Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландияның саясаткері Кеннеди Линдсей (1924-1997) Солтүстік Ирландияның саясаткері және Ольстер ұлтшылдығының жетекші қорғаушысы болды. Канадада туып, Солтүстік Ирландияда өскен Линдсей Ольстер авангардтық одақтастық үрдісімен байланысты болғанға дейін тарих академигі ретінде мансап жасады. Ол Ұлыбританияның Солтүстік Ирландиядағы рөлін азайтуды қолдаған және 1972 жылы өзінің көзқарастарын білдірген Ольстер доминионын шығарған авангардтық үрдісте жетекші рөлді атқарды. Сөйтіп Линдсей өзінің доминион идеясын жақтаған екі саяси партияны басқарды, бірақ көп қолдау таба алмады. Ол өмірінің соңғы жылдары белсенді саясатты тастап, жазуға көңіл бөлді.
Northern Irish politician
Kennedy Lindsay (1924–1997) was a Northern Ireland politician and a leading advocate of Ulster nationalism. Born in Canada but raised in Northern Ireland, Lindsay pursued a career as a history academic before becoming associated with the Ulster Vanguard tendency of unionism. He took a leading role in the tendency within the Vanguard that supported a diminished role for the United Kingdom in Northern Ireland and produced the Dominion of Ulster, outlining his views, in 1972. Lindsay subsequently led two political parties advocating his dominion idea but failed to gain much support. He largely left active politics in his later life to concentrate on writing.
Академиялық мансап
Ол Канаданың Саскачеван қаласында туған, Ольстер шотландтарының ұрпағы, Линдсей отбасы көшіп кеткеннен кейін Солтүстік Ирландиядағы фермада өсті. Ол Дублиндегі Тринити колледжінде, Эдинбург университетінде және Лондонда оқыды. Оның Лоялист жұмысшылар қауымдастығы үшін дайындаған Сегіз нүктелі Ольстер жоспары оған көп көңіл бөлді және ол көп ұзамай Авангардтың ең көрнекті мүшелерінің біріне айналды. Құжатта болашақтағы жалғыз міндет Ирландия республикалық армиясын жою және британ үкіметі Солтүстік Ирландияны Ұлыбританияның қалған бөлігі сияқты басқаруға міндеттенуі керек деп айтылды. Ол үкімет өзін Ольстер халқының қасында екендігін толықтай танытуы керектігін және тек бейтарап төреші болу туралы кез келген түсініктен бас тартуы керектігін, IRA-ға қарсы соғысқа арналған қауіпсіздік күштері күшейтілуі керектігін айтты. Бұл күшейтуді қамтамасыз ету үшін Корольдік Ольстер полициясына және Ольстер қорғаныс полкіне жергілікті персонал жалдануы керек еді, Ольстер қорғаныс қауымдастығы қауіпсіздік күштеріне қосылды, ал британдық армия мен полицияға өте жетілдірілген қару-жарақ пен техника берілді. Соңында, құжат Ирландия Республикасының үкіметі ИРА мүшелерін баспанаға бергенін және британ үкіметі оларды тоқтатуға мәжбүр етуі керектігін айтты. Ассамблеяға қатты қарсы болған Линдсей сонымен қатар унионизмнен көңілі қалды және Солтүстік Ирландияға Доминион мәртебесін беруді бұған дейін шақырған В. Ф. Маккойдың идеяларын іске асыруды талап ете бастады. Ол өзінің Одақты нығайтуға бағытталған жоспарын елемеді деп санады, сондықтан Солтүстік Ирландияны ресми түрде бөлуді ұсынды. 1972 жылы ол "Домминий Ольстер" атты мақаласын жариялады, онда ол ирланд ұлтшылдарын Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы судет немістеріне теңеді және Стормонт дәуірінің соңғы кезеңін Ольстердің "Вичи кезеңі" деп сипаттады. Линдсей бұл жаңадан табылған міндеттемесін 1975 жылы ол 1977 жылы Британдық Ольстер Доминионы партиясы ретінде пайда болатын Ольстер Доминионы Тобын құрған кезде атап өтті. Партия жергілікті сайлауда жеңіске жетпей, сонымен қатар партияның қолдауынан гөрі кең таралған The Ulsterman газетін шығарды. Линдсей 1977 жылы Ньютонбэби кенті кеңесіне сайлауға қатыса алмады, ол сайлау аймағында А сайлау округінің соңында болды.
