Эдмонтон Ойлерзді сақтап қалу: Инвесторлар тобының тарихы

Кіріспе

Эдмонтон Инвесторлар Тобы Шешікті Серіктестігі (EIGLP) – Ұлттық хоккей лигасының «Эдмонтон Ойлерс» және Батыс хоккей лигасының «Эдмонтон Ойл Кингс» командаларына иелік еткен шектеулі серіктестік. Отыздан астам жеке акционерлері бар EIGLP НХЛ-дегі ең ірі меншік тобы болды. Солтүстік Американың төрт ірі спорт лигасының ішінде тек «Грин-Бэй Пэкерс» командасының ғана меншік тобы үлкен. EIG команданы сол кездегі иесі Питер Поклингтоннан 107 миллион (канад доллары) сатып алып, оны 90 миллион АҚШ доллары (американ доллары) немесе 127 миллион канад долларына (канад доллары) сатып алу арқылы басқа қалаға көшірілмейтін етіп, «Эдмонтон Ойлерс» командасын Канаданың Альберта штатындағы Эдмонтон қаласында ұзақ мерзімге сақтап қалуға үлкен үлес қосты.

Эдмонтоннан бұрынғы инвесторлар тобы

1990 жылдардың ортасында Эдмонтон Ойлерс клубының иесі Питер Поклингтон қиын қаржылық жағдайға түсті. Поклингтонның басты кредиторы, Альберта қазыналық басқармасы, 1980 және 1990 жылдардың басында ATB Поклингтонға берген миллиондаған долларлық қарызды қайтаруды талап етті. Күні кеше ғана танымал болған Поклингтонның Эдмонтон тұрғындарымен қарым-қатынасы нашарлаған еді, себебі ол Уэйн Гретцкиді сату туралы шешім қабылдады, сондай-ақ басқа да бизнес және саяси мәмілелері болды. Осының салдарынан, Нортлендс Колизейіне келушілер саны азайды – бұл команданың мұз үстіндегі жетістіктерінің төмендеуіне және иесіне деген жеке қарсылыққа байланысты болды. Бұл қарсылық 1996 жылғы маусымдық билеттерді сатуға кедергі келтірді, бұл команданы Эдмонтонда ұстап тұру үшін қажет болды. Бұл, көбінесе болашақ EIG серіктесі Кал Николстің табандылығының арқасында мүмкін болды, ол «Ойлерс достары» билеттерін сату арқылы маусымдық билеттер базасын 6200-ден 13400-ге дейін кеңейтті, бұл команданың болашағын қысқа мерзімге қамтамасыз етуге жеткілікті болды. Дегенмен, Поклингтон ұзақ уақытқа қала алмайтыны анық болды. 1997 жылдың басында Поклингтон команданың 45%-ын қор нарығында сатуға ниеттенгенін жариялады. ATB-нің қысымы оны бұл жоспардан бас тартуға және команданы сатуға мәжбүр етті. «Ойлерс» сатылымға шығарылғанда, көптеген адамдар жергілікті меншік иесі табылатынына күмәнданып, 1995 жылы Квебек қаласында және 1996 жылы Виннипегте болғандай, мақтанышпен аталатын франшиза американдық қалаға көшіріледі деп ойлады. 1997 жылы Эдмонтон қалалық аймағының халқы әлі де миллионнан аз болды, көптеген жанкүйерлер бұл санды Солтүстік Американың ірі спорт командасының қаржылық тұрғыдан өмір сүруі үшін қажетті ең төменгі көрсеткіш деп есептеді. 1997 жылы Хартфордтағы бұрынғы Әлемдік хоккей лигасының жалғыз командасы көшіп кеткендіктен, көптеген сарапшылар «домино әсерінің» 1998 жылы «Ойлерстің» көшуімен аяқталады деп болжады. Алайда, Поклингтонның сол кезде Эдмонтон Колизейі деп аталған аренамен жасасқан шарты, оған команданы бір жақты түрде көшіруге немесе оны көшіруді ниеттенген адамға сатуға тыйым салды. Шарты бойынша, команданы Эдмонтонда қалдыруға дайын меншік тобы, мұндай ниет білдірілген сәттен бастап алты апта ішінде команданы 70 миллион АҚШ долларына сатып алуға құқылы болды. Сонымен қатар, ATB Альберта үкіметіне тиесілі мемлекеттік корпорация, бірақ олар бұл мәселені саяси емес деп қарады. Альберта премьер-министрі Ральф Клейн «Ойлерсті» астанада қалдыруды қаласа да, ол 1980 жылдары оның ізашары Дон Геттиді мазалаған ATB-дегі жақсылыққа ұмтылысқа байланысты бірқатар жанжалдардан сақтанды. Клейн сайлаушылардың хоккей клубына мемлекеттік қолдау көрсетіліп жатыр деп қабылдауы мүмкін кез келген қадам жасағысы келмеді, бұл клуб миллиондаған долларлық жалақы төлейтін ойыншыларды жұмысқа алған. Алайда, 2000 жылы Клейннің туған қаласы Калгари Флеймз қаржылық қиындыққа тап болғанда, ол дереу оларға көмектесу үшін провинциялық лотерея құруға көшті.

