардың бір бөлігі 1990 жылдардың басында қабылданды, соның ішінде тәуелсіз Мемлекеттік адвокаттық сотының құрылуы. Бұрын адвокаттар өз әріптестеріне қатысты шағымдарды қараған, содан кейін 18 мүшеден тұратын комиссия қарауына жіберілген. Калифорния Жоғарғы соты барлық істерді қарап, Мемлекеттік адвокаттық сот жүйесіне сын көзбен қарады. Феллмет ұсынған және төрт рет Мемлекеттік адвокаттар алқасының президенттері қолдаған жаңа Мемлекеттік адвокаттық соты Мемлекеттік адвокаттық ұйымның құзыретін алып тастап, оны Жоғарғы сот тағайындаған судьялардан тұратын тәуелсіз Мемлекеттік адвокаттық сотына берді, бұл сот практикалық адвокаттардан бөлек болды. Жоғарғы сот 1990 жылдары бұл өзгерістерді мақұлдады және жаңа сотқа барлық істерді Жоғарғы соттың қарауысыз аяқтауға рұқсат беретін жарлық шығарды. Соңғы кезде CPIL Мемлекеттік адвокаттық ұйымды қолдаумен қатар, оның басқару жүйесін де қайта қарастырды. Оның тарихының көп бөлігінде Мемлекеттік адвокаттық ұйым 23 мүшеден тұратын «Губернаторлар кеңесі» арқылы басқарылды. Кеңесте округтік сайлауда басқа адвокаттар таңдаған 17 адвокат болды. CPIL бұл сайлаулар көбінесе жеке, жергілікті кәсіби қауымдастықтардың ықпалында болады деп мәлімдеді. 2011 жылы штаттық заң шығарушы орган CPIL ұзақ уақыттан бері талап етіп келген шараларды қабылдады, бұл реттеленетін мамандықтың мүшелері агенттікке бақылау жасауын тоқтатты. Осыған сәйкес, жаңадан құрылған Мемлекеттік адвокаттық ұйым 19 мүшеден тұратын «Адвокаттар кеңесі» арқылы басқарылады, оның 6 мүшесін адвокаттар сайлайды, ал қалған 13 мүшесін мемлекеттік лауазымдардағылар, соның ішінде Жоғарғы сот тағайындайды. CPIL демеушілік еткен заң Мемлекеттік адвокаттық ұйымды Багли-Кин ашық отырыстар туралы заңына бағындырды.

In 1987, Fellmeth was appointed to the newly created position of State Bar Discipline Monitor by then state attorney general John Van de Kamp. This one time position lasted for a term of five years, reporting to the Chief Justice of the Supreme Court, and to the legislature creating it. He served for the tenure of the post, which was given discovery power to review State Bar operations, and investigated the Bar's discipline system. He issued nine reports and sponsored reform legislation or Bar rulemaking to implement many of them. His work resulted in the revamping of the State of California's attorney discipline system. He was an outspoken critic of attorney misconduct. His frank assessment of the dishonesty employed by lawyers in civil litigation was reported in one State Bar Discipline Monitor Report: "The level of attorney dishonesty in representations to the court, in promises to clients, in dealings with adverse counsel, and perhaps especially in points and authorities and legal briefs, is embarrassing to anyone with a measure of intellectual pride. [ ] Part of the problem has to do with the lack of certain sanctions for deceit. [ ] It is possible to develop new rules of behavior supervening adversary representation, and restoring a measure of honor to a profession which is in a current state of well deserved dishonor." Some of Fellmeth's recommended State Bar reforms were enacted during the early 1990s, including the creation of an independent State Bar Court. Previously, attorneys adjudged complaints against their colleagues, with a review before an 18 member committee composed mostly of practicing attorneys. The California Supreme Court reviewed all cases and became increasingly critical of the State Bar adjudication system. The new State Bar Court recommended by Fellmeth, and supported by 4 successive State Bar presidents, removed the State Bar's jurisdiction, placing it with an independent State Bar Court of judges appointed primarily by the Supreme Court and separate from practicing attorneys. The Supreme Court approved of the change during the 1990s and issued an order allowing finality to the new Court, without required Supreme Court review of every case. More recent State Bar advocacy by CPIL includes the substantial revision of its system of governance. For most of its history, the State Bar was governed by 23 members on its "Board of Governors." The Board included a supermajority of 17 attorneys selected by other attorneys in district elections. CPIL contended that these were often dominated by private, local trade associations. In 2011, the state legislature enacted measures long sought by CPIL that ended the control of the agency by members of the profession regulated. Accordingly the newly constituted State Bar will be controlled by a 19 member "Board of Trustees", with 6 members elected by attorneys and the remaining 13 selected by public officials, including the Supreme Court. The CPIL sponsored legislation also subjected the State Bar to the Bagley Keene Open Meetings Act.