Born in Saskatchewan, Canada, of Ulster Scots descent, Lindsay was raised on a farm in Northern Ireland after his family emigrated. He was educated at Trinity College, Dublin, Edinburgh University and in London, gaining a PhD in modern history, studying under Richard Pares and Sir Lewis Namier. His Eight Point Ulster Plan, produced for the Loyalist Association of Workers, had garnered him much attention and he soon rose to become one of the most prominent members of the Vanguard. The document argued that the sole task for the future must be to destroy the Irish Republican Army and that the British government must commit to governing Northern Ireland in the same way as the rest of the United Kingdom. It continued that the government must fully identify itself as being with the Ulster people and abandon any notions of being simply a neutral arbiter, with the security forces strengthened for the proposed war on the IRA. To accommodate this strengthening, more local personnel were to be recruited to the Royal Ulster Constabulary and Ulster Defence Regiment, with the Ulster Defence Association incorporated into the security forces and the British Army and the police given vastly improved weapons and techniques. Finally, the document argued that the government of the Republic of Ireland had been harbouring IRA members and that the British government must induce them to stop. Deeply opposed to the Assembly, Lindsay had also grown disillusioned with unionism, and began to call for implementation of the ideas of W. F. McCoy, who had earlier called for Northern Ireland to be granted Dominion status. He felt that his plan, which he had intended to strengthen the Union, had been ignored and so moved to a more formal separation for Northern Ireland. In 1972 he published a paper, Dominion of Ulster, in which he likened Irish Nationalists to the pre Second World War Sudeten Germans and described the late Stormont era as Ulster's "Vichy period". Lindsay underlined this newfound commitment when, in 1975, he set up the Ulster Dominion Group, which would emerge as the British Ulster Dominion Party in 1977. The party contested local elections without success and also produced a newspaper, The Ulsterman, which enjoyed wider circulation than the party had support. Lindsay himself failed to secure election to Newtownabbey Borough Council in 1977, finishing bottom of the poll in electoral area A.
Кейінгі жылдар
Линдсей жаңа партиясы ешқандай жетістікке жетпеген соң саясаттан кетіп қалды. Содан кейін ол өзінің назарын Солтүстік Ирландиядағы британдық құпия қызмет операциялары туралы кітаптар жазуға аударды, соның ішінде Талливестегі қоршау және Британдық барлау қызметі іс-әрекетінде. Кейіннен біріншісін Синн Фэйн депутаты Мэри Нелис Солтүстік Ирландия Ассамблеясының Солтүстік Ирландиядағы қауіпсіздік күштерінің келісімін талқылау кезінде келтірді. Линдсей 1982 жылы қысқа уақытқа оралды, ол Оңтүстік Антримдегі Ассамблея сайлауында Біріккен Ольстер Юнионисттік партиясының кандидаты ретінде тұрды; ол және оның жолдасы Сэмюэл Лармор сауалнаманың соңында болды.
Lindsay withdrew from politics after his new party failed to make any headway. He then turned his attention to writing books about the British secret service operations in Northern Ireland, including Ambush at Tullywest and The British Intelligence Services in Action. The former would later be quoted by Sinn Féin MLA Mary Nelis in a Northern Ireland Assembly debate on security forces collusion in Northern Ireland. Lindsay briefly returned in 1982 to stand in an Assembly election in South Antrim as a candidate for the United Ulster Unionist Party; he and his running mate Samuel Larmour came bottom of the poll.