In the mid 1990s, Edmonton Oilers owner Peter Pocklington was in a precarious financial situation. Pocklington's main creditor, the Alberta Treasury Branches, were demanding repayment of millions of dollars' worth of loans that ATB had made to Pocklington in the 1980s and early 1990s. The once popular Pocklington had a strained relationship with Edmontonians due in part to his decision to trade Wayne Gretzky as well as his other business and political dealings. As a result, attendance at Northlands Coliseum had declined – partly due to the team's declining on ice fortunes but also due to personal animosity towards the owner. This animosity hindered a 1996 season ticket drive that was needed to keep the team in Edmonton. It was largely due to the perseverance of future EIG partner Cal Nichols, that the Friends of the Oilers ticket drive ultimately expanded the season ticket base from a dismal 6,200 to over 13,400, enough to secure the team's future for the short term. However, it was increasingly obvious that Pocklington would not be around for the long term. In early 1997, Pocklington announced his intention to sell up to 45% of the team on the stock market. Pressure from ATB forced him to abandon this plan and put the team up for sale. When the Oilers were put up for sale, many doubted whether a local ownership could be found and believed the proud franchise would be re located to an American city as had happened with the teams in Quebec City in 1995 and Winnipeg in 1996. In 1997, the population of the Edmonton metropolitan area was still under one million, a figure viewed by many fans to be the minimum base a North American major sports team needs to be financially viable. With the only other former World Hockey Association team in Hartford re locating in 1997, many analysts predicted that the "domino effect" would be completed in 1998 with the Oilers' move. However, the terms of Pocklington's lease at what was then known as the Edmonton Coliseum prevented him from unilaterally moving the team or selling it to someone who intended to move it. It stipulated that an ownership group willing to keep the team in Edmonton would have six weeks from the time any such intention was declared to purchase the team for US$70 million. In addition, the ATB is a crown corporation owned by the Alberta government, though they treated the matter as non political. While Alberta Premier Ralph Klein wanted to keep the Oilers in the capital, he was wary of a series of scandals involving favouritism at the ATB that had plagued his predecessor, Don Getty, in the 1980s. Klein was unwilling to make any move that might have been perceived by voters as government subsidization of a hockey club that paid multimillion dollar salaries. However, when Klein's hometown Calgary Flames encountered financial difficulties in 2000, he immediately moved to assist them by creating a province wide lottery.