Қоғамдық мүдде, тұтынушылар басылымдары

Феллметтің тұтынушылар және монополияға қарсы іс-әрекет саласындағы жарияланымдарына 11 кітап және көптеген ғылыми мақалалар кіреді (оның ішінде жоғарыда талқыланған Регламент теориясы мақаласы, конференциялық баяндамалар/жарияланымдар, түсіндірмелер немесе газеттердегі пікірлер). Бұған жоғарыда аталған үш кітаптан өзге, ол қоғамдық мүдделерге қатысты келесі кітаптарды жазған немесе оларға үлес қосқан: «Жер саясаты», Гросманмен бірлесіп, 1972 жыл; Питер Волл редакциялаған «Америка үкіметі» атты саяси ғылым оқулығындағы тараулар (Little, Brown, 1972) және профессор Ральф Фолсоммен бірлескен «Калифорния әкімшілік және монополияға қарсы заң» (Butterworths, 1991). Ол 2013 жылғы «Калифорниядағы ақ жағалы қылмыстар және бизнес-даулар» кітабының 4-ші басылымының авторларының бірі, бұл 700 беттік экономикалық, саяси және басқа да ақ жағалы қылмыстар туралы зерттеме.

Балаларды қорғау және Балалар қорғау институты

Қоғамдық мүдделерді қорғау орталығын құрғаннан кейін он жыл өткен соң, Феллмет оның серіктес ұйымы – Балалар адвокаттық институтын (CAI) құрды. Сакраментода тұтынушылардың мүддесі үшін лобби жасағаннан кейін, ол балалар құқықтарына назар аударуды шешті.

CAI құрылымы

Балалар адвокациясы институтын (CAI) әкімшілік директор/адвокат басқарады; Сан-Диегодағы CAI-дың тағы екі адвокаты CAI заң мектебі бағдарламасының түлектері. CAI-де сондай-ақ Сакраменто және Вашингтон қалаларындағы кеңселерінен жұмыс істейтін адвокаттар бар. CAI-ге Балалар кеңесі деп аталатын сарапшылар тобы консультация береді. Оның құрамына 20 қазіргі және құрметті мүшелері кіреді. Олардың ішінде Америка педиатрия академиясының бұрынғы президенті, Калифорния штатының медициналық кеңесінің бұрынғы төрағасы және АҚШ Мемлекеттік медициналық кеңестер федерациясының бұрынғы президенті, Сан-Диего балалар ауруханасының президенті, жақында қызмет еткен екі штаттық заң шығарушы, сондай-ақ балалар білімі, отбасылық құқық, кәмелетке толмағандар құқығы, халық денсаулығы және басқа да салалардағы жетекшілер бар.

