Бостон метро туннелі: Солтүстік Америкадағы ең көне электрлі жетегі бар метро, 1897 ж. ашылды. Жасыл желінің орталық бөлігі, қалалық трафик проблемасын шешті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бостон метросының туннелі
Boston subway tunnel
Бостон қаласының МБТА метро жүйесіндегі Тремонт көшесі метро туннелі Солтүстік Америкадағы ең көне метро туннелі және әлемде әлі күнге дейін пайдаланылып келе жатқан, электр жетегін пайдаланатын үшінші ең көне туннель (1890 жылғы Сити және Оңтүстік Лондон темір жолынан және 1896 жылғы Будапешт метросының 1-желісінен кейін). Ол 1897 жылдың 1 қыркүйегінде ашылды. Бұл туннель бастапқыда Говард А. Карсонның бас инженерлік бақылауымен, көлік қозғалысы тығырыққан көшелерден трамвай желілерін шығару мақсатымен, нағыз жылдам транзит желісі ретінде емес, салынған. Қазіргі таңда ол Бойлстон көшесін Парк көшесі және Үкімет орталығы станцияларымен байланыстыратын Жасыл желінің орталық бөлігін құрайды.
The Tremont Street subway in Boston's MBTA subway system is the oldest subway tunnel in North America and the third oldest still in use worldwide to exclusively use electric traction (after the City and South London Railway in 1890, and the Budapest Metro's Line 1 in 1896), opening on September 1, 1897. It was originally built, under the supervision of Howard A. Carson as chief engineer, to get streetcar lines off the traffic clogged streets, instead of as a true rapid transit line. It now forms the central part of the Green Line, connecting Boylston Street to Park Street and Government Center stations.
Тарих
Туннель бастапқыда бес жақын орналасқан станцияға: Бойлстон, Парк-стрит, Сколлей-сквер, Адамс-сквер және Хеймаркетке қызмет етті, сондай-ақ Қоғамдық баққа және Бойлстонның оңтүстігіндегі Плезант-стрит көтерілісіне қосымша тармақтары болды. Парк-стрит, Сколлей-сквер және Хеймаркет станциялары келесі екі онжылдықта Кембридж-Дорчестер метросы, Шығыс Бостон туннелі және Бас желіге (қазіргі Қызыл, Көк және Қызғылт сары желілердің бөлігі) қосылғанда өзгертілді. Бойлстон және Парк-стрит станциялары Эдмунд М. Уилрайт жобалаған тікбұрышты тас бас үйлермен салынған, олар эстетикалық тұрғыдан Common-ға үйлеспеді. Сколлей-сквер және Адамс-сквер станцияларында төрт жақты сағат мұнаралары бар барокко стиліндегі бас үйлер болды. Ішкі безендіруден айырмашылығы, бас үйлер "мавзолейлерге ұқсайды" және "әдемілікке жатқан монументалды" деп қатты сынға алынды. Кейінірек, Шығыс Бостон туннелі мен Вашингтон көшесі туннеліндегі станциялар осы сынды ескере отырып, қарапайым бас үйлер салды. 1963 жылы Үкіметтік орталық пен жаңа Бостон қалалық әкімдігінің құрылысы кезінде туннельдің солтүстік бөлігі кеңінен өзгертілді, бұл Сколлей-сквер ауданының орнында салынды. Хеймаркет станциясына бағытталған солтүстік туннель батысқа қарай қайта бағытталды (оңтүстік туннель әлі де бастапқы күйінде). Сколлей-сквер станциясы Үкіметтік орталық станциясы ретінде қайта жаңартылды, ал Адамс-сквер станциясы жабылды. Қалалық әкімдіктің іргетасын нығайту үшін бұрынғы солтүстік туннельдің көп бөлігі толтырылды, ал қалған бөлігі тауар жеткізуге арналған туннельге айналдырылды. 1983 жылы қалалық әкімдіктің бір қызметкері тағы бір бөлігін тапты, ол жазбаларды сақтау үшін қайта жаңартылды. 1971 жылы бастапқы Хеймаркет станциясы оңтүстікке қарай орналасқан жаңа станциямен ауыстырылды. Дегенмен, пайдаланылмаған туннельді жаңа трамвай желісінің бөлігіне айналдыру туралы ұсыныстар бар, бұл 1987 жылы Вашингтон көшесінің жоғарылатылған оңтүстік бөлігінің бұзуынан жылдам транзит қызметін жоғалтқан Оңтүстік Метро Бостон аудандарына жылдам транзитпен қатынауды қамтамасыз етеді. 2012 жылғы ұсынысқа сәйкес, бұл жоспарланған трамвай желісі Қызыл желідегі Маттапан станциясына дейін оңтүстікке қарай, ал солтүстік аяқталуы Үкіметтік орталықта болады.