Кал Николс инвесторлар іздеуде

Ол өзінің жеке бизнесімен танымал болғандықтан, бірден меншік топтарын құрастыруға кірісті. Ол кезде Альбертаның экономикасы мұнайға байланысты, 1980-1990 жылдардағы баға құлдырауынан әлі қалпына келе жатқан еді. Альберталық инвесторлардың көпшілігі "шағын нарықтық" хоккей командасына емес, қайта жаңадан өркендеп келе жатқан мұнай саласына ақшаларын жұмсауды жөн көрді. Альбертаның бірде-бір бай адамдары команданы сатып алу үшін 100 миллион канад долларын беруге дайын болмағандықтан, Николс жалпы соманы құрау үшін көптеген инвесторлардан кішігірім инвестицияларды алуға шешім қабылдады. Несие берушілер сатып алу бағасының 40 пайызын қаржыландыруға дайын болды, яғни Николс шамамен 60 миллион канад долларын табуы керек болды. Команданы Хьюстонға көшіргісі келетін сатып алушыдан 85 миллион АҚШ доллары (120 миллион канад доллары) ұсыныс келгенде, Николстың 35 миллион канад доллары инвестициясы болған еді. "Ойлерс" клубын сатуға бірнеше американдық қала қызығушылық танытты, ал Николс жергілікті инвесторлар тобын жинап жатқанда, Хьюстондағы бизнесмен Лесли Александерден 85 миллион АҚШ доллары (120 миллион канад доллары) ұсынысы келді. Лига кеңейту командасына өтінішін қабылдамаған Хьюстон АҚШ-тың ең ірі қаласы болды (және әлі де солай). Александердің бастапқы ұсынысы – команданы Эдмонтонда қалдыру, бірақ жалдау шарты тоқтатылып, қатысу деңгейі қанағаттанарлық болуы, ақырында жергілікті меншік тобы табылып, Александерге Хьюстонда кеңейту командасы берілуі керек еді. Эдмонтон қалалық кеңесі бұл шарттарды қабылдамады, өйткені олар Александерге "Ойлерс" клубын Техасқа көшіру үшін тым көп еркіндік берді деп ойлады. Қалалық әкімдік Поклингтонмен келісілген жалдау шарты команданы ұзақ мерзімге Эдмонтонда ұстаудың ең жақсы мүмкіндігі деп есептеді. Содан кейін Александер ATB-ге (ол кезде команда банкроттық жағдайда болған) команданы сатып алу және оны Хьюстонға көшіру үшін 85 миллион АҚШ доллары (120 миллион канад доллары) ұсынды және 5 миллион АҚШ доллары (7 миллион канад доллары) көлемінде ақша салды. Николске 1998 жылдың 13 наурызына дейін салымға сәйкес келетін соманы төлеп, команданы 70 миллион АҚШ долларына (100 миллион канад долларына) сатып алуға міндеттенуі керек болды, әйтпесе жалдау шарты автоматты түрде тоқтатылып, команда көшірілетін еді. Николс ақырында 38 жергілікті инвестордан тұратын топты жинады. Мерзім жақындағанда, Эдмонтон инвесторлар тобы (EIG) Александердің салымға салған сомасына тең 5 миллион АҚШ доллары (7 миллион канад доллары) төлеп, сатып алуға бел буды. Қалған 70 миллион АҚШ доллары (100 миллион канад доллары) 40 күннен кейін ATB-ге төленді. 1998 жылдың 5 мамырында НХЛ сатуды мақұлдады және EIG ресми түрде НХЛ иелеріне айналды. Көптеген иеленушілерден тұратын топтардың франшизаны басқаруына қатысты көзқарасы әдетте жағымсыз болғанымен, НХЛ Хьюстонға команданы орналастырудан бас тартып, "Ойлерс" клубының EIG-ге сатылуына рұқсат берді, өйткені олар тағы бір канад командасын жоғалтқысы келмеді – бұл олардың табысты канад теледидарлық келісімшарттарына қауіп төндіретін еді. Edmonton Investors Group Ltd. негізінен жергілікті меншік тобы, бірақ оған қала сыртынан келген бірнеше бизнесмендер де кіреді. "Ойлерс" клубын сатуға тіпті Калгариде туған комикс суретшісі Тодд МакФарлейн, әйгілі "Спаун" кейіпкерінің авторы да қызығушылық танытты. Кейіннен МакФарлейн мен суретші Брент Эш "Ойлерс" клубының үшінші формасын жасады. "Ойлерс" клубының жаңа иелері жанкүйерлермен жақсы қарым-қатынаста болды. Нәтижесінде, Эдмонтон жанкүйерлері 2004-2005 жылғы лиганың тосқауылға ұшыраған маусымын қолдады, ол толық маусымды жойды, және тосқауыл аяқталғаннан кейін қайтадан қолдау көрсетті. 2005-06 жылғы НХЛ маусымында "Ойлерс" клубы барлық үй ойындарын, компьютерлік қате бірнеше жүз билеттің сатылуына кедері келтірген ойынды қоспағанда, сатты. 2005-06 жылғы сәтті маусымнан кейін, "Ойлерс" клубы Стэнли кубогын жеңуге бір жеңіс жетпеді және Альберта экономикасының өркендеуіне байланысты жанкүйерлердің қолдауы ең жоғары деңгейге жетті. Поклингтонның меншік құқығында болған кезде бұрын-соңды болмаған маусымдық билеттерді сатып алуға тізім құрылды, иелері сатылған маусымдық билеттердің санын шектеуге мәжбүр болғаннан кейін. Сондай-ақ, команда Rexall Place-те бірнеше ойынға билеттерді сатып алу құқығы үшін лотерея өткізілетінін хабарлады.