Оқыту және клиникалар

1989 жылдан бері Фелмэт балаларды қорғау мәселелеріне баса назар аударуда. Ол саясатқа ықпал ету, сотқа қол жеткізу, кедейлік және мүмкіндіктер, білім беру, тамақтану, мүгедектік және басқа да құқықтар, сондай-ақ дәстүрлі азаматтық бостандықтарды қамтитын «Бала құқықтары» атты заң мектебінің курсын жасады. Оның кәмелетке толмағандар құқығы бойынша жазған «Бала құқықтары және қорғау шаралары» атты оқулығы үшінші басылымда жарық көрді (Clarity Press, 2002, 2006, 2011). CAI академиялық бағдарламасына студенттерге Мемлекеттік адвокаттық алқасы тарапынан жәбірленген балаларды қорғау үшін сертификат беріліп, кәмелетке толмағандардың қылмыстық істері бойынша сотта айыпталушылардың қорғанында жұмыс істейтін клиникалар кіреді. Сондай-ақ, студенттерге Сан-Диего, Сакраменто және Вашингтондағы CAI кәсіби сот процесін жүргізушілерімен және лоббистермен жұмыс істеуге мүмкіндік беретін «саясат клиникасы» бар, онда кеңселер мен адвокаттар орналасқан. [www.caichildlaw.org] CPIL-дің «Халық мүддесіне қатысты заң» бағдарламасы сияқты, студенттер «Бала құқықтары» мамандығы бойынша диплом алу үшін «Халық мүддесіне қатысты заң» мамандығын таңдауы мүмкін. «Бала құқықтары» мамандығы CAI курстарын арнайы білім беру клиникасымен және USD-нің Заң және Білім беру мектептері ұсынатын басқа курстармен үйлестіреді. CAI сынақ сот процесін жүргізеді, нормативтік актілерді жасайды және лоббилік жұмыс жүргізеді. Ол 1990 жылдан бері Калифорнияда «Балалардың нөмірлік тақталары» (жүрек, плюс белгісі, қол пішіні немесе жүрек суреті бар Калифорния автокөлігінің нөмірлік тақталары) балаларды қорғау бағдарламаларын қаржыландыру және бассейндер, көліктегі балалар, велосипед шлемдері және ойын алаңдары қауіпсіздігіне қатысты заңдарды қолдады. CAI сонымен қатар балаларды асырауды жинау, үйсіз жастар және балалардың әл-ауқатын жақсарту саласындағы заңнаманы демеушілік етуде белсенділік танытты. 1991 жылдан 2004 жылға дейін CAI 650 беттік «Калифорния балалар бюджетін» жариялады, онда балалардың кедейлігі, тамақтануы, денсаулығы, мүгедектігі, білімі (12 және жоғары сыныптар), қорғалуы және қылмыстылығына қатысты демографиялық деректер мен федералдық/мемлекеттік/жергілікті шығындар егжей-тегжейлі көрсетілген. 1998 жылдан бері ол Мемлекеттік заң шығарушылардың қызметін бағалайтын жылдық заңнамалық есептерді жариялайды, онда әрбір заң шығарушыға баға немесе ұпай қойылады. CAI сонымен қатар балаларға әсер ететін негізгі агенттіктердің (әсіресе Денсаулық сақтау департаменті, Әлеуметтік қызметтер департаменті және Білім беру департаменті) қабылдаған нормативтік актілерді жинақтап, «Балаларға қатысты нормативтік заңдар туралы хабаршы» жариялайды. 2008 жылдан бері CAI үш тақырып бойынша ұлттық есептер жариялады: (а) тәуелділік сотындағы балаларға тиімді құқықтық көмек көрсету, (б) балаларды қорлаудан туындаған өлім-жітімге қатысты ақпаратты жариялау және (с) асыраушы балалардан мемлекеттік қаражатты алу («Асыраушы балаларды тонау»). Бұл зерттеулердің әдеттегі жолы – бастапқы есеп жариялау, содан кейін әр тақырып бойынша жаңарып тұратын басылымды екі-үш жыл сайын жариялау. Есептерде елу штаттың заңдары мен ережелері қарастырылады және алғашқы екі тақырып бойынша әр штаттың балаларды қорғаудағы жетістіктерін бағалау үшін А-дан F-қа дейінгі «бағалар» жарияланады. Жоғарыда аталған (а) және (б) тармақтарындағы екі жаңартылған есеп 2012 жылы жарияланды. 2013 жылға арналған болашақ есепте Денсаулық сақтау және халықты әлеуметтік қорғау департаментінің, федералды соттардың және Конгрестің балаларды қорғау саласындағы конституциялық және заңдық талаптарды орындауын қамтамасыз етудегі қызметі талданбақ. Калифорния штаты деңгейінде асыраушы балалардың ересек өмірге қадам басқандағы тағдыры зерттелген есептер жарияланды, ондағы нәтижелер мәселелі. CAI «Өмірлік жаттықтырушы» (TLC) жоспары деп аталатын асыраушы балалардың болашағына шешім табуға ұсыныс жасады. CAI АҚШ-та өзін-өзі қамтамасыз етудің орташа жасы 21 емес, 26 жаста екенін көрсетеді. TLC жоспары балаларға ата-аналық қолдаудың орташа деңгейінде (өзін-өзі қамтамасыз ету үшін шамамен 50 000 доллар) қаржыландырылатын «сенім қорын» құрады. Бала асырап алған баланың заңды қорғаншысы болған сот әр жастың өмірінде қатысуын жалғастырады. «Өмірлік жаттықтырушы» (асыраушы балалар таңдаған атау) деп аталатын сенімгер жеке кеңес береді және жас адаммен бірге жасалған және сот бақылауындағы жоспар бойынша төлемдер жасайды. CAI бұл әдіс баланың белсенді қатысуын қамтамасыз етеді және жекеленген тәсілді ұсынады. «Жаттықтырушы» (сенімгер) көбінесе жас адамға таныс немесе оны бағыттап үйретуге дайын адам болады, олардың әрқайсысы бір немесе екі балаға көмектеседі. CAI ұзақ мерзімді салдары мемлекеттік қаржыны үнемдеуге мүмкіндік беретінін көрсететін есептер жазды және экономикалық зерттеу жүргізді. CAI сонымен қатар Калифорния заңын өзгертуге жетуге қол жеткізді, бұл тәуелділік соты судьяларына кез келген асыраушы баланың өзін-өзі қамтамасыз етуіне мүмкіндік беру үшін осы сенім қорларын құруға рұқсат береді, жасқа немесе басқа шектеулерге қарамастан. Дегенмен, Калифорниядағы немесе басқа штаттың ешбір округі бұл ұсынысты енгізбеді, сондай-ақ осыған дейін пилоттық жобаны іске қоспады. Болашақта жарияланбақ Калифорния есептеріне (а) отбасылық сотта балаларды қорғауды зерттеу, (б) AB 12-нің әсерін зерттеу – бұл федералдық Fostering Connections to Success Act-ті іске асыратын штаттық заң, ол асыраушы балаларға 21 жасқа дейін көмек көрсетуге мүмкіндік береді, (с) және асыраушы балалар мен тәуелділік істеріне қатысты жариялықтың әсерін зерттеу кіруі мүмкін. Балаларды қорғау институты. Соңғысы туралы айтқанда, CAI асыраушы балаларға қатысты мемлекеттік шешімдердің ашықтығын, баланың мүддесіне орай қорғау шаралары мен құпиялылықты сақтауға рұқсат беруді үнемі қолдайды. CAI көптеген штаттардағы жасырын жүйе балаларды қорлауға және асыраушы балалардың зиян көруіне демократиялық бақылаусыз әрі қарай жалғасуына мүмкіндік беретінін мәлімдеді.