The tunnel originally served five closely spaced stations: Boylston, Park Street, Scollay Square, Adams Square, and Haymarket, with branches to the Public Garden portal and Pleasant Street incline south of Boylston. Park Street, Scollay Square, and Haymarket stations were altered over the next two decades as transfers were added to the Cambridge–Dorchester subway, East Boston Tunnel, and Main Line Elevated (now part of the Red, Blue, and Orange Lines, respectively). Boylston and Park Street were built with rectangular stone headhouses designed by Edmund M. Wheelwright that did not aesthetically match the Common. Scollay Square and Adams Square had similar baroque headhouses with four sided clock towers. Unlike the interior decor, the headhouses were sharply criticized as "resembling mausoleums" and "pretentiously monumental". Later stations on the East Boston Tunnel and Washington Street Tunnel incorporated this criticism into their more modest headhouses. In 1963, the northern part of the tunnel was extensively altered during the construction of Government Center and a new Boston City Hall on what had been the neighborhood of Scollay Square. The northbound tunnel to Haymarket station was rerouted to the west (the southbound tunnel is still original). Scollay Square station was rebuilt as Government Center station, and Adams Square station was closed. Much of the old northbound tunnel was filled in to support the City Hall foundation; another section was turned into a delivery tunnel. Another section was rediscovered by a City Hall employee in 1983; a piece was renovated for use as records storage. In 1971, the original Haymarket station was replaced with a new station just to the south. However, there have been proposals for the disused tunnel to become part of a new streetcar line that would partly replace access to rapid transit for southern Metro Boston neighborhoods that lost rapid transit service in 1987 with the demolition of the Washington Street Elevated southern section of the Orange Line. This proposed new streetcar service could go as far south as the Red Line's Mattapan station, with a northern turnaround terminus at Government Center, according to a 2012 dated proposal.
Порталдар
Бостонның қоғамдық бағында, Солтүстік станса/Канал көшесінде және Плезант көшесінде үш бастапқы туннель кіреберісі орналасқан. Метро желісі кеңейтілген сайын, уақыт өте келе бұл порталдар ауыстырылып, қолданудан шығарылды. Әртүрлі жабық порталдардың іздері әлі де Бойлстон станциясынан батысқа қарай Кенмор сквер станциясына дейін созылатын негізгі Жасыл желідегі Бойлстон көшесі метро туннелінің ішінде көрініп тұр. Батыс Қоғамдық бақ порталы 1914 жылы екі порталмен алмастырылды: біреуі Бойлстон көшесінің ортасында, ескі порталдың жанында, екіншісі Кенмор скверінің шығысында, Бойлстон көшесі метросының батыс шетінде. Бойлстон көшесі порталы 1941 жылы Хантингтон даңғылы метросы ашылғанда (Солтүстік-Шығыс университетінде жаңа порталмен) жабылды. Кенмор скверіндегі портал 1932 жылы метро желісі батысқа қарай, Коммунестл даңғылындағы ("B" тармағы) және Бикон көшесіндегі ("C" тармағы) порталдарға дейін кеңейтілген кезде ауыстырылды. Бірақ бастапқы порталдың жоғарғы аркасы желдеткіш шахтасының бөлігі ретінде сақталды. D тармағының Фенвей порталы 1959 жылы ашылды. Канал көшесіндегі солтүстік портал 2004 жылы метро желісі Солтүстік стансаның астынан Марта жолының жанындағы жаңа порталға дейін созылғанда ауыстырылды. Плезант көшесіндегі оңтүстік портал 1962 жылы Оңтүстік аяғы арқылы трамвай қызметі тоқтатылғаннан кейін қолданудан шығарылды. Сол кезде портал жабылып, Еллиот Нортон паркімен жабылды, бірақ Бойлстонға дейінгі соқпақ туннель болашақта қайта пайдалану мүмкіндігі үшін жер астында сақталды (жоғарыда қараңыз).