Nichols, a prominent businessman in his own right, immediately began putting together an ownership group. At the time, the Albertan economy—driven by the oilpatch—was still recovering from price crashes in the 1980s and 1990s. Most Albertan investors preferred to commit their money to the re emerging oilpatch, not a "small market" hockey team. With no single Albertan magnate willing to commit C$100 million to purchase the team, Nichols instead decided to secure smaller investments from a larger number of investors to make up the aggregate total. Lenders were willing to finance 40% of the purchase price, meaning Nichols needed to come up with about C$60 million. Nichols had about C$35 million in investments when an offer of US$85 million (C$120 million) came from a buyer who wanted to move the team to Houston. The Oilers' sale attracted interest in from several American cities, and as Nichols was assembling a group of local investors, an offer of US$85 million (C$120 million) came from Leslie Alexander, a Houston based businessman and an owner of the National Basketball Association's Houston Rockets. Houston, whose application for an expansion team rejected by the league, was (and still is) the largest U. S. city without an NHL franchise. Alexander's original offer was to keep the team in Edmonton on the condition that the lease be terminated, attendance remained at acceptable levels, a local ownership group was eventually found and an expansion team be granted to Alexander in Houston. The Edmonton City Council rejected these terms, believing they gave Alexander too much discretion to move the Oilers to Texas. The city believed the lease they negotiated with Pocklington was still the best chance they had of keeping the team in Edmonton in the long term. Alexander then offered the ATB (which had the team in receivership by then) US$85 million (C$120 million) to purchase the team and move it to Houston, and submitted a US$5 million (C$7 million) deposit. Nichols was given until March 13, 1998 to match the deposit and commit to purchasing the team for US$70 million (C$100 million), or the lease would be automatically terminated and the team would move. Nichols was eventually able to assemble a group of 38 local investors. As the deadline neared, the Edmonton Investors Group (EIG) decided to commit to the purchase by matching Alexander's deposit with a down payment of US$5 million (C$7 million). The remainder of the US$70 million (C$100 million) was paid to ATB 40 days later. On May 5, 1998, the NHL approved the sale and the EIG officially become the NHL owners. Although major sporting leagues generally frown upon large ownership groups controlling franchises, the NHL decided to forego putting a team in Houston and allow the Oilers' sale to EIG to proceed as they did not want to lose any more Canadian teams – this would have put their lucrative Canadian television contracts in jeopardy. The Edmonton Investors Group Ltd. is mainly a local ownership group, but includes a few business people from outside the city as well. The Oilers sale even drew interest from Calgary born comic book creator Todd McFarlane, creator of the famous Spawn character. McFarlane and artist Brent Ashe later designed the Oilers’ third jersey. The Oilers' new owners have maintained good relations with fans. As a result, fans in Edmonton backed the league imposed lockout of 2004–05, which wiped out an entire season, and came back after the lockout was settled. In the 2005–06 NHL season, the Oilers sold out every home game except one, where a computer glitch prevented the release of several hundred tickets. Following a successful 2005–06 season which saw the Oilers fall one win short of winning the Stanley Cup and a boom in the Albertan economy, fan support reached its highest levels. A waiting list for season ticket buyers, unheard of during the days of Pocklington's ownership, was put in place after the owners were compelled to cap the number of season tickets sold. The team has also announced that a lottery will be held for the right to purchase multi game packages at Rexall Place.