Since 1989, Fellmeth has focused on child advocacy. He developed a Child Rights law school course that covers issues of policy influence, court access, poverty and opportunity, education, nutrition, disability and other rights, as well as the traditional civil liberties material. His text for juvenile law, Child Rights and Remedies, is in its third edition (Clarity Press, 2002, 2006, 2011). The CAI academic program also includes clinics where students are certified by the State Bar to represent abused children in juvenile dependency court, and work on behalf of accused delinquents in juvenile delinquency court. It also include a "policy clinic" allowing students to work with the professional litigators and lobbyists of CAI in San Diego, Sacramento, and Washington D. C., where it has offices and attorney staff. [www. caichildlaw. org] As with the "public interest law" program of CPIL, which offers a "Public Interest Law" Concentration designation at graduation, students can obtain credit and graduation acknowledgment in a "Child Rights Concentration". The Child Rights Concentration combines CAI courses with the special education clinic and other courses offered by USD's School of Law and School of Education. CAI brings test litigation, intervenes in rulemaking, and lobbies. It has sponsored various enacted bills in California since 1990, including the "Kid's Plates" (California auto license plates with a heart, plus sign, hand shape or heart) to fund child protection programs, and safety laws concerning swimming pools, kids in cars, bicycle helmets, and playgrounds. CAI has also been active in sponsoring legislation in the areas of child support collection, homeless youth, and child welfare. From 1991 to 2004 CAI published a 650 page California Children's Budget— detailing the demographic data and federal/state/local spending relevant to child poverty, nutrition, health, disability, education (k 12 and higher), protection, and delinquency. Since 1998, it has issued an annual Legislative Report Card on the performance of the State Legislature, including a score or grade for each legislator. CAI also publishes a Children's Regulatory Law Reporter, summarizing rulemaking by the major agencies affecting children (especially the Departments of Health Services, Social Services, and Education). Since 2008, CAI has released national reports in three subject areas: (a) effective counsel for children in dependency court, (b) disclosure of information pertaining to the deaths and near deaths from child abuse, and (c) state takings from foster children (The Fleecing of Foster Children). The pattern for these studies is to issue an initial report, and then to publish an updated edition every two to three years to stay on the theme of each. The reports examine the statutes and rules of the fifty states in the subject matter, and for the first two subject areas, publish "grades" from A to F for each state's performance in protecting its children. Two such updated reports (a) and (b) above were released in 2012. A future report on new subject matter has been announced for 2013 analyzing the performance of the Department of Health and Human Services, federal courts, and Congress in assuring state compliance with constitutional and statutory floors in child protection. Reports on the California state level have been published studying the fate of foster children emancipating into adulthood, where outcomes are problematical. CAI has been promoting a solution to the fate of emancipating foster children, called the "Transition Life Coach" (TLC) plan. CAI argues that it recognizes that the median age of self sufficiency in the U. S, is not 21 years of age, but 26. The TLC plan creates a "trust instrument" funded at the median level of parental support for children (approximately $50,000 for self sufficiency). The court, who has been the legal parent of the foster child would continue to have a presence in each youth's life. A trustee, called a "Transition Life Coach" (a name selected by foster kids), would provide personal mentoring and write checks under a plan developed with the youth, and monitored by the court. CAI argues that this method allows major input from the child, and is personal. The "coach" (trustee) will often be someone known to the youth, or someone trained to guide him or her, with each having no more than one or two to assist. CAI has written reports and conducted an economic study indicating that the long run consequences would involve public money savings. And CAI has succeeded in amending California law to allow these trusts to be formed by dependency court judges for any foster youth to achieve self sufficiency without age or other limitation. Nevertheless, no county in California or any other state has to date implemented the proposal, nor has any effectuated a pilot project to date. Future announced California reports may include (a) a study of child representation in family court, (b) a survey of the impact of AB 12 – the state law implementing the federal Fostering Connections to Success Act which can extend assistance to foster children to age 21, (c) and a study of the effects of public coverage of foster children and dependency proceedings. Children's Advocacy Institute As to the last, CAI has consistently supported presumptive transparency of public decisionmaking affecting foster children, with liberal allowance for protective orders and confidentiality where in the child's best interest. CAI has contended that a presumptively concealed system – typical in most states—allows child abuse harm and foster child detriment to continue without democratic check.