The three original tunnel entrances were in the Boston Public Garden, at North Station/Canal Street, and at Pleasant Street. Over time, these portals were replaced and abandoned as the subway was extended. Vestiges of various closed portals are still visible inside the main Green Line's Boylston Street subway tunnel extending west of Boylston station towards Kenmore Square station. The western Public Garden portal was replaced in 1914 with two portals, one in the middle of Boylston Street adjacent to the old portal, and the other at the west end of the Boylston Street subway, just east of Kenmore Square. The Boylston Street portal was sealed in 1941 when the Huntington Avenue subway was opened (with a new portal at Northeastern University). The portal at Kenmore Square was replaced in 1932 when the subway was extended west beyond the Square, to the existing portals on Commonwealth Avenue (the "B" branch) and Beacon Street (the "C" branch), although the top arch of the original portal survives as part of a ventilation shaft. The Fenway portal for the D branch was opened in 1959. The northern portal at Canal Street was replaced in 2004 when the subway was extended beneath North Station to a new portal next to Martha Road. The southern portal at Pleasant Street was abandoned in 1962 following the end of streetcar service through the South End. The portal has since been sealed up and covered by Elliot Norton Park, but the dead ended tunnel to Boylston survives underground, for a possibility of future re use (see above).
Қуат
Метро желісі жоғарыдан берілетін электр қуатымен жұмыс істейтін троллейбустарды пайдаланады, бұл 1880 жылы Фрэнк Дж. Спрагтың Ричмонд Юнион жолаушылар темір жолы үшін жасаған жобасынан троллейбус бағанасын ойлап табуының арқасында мүмкін болды. 1990 жылдары троллейбус сымдары өзгертілгеннен кейін жол желісі тек пантографтық жүйеге көшті.
The subway uses trolleys powered by electricity from overhead lines, which had been made possible by the invention of the trolley pole in 1880 by Frank J. Sprague, from his design for the Richmond Union Passenger Railway. The line has been pantograph only since the trolley wires were modified in the 1990s.
Белгілік мәртебесі мен меншік құқығы
Тремонт көшесіндегі метрополитен Америка Құрама Штаттарында метрополитеннің қоғамдық көлік жүйесі ретінде дамуындағы алғашқы рөлі үшін Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Бұл мәртебе ертедегі туннельдің әлі сақталған бөліктерін – шамамен Корт-стриттен Чарльз-стритке дейін – және Парк және Бойлстон станцияларының классикалық жаңғыру стиліндегі бастапқы ғимараттарын қамтиды, олар әлі де пайдаланылуда. Тремонт көшесіндегі метрополитеннің алғашқы иесі жеке меншік Вест-Энд көшелік темір жолы, кейін Бостон жоғары темір жолы болды. Мемлекеттік меншік 1947 жылы Метрополитендік Көлік Орталығымен басталды, қазіргі Массачусетс шығанағының Көлік Орталығы.
The Tremont Street subway was designated a National Historic Landmark in recognition for its pioneering role in the development of the subway as a public transit system in the United States. The landmark designation encompasses the still extant portions of the early tunnel, roughly from Court Street to Charles Street, and includes the original Classical Revival head houses of the Park and Boylston stations which are still in use. The original owner of the Tremont Street subway was the private West End Street Railway, later the Boston Elevated Railway. Public ownership began in 1947 with the Metropolitan Transit Authority, now the Massachusetts Bay Transportation Authority.