Дарил Кац сатып алу ұсыныстары мен сату

2006–07 жылғы NHL маусымында «Ойлерс» командасы тұңғыш рет барлық үйдегі ойындарын толық сатты, бірақ плей-оффқа қатысудан айтарлықтай қалып қойды. Кейіннен, меншік тобы жергілікті миллиардер Дэрил Кацтан франшиза үшін 145 миллион канад доллары (доллармен) ұсыныс алды, бірақ Николс бұдан кейін команда сатылмайтынын мәлімдеді. Дэрил Кац ұсынысты 150 миллион канад долларына ($ долларға) көтерді, бірақ ол да қабылданбады. 7 тамызда Дэрил Кац командаға 185 миллион канад доллары ($ доллармен) үшін үшінші ұсыныс жасады. EIG өкілі Кал Николс бұл жаулап алуға ұқсайтынын және EIG ішінде дау-дамай тудырғанын айтты. 2007 жылдың 13 желтоқсанында Дэрил Кац EIG-ге франшизаны сатып алу бойынша төртінші ресми ұсынысын ұсынды. Ұсыныс EIG акционерлеріне 188 миллион канад доллары ($ доллармен) құрады, сонымен қатар Эдмонтон қаласының орталығында жаңа арена салуға 100 миллион доллар, ал Альберта университетіндегі жаңа, заманауи жаттығу кешеніне қаражат бөлуді көздейді. Кал Николс командадағы үлесіне қатысты ұсынысты қабылдауға дайын екенін, бірақ EIG акцияларының 2/3 иесінің ұсынысқа келісуі қажет екенін көрсетті. Кал Николс 2007 жылдың 14 желтоқсанында EIG директорлар кеңесінің төрағасы лауазымынан кетті. Басқарма төрағасы лауазымын аз үлесті акционер және жылжымайтын мүлік дамытушысы Билл Батлер иеленді. EIG 2008 жылдың 21 қаңтарында ұсынысты қарастыру үшін жиналды. 21 қаңтардағы отырыстан бұрын Гари Грегг, Билл Батлер, Брайан Нильсон және Якоб Амброзиус басқаратын қарсы ұсыныс немесе «В» жоспары туралы әңгімелер тарады. Бұл әңгімелер 23 қаңтарда расталды, қарсы топ жаңа акционерлерді іздеу арқылы немесе хоккей клубын кепіл ретінде пайдаланып Scotiabank-тен кредит алу арқылы Кац ұсынысына тең ұсыныс жасауға дайын екенін мәлімдеді. 2008 жылдың 24 қаңтарында The Team 1260 радиостансасы және 25 қаңтарда Edmonton Journal газеті хабарлағандай, Edmonton Investors Group-тың тағы үш директоры лауазымынан кетті. Рон Ходжсон, Нил Аллен және Брайан Гринюк отставкаға шықты, олардың да Кац ұсынысын қабылдаған болуы мүмкін деген болжамдар айтылды. Жаңа акция бағасы 20 687 канад долларын құрады ($ доллармен), ал Дэрил Кацқа жақын дереккөздер оның 7 492,5 EIG акциясының 60% ғана иеленіп, келісімді жабуға дайын болуы мүмкін екенін мәлімдеді. 2008 жылдың 18 маусымында Эдмонтон «Ойлерс» командасының Дэрил Кацқа 200 миллион канад долларына ($ доллармен) сатылуы мақұлданды.

In the 2006–07 NHL season the Oilers sold out every home game for the first time, despite missing the playoffs by a substantial margin. The ownership group then reportedly received a C$145 million ($ in dollars) offer from local billionaire Daryl Katz for the franchise, although Nichols subsequently said the team was not for sale. Daryl Katz upped the offer to C$150 million ($ in dollars), but was turned down again. On August 7, Daryl Katz made a third offer for the team of C$185 million ($ in dollars). Cal Nichols, spokesman for the EIG, said it amounted to a hostile takeover, and had caused divisions within the EIG. On December 13, 2007 Daryl Katz submitted a fourth formal offer to the EIG to buy the franchise. The offer was C$188 million ($ in dollars) to the EIG shareholders, plus another $100 million towards the building of a new arena in downtown Edmonton, as well as a new state of the art training facility located at the University of Alberta. Cal Nichols indicated that he would accept the offer for his share of the team, but that the EIG had to have the owners of 2/3 of the shares agree to the proposal. Cal Nichols resigned as chairman of the board of directors for the EIG on December 14, 2007. Assuming the position of chairman of the board was Bill Butler, a minority shareholder & real estate developer. The EIG met to decide on the bid January 21, 2008. Before the January 21st meeting there were rumours of a rival or plan B offer led by Gary Gregg, Bill Butler, Brian Nilsson and Jakob Ambrosius. These rumours were confirmed on January 23, as the rival faction would match the Katz offer either by soliciting new shareholders or taking a loan from Scotiabank using the hockey club as collateral. As reported on The Team 1260 on January 24, 2008 as well as in the Edmonton Journal on January 25, 3 more directors of the Edmonton Investors Group stepped down. Ron Hodgson, Neal Allen & Brian Hryniuk have resigned adding speculation that they may have accepted the Katz offer as well. The updated price per share is C$20,687 ($ in dollars) and sources close to Daryl Katz said he may be willing to close the deal only having 60% of the 7,492.5 EIG shares. On June 18, 2008 it was reported that the sale of the Edmonton Oilers was approved to Daryl Katz for a reported C$200 million ($ in dollars).