Балаларға қызмет көрсететін ұйымдар

Фелмет 2004 жылдан бері Балаларға кеңесшілердің ұлттық қауымдастығының (NACC) басқаруына қатысып келеді, 2010 жылдан 2012 жылға дейін оның Басқарма төрағасы болып қызмет етті [www.naccchildlaw.org]. Ол "First Star Foundation" қорының басқармасында мүше болып табылады [www.firststar.org]. Фелмет Ұлттық балаларды қорғаушылар қауымдастығының басқармасында болды және оның ізбасары – Америка балаларының дауысы кеңесіне кеңесші болды [www.voices.org].

Калифорния штатында Фелмет 1980-жылдардан бастап Лос-Анджелестегі Линн Керсидің Аналар мен балалар денсаулығына қол жеткізу қорының құрылуына көмектесті, ол бүгінгі күнге дейін төмен кірісті жүкті әйелдер мен жас балаларға қызмет көрсету және олардың құқықтарын қорғау жұмыстарын жүргізуде [www.mchaccess.org]. Ол әлі де оның басқарма мүшесі болып табылады. Соңғы 22 жылдан бері CAI Сакраментода "Балалар қорғаушылары дөңгелек үстелін" өткізіп келеді, оған балалар мәселелерімен айналысатын 65 ұйым қатысады. Іс-шаралар кездесулер, бейнеконференциялар және онлайн-трансляциялар түрінде өтеді. Сонымен қатар, төрт ай сайын білім беру семинарлары, арнайы сарапшылардың баяндамалары, құқық қорғау жоспарлау және үйлестіру жұмыстары жүргізіледі.

Балаларға арналған басылымдар

Жоғарыда қысқаша талқыланған есептер, мақалалар және конференциялық баяндамалардың жарияланымдарынан өзге, Феллмет «Бала құқықтары мен қорғау шаралары» кітабына қоса, бала құқықтары саласында бірнеше кітап жазды немесе оларға үлес қосты. Олардың ішінде Хелен Уоллес редакциялаған «21-ғасырдағы отбасылардың денсаулығы мен әл-ауқаты» (Jones and Bartlett, 4-басылым, 2007); Д. Чэдвикпен бірлескен «Балаларға қатысты сот процестеріндегі сарапшы куәлігі», Р. Байард пен К. Коллинз редакциялаған «Нәрестелік және балалық шақтың соттық-медициналық патологиясы» (Springer Publishing, 2013) кітабының 12-тарауы; және Чэдвик, Джардино және Александр редакциялаған «Балаларға қатысты зәбірлеулер 4E: Клиникалық нұсқаулық және анықтамалық» (STM Learning, 2013) кітабының 31-тарауы – «Құқықтық мәселелер» кіретін болды.

Сот ісі

Феллмет 40 жарияланған апелляциялық іс бойынша кеңесші болды, олардың жартысында тараптың өкілі ретінде, көбінесе талапкер немесе корпоративтік немесе мемлекеттік әрекеттерге шағымданушы өтініш беруші ретінде жұмыс істеді. Қалған бөлігі апелляциялық сарапшы ретінде округтік немесе Жоғарғы Сот деңгейіндегі үміткерліктерді қамтиды. Апелляциялық соттардағы істердің шамамен 60% тұтынушылардың құқықтары, ақ жағалы қылмыстар және заң этикасымен байланысты, ал қалған 40% балалар құқықтарына арналған.

Қоғамдық мүдделер жөніндегі құқық орталығы

CPIL-дің ең соңғы ірі ісі – Шеймс Хертцке қарсы сот ісі, Калифорниядағы 7 әуежай көлік жалға беру компаниясына және туризм индустриясы бақылайтын мемлекеттік агенттік – Калифорния Саяхат және туризм комиссиясына (CTTC) қарсы монополияға қарсы іс. Бұл іс 2006 жылғы заңнамада индустрияға тұтынушылардың шоттарында екі әуежай көлік жалға алу төлемдерін "жекелей көрсетуге" рұқсат беруіне қатысты. Шағым бойынша, төлемдерді "жекелей көрсетудің" орнына, олар 2007 жылдың 1 қаңтарынан бастап, заң күшіне енгеннен кейін, әрбір келесі шотта бұрынғы төлемдерге "қосылып" келді, ал CTTC бағаны горизонталь түрде бекітуге көмектесті. Іс CPIL тарапынан басталып, сотқа дейін жеткізілді, сондай-ақ үш монополияға қарсы фирма тартылды. Ол заң шығарушылардың ниеті және агенттік жауапкершілігіне қатысты маңызды құқықтық мәселе бойынша Тоғызыншы апелляциялық сотқа жолданды, онда CPIL-дің ұстанымы қолдалып, сот төменгі инстанцияның CTTC-ні істен шығару шешімін кері қайтарды. Іс 2013 жылы сот шешімімен аяқталды, нәтижесінде бастапқыда жылына 90 миллион доллар көлемінде болған тұтынушылардан артық төлем тоқтатылды, 250 мың тұтынушыға оларға келтірілген зияннан кем емес төлемдер қайтарылды және CTTC бұрын бірнеше рет бұзған деген айыппен Ашық отырыстар заңына бағындырылды.

Балалар мүддесін қорғау институты

CAI-дың сот процестеріне Калифорния асыраушылар қауымдастығының Lightbourne-ға қарсы ісі де кіреді, бұл ІХ округтік соттағы іс, онда Әлеуметтік қызметтер департаментінің отбасылық асыраушыларға төлеген өтемақысы нақты шығындарынан 30%-дан астам кем екені анықталды, бұл федералды заңға қайшы. CAI бұл мөлшерлемелер де ақылға қонымсыз деп дәлелдеді, өйткені жұмыс істейтін ата-аналары бар үйдегі балалар ата-аналық рөл атқаратын қызметкерлері бар топтық үйлерге қарағанда әлдеқайда жақсы нәтижелерге ие, бірақ соңғылары отбасыларға қарағанда 8 еседен астам өтемақы алады. Сот процесінде Моррисон мен Фурстердің CAI заңгерлерінің командасына қосылуы көмектесті. 1998 жылдан кейінгі жылдары өтемақысыз инфляция салдарынан өтемақы деңгейі төмендеп кеткендіктен, отбасылық асыраушыларды ұсыну азайды. Бұл жағдайда 30%-ға дейін көтеру және кейіннен CPI-ны түзету қажет болды. CAI-дің 2013 жылғы жағдай бойынша тағы екі сынақ ісі бар. Бірі - Сакраментодағы тәуелділік сот адвокаттарының 388 балалық ісі (Е.Т.), екіншісі - әлеуметтік қызметтер департаментінің (DSS) ережелерін, яғни, федералды және мемлекеттік заңға сәйкес балаларды қорлаудан немесе қараусыз қалдырудан болған өлім-жітім туралы мәліметтерді жариялау үшін CAI қолдаған заң жобасын іске асырды. Шағымда айтылғандай, округтер мен әлеуметтік қызметкерлердің ықпалынан туындаған ережелер, заңның мақсаты мен құрылымына қайшы келетін өлім себептерін жасырады. 2013 жылы Тоғызыншы округ соты "айыптылықтан бас тарту" немесе мемлекеттік сот практикасына категорикалық кейінге қалдырудың әділ ілімін қолдана отырып, істі қараудан бас тартуды қолдады. Феллмет бұл шешімді айыптап отыр. Феллмет пен CAI сонымен қатар Фрели мен Facebook-тың қазіргі федералдық ісіне қарсылық білдірушілердің адвокаттары ретінде қатысады. CAI және CPIL апелляциялық сот ісімен қатар, Феллмет апелляциялық деңгейде көптеген amicus briefs жазды, оның ішінде Троксел ісі бойынша Балалар үшін кеңесшілердің ұлттық қауымдастығына және 2006 жылдан бастап АҚШ Жоғарғы Сотының алдында Камерта ісі бойынша CAI үшін қысқаша баяндама. Камертаның қысқаша баяндамасы 2011 жылы Ұлттық заң журналымен "Аптаның ең жақсы баяндамасы" деп таңдалды.

CAI's litigation includes California Foster Parents' Association v. Lightbourne, a Ninth Circuit case that found the Department of Social Services compensation to family foster care providers to be over 30% below their actual out of pocket costs, in violation of federal law. CAI argued that these rates were also irrational because children in homes with functioning parents have much better outcomes than do group homes with employees serving the parental role, but the latter receive more than 8 times the compensation as do families. The litigation was assisted by the pro bono efforts of Morrison and Foerster joining with the CAI legal team. The supply of family foster care providers had fallen as the compensation levels retracted due to uncompensated inflation in the years following 1998. The case required a 30% immediate increase and CPI adjustment hereafter. CAI has two other test cases in the courts as of 2013. One challenges the 388 child caseloads of Sacramento dependency court attorneys (E. T., the other challenges the rules of the Department of Social Services (DSS) that allegedly implemented SB 39, a bill sponsored by CAI to provide for disclosure of deaths from child abuse or neglect consistent with federal and state law. The complaint contends that the rules, influenced by counties and social workers, conceals the causes of deaths contrary to the statutory intent and construction. In 2013, the Ninth Circuit upheld the dismissal of the case, invoking the equitable doctrine of "abstention," or categorical deferral to state court practice. Fellmeth has condemned the decision. Fellmeth and CAI are also involved as counsel for objectors to the current federal case of Fraley v. Facebook. In addition to appellate litigation by CAI and CPIL, Fellmeth has written numerous amicus briefs at the appellate level, including the brief for the National Association of Counsel for Children in the Troxel case, and for CAI on the Camreta case—both before the U. S. Supreme Court since 2006. The Camreta brief was selected as "Brief of the Week" by the National Law Journal in 2011.

Марапаттар

1997 жылы Феллмет азаматтық сот қоры тарапынан "Жарақаттардың алдын алу саласындағы 30 жылдық еңбегі үшін қоғамдық қайраткер" деп танылды. 2009 жылы университеттегі Білім беру ғылымдары және басшылық мектебі оны "Білім берудегі көрнекті лидер" деп атады. 2012 жылы Феллмет өзінің "Балалар құқықтары мен қорғау шаралары" оқулығының үшінші басылымы үшін Торснес сыйлығына ие